က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ mind setေတြဟာ နိမ့္ပါးေနေသးတယ္

တကၠသုိလ္အတြင္း႐ွိ ေဟာေျပာပြဲစင္ျမင့္ထက္သုိ႔
လူတစ္ေယာက္တက္လာသည္။
စာေရးဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည္ ဆုိ႐ုံကလြဲရင္ သူ႔ကုိ က်မ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးပါ။
အသက္ကေတာ့ ၃၀ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ႐ွိဦးမည္ထင္သည္။က်မတုိ႔လုိ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအတြက္ ရည္ရြယ္၍ က်င္းပ ျဖစ္ေသာ ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုေပါ့။

"မဂၤလာပါ။က်ေနာ္ ေဝမုိးပါ။
က်ေနာ္ ဒီေန႔ေဆြးေႏြးမယ့္ အေၾကာင္းအရာကုိ ေခါင္းစဥ္မေျပာေသးဘဲ က်ေနာ္ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။စကားႀကိဳခံခ်င္တာက ပြင့္လင္းစြာ.ေဆြးေႏြးေဟာေျပာမႇာျဖစ္လုိ႔ က်ေနာ့္စကားအသုံးေတြဟာ ပြင့္လင္း႐ုိင္းစုိင္းခဲ့ရင္ နားလည္ေပးပါလုိ႔ ႀကိဳတင္ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ ပ်မ္းမွ်ရည္ရြယ္ခ်က္သာ႐ွိမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ပ်မ္းမွ်ရည္ရြယ္ခ်က္က ဘာျဖစ္မလဲ။
က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ဝမ္းဝဖုိ႔၊ဘဝအာမခံခ်က္႐ွိမယ္ အလုပ္တစ္ခုရဖုိ႔ ဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ ပ်မ္းမွ် ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။
မိဘေတြကလည္း သားသမီးပညာေရးကုိ တုိက္တြန္းတဲ့အခါမွာ ဝါသနာကုိ ေမ့ခုိင္းထားၿပီး ဘဝအာမခံခ်က္ကုိပဲ ဦးစားေပးခ်င္တယ္။
ဥပမာအားျဖင့္ ဆရာဝန္၊စစ္ဗုိလ္ စတဲ့ အလုပ္အဆင္သင့္႐ွိတဲ့ လုိင္းမ်ိဳးကုိ ေရြးခ်ယ္ေစခ်င္ၾကတယ္။အဆုိေတာ္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ သားသမီး၊
ေဘာလုံးသမားလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ သားသမီးေတြကုိ ပံ့ပုိးဖုိ႔ စိတ္မပါၾကဘူး။
မိဘတုိင္းကုိ မဆုိလုိပါဘူး။ပ်မ္းမွ်သေဘာကုိ ေျပာတာပါ။ပ်မ္းမွ်ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ နိမ့္က်ရင္ ႏုိင္ငံလည္း နိမ့္က်တတ္တယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံရဲ႕ လမ္းစဥ္က မလုပ္မရႈပ္မျပဳတ္လမ္းစဥ္ပဲ။က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ တက္ႂကြမႈကုိေၾကာက္တယ္၊စြန္႔စားမႈကုိ ေၾကာက္တယ္။

ႏုိင္ငံနဲ႔ခ်ီတဲ့ စိတ္ေနစိတ္ထားကုိ mind setလုိ႔ က်ေနာ္သုံးစြဲမယ္။က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ mind setေတြဟာ နိမ့္ပါးေနေသးတယ္။

ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္ ဒီလုိစြပ္စြဲတာလဲ။
က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ ဘဝကုိ ႐ုန္းကန္႐ွင္သန္ေနတဲ့သူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္႐ွိမလဲ။လူနည္းစုလား။လူမ်ားစုလား။
မလုပ္မရႈပ္မျပဳတ္ေလး ႐ွင္သန္ၿပီး မလုပ္မရႈပ္မျပဳတ္ေလးနဲ႔ ေသဆုံးခ်င္ၾကတယ္။
တကၠသုိလ္တက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ညီတုိ႔ ညီမတုိ႔ကုိ ကုိယ္ေမးခြန္း သုံးခုေမးမယ္။

၁ ဒီတကၠသုိလ္ကုိ မတက္ခင္ မင္းတုိ႔မွာ ရည္မွန္းခ်က္႐ွိခဲ့လား။

၂ မင္းတုိ႔ယူထားတဲ့ majorက မင္းတုိ႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ ကုိက္ညီမႈ႐ွိလား။

၃ ရည္မွန္းခ်က္မ႐ွိေသးဘူးဆုိရင္ ရည္မွန္းခ်က္ထားရေကာင္းမွန္းသိၿပီလား။

ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ တူသေယာင္နဲ႔မတူဘူး။ေၾကာင္းတူ သံကြဲပဲ။
တစ္ေန႔မွာ အိမ္ေကာင္းေကာင္းတစ္လုံး ပုိင္ခ်င္တယ္ဆုိတာဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္ၿပီး
တစ္ေန႔မွာ အိမ္ႀကီးအိမ္ေကာင္းနဲ႔ ေနကုိေနႏုိင္ရမယ္ဆုိတာ ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တယ္။
Want to beနဲ႔ must to beဟာ အင္အားသိပ္ကြာတယ္မဟုတ္လား။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆုိတာ လုံ႔လမပါတဲ့ ဆႏၵျဖစ္ၿပီး
ရည္မွန္းခ်က္ဆုိတာ လုံ႔လပါတဲ့ ဆႏၵျဖစ္တယ္။

ရည္မွန္းခ်က္ဆုိတာ ခုိင္မာတဲ့သေဘာ႐ွိတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ ဒီေန႔ေဟာေျပာမွာ ရည္မွန္းခ်က္အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး။
ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုျဖစ္မလာခင္မွာ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ဖ်က္ဆီးဟန္႔တားမယ့္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုအေၾကာင္းကုိ ေဆြးေႏြးခ်င္တာပါ။

စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ေတြအတြက္ ဘဝကုိတိမ္းေမွာက္ေစတဲ့အထိ အႏၱရာယ္႐ွိတဲ့အရာေတြထဲက တစ္ခုကေတာ့ လိင္မႈေရးရာပဲ။
ညီတုိ႔ ညီမတုိ႔အားလုံးဟာ အပ်ိဳအရြယ္ လူပ်ိဳအရြယ္ေရာက္ေနသူခ်ည္းပဲ။
လိင္မႈကုိ တပ္မက္တဲ့ အေသြးအသားကုိ
ပုိင္ဆုိင္ေနၾကၿပီ။

လူငယ္အမ်ားစုက ဒီလုိေတြးတယ္။ခ်စ္သူအရင္႐ွာမယ္။ၿပီးမွ အလုပ္တစ္ခုခုကုိ ေရြးခ်ယ္မယ္။က်ေနာ္က ပုိေကာင္းတဲ့အၾကံေပးမယ္။
ရည္မွန္းခ်က္အရင္ထားၿပီးမွ ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ေထာက္ပံ့ေပးႏုိင္မယ့္သူကုိေရြးပါ။
ဒါမွမဟုတ္ မေႏွာက္ယွက္မယ့္သူကုိေရြးပါ။

ဥပမာေပါ့။ ကုိယ္က မင္းသမီးသုိ႔မဟုတ္ ေမာ္ဒယ္လုပ္ဖုိ႔ ေရြးခ်ယ္ထားရင္ သဝန္မတုိတတ္မယ့္၊နားလည္မႈ႐ွိမယ့္ အမ်ိဳးသားကုိေရြးပါ။
ကုိယ့္ရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ကုိေ႐ွ႕တင္ထားပါ။
ကုိယ့္လက္တြဲေဖာ္ကုိ ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ ကုိက္ညီဖုိ႔ ေရြးခ်ယ္ပါ။

ကုိယ့္မွာသာ ရည္မွန္းခ်က္၊ရည္ရြယ္ခ်က္ မ႐ွိထားဘူးဆုိရင္ ၾကံဳရာက်ပန္းစံနႈံးနဲ႔ စိတ္ေစရာကုိ ေရြးခ်ယ္မိေတာ့မယ္ မဟုတ္လား။
ရည္းစားထားတာကုိ မွန္တယ္မွားတယ္လုိ႔ က်ေနာ္မေဝဖန္ခ်င္ဘူး။ညီတုိ႔ ညီမတုိ႔ အရြယ္တုန္းကေတာ့ က်ေနာ္ ရည္းစားအသည္းအသန္လုိခ်င္ခဲ့တယ္။က်ေနာ္က ဝါရင့္ FAေလ။
အသက္ ၂၄ေလာက္က်မွ ရည္းစားရတာ။
က်ေနာ္က ရည္းစားမထားတာမဟုတ္ဘူး။
အျဖစ္မ႐ွိလုိ႔ ရည္းစားမရတာ။
႐ုပ္ေခ်ာေပမယ့္ သတၱိနည္းတယ္ေလ။”

စင္ေအာက္မွ နားေထာင္ေနသူမ်ား
 ျပံဳးသြားၾကသည္။

"က်ေနာ္ ရည္းစားမရခဲ့ေပမယ့္ ရည္းစားမ်ားခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေတာ့ က်ေနာ္သိတယ္။သူတုိ႔ေတြထဲမွာ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ဘဝကတည္းက လူပ်ိဳရည္ပ်က္ၾကသူေတြမနည္းဘူး။
က်ေနာ္ ေစာ္ကားတာလည္း မဟုတ္သလုိ စြပ္စြဲတာလည္း မဟုတ္ဘူး။
ညီတုိ႔ ညီမတုိ႔ထဲမွာ ရည္းစားနဲ႔ အိပ္ဖူးတဲ့သူေတြ ေယဘူယ်အားျဖင့္ ပါလိမ့္မယ္။”

ေဟာေျပာသူ၏ စကားကုိၾကားေတာ့ က်မ
႐ွိန္းကနဲ ႐ွက္သြားမိသည္။တတိယႏွစ္ေက်ာင္းသူ က်မသည္လည္း ရည္းစားေဟာင္းနဲ႔
အိပ္ဖူးခဲ့သည္။ျပတ္သြားခဲ့ၿပီ။

"ဒီေနရာမွာ အပ်ိဳစင္တရားကုိ က်ေနာ္မေဟာခ်င္ဘူး။ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တကၠသုိလ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ အပ်ိဳရည္၊လူပ်ိဳရည္ ပ်က္ၿပီးသူေတြ႐ွိၾကလိမ့္မယ္။ၿပီးေတာ့ ဒီအရြယ္မွာ လိင္ကိစၥကုိ ေပ်ာ္ပါးဖုိ႔ ဘယ္မိဘကမွ တုိက္တြန္းၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။တားဆီးၾကမွာခ်ည္းပဲ။ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ျဖစ္ေနၾကဆဲ။
ျဖစ္ၾကလိမ့္ဦးမယ္။

အရြယ္ေရာက္လာၾကၿပီ။အထုိက္အေလ်ာက္ လြတ္လပ္လာၾကၿပီ။မိဘေလာင္းရိပ္နဲ႔ အေတာ္အတန္လြတ္ကင္းလာၾကၿပီ။
လိင္မႈကုိ ကုိယ့္ကုိယ္ပုိင္ ထိန္းေက်ာင္းမႈကလြဲရင္ ဘယ္သူ႔ထိန္းခ်ဳပ္မႈကုိမႇ နာခံစရာမလုိတဲ့ အရြယ္ေရာက္လာၿပီ။လိင္မႈ ေပ်ာ္ပါးဖုိ႔ကလည္း သိပ္ကုိလြယ္ကူေနၿပီ။
ဒါေပမယ့္ ညီတုိ႔ညီမတုိ႔မႇာ သင့္ေတာ္တဲ့ လိင္မႈအေတြးအေခၚေတြအားနည္းေနၾကေသးတယ္။ဒီေတာ့ ညီတုိ႔ညီမတုိ႔ ရဲ႕ လိင္ေပ်ာ္ပါးမႈဟာ ဗရမ္းဗတာ
ဆန္ၾကလိမ့္ဦးမယ္။

ဆုိပါစုိ႔။က်မအသက္က ၁၉ႏွစ္႐ွိၿပီ။
ရည္းစား႐ွိတယ္။သူက က်မနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံဖုိ႔ ဆႏၵ႐ွိတယ္။က်မကလည္း ဆႏၵ႐ွိေနတယ္။
ဘာလုိဆုံးျဖတ္သင့္လဲ ဆုိတဲ့ေမးခြန္းကုိ က်ေနာ့္ကုိ ေမးၿပီဆုိပါစုိ႔။

က်ေနာ္ေျဖျပခ်င္ပါတယ္။
"ညီမေရ… ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳမွသာ လိင္မႈကုိ ခံစားတာ အေကာင္းဆုံးပါ”လုိ႔။ဒါက traditionကုိ
လုိက္နာတဲ့အေျဖသာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအေျဖေၾကာင့္ traditionကုိ လုိက္နာၿပီး
လင္ခ်က္ခ်င္းယူသြားရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။
သူ႔မွာ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ႐ွိဦးမယ္။
လြတ္လပ္ခ်င္တာေတြ႐ွိဦးမယ္။
တစ္ကုိယ္ရည္ေလ်ွာက္မႇ ပုိသင့္ေတာ္တဲ့
လမ္းေတြ႐ွိဦးမယ္။တရားဝင္ လိင္ဆက္ဆံခြင့္ရဖုိ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက္ရမယ္ဆုိရင္ သူ႔အတြက္နစ္နာမယ္။ကုိယ့္ေသြးသားဆႏၵကုိ ကုိယ္အသိဆုံးပဲ။ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္တာဟာ အေကာင္းဆုံးဆုိေပမယ့္ လူတုိင္းဟာ အခ်ိန္တုိင္းမႇာ အေကာင္းဆုံးကုိ ေရြးခ်ယ္ႏုိင္ပါ့မလား။

ဒီေတာ့ အၾကံေနာက္တစ္မ်ိဳးထပ္ေပးၾကည့္မယ္။"ညီမေရ… ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္၊ကုိယ့္ဂုဏ္သိကၡာကုိ မထိပါးေအာင္ ေစာင့္ေ႐ွာက္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ညီမ ေပ်ာ္ခြင့္႐ွိပါတယ္”လုိ႔ေလ။
လိင္ဆက္ဆံ႐ုံနဲ႔ ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္၊ကုိယ့္ဂုဏ္သိကၡာကုိ ဘာေၾကာင့္ ထိခုိက္ႏုိင္တာလဲ။
လိင္ရဲ႕ ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးက ဘာေတြျဖစ္မလဲ။

ေသခ်ာေပါက္ အပ်ိဳရည္ပ်က္မယ္။
လက္ခံႏုိင္လား။အပ်ိဳစင္မွ တန္ဖုိး႐ွိပါတယ္ဆုိၿပီး သတ္မွတ္ခ်င္သူတခ်ိဳ႕လည္း ႐ွိမယ္။
လက္ခံႏုိင္လား။
လက္ခံႏုိင္ရင္ ဆက္ေတြးမယ္။
ဒီအထိအေတြ႔ဟာ မင္းကုိ သာယာေစမွာပဲ။
ဒါေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ မင္းေတာင့္တလာမယ္။ကုိယ္ဝန္မရေအာင္ ဘာနည္းသုံးမလဲ။အကာအကြယ္သုံးမလား။
အေရးေပၚတားေဆးေသာက္မလား။
အေရးေပၚတားေဆးက အႀကိမ္ႀကိမ္သုံးရတာ မဟုတ္ဘူး။side effectလည္းမ်ားတယ္။
သုံးလခံေဆး၊ေျခာက္လခံေဆးေတြ ထုိးမလား။ဒီေဆးေတြက မင္းရဲ႕ အလွအပကုိ ထိခုိက္ႏုိင္တယ္။ခႏၶာကုိယ္ကုိ ပုံပ်က္ေစတယ္။

ထပ္ေတြးမယ္။ဒီလိင္အရသာကုိ သာယာသြားရင္ ဒီေယာက်ာ္းကုိ ခုခ်က္ခ်င္းလုိခ်င္စိတ္ေတြေပါက္လာမယ္။သူနဲ႔ ညတုိင္းသာ အတူတူေနရရင္ ျပည့္စုံမယ္လုိ႔ အထင္မွားေတြ ဝင္လာတတ္တယ္။အခ်ိန္တစ္ခုမွာ ႐ုိးအီသြားမွာကုိ ႀကိဳမျမင္ဘူး။ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်သြားရင္ ကုိယ္ရည္မွန္းထားတာေတြနဲ႔ လြဲေခ်ာ္သြားႏုိင္တယ္ဆုိတာ ေတြးမိပါ့မလား။
လြတ္လပ္တဲ့ လူငယ္ဘဝအရသာကုိ အၿပီးတုိင္ စြန္႔လႊတ္ရမယ္ဆုိ ေတြးမိလား။

"မဟုတ္ဘူး။ညီမက မယူခ်င္ေသးဘူး။
ေပ်ာ္ပဲ ေပ်ာ္ၾကည့္ခ်င္တာ”ဆုိရင္ ထပ္ေမးမယ္။မင္း ဆက္ဆံဖုိ႔ ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသားက ဘယ္လုိလူမ်ိဳးလဲ။
စားဖုိ႔ပဲသိၿပီး ေနာက္ဆက္တြဲရလဒ္ကုိ မေတြးထားတဲ့ ေယာက်ာ္းလား။
ျပႆနာတစ္ခုခုျဖစ္ခဲ့ရင္ အတူတူရင္ဆုိင္ေပးမယ့္ေယာက်ာ္းလား။
သူက မင္းကုိ စားၿပီးၿပီျဖစ္ေၾကာင္း လွ်ာအရသာခံၿပီး ေလ်ွာက္ဖြမယ့္ေယာက်ာ္းလား။
ေစာင့္ထိန္းမယ့္ ေယာက်ာ္းလား။

ကားတစ္စီး စီးရင္ ဒီကားက ဘယ္ကုိသြားမယ္ဆုိတာ မင္းသိရမယ္။ဒါမွ မင္းလက္ခံႏုိင္တဲ့ ခရီးကုိေရာက္မႇာ။မင္းရဲ႕ လက္႐ွိအရြယ္ဟာ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ႏုိင္တဲ့ အရြယ္မဟုတ္ေသးဘူး။ေတြ႔ကရာလူနဲ႔ ေပ်ာ္ၿပီး ျဖစ္သမွ်ကုိ ရင္ဆုိင္ႏုိင္စြမ္းမင္းမွာ မ႐ွိေသးဘူး။
ဒီေတာ့ မင္းရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ေဘးကင္းေအာင္ မင္းကပဲ ကာကြယ္ရမယ္။စီမံရမယ္။
ဒီအရြယ္ေလးေတြ အပ်ိဳရည္အပ်က္ခံဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၾကတာအမ်ားစုဟာ သာယာေနခ်ိန္၊ဖီးတက္ေနခ်ိန္မွာ လက္ခံမိလုိက္တာမ်ားတယ္။
ဖီးတက္ေနခ်ိန္မွာ သာယာမႈ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ ေဘးကင္းခ်င္ရင္ ဖီးမတက္ေသးခ်ိန္၊စိတ္ၿငိမ္ေနခ်ိန္မွာ ႀကိဳတင္စဥ္းစားပါ။
ကုိယ္နဲ႔ ဆက္ဆံမယ့္လူအေၾကာင္းကုိ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဆြးေႏြးပါ။
ေပ်ာ္ပါးသူမိန္းကေလးအခ်ိဳ႕က ခႏၶာနဲ႔သာ မ႐ွက္ၾကတာ။စကားနဲ႔ ႐ွက္တယ္။နားနဲ႔႐ွက္တယ္။
အဲ့ဒါသိပ္လြဲတယ္။

အခန္းထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္ၾကမယ္ဆုိတာကုိ အခန္းျပင္မွာကတည္းက ေဆြးေႏြးထားသင့္တာ။က်မက ေတာ့ အနမ္းပဲခံခ်င္တာ၊
ရင္သားေလာက္ပဲ ေပးခ်င္တာ၊
လက္ေလာက္နဲ႔ပဲ ခြင့္ျပဳခ်င္တာဆုိရင္ အခန္းျပင္မွာကတည္းက ႀကိဳေဆြးေႏြးထားေပါ့။
အထဲေရာက္မွ သူျပဳသမွ် ႏုလုိက္ရရင္ ၊မင္း ေပးခ်င္ထက္ ပုိပါသြားရင္ အဲ့ဒါမင္းည့ံတာ။

"က်မကေတာ့ အကုန္ေပးရဲၿပီ။ဒါေပမယ့္ ဗီဒီယုိ႐ုိက္တာမ်ိဳး၊လုိင္းေပၚ ပ်ံ့တာမ်ိဳးကုိမလုိ
ခ်င္ဘူး”ဆုိရင္ ႀကိဳတား။ဖီးတက္ေနခ်ိန္ဆုိရင္ အမ်ိဳးသမီးေတြက အမ်ိဳးသားရဲ႕ဆႏၵကုိ againstမလုပ္ခ်င္ဘူး။သာယာမႈကုိ ထိခုိက္ႏုိင္လုိ႔ေလ။က်ေနာ္ၾကည့္ဖူးတဲ့ Home madeအမ်ားစုဟာ အမ်ိဳးသမီးတားေနတဲ့ၾကားက
အမ်ိဳးသားက ဇြတ္႐ုိက္တာမ်ိဳး။
တားေတာ့ တား႐ွာတယ္။ျပတ္သားတဲ့ တားျမစ္မႈမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာ့ လိင္မဆက္ဆံၾကပါနဲ႔လုိ႔ အတင္းအၾကပ္တားျမစ္မႈမ်ိဳးကုိ မေျပာလုိဘူး။
ေပ်ာ္ခ်င္ရင္ အဲ့ဒိအပ်ာ္ကျပန္ေပးမယ့္ ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးေတြကုိ ကာကြယ္ႏုိင္စြမ္း႐ွိမွေပ်ာ္ပါ။မေပ်ာ္ခင္မွာ ေဘးကင္းဖုိ႔ အရင္ျပင္ဆင္ပါ။ညီတုိ႔ ညီမတုိ႔ထဲမႇာ လိင္ဆက္ဆံဖူးၿပီး ေဘးကင္းေနၾကသူေတြ႐ွိလိမ့္မယ္။
ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္လုိ႔ ေဘးကင္းၾကသူေတြ႐ွိမယ္။ကံေကာင္းလုိ႔ ေဘးကင္းၾကသူေတြ႐ွိမယ္။
ကံအေပၚပုံၿပီး မယုံလုိက္ပါနဲ႔။
ကုိယ့္ဆင္ျခင္တုံတရားကုိပဲ ကုိယ္ယုံပါ။
ကုိယ့္ျပင္ဆင္မႈကုိပဲ ကုိယ္ယုံပါ။

မိန္းကေလးကုိ ပဲ ဦးတည္ၿပီးေျပာေနရတာဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေဆြးေႏြးခ်ိန္ အကန္႔အသတ္ေၾကာင့္ပါ။လိင္အေပ်ာ္အပါးရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးကုိ မိန္းကေလးေတြနည္းတူ ေယာက်ာ္းလည္းေတြလည္း
ၾကံဳရတာပဲ။ဒါေပမယ့္ ေယာက်ာ္းေလးကေတာ့ ထြက္ေပါက္ပုိမ်ားတယ္။လိင္အခြင့္အေရးပုိရတယ္။ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးအတြက္ပဲ ဦးစားေပးေဆြးေႏြးခ်င္တယ္။

က်ေနာ့္ကုိ ၃၃နွစ္အရြယ္အမ်ိဳးသမီးက ရင္ဖြင့္ဖူးတယ္။ရင္ဖြင့္တယ္ဆုိတာထက္ သူ႔ရဲ႕အေမွာင္ျခမ္းကုိ သင္ခန္းစာယူဖုိ႔ ကုန္ၾကမ္းေပးတယ္လုိ႔ပဲ ယူဆပါတယ္။
သူတကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူဘဝကေပါ့။
သူက ၁၉ႏွစ္သမီးမႇာ အပ်ိဳရည္ပ်က္တယ္။
အဲ့ဒိရည္းစားနဲ႔ ၂ႏွစ္ေလာက္ ေပ်ာ္ပါးတယ္။
၂ႏွစ္ကာလအတြင္းမႇာ သူကခ်ည္း စပြန္ဆာေပးရတာ။သူစြဲလန္းမိတယ္ေလ။သူနဲ႔အတူေနခ်င္ေအာင္ သူဘက္ကခ်ည္း ေပးဆပ္ရတဲ့သေဘာ။၂ႏွစ္ၾကာတဲ့အခါမွာ သူ႔ရည္းစားက သူ႔ကုိ မလုိခ်င္သလုိလုိ လုပ္လုိ႔ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ျပတ္စဲတယ္။သူက ဒီအရသာကုိ ေတာင့္တသြားတယ္။ေနာက္ထပ္ ေဒါက္တာတစ္ေယာက္နဲ႔ဆုံတယ္။အတူထပ္ေနတယ္။
"အတူေနဖူးတယ္ မဟုတ္လား”လုိ႔ေမးၿပီး ေဒါက္တာက သူ႔ကုိ ျဖတ္သြားျပန္တယ္။
သူ႔ထပ္ ၅ႏွစ္ငယ္တဲ့ေယာက်ာ္းနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်တယ္။ကေလး ႏွစ္ေယာက္ရတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေယာက်ာ္းကတာဝန္မေက်ဘူး။
သူ႔အေႂကြးေတြကုိ သုံးႏွစ္ေလာက္ ဆပ္ေပးေနရတယ္။သူ႔ေယာက်ာ္းကုိ သူမေလးစားေတာ့ဘူး။သူ႔ေယာက်ာ္းနဲ႔ အတူေနရတာလည္း မသာယာေတာ့ဘူး။သူ႐ုိးအီ စိတ္ပ်က္ေနတယ္။
သူက ကြဲခ်င္ေနၿပီ။ဟုိက ကြာမေပးဘူး။
သူအခု လိင္မႈအရသာအသစ္ကုိ ေတာင့္တေနတယ္။သူ႔ေယာက်ာ္းဆီကေတာ့မဟုတ္ဘူး။
ဘယ္ကမွလည္း ရဖုိ႔မလြယ္ဘူး။
သူ႔အတြက္ထြက္ေပါက္မဲ့ေနတယ္။
အသက္က ၃၃ႏွစ္။လိင္စိတ္ကုန္ဖုိ႔က အေဝးႀကီးလုိေသးတယ္။ေနာက္ေယာက်ာ္းယူတယ္ထားဦး။အဲ့ဒိေယာက်ာ္းကေရာ ေကာင္းမယ္လုိ႔ အာမခံခ်က္႐ွိပါ့မလား။

ျဖစ္ေနတဲ့အရာကုိ အျပစ္တင္ေနလည္း မထူးဘူး။"အစ္မေရ ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံပါ”လုိ႔လည္း ေျပာမထြက္ဘူး။အတိတ္ကုိ ဆင္းၿပီး အေျဖရႇာၾကည့္ေတာ့
"သူ႔ရဲ႕ငယ္ဘဝမႇာ လိင္မႈရဲ႕ဆုိးျခင္းေကာင္းျခင္းကုိ အုပ္ထိန္းသူေတြက မသင္ျပခဲ့ဘူးတဲ့။
၁၉ႏွစ္အရြယ္မွာ အတူေနခဲ့စဥ္က လိင္ကုိ ဆုလာလ္တစ္ခုလုိ ျမင္ခဲ့တာတဲ့။
ေဘးထြက္ဆုိးက်ိဳးေတြႀကိဳမျမင္ခဲ့ဘူး။
ေလ့လာရမွန္းမသိခဲ့ဘူး။
ျပင္ဆင္ရမွန္းမသိခဲ့ဘူး။
အခုခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔ရဲ႕ လိင္သုခဟာ
 ထြက္ေပါက္မဲ့စြာနဲ႔။
အျပင္ပန္းၾကည့္ရင္ေတာ့ လူေကာင္းလုိပဲ။
အတြင္းထဲမႇာ လိင္သုခမဲ့ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားစြာ႐ွိတယ္။ညီမတုိ႔လည္း လိင္စိတ္႐ွိေနၾကၿပီ။ရည္းစားထားၾကမယ္။
အိမ္ေထာင္ျပဳၾကဦးမယ္။
အိမ္ေထာင္ေရးမွာ လူေရြးမွားရင္ တစ္ဘဝလုံးနစ္မြန္းသြားႏုိင္တယ္။ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ႏုိင္ဖုိ႔ အရင္ႀကိဳးစားပါ။
တတ္ႏုိင္သမွ် လူေရြးမမွားဖုိ႔ သတိျပဳပါ။
မႇားခဲ့ရင္လည္း ႐ုန္းထြက္ရဲတဲ့ အစြမ္းအစနဲ႔ ႐ုန္းထြက္ရဲတဲ့ သတၱိ႐ွိေစခ်င္တယ္။
အမ်ိဳးသမီးေတြဟာလည္း အမ်ိဳးသားေတြနည္းတူ ေပ်ာ္ရႊင္ခြင့္ရဖုိ႔ထုိက္တန္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ လိင္က႑မႇာေတာ့ မိန္းကေလးက ပုိအႏၱရာယ္မ်ားတာမုိ႔ ပုိၿပီးဂ႐ုစုိက္ေစခ်င္တယ္။ မလုိခ်င္ဘဲ ကုိယ္ဝန္ရတာေတြ၊
လုိင္းေပၚမႇာ ဗီဒီယုိျပန္႔တာေတြ၊ နႈတ္ဖြာတဲ့ ေယာက်ာ္းနဲ႔ ပတ္သက္မိလုိ႔ သိကၡာအခ်ခံရတာေတြ၊ လိင္ေပၚ အလြန္အကြၽံစြဲလန္းမိတာေတြ ႐ွိလာႏုိင္တာမုိ႔ ေဘးကင္းေအာင္ ျပင္ဆင္ၿပီးမွ ေပ်ာ္ပါးပါ။

အႏွစ္ခ်ဳပ္ရရင္ လူတုိင္းမွာ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ႐ွိသင့္တယ္။အမ်ိဳးသမီးေတြမွာလည္း ႐ွိသင့္တယ္။ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္အေပၚ ဘဝပုံၿပီး မမွီခုိဖုိ႔ အၾကံေပးလုိပါတယ္။အဲ့လုိ မီွခုိလုိက္ရင္ သူထားသြားတဲ့အခါ ကုိယ္ကလဲၿပိဳသြားမႇာ။
ကုိယ္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ႏုိင္ရင္ ဘယ္သူ႐ွိ႐ွိမ႐ွိ႐ွိ ေၾကာက္ရြံ႔ ေနဖုိ႔မလုိဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္ရည္မွန္းဆီကုိ ခ်ီတက္ရာလမ္းမႇာ လိင္ကိစၥေၾကာင့္ အပ်က္ဆီးမခံပါနဲ႔။

က်ေနာ္ခြင့္ပန္ခဲ့သလို က်ေနာ့္စကားေတြ ပြင့္လင္း႐ုိင္းစုိင္းခဲ့ရင္ နားလည္ေပးပါလုိ႔ ေတာင္းပန္ရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္။”

ေဟာေျပာပြဲၿပီးေနာက္ က်မတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းနစ္စု တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္မိၾကသည္။သက္ျပင္းကုိယ္စီ ခ်မိၾကသည္။
က်မတုိ႔ ရည္းစားကုိယ္စီ႐ွိၾကသည္။
ေပ်ာ္ပါးခဲ့ဖူးၾကသည္။ဘာျပႆနာမွေတာ့
 မျဖစ္ခဲ့။ဒါေပမယ့္ ဒီဆရာေဟာေျပာသလုိ ဆုိရင္ က်မတုိ႔ ကံေကာင္းခဲ့ျခင္းသာ။
ေသြးသားဆႏၵသပ္သပ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ပါးခဲ့သည္။
ဘာေလ့လာမႈမွမ႐ွိခဲ့သလုိ ဘာျပင္ဆင္မႈမွ မ႐ွိခဲ့။အခုခ်ိန္အထိ ရည္မွန္းခ်က္ဆုိတာလည္း မ႐ွိေသး။ေနာက္တစ္ႀကိမ္ရည္းစားထားျဖစ္ရင္လည္း အဲ့ဒိရည္းစားနဲ႔ အတူေနမိဖုိ႔က ေသခ်ာသေလာက္႐ွိသည္။ျပင္ဆင္ဖုိ႔၊ကာကြယ္ဖုိ႔ အသိဝင္လိမ့္ဦးမည္မဟုတ္ေသး။
ဟူး… က်မမႇာ ရည္မွန္းခ်က္႐ွိဖုိ႔ေတာ့ေကာင္းၿပီ။ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ႏုိင္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရဦးမည္။က်မရည္မွန္းခ်က္က က်မလမ္းမေခ်ာ္သြားေအာင္ ထိန္းေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္လုိက္ခ်င္သည္။

#Sithu(Error)
22.7.2019

ျဖစ္ရပ္မွန္တခ်ိဳ႕ကုိ ထည့္ေရးထားတာပါ။
Credit