#အရမ္းေကာင္းတဲ့ပို႔စ္ေလးဗ်
...............................................
️သစ္သားပံုး ႏွင့္ လူဘဝ
သစ္ခုတ္သမား (၄) ေယာက္က သစ္ပင္တစ္ပင္ဆီ
ခုတ္လွဲၿပီး သစ္သားပံုးတစ္ခုဆီ လုပ္ၾကတယ္။
ပထမသစ္ခုတ္သမားက ဝက္, မစင္ထည့္တဲ့ပံုး
လုပ္လိုက္တဲ့အတြက္ မစင္ပံုးလို႔ေခၚတယ္။
လူေတြရဲ႕ေနာက္မွာ အၿမဲတမ္းပုန္းေနရတယ္။
ဒုတိယသစ္ခုတ္သမားက ေရထည့္ပုံး
လုပ္လိုက္တဲ့အတြက္ ေရပံုးလို႔ေခၚတယ္။
လူေတြအသံုးျပဳၾကတယ္။
တတိယသစ္ခုတ္သမားက အရက္ထည့္ပုံး
အသုံးျပဳလိုက္တဲ့အတြက္ အရက္ပံုးလို႔ေခၚတယ္။
လူေတြႏွစ္သက္ၾကတယ္။
စတုတၳသစ္ခုတ္သမားက ေရႊတံုးေတြထည့္ၿပီး
အသုံးျပဳလိုက္တဲ့အတြက္ ေရႊပံုးလို႔ေခၚတယ္။
လူေတြတန္ဖိုးထားၾကတယ္။
ပံုးအားလံုးကအတူတူပဲ၊ ထည့္တဲ့ပစၥည္း
မတူတာနဲ႔ အေခၚအေဝၚ တန္ဖိုးထားတာခ်င္း
မတူၾကေတာ့ဘူး။လူ႔ဘဝကလည္း အဲဒီလိုပဲ။
လူတိုင္းကေတာ့ အတူတူပဲ။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ဦးေဏွာက္မွာ ဘာေတြးလဲ..
ကိုယ့္စိတ္ကို ဘယ္လိုထားမလဲေပၚမူတည္ၿပီး
ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ လူေတြက ကိုယ့္ကို
ဘယ္လိုေခၚေဝၚမလဲ.. ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက
ကိုယ့္ကို ဘယ္လိုတန္ဖိုးထားမလဲ..
.ဒီလိုပဲ ကြဲျပားသြားၾကတယ္။
ျခေသၤ့ဟာ သားေကာင္မိဖို႔အတြက္ မိုင္ရာခ်ီသြားတယ္။
ျမင္းက ျမက္ေကာင္းစားရဖို႔အတြက္ မိုင္ေထာင္ခ်ီသြားတယ္။
ငါးကေလးေတြက ကိုယ္က်က္စားရာေနရာက မေရြ႕ဖို႔ ႀကီးမားတဲ့ေရအရွိန္ကို ဆန္ၿပီး အသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကတယ္။
ၾကားဖူးလို႔ ႀကိဳက္တဲ့စကားအခ်ိဳ႕မွတ္ထားဖူးတယ္။
"ခင္ဗ်ား ပင္ပန္းေနတာ ေသခ်ာသလား ...
ေအး.... အဲဒါမွ မွန္တာကြ၊ သက္ေတာင့္သက္သာ
ဆိုတာ လူေသေကာင္ေတြအတြက္စကား " တဲ့။
ခါးသီးမွ လူ႔ဘဝ။
ပင္ပန္းမွ အလုပ္။
ေျပာင္းလဲမွ ကံၾကမၼာ။
သည္းခံမွ ေက်ာက္ေကာင္းျဖစ္။
အနာခံမွ အသာစံ။
ခြင့္လႊတ္မွ ပညာရွိ။
ၿငိမ္သက္မွ သံုးသပ္ႏိုင္။
ရဲမွ မင္းျဖစ္။
လုပ္မွ ပိုင္ဆိုင္တာတဲ့။
တကယ္လို႔ မိမိကိုယ္ကို အရမ္းပင္ပန္းေနတယ္လို႔
ထင္မိတဲ့အခါတိုင္း စကားတစ္ခြန္းကိုသတိရပါ။
" လြယ္လြယ္ကူကူ ေလွ်ာက္လို႔ရတာ ကုန္းဆင္း၊
ငါအခု ပင္ပန္းေနတာ ကုန္းတက္ခ်ိန္မို႔လို႔ "
ေခါက္ဆြဲက ေျပာတယ္ : " ေအာင္ျမင္ခ်င္သလား
က်ေနာ့္လို ေခါက္လိုက္ဆြဲလိုက္ အလုပ္ခံေလ"
ဖက္ထုပ္ကေျပာတယ္ : " အတြင္းသားႏုေပမယ့္
အခြံမာမွ ေကာင္းမွာေနာ္ "
ငါးဖယ္က ေျပာတယ္ : " ငါ့လို ေသၿပီးသည့္တိုင္
အျခစ္ခံ၊ အ႐ိုက္ခံ ၊ အထုခံမွ ေကာင္းမွာကြ "
ပဲျပားကေျပာတယ္ :
" အဓိက, က အဆင့္တိုင္း အဆင့္တိုင္းခံႏိုင္ရည္ရွိရမယ္၊
ဒါမွ ႏူးညံ့ေပမယ့္ မကြဲထြက္တဲ့ ပဲျပားေကာင္းျဖစ္မွာ "
ပုဇြန္ကေျပာတယ္ : " မေသခင္မ်က္လံုးျပဴးတယ္၊
အေၾကာ္ခံၿပီး ေသသြားရင္ ပိုျပဴးျပႏိုင္ရတယ္ "
ေရေႏြးကရားအိုး ကေျပာတယ္ :
"ငါကေတာ့ ငါ့ကိုပူေအာင္လုပ္ေလေလ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက
တစ္ရႊီရႊီနဲ႔ ေလခြ်န္ေလပဲ ငါ့ေကာင္ေရ ... "
ဘီယာကေျပာတယ္ : "
မေလာပါနဲ႔၊ မင္းကိုယ္ အျမႇဳပ္ထြက္မွ အဆင့္ေကာင္းကိုရမွာ "
ေပါင္မုန္႔က ေျပာတယ္ :
" အပူခံ ဖုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မိမိက ျပည့္ဝေနရင္
ဘာကိုေၾကာက္ရမွာလဲ၊ တစ္ခါတည္း ေဖာင္းထည့္လိုက္၊
ဒါေပမယ့္ အထဲမွာ ဗလာနတၳိ မျဖစ္သြားရဘူး ၊
အယ့္.. ေနာက္တစ္ခုက မျပည့္ဝခင္ မေဖာင္းရဘူး "
အီၾကာေကြးက ေျပာတယ္ :
" ဆီပူ မထိရင္ မက်က္ဘူး၊ မက်က္ေတာ့ မင္းကို
ဘယ္သူလိုခ်င္မွာလဲ၊ အပူခံႏိုင္မွ အီၾကာေကြးအိုႀကီးျဖစ္မွာ...."တဲ့။
လူ႔ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ။
ေအာင္ျမင္မႈလမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္ဖို႔ဆိုတာ တစ္ပါးသူရဲ႕အကူအညီ၊ ဆရာေကာင္းရဲ႕ ၫႊန္ၾကားမႈ၊
မိတ္ေဆြရဲ႕နားလည္မႈ၊ မိသားစုရဲ႕ အားေပးမႈ၊
မသမာတဲ့လူေတြရဲ႕ထိုးႏွက္မႈ....အဲဒါေတြ မပါဘဲ
ဘယ္ေတာ့မွ မေရာက္ဘူး။လူ႔ဘဝဟာ
ရခဲသလို လုပ္ရခဲတယ္။မွန္မွန္ကန္ကန္ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း
အလွမ္းတိုင္း အလွမ္းတိုင္းကို ခ်စ္တတ္၊ ျမတ္ႏိုးတတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။
Credit။ ။စာေပ
လင္းအာ႐ုဏ္(စာေပ ပ်ဳိးခင္း)
No comments:
Post a Comment