ဆရာ့ဂါထာ

ဆရာ့ဂါထာ
------------
သဲကုန္းဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းမွာ မူလတန္းဆရာျဖစ္ တစ္ႏွစ္သင္တန္းတက္ေတာ့ ခ်စ္စရာ အေကာင္းဆံုး ဆရာႀကီးတစ္ဦးနဲ႔ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတယ္။ ဆရာႀကီး ဦးခင္ေသာ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အဂၤလိပ္စာသင္တယ္။ သူ႔ကို ေသာ္ေသာ္ႀကီးလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆရာေလာင္းေတြက ခ်စ္စႏိုးေခၚၾကတယ္။ လူပ်ိဳႀကီးေပါ့။

သဲကုန္းဆိုတာ ဘယ္မွလည္း သြားစရာ လည္ပတ္စရာမရွိ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ ၿမိဳ႕ေသးေသးေလးထဲမွာ တစ္ခုတည္းေသာ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလးကို အားကိုးရတယ္။ အဲဒီစာအုပ္အငွားဆိုင္ ကလည္း ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္က ဖြင့္ထားတာပဲ။ စာေရးဆရာစံုရဲ႕ ဝတၳဳေတြ အတြဲလိုက္ရွိတယ္။ အဲဒီေရာက္ေတာ့မွ ေမာင္သာရ၊ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္၊ ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၊ အေထာက္ေတာ္လွေအာင္၊ ျမသန္းတင့္စတဲ့ ဆရာေတြေရးခဲ့သမွ် စာအုပ္အားလံုးကို တစ္အုပ္မက်န္ တစ္ႏွစ္လံုးေလာက္နီးနီး ဖတ္ျဖစ္သြား ေတာ့တာပဲ။

ဆရာအတတ္သင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ စြဲသြားတဲ့ ေနာက္ကစားနည္းတစ္ခုက Scrabble ပါ။ ဘယ္ေလာက္အထိ စြဲသလဲဆိုရင္ သင္တန္းေျပးၿပီးေတာ့ေတာင္ ကစားတဲ့အထိျဖစ္လာတယ္။ မိုးလင္းတဲ့အထိလည္း အိပ္ပ်က္ခံ ကစားလို႔ မနက္ PT မဆင္းႏိုင္ အဆူခံရတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ကေတာ့ အဂၤလိပ္စာ အခံေလးကလည္းရွိ၊ ကိုယ္နဲ႔မကြာေဆာင္ထားတဲ့ Oxford Dictionary ကလည္းရွိဆိုေတာ့ ႏိုင္ခ်င္ေလ၊ ေလ့လာေလ တိုးမကုန္တဲ့ ဗဟုသုတေတြရေလပဲ။

ဆရာအတတ္သင္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္မွ Scrabble ကိုသင္ၿပီးေတာ့ စြဲေနတာက ဆရာဦးခင္ေသာ္။ သူနဲ႔ ကစားဖို႔အေဖာ္လည္းမရွိ။ ဒါေၾကာင့္ သင္တန္းနားတာနဲ႔ ေရာက္လာၿပီ။

“ကိုတင္ညြန္႔ ေရ”

ဒါဆိုရင္သိၿပီ။ ဆရာ့ေနာက္လိုက္ခဲ့ပဲ။ ဆရာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ သူေနတဲ့ အခန္းေလးထဲက ကုတင္ေပၚမွာ Scrabble ကစားခဲ့ၾကတာကို မေမ့ဘူး။
ကိုယ္ပဲကံေကာင္းလို႔လားမသိဘူး။ ႀကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ ဆရာေတြက တကယ့္ဆရာေတြ ျဖစ္ေနတယ္။

“ငါလည္း တစ္ေန႔ သူတို႔လို ဆရာမ်ိဳးျဖစ္ရမယ္” လို႔ အၿမဲေတြးမိတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ငယ္စဥ္က ဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ႀကံဳဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေက်ာင္းထုတ္တဲ့ ဆရာနဲ႔လည္း ႀကံဳဖူး တယ္။ ဒီအေၾကာင္းေရးခဲ့ဖူးလို႔ ျပန္မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ေက်ာင္းဆရာျဖစ္ေတာ့ ႏွစ္ခ်က္ပဲစဥ္းစားတယ္။ ငါေက်ာင္းသားဘဝက ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆရာ။ ငါေက်ာင္းသားဘဝက မျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆရာ။ အဲဒီလိုပဲေတြးၿပီးေတာ့  ကိုယ္ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆရာေတြပံုစံအတိုင္း ေနထိုင္ျပဳမူ၊ ေျပာဆိုဆက္ဆံ သင္ၾကားတယ္။

ကၽြန္ေတာ္စံျပဳရတဲ့ဆရာထဲမွာ ေသာ္ေသာ္ႀကီးလည္းပါတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့ ဆရာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ Scrabble ကစားေနတုန္း ဆရာက စာလံုးေလးေတြ ခ်ခင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီ စာလံုးကလည္း အမွတ္သံုးဆရသြားလို႔ ဆရာက သူ႔ထံုးစံအတိုင္း

“ဟီ … ဟီ” လို႔ရယ္လိုက္ၿပီး

“ကၽြန္ေတာ့္ဗ်ာ … အဲဒီစာလံုးကိုဆက္ႏိုင္ဖို႔  E တစ္လံုးကို ေစာင့္လိုက္ရတာ” လို႔လည္း ေျပာလိုက္ေသးတယ္။

ဆရာခ်ခင္းသြားတဲ့ စာလံုးက

RESPECT

ဆရာ့မွာ စာလံုးေတြကုန္သြားလို႔ အမွတ္ေပါင္းလိုက္တယ္။ တကယ့္ကိုပါပဲ ဆရာက ကၽြန္ေတာ့္ တစ္မွတ္နဲ႔ ကပ္ႏိုင္သြားတယ္။

“ဟီ … ဟီ … ေတြ႔လား … ေတြ႔လား … E တစ္လံုးနဲ႔ ကိုတင္ညြန္႔ေတာ့ ႐ႈံးၿပီ … ဟီ … ဟီ” လို႔ေျပာလိုက္ ေသးတယ္။

ဆရာက သင္တန္းမွာ ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္လို စာသင္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ Scrabble ကစားတဲ့အခါ တကယ့္ ကေလးေလးလိုျဖစ္ေနတာ သေဘာက်လိုက္တာ။

“ကိုတင္ညြန္႔”

“ခင္ဗ်ာ”

“ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး ခင္ဗ်ားကို ကပ္ႏိုင္သြားတဲ့ စာလံုး အဓိပၸာယ္ကို သိလား”

“ဆရာရယ္ ဒီေလာက္ကေတာ့ ဆရာ့တပည့္ မညံ့ပါဘူး။ ေလးစားမႈကိုေျပာတာပါ”

“အင္း … ခင္ဗ်ား အဲဒီေလာက္ပဲ သိတာဆိုရင္ ညံ့ေသးတယ္”

“အလိုေလးဗ်ာ”

“နားေထာင္ Respect ဆိုတဲ့ စကားမွာ အဓိပၸာယ္ေတြ အမ်ားႀကီးဗ်”

“ဆရာ … ေနာက္တစ္ပြဲ မစေသးဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပ”

ဆရာက အဲဒီေတာ့မွာ သူ႔စားပြဲေပၚက စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ကိုယူ။ ေဖာင္တိန္ကိုထုတ္ၿပီး ေရးခ်လိုက္ပါတယ္။

R = Religion

E = Education

S = Succeeding

P = Productive

E = Exercise

C = Caring

T = Truthful

ေဖာင္တိန္ကိုပိတ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို စာရြက္ေလး ကမ္းေပးလိုက္ၿပီးေတာ့

“အဲဒါ ဆရာ့ဂါထာပဲ။ အဲဒီဂါထာကို ေန႔တိုင္းရြတ္ၿပီးသင္။ ေအာင္ျမင္မယ္”

ကၽြန္ေတာ့္ ဆရာဘဝေခါင္းထဲကို ကစားရင္းနဲ႔ သင္ေပးသြားတဲ့ ဆရာႀကီး ဦးခင္ေသာ္ (ေသာ္ေသာ္ႀကီး) ကို ယေန႔အထိ မေမ့ဘူး။ ဆရာႀကီး ခု က်န္းက်န္းမာမာပဲလား သိခ်င္လိုက္တယ္။ အေဝးကပဲ ဦးခ် ကန္ေတာ့ လိုက္ပါတယ္ဆရာႀကီးခင္ဗ်ား။

တင္ညြန္႔

၈.၅.၂၀၁၈
Credit