အရင္ကထက္……
🍓🍓🍓🍓🍓
🍀 အရင္ကထက္ ပိုတိတ္ဆိတ္လာတယ္....
🍀 မေျပာသင့္ဘူးထင္ရင္ ပါးစပ္ေတာင္ မဟမိေအာင္…
🍀 ထိန္းခ်ဳပ္တတ္လာၿပီ။
🍀 အရင္ကထက္ ပိုေနႏိုင္လာတယ္...
🍀 အေျခမခိုင္ေတာ့တဲ့ ဆက္ဆံေရးအတြက္……
🍀 ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ႏွိပ္စက္……
🍀 မေနေတာ့ဘူး။
🍀 အရင္ကထက္ ပိုေအးစက္လာတယ္....
🍀 မပီျပင္ေတာ့တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုကိုယ္ …
🍀 လွည့္စားမေနခ်င္ေတာ့ဘူး။
🍀 အရင္ကထက္ ပိုျပတ္သားလာတယ္....
🍀 ျဖတ္သင့္ေနတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြအတြက္……
🍀 ေနာက္ထပ္ဆိုတာေတြကို ငံ့လင့္မေနေတာ့ဘူး။
🍀 အရင္ကထက္ပို မာေက်ာလာတယ္.....
🍀 အခါခါပြန္းပဲ့သြားတဲ့မာနေတြအတြက္…
🍀 မ်က္ရည္ေတြကို ထပ္စေတးပစ္ဖို႔ မလိုအပ္ေတာ့ဘူး။
🍀 အရင္ကထက္ ပိုရက္စက္လာတယ္....
🍀 ေက်ာခိုင္းေလွ်ာက္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ေနတဲ့…
🍀 ေျခလွမ္းေတြအတြက္ ေနာင္တဆိုတာကို ေပြ႔ဖက္…
🍀 ထားမေနေတာ့ဘူး။
🍀 အရင္ကထက္ ပိုေနတတ္လာတယ္....
🍀 အနစ္နာခံတယ္ဆိုတာ နာမည္လွေပမယ့္…
🍀 ဘယ္ေလာက္ပဲေပးေပး ကိုယ့္ဘက္ကိုဘယ္……
🍀 ေတာ့မွျဖည့္ေတြး မေပးတတ္တဲ့ သူေတြေၾကာင့္…
🍀 သူမ်ားနစ္နာတိုင္း ကိုယ္ကဝင္ခံမေနခ်င္ေတာ့ဘူး။
Thi Ha🇲🇲
Friday, August 9, 2019
အိမ္ေထာင္ဖက္ဆိုသည္မွာ
အိမ္ေထာင္ဖက္ဆိုသည္မွာ
❤💚❤💚❤💚❤
တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မိသားစု တစ္ခုစီကေန ေမြးဖြားၿပီး
ဖူးစာဖက္ျဖစ္ ေပါင္းေဖာ္ခြင့္ရတာဟာ အေၾကာင္းမဲ့ ျဖစ္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။
အၾကင္လက္မယားျဖစ္ၿပီး အခ်စ္ေတြ ေလ်ာ့မသြားၾကပါနဲ႔ ။
ပိုပိုၿပီးေတာ့ ခ်စ္ၾကရမွာပါ။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခြင့္လႊတ္ျခင္း နားလည္ျခင္း စာနာျခင္း သစၥာေစာင့္သိျခင္း စသည္ျဖင့္ ခိုင္ၿမဲေနမွ အိမ္ေထာင္ေရး သာယာၾကမွာလည္းျဖစ္တယ္။
ကိုယ္နဲ႔ မယူခင္က လွလွပပ နုႏုပ်ဳိပ်ဳိ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာေလး အိမ္ေထာင့္တာဝန္ေတြထမ္းရင္း..အရြယ္ေတြရင့္လာမယ္ ။
အဝ လြန္လာမယ္၊ ႏုပ်ဳိမႈအစား အိုမင္းျခင္းေတြ အစားထိုးလာမယ္
ပုံပ်က္ ပန္းပ်က္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လာမယ္။ ဒါေတြဟာ သဘာဝတရားမို႔
ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံေပးရမယ္။
တခ်ဳိ႕က ေျပာတတ္ၾကတယ္ ။ အိမ္က အဖိုးႀကီးတဲ႔ အိမ္က အဖြားႀကီးတဲ႔ အိမ္ကဟာႀကီး အိမ္ကဟာမႀကီးတဲ႔။
တကယ္ဆို ကိုယ္႔အေပၚ တကယ္ေမတၱာစစ္နဲ႔ ေပါင္းသင္းေနတဲ႔ ၾကင္သူကို ရႈံ႕ခ်တဲ့စကား၊ အရွက္ရေစမယ္႔စကား သိကၡာထိပါးေစမယ္႔စကားေတြ ေရွာင္ရွားၾကရမွာပါ။
ဘဝတစ္ခု စတင္တည္ေဆာက္ၾကၿပီ ဆိုကတည္းက ေအးအတူ ပူအမ်ွ ငုိလည္းမခြဲ ရီလည္းမခြာ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြ အတူတကြ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းၾကရမွာပါ။
သူ႔အမ်ဳိးလည္း ကိုယ္႔အမ်ဳိး သူ႔သူငယ္ခ်င္းလည္း ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္း
စိတ္သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ စိတ္ေကာင္း နွလုံးေကာင္းေမြးၿပီး တန္းတူ ဆက္ဆံႏိုင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားၾကရပါမယ္။
ဟိုဖက္ သည္ဖက္ သူ႔အမ်ဳိး ကိုယ္႔အမ်ဳိး သူေပးလည္းကိုယ္ၾကည္ျဖဴ ကိုယ္ေပးလည္း သူၾကည္ျဖဴ စိတ္ထားမ်ွတဖို႔ လိုပါတယ္။
တစ္ေယာက္ေအာင္ျမင္မႈကို တစ္ေယာက္က မုဒိတာပြားၿပီး
ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဝမ္းသာရပါမယ္။
တစ္စုံတစ္ရာ ဆုံးရႈံးခဲ့မယ္ဆိုလည္း အျပစ္တင္စကား မေျပာဘဲ...
စိတ္ပ်က္ ဝမ္းနည္းတဲ႔ အမူအယာလုံးဝမေပၚေစဘဲ ကရုဏာပြားၿပီး ႏွစ္သိမ့္ရမွာပါ။
ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခက္အခဲကို ေခါင္းမေရွာင္ဘဲ အတူေျဖရွင္းၾကရမယ္။
တခ်ဳိ႕မ်ားဆို အသိေခါင္းပါးစြာ မိသားစု အေရးမစဥ္းစားေတာ႔ဘဲ
ကိုယ္လြတ္ရုန္းၿပီး ထြက္ေျပးတတ္ သာသနာ့ေဘာင္ထဲ ဝင္တတ္ၾက ေနာက္က မိသားစု ဘယ္လို စားဝတ္ေနေရး က်န္းမာေရး
ပညာေရး လူမႈေရး ဘာမွ ျပန္မၾကည့္ဘဲ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တတ္ၾကတာမို႔ သတိျပဳဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။
ကိုယ္႔ဇနီး ခင္ပြန္းသည္သာ ကိုယ္႔ဘဝရဲ႕ အေဖာ္မြန္ေတြပါ။
သူတို႔ေရွ႕မွာ တစ္ျခားသူေတြ ေတာ္ေၾကာင္း ေကာင္းေၾကာင္း
ေခ်ာေမာ လွပေၾကာင္း အားမနာ လ်ွာမက်ဳိး မေျပာမိဖို႔ အၿမဲ သတိထားၾကရမွာပါ။
ကိုယ္႔အိမ္ေထာင္ဖက္သည္သာ ေသတပန္ သက္တဆုံး အတူလက္တြဲသြားၾကရမွာမို႔ ကိုယ္႔ဘဝအတြက္ အေကာင္းဆုံး အေဖာ္မြန္ေတြပါ။
အၿမဲတမ္း ခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံးမို႔ ခ်ီးက်ဴးစကားေတြ ေျပာၾကားေပးဖို႔ မေမ့လိုက္ၾကပါနဲ႔။
ထာဝရခိုင္ၿမဲေသာ အိမ္ေထာင္မ်ား
တည္ေဆာက္နိုင္ၾကပါေစ။
Thi Ha🇲🇲
တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မိသားစု တစ္ခုစီကေန ေမြးဖြားၿပီး
ဖူးစာဖက္ျဖစ္ ေပါင္းေဖာ္ခြင့္ရတာဟာ အေၾကာင္းမဲ့ ျဖစ္လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။
အၾကင္လက္မယားျဖစ္ၿပီး အခ်စ္ေတြ ေလ်ာ့မသြားၾကပါနဲ႔ ။
ပိုပိုၿပီးေတာ့ ခ်စ္ၾကရမွာပါ။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ခြင့္လႊတ္ျခင္း နားလည္ျခင္း စာနာျခင္း သစၥာေစာင့္သိျခင္း စသည္ျဖင့္ ခိုင္ၿမဲေနမွ အိမ္ေထာင္ေရး သာယာၾကမွာလည္းျဖစ္တယ္။
ကိုယ္နဲ႔ မယူခင္က လွလွပပ နုႏုပ်ဳိပ်ဳိ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာေလး အိမ္ေထာင့္တာဝန္ေတြထမ္းရင္း..အရြယ္ေတြရင့္လာမယ္ ။
အဝ လြန္လာမယ္၊ ႏုပ်ဳိမႈအစား အိုမင္းျခင္းေတြ အစားထိုးလာမယ္
ပုံပ်က္ ပန္းပ်က္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လာမယ္။ ဒါေတြဟာ သဘာဝတရားမို႔
ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံေပးရမယ္။
တခ်ဳိ႕က ေျပာတတ္ၾကတယ္ ။ အိမ္က အဖိုးႀကီးတဲ႔ အိမ္က အဖြားႀကီးတဲ႔ အိမ္ကဟာႀကီး အိမ္ကဟာမႀကီးတဲ႔။
တကယ္ဆို ကိုယ္႔အေပၚ တကယ္ေမတၱာစစ္နဲ႔ ေပါင္းသင္းေနတဲ႔ ၾကင္သူကို ရႈံ႕ခ်တဲ့စကား၊ အရွက္ရေစမယ္႔စကား သိကၡာထိပါးေစမယ္႔စကားေတြ ေရွာင္ရွားၾကရမွာပါ။
ဘဝတစ္ခု စတင္တည္ေဆာက္ၾကၿပီ ဆိုကတည္းက ေအးအတူ ပူအမ်ွ ငုိလည္းမခြဲ ရီလည္းမခြာ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြ အတူတကြ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းၾကရမွာပါ။
သူ႔အမ်ဳိးလည္း ကိုယ္႔အမ်ဳိး သူ႔သူငယ္ခ်င္းလည္း ကိုယ္႔သူငယ္ခ်င္း
စိတ္သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႔ စိတ္ေကာင္း နွလုံးေကာင္းေမြးၿပီး တန္းတူ ဆက္ဆံႏိုင္ေအာင္လည္း ႀကိဳးစားၾကရပါမယ္။
ဟိုဖက္ သည္ဖက္ သူ႔အမ်ဳိး ကိုယ္႔အမ်ဳိး သူေပးလည္းကိုယ္ၾကည္ျဖဴ ကိုယ္ေပးလည္း သူၾကည္ျဖဴ စိတ္ထားမ်ွတဖို႔ လိုပါတယ္။
တစ္ေယာက္ေအာင္ျမင္မႈကို တစ္ေယာက္က မုဒိတာပြားၿပီး
ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဝမ္းသာရပါမယ္။
တစ္စုံတစ္ရာ ဆုံးရႈံးခဲ့မယ္ဆိုလည္း အျပစ္တင္စကား မေျပာဘဲ...
စိတ္ပ်က္ ဝမ္းနည္းတဲ႔ အမူအယာလုံးဝမေပၚေစဘဲ ကရုဏာပြားၿပီး ႏွစ္သိမ့္ရမွာပါ။
ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခက္အခဲကို ေခါင္းမေရွာင္ဘဲ အတူေျဖရွင္းၾကရမယ္။
တခ်ဳိ႕မ်ားဆို အသိေခါင္းပါးစြာ မိသားစု အေရးမစဥ္းစားေတာ႔ဘဲ
ကိုယ္လြတ္ရုန္းၿပီး ထြက္ေျပးတတ္ သာသနာ့ေဘာင္ထဲ ဝင္တတ္ၾက ေနာက္က မိသားစု ဘယ္လို စားဝတ္ေနေရး က်န္းမာေရး
ပညာေရး လူမႈေရး ဘာမွ ျပန္မၾကည့္ဘဲ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တတ္ၾကတာမို႔ သတိျပဳဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။
ကိုယ္႔ဇနီး ခင္ပြန္းသည္သာ ကိုယ္႔ဘဝရဲ႕ အေဖာ္မြန္ေတြပါ။
သူတို႔ေရွ႕မွာ တစ္ျခားသူေတြ ေတာ္ေၾကာင္း ေကာင္းေၾကာင္း
ေခ်ာေမာ လွပေၾကာင္း အားမနာ လ်ွာမက်ဳိး မေျပာမိဖို႔ အၿမဲ သတိထားၾကရမွာပါ။
ကိုယ္႔အိမ္ေထာင္ဖက္သည္သာ ေသတပန္ သက္တဆုံး အတူလက္တြဲသြားၾကရမွာမို႔ ကိုယ္႔ဘဝအတြက္ အေကာင္းဆုံး အေဖာ္မြန္ေတြပါ။
အၿမဲတမ္း ခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံးမို႔ ခ်ီးက်ဴးစကားေတြ ေျပာၾကားေပးဖို႔ မေမ့လိုက္ၾကပါနဲ႔။
ထာဝရခိုင္ၿမဲေသာ အိမ္ေထာင္မ်ား
တည္ေဆာက္နိုင္ၾကပါေစ။
Thi Ha🇲🇲
သိကၡာရွ္ိစြာ လမ္းခြဲတတ္ပါေစ
သိကၡာရွ္ိစြာ လမ္းခြဲတတ္ပါေစ
👍👍👍👍👍👍👍👍
ေလာကၾကီးထဲမွာ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေစ မိန္းကေလး ျဖစ္ပါေစ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ေနာက္ကြယ္မွာ ေဖာက္ျပန္ေနတာေတြ ၊ ေျခရႈပ္ေနတာေတြကို သိရက္နဲ ့ အၾကိမ္ၾကိမ္နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးျပီး အတင္းလိုက္တြယ္ကပ္ေနတာေတြဟာ ေလာကၾကီးထဲ ကိုယ္နဲ ့တူတန္တဲ့ ေယာက်္ား' မိန္းမ ရွားေနလို ့ မ်ားထင္ေနလား ။
ေယာက်္ား / မိန္းမ ဆိုတဲ့ လူသားေတြေပါပါတယ္ …
`` သစၥာတရား `` ဆိုတာ ရွားပါးလို ့
`` ေမတၱာတရား ပိုေပးမိလိုက္သူ `` ရွားလို ့
`` သံေယာဇဥ္ေတြ `` ျဖတ္ရခက္ေနလို ့
`` အခ်စ္ `` ဆိုတာကို တန္ဖိုးထားလို ့
`` ကိုယ့္သိကၡာနဲ ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ`` ကို ေစာင့္ထိန္း ေနၾကလို ့ ။
ကိုယ့္အေပၚ မ်က္ရည္ မ်က္ခြက္နဲ ့ အသနားခံျပီး လိုက္ဆြဲေနတိုင္း…
ဒီေယာက်္ား / ဒီမိန္းမ ငါ့ကို မျပတ္နိုင္ပါဘူး ဆိုျပီး သိပ္အထင္ ၾကီးမေနၾကနဲ ့။
အခ်္ိန္တန္ရင္ ကိုယ္နဲ ့တန္ရာ ဘဝကိုေရာက္သြားမွာဘဲ ။
သစၥာတရားကို တန္ဖိုးထားတတ္သူေတြဟာ သူတို ့ကိုယ္တိုင္
အမွားကို မက်ဴလြန္မိေအာင္ ေစာင့္ထိန္းနိုင္သလို သစၥာေဖာက္ခံရရင္ေတာင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သေဘာထားၾကီးစြာ နာလည္ခြင့္လႊတ္ေပးတယ္ ။
ဘာလို ့လည္းဆိုရင္ ……ကိုယ့္ဆီမွာရွိတဲ့သစၥာတရားကို အသက္မက တန္ဖိုးထားခဲ့ေတာ့ အလြယ္တကူ အပ်က္စီးမခံနိုင္လို ့ဘဲ ။
ေမတၱာကို လူတိုင္းအေပၚထားမိေပမဲ့ ပိုေပးမိတဲ့သူကို ပိုျမတ္နိုးေတာ့ အလြယ္တကူ အဆံုးရႈံးမခံနိုင္ၾကတာလည္း ပါတယ္ ။
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စိတ္ခံစားမႈကို နွလံုးသားနဲ ့ ရင္းျပီး ထိုက္ထိုက္
တန္တန္ေပးခဲ့မိသူကို ကိုယ္ဘဲရယူပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာ သဘာေဝလ ။
ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေစာင့္ထိန္းသူတိုင္း ဒီတစ္ေယာက္နဲ ့ျပတ္လိုက္ ဟိုတစ္ေယာက္နဲ ့တြဲလိုက္ဆိုတဲ့ စရိုက္မရွိသလို ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး ။
ဒီတစ္ေယာက္သာ ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး လက္ခံထားၾကတယ္ ။
တခ်ိဳ႕ေျပာတာၾကားဖူးတယ္ `` ငါ့ေလာက္ မင္းအေပၚ
ဘယ္သူမွ အနစ္နာမခံဘူး `` ဆိုတဲ့ စကားရယ္
`` မင္းအေပၚ ငါ့ေလာက္ ဘယ္သူမွ မခ်စ္နိုင္ဘူး `` ဆိုတဲ့
စကားနဲ ့ ခ်ည္ေနွာင္ခ်င္ေသးတာ ။ အေတာ္ေလး ဟာသဆန္ပါတယ္ ။
ကိုယ္ေတာင္ သူ ့ထက္သာတယ္ထင္တဲ့သူနဲ ့ေဖာက္ျပန္ေနေသးတာပဲ သူ ့မွာလည္း သူ ့အိုးနဲ ့သူ ့ဆန္တန္တဲ့သူ မရွိနိုင္ဘူးတဲ့လား ေတြးၾကည့္ပါ ။
ကိုယ္ေတာင္ သူ ့ထက္ပို ဂရုစိုက္တဲ့သူအနား ခ်ဥ္းကပ္ေန ေသးတာဘဲ သူ ့မွာလည္း ကိုယ့္ထက္သာတဲ့သူ မရွိနိုင္ေတာ့ဘူးလား ေမးလိုက္ခ်င္တယ္ ။
ကိုယ့္အေပၚ သစၥာရွိရွိနဲ ့ ခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူအေပၚ သစၥာေဖာက္သူေတြအေနနဲ ့ မိမိမေကာင္းတာေတာင္ ခခယယတြဲကပ္ေနတဲ့ ခ်စ္သူဟာ ဘဝတစ္ေလွွ်ာက္လံုး လက္မလႊတ္သင့္တဲ့ ခ်စ္သူဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္ ။
သစၥာမဲ့သူေတြအနနဲ ့ကိုယ့္အေပၚ ေမတၱာၾကီးမားစြာ ထားေပးတဲ့ တဖက္လူကို ပမာမခန္ ့ မလုပ္ပါနဲ ့။အရမ္းခံရခက္ေစပါတယ္ ။
သစၥာၾကီးသူေတြကို မျဖစ္နိုင္လို ့ သစၥာေဖာက္ရင္ေဖာက္သြားပါ ။
ရိုးသားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ဆက္လိမ္ညာမေနပါနဲ ့။
တဖက္လူအတြက္ သိသိရက္ၾကီးဆက္ဆံရတာ ေသမတတ္ မြန္းၾကပ္ေစပါတယ္ ။
ကိုယ့္ခ်စ္သူက အေရွ႕မွာခ်စ္တယ္ေျပာျပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ေဖာက္ျပန္တာသိရင္ နွလံုးေတြသားေတြနာက်င္မႈမ်ိဳး ဘာနဲ ့မတူေအာင္ နာက်င္ရပါတယ္ ။
သစၥာတရားဆိုတာ တခါတေလ ေငြဆိုတဲ့ အရာနဲ ့ ယွဥ္လာရင္ ဒူးေထာက္လိုက္ရတာေတြရွိပါသလို တခါတေလေတာ့လည္း သာယာရွာသူေတြအတြက္ လွည့္စားခံရတာေတြရွိပါတယ္ ။
ဘယ္လိုနည္းနဲ ့ သစၥာေဖာက္မိသြားပါေစ ေလွနံနွစ္ဖက္ နင္းေနတဲ့ ေျခပိုင္ရွင္မျဖစ္ပါေစနဲ ့ ။
`` ငါ့ေလာက္ မင္းအေပၚဘယ္သူေကာင္းလည္း `` ဆိုတဲ့ ပံုစံ
`` နင့္နားမွာ ငါ မရွိလို ့ မျဖစ္ပါဘူး `` ဆိုတဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳးေတာ့ သြားမလုပ္မိေစနဲ ့။
သင္မရွိလည္း နွာေခါင္းေပါက္က အသက္ရႈနိုင္ေသးတယ္ ေသမသြားဘူး ။
ေလာကၾကီးထဲ မျဖစ္နိုင္လို ့ လမ္းခြဲသြားၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားအျပား အခုခ်ိန္ထိ အသက္ရွင္ ေနၾကဆဲပါ ။
လူတစ္ေယာက္ကို မခ်စ္နိုင္ေတာ့လို ့ ေရွ႕ဆက္လက္တြဲဖို ့ မျဖစ္နိုင္ေတာ့လို ့ လမ္းခြဲမယ္ဆိုရင္ေတာင္ သိကၡာမဲ့စြာ သစၥာေဖာက္ျပီးမွ လမ္းခြဲျခင္းဟာ အယုတ္ညံ့ဆံုးျဖစ္ပါတယ္ ။
ဒါေၾကာင့္ လူ ့တန္ဖိုးကို နာလည္းစြာ လမ္းခြဲျခင္းမ်ိဳး ေရြးခ်ယ္တတ္ၾကပါေစ ။
Thi Ha🇲🇲
👍👍👍👍👍👍👍👍
ေလာကၾကီးထဲမွာ ေယာက္်ားေလးျဖစ္ေစ မိန္းကေလး ျဖစ္ပါေစ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ေနာက္ကြယ္မွာ ေဖာက္ျပန္ေနတာေတြ ၊ ေျခရႈပ္ေနတာေတြကို သိရက္နဲ ့ အၾကိမ္ၾကိမ္နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးျပီး အတင္းလိုက္တြယ္ကပ္ေနတာေတြဟာ ေလာကၾကီးထဲ ကိုယ္နဲ ့တူတန္တဲ့ ေယာက်္ား' မိန္းမ ရွားေနလို ့ မ်ားထင္ေနလား ။
ေယာက်္ား / မိန္းမ ဆိုတဲ့ လူသားေတြေပါပါတယ္ …
`` သစၥာတရား `` ဆိုတာ ရွားပါးလို ့
`` ေမတၱာတရား ပိုေပးမိလိုက္သူ `` ရွားလို ့
`` သံေယာဇဥ္ေတြ `` ျဖတ္ရခက္ေနလို ့
`` အခ်စ္ `` ဆိုတာကို တန္ဖိုးထားလို ့
`` ကိုယ့္သိကၡာနဲ ့ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ`` ကို ေစာင့္ထိန္း ေနၾကလို ့ ။
ကိုယ့္အေပၚ မ်က္ရည္ မ်က္ခြက္နဲ ့ အသနားခံျပီး လိုက္ဆြဲေနတိုင္း…
ဒီေယာက်္ား / ဒီမိန္းမ ငါ့ကို မျပတ္နိုင္ပါဘူး ဆိုျပီး သိပ္အထင္ ၾကီးမေနၾကနဲ ့။
အခ်္ိန္တန္ရင္ ကိုယ္နဲ ့တန္ရာ ဘဝကိုေရာက္သြားမွာဘဲ ။
သစၥာတရားကို တန္ဖိုးထားတတ္သူေတြဟာ သူတို ့ကိုယ္တိုင္
အမွားကို မက်ဴလြန္မိေအာင္ ေစာင့္ထိန္းနိုင္သလို သစၥာေဖာက္ခံရရင္ေတာင္ အၾကိမ္ၾကိမ္ သေဘာထားၾကီးစြာ နာလည္ခြင့္လႊတ္ေပးတယ္ ။
ဘာလို ့လည္းဆိုရင္ ……ကိုယ့္ဆီမွာရွိတဲ့သစၥာတရားကို အသက္မက တန္ဖိုးထားခဲ့ေတာ့ အလြယ္တကူ အပ်က္စီးမခံနိုင္လို ့ဘဲ ။
ေမတၱာကို လူတိုင္းအေပၚထားမိေပမဲ့ ပိုေပးမိတဲ့သူကို ပိုျမတ္နိုးေတာ့ အလြယ္တကူ အဆံုးရႈံးမခံနိုင္ၾကတာလည္း ပါတယ္ ။
အခ်စ္ဆိုတဲ့ စိတ္ခံစားမႈကို နွလံုးသားနဲ ့ ရင္းျပီး ထိုက္ထိုက္
တန္တန္ေပးခဲ့မိသူကို ကိုယ္ဘဲရယူပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာ သဘာေဝလ ။
ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ေစာင့္ထိန္းသူတိုင္း ဒီတစ္ေယာက္နဲ ့ျပတ္လိုက္ ဟိုတစ္ေယာက္နဲ ့တြဲလိုက္ဆိုတဲ့ စရိုက္မရွိသလို ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး ။
ဒီတစ္ေယာက္သာ ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး လက္ခံထားၾကတယ္ ။
တခ်ိဳ႕ေျပာတာၾကားဖူးတယ္ `` ငါ့ေလာက္ မင္းအေပၚ
ဘယ္သူမွ အနစ္နာမခံဘူး `` ဆိုတဲ့ စကားရယ္
`` မင္းအေပၚ ငါ့ေလာက္ ဘယ္သူမွ မခ်စ္နိုင္ဘူး `` ဆိုတဲ့
စကားနဲ ့ ခ်ည္ေနွာင္ခ်င္ေသးတာ ။ အေတာ္ေလး ဟာသဆန္ပါတယ္ ။
ကိုယ္ေတာင္ သူ ့ထက္သာတယ္ထင္တဲ့သူနဲ ့ေဖာက္ျပန္ေနေသးတာပဲ သူ ့မွာလည္း သူ ့အိုးနဲ ့သူ ့ဆန္တန္တဲ့သူ မရွိနိုင္ဘူးတဲ့လား ေတြးၾကည့္ပါ ။
ကိုယ္ေတာင္ သူ ့ထက္ပို ဂရုစိုက္တဲ့သူအနား ခ်ဥ္းကပ္ေန ေသးတာဘဲ သူ ့မွာလည္း ကိုယ့္ထက္သာတဲ့သူ မရွိနိုင္ေတာ့ဘူးလား ေမးလိုက္ခ်င္တယ္ ။
ကိုယ့္အေပၚ သစၥာရွိရွိနဲ ့ ခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူအေပၚ သစၥာေဖာက္သူေတြအေနနဲ ့ မိမိမေကာင္းတာေတာင္ ခခယယတြဲကပ္ေနတဲ့ ခ်စ္သူဟာ ဘဝတစ္ေလွွ်ာက္လံုး လက္မလႊတ္သင့္တဲ့ ခ်စ္သူဆိုတာ သိေစခ်င္တယ္ ။
သစၥာမဲ့သူေတြအနနဲ ့ကိုယ့္အေပၚ ေမတၱာၾကီးမားစြာ ထားေပးတဲ့ တဖက္လူကို ပမာမခန္ ့ မလုပ္ပါနဲ ့။အရမ္းခံရခက္ေစပါတယ္ ။
သစၥာၾကီးသူေတြကို မျဖစ္နိုင္လို ့ သစၥာေဖာက္ရင္ေဖာက္သြားပါ ။
ရိုးသားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ဆက္လိမ္ညာမေနပါနဲ ့။
တဖက္လူအတြက္ သိသိရက္ၾကီးဆက္ဆံရတာ ေသမတတ္ မြန္းၾကပ္ေစပါတယ္ ။
ကိုယ့္ခ်စ္သူက အေရွ႕မွာခ်စ္တယ္ေျပာျပီး ေနာက္ကြယ္မွာ ေဖာက္ျပန္တာသိရင္ နွလံုးေတြသားေတြနာက်င္မႈမ်ိဳး ဘာနဲ ့မတူေအာင္ နာက်င္ရပါတယ္ ။
သစၥာတရားဆိုတာ တခါတေလ ေငြဆိုတဲ့ အရာနဲ ့ ယွဥ္လာရင္ ဒူးေထာက္လိုက္ရတာေတြရွိပါသလို တခါတေလေတာ့လည္း သာယာရွာသူေတြအတြက္ လွည့္စားခံရတာေတြရွိပါတယ္ ။
ဘယ္လိုနည္းနဲ ့ သစၥာေဖာက္မိသြားပါေစ ေလွနံနွစ္ဖက္ နင္းေနတဲ့ ေျခပိုင္ရွင္မျဖစ္ပါေစနဲ ့ ။
`` ငါ့ေလာက္ မင္းအေပၚဘယ္သူေကာင္းလည္း `` ဆိုတဲ့ ပံုစံ
`` နင့္နားမွာ ငါ မရွိလို ့ မျဖစ္ပါဘူး `` ဆိုတဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳးေတာ့ သြားမလုပ္မိေစနဲ ့။
သင္မရွိလည္း နွာေခါင္းေပါက္က အသက္ရႈနိုင္ေသးတယ္ ေသမသြားဘူး ။
ေလာကၾကီးထဲ မျဖစ္နိုင္လို ့ လမ္းခြဲသြားၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားအျပား အခုခ်ိန္ထိ အသက္ရွင္ ေနၾကဆဲပါ ။
လူတစ္ေယာက္ကို မခ်စ္နိုင္ေတာ့လို ့ ေရွ႕ဆက္လက္တြဲဖို ့ မျဖစ္နိုင္ေတာ့လို ့ လမ္းခြဲမယ္ဆိုရင္ေတာင္ သိကၡာမဲ့စြာ သစၥာေဖာက္ျပီးမွ လမ္းခြဲျခင္းဟာ အယုတ္ညံ့ဆံုးျဖစ္ပါတယ္ ။
ဒါေၾကာင့္ လူ ့တန္ဖိုးကို နာလည္းစြာ လမ္းခြဲျခင္းမ်ိဳး ေရြးခ်ယ္တတ္ၾကပါေစ ။
Thi Ha🇲🇲
လူတိုင္းဟာ ကိုယ္႕လိုမဟုတ္ဘူး
🌺 ရိုးသားတာ ေကာင္းေပမဲ႕ ……
🌺 ရိုးအ လြန္းရင္လည္း မေကာင္းဘူး ။
🌺 ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တာ မွန္ေပမဲ႕……
🌺 ေနရာတကာသည္းခံတတ္တာ မေကာင္းဘူး ။
🌺 အနစ္နာခံတတ္တာမွန္ေပမဲ႕ ရွိသမွ် အျပစ္ေတြ……
🌺 ကိုယ္႕အေပၚ အတင္ခံေနတာလည္း မေကာင္းဘူး ။
🌺 နားလည္တတ္တာမွန္ေပမဲ႕ အခြင့္ေရးယူသမွ်……
🌺 ျငိမ္ခံတတ္တာဟာ မေကာင္းဘူး ။
🌺 ဟန္မေဆာင္တတ္ဘူးဆိုေပမဲ႕ အမွန္တရားကိုလည္း…
🌺 ေနရာတကာ ခ်ျပလို႕မေကာင္းဘူး ။
🌺 တာဝန္ယူတတ္တဲ႕စိတ္ရွိတာေကာင္းေပမဲ႔……
🌺 ေစတနာ ထားတိုင္းလည္း မေကာင္းဘူး ။
🌺 အတၱ မဆန္တတ္တဲ႕သူဆိုေပမဲ႕………
🌺 ရသင့္ရထိုက္တာကိုေတာ့ မက္ေမာသင့္တယ္ ။
🌺 ေလာကမွာ အရွိအတုိင္းဆက္ဆံလို႕
🌺 ဘာမွမေကာင္းဘူး လူတိုင္းဟာ
🌺 ကိုယ္႕လိုမဟုတ္ဘူး ။
Thi Ha🇲🇲
🌺 ရိုးအ လြန္းရင္လည္း မေကာင္းဘူး ။
🌺 ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္တာ မွန္ေပမဲ႕……
🌺 ေနရာတကာသည္းခံတတ္တာ မေကာင္းဘူး ။
🌺 အနစ္နာခံတတ္တာမွန္ေပမဲ႕ ရွိသမွ် အျပစ္ေတြ……
🌺 ကိုယ္႕အေပၚ အတင္ခံေနတာလည္း မေကာင္းဘူး ။
🌺 နားလည္တတ္တာမွန္ေပမဲ႕ အခြင့္ေရးယူသမွ်……
🌺 ျငိမ္ခံတတ္တာဟာ မေကာင္းဘူး ။
🌺 ဟန္မေဆာင္တတ္ဘူးဆိုေပမဲ႕ အမွန္တရားကိုလည္း…
🌺 ေနရာတကာ ခ်ျပလို႕မေကာင္းဘူး ။
🌺 တာဝန္ယူတတ္တဲ႕စိတ္ရွိတာေကာင္းေပမဲ႔……
🌺 ေစတနာ ထားတိုင္းလည္း မေကာင္းဘူး ။
🌺 အတၱ မဆန္တတ္တဲ႕သူဆိုေပမဲ႕………
🌺 ရသင့္ရထိုက္တာကိုေတာ့ မက္ေမာသင့္တယ္ ။
🌺 ေလာကမွာ အရွိအတုိင္းဆက္ဆံလို႕
🌺 ဘာမွမေကာင္းဘူး လူတိုင္းဟာ
🌺 ကိုယ္႕လိုမဟုတ္ဘူး ။
Thi Ha🇲🇲
ျမတ္ေသာ ဆုေတာင္း
ျမတ္ေသာ ဆုေတာင္း
🍏🍏🍏🍏🍏🍏
🍑 ငါ မနာလိုစိတ္ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ……
🍑 ငါ့ကို မုဒိတာပြားတတ္ေအာင္……
🍑 သင္ျပသူနဲ႔ ေတြ႔ပါေစ။
🍑 ငါေဒါသျဖစ္ေနတဲ့အခါ ……
🍑 ငါ့ကို မျမဲျခင္းတရားနဲ႔ စိတ္ေျဖတတ္ေအာင္ …
🍑 ေျပာျပတတ္သူနဲ႔ ဆံုပါေစ။
🍑 ငါ ေလာဘျဖစ္ေနတဲ့အခါ ……
🍑 ငါ႔ကို ေလာဘရဲ႕ပူေလာင္မႈ ……
🍑 ေထာက္ျပႏိုင္သူနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ပါေစ။
🍑 ငါ ေမာဟျဖစ္ေနတဲ့အခါ……
🍑 အသိတရား ေဟာျပမည့္သူနဲ႔ ေတြ႔ပါေစ။
🍑 ငါ မာနတက္ေနတဲ့အခါ…
🍑 မာန္မာနရဲ႕ယုတ္ညံမႈေတြ …
🍑 ခ်ျပနိုင္သူနဲ႔ ဆံုစည္းပါရေစ။
🍑 ငါ့စိတ္ေတြ အကုသိုလ္ဝင္တဲ့အခါ……
🍑 ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသိနိုင္တဲ့ ဥာဏ္ရပါရေစ။
🍑 ကိုယ္ထက္ မသာရင္ေတာင္မွ ကိုယ္နဲ႔……
🍑 တန္းတူထား ေလးစားထိုက္သူနဲ႔သာ ေပါင္းပါရေစ။
🍑 ကိုယ့္စိတ္ဓာတ္ေတြ ေအာက္ေရာက္ေအာင္……
🍑 ေျမွာက္ေပးသူနဲ႔ မိတ္ေဆြမျဖစ္ပါရေစနဲ႔။
Thi Ha🇲🇲
🍏🍏🍏🍏🍏🍏
🍑 ငါ မနာလိုစိတ္ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ……
🍑 ငါ့ကို မုဒိတာပြားတတ္ေအာင္……
🍑 သင္ျပသူနဲ႔ ေတြ႔ပါေစ။
🍑 ငါေဒါသျဖစ္ေနတဲ့အခါ ……
🍑 ငါ့ကို မျမဲျခင္းတရားနဲ႔ စိတ္ေျဖတတ္ေအာင္ …
🍑 ေျပာျပတတ္သူနဲ႔ ဆံုပါေစ။
🍑 ငါ ေလာဘျဖစ္ေနတဲ့အခါ ……
🍑 ငါ႔ကို ေလာဘရဲ႕ပူေလာင္မႈ ……
🍑 ေထာက္ျပႏိုင္သူနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ပါေစ။
🍑 ငါ ေမာဟျဖစ္ေနတဲ့အခါ……
🍑 အသိတရား ေဟာျပမည့္သူနဲ႔ ေတြ႔ပါေစ။
🍑 ငါ မာနတက္ေနတဲ့အခါ…
🍑 မာန္မာနရဲ႕ယုတ္ညံမႈေတြ …
🍑 ခ်ျပနိုင္သူနဲ႔ ဆံုစည္းပါရေစ။
🍑 ငါ့စိတ္ေတြ အကုသိုလ္ဝင္တဲ့အခါ……
🍑 ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသိနိုင္တဲ့ ဥာဏ္ရပါရေစ။
🍑 ကိုယ္ထက္ မသာရင္ေတာင္မွ ကိုယ္နဲ႔……
🍑 တန္းတူထား ေလးစားထိုက္သူနဲ႔သာ ေပါင္းပါရေစ။
🍑 ကိုယ့္စိတ္ဓာတ္ေတြ ေအာက္ေရာက္ေအာင္……
🍑 ေျမွာက္ေပးသူနဲ႔ မိတ္ေဆြမျဖစ္ပါရေစနဲ႔။
Thi Ha🇲🇲
လုိတာထက္ ပုိသြားမိရင္…
လုိတာထက္ ပုိသြားမိရင္…
🍄🍄🍄🍄🍄🍄🍄
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး ……
🍀 ဂ႐ုစုိက္မိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ ဥေပကၡာျပဳမႈေတြကုိသာ……
🍀 သင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 ေပးဆပ္အနစ္နာခံမိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ တန္ဖုိးမထားမႈကုိဘဲ……
🍀 သင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 အေလ်ာ့ေပးေနမိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ အႏုူိင္က်င့္မႈေတြကုိပဲ……
🍀 သင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 ခ်စ္မိခဲ့ရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ အၾကင္နာမဲ့မႈေတြကုိပဲ……
🍀 သင္ ေထြးေပြ႔ေနရတတ္တယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 အေရာဝင္မိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ မေလးစားမႈေတြကုိပဲ……
🍀 သင္ ပုိင္ဆုိင္ရလိမ့္မယ္။
🍀 အရာအားမွာ လုိတာထက္ပုိသြားရင္ ……
🍀 ဆန္႔က်င္ဘက္ အက်ဳိးရလဒ္ကုိပဲ……
🍀 သင္ ပုိင္ဆုိင္ရတတ္ပါတယ္။
(မွတ္ခ်က္.....အစြန္းေရာက္သြားရင္ ဘယ္အရာမွ
မေကာင္းတတ္ဘူးေနာ္)
Thi Ha🇲🇲
🍄🍄🍄🍄🍄🍄🍄
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး ……
🍀 ဂ႐ုစုိက္မိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ ဥေပကၡာျပဳမႈေတြကုိသာ……
🍀 သင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 ေပးဆပ္အနစ္နာခံမိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ တန္ဖုိးမထားမႈကုိဘဲ……
🍀 သင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 အေလ်ာ့ေပးေနမိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ အႏုူိင္က်င့္မႈေတြကုိပဲ……
🍀 သင္ ျပန္ရလိမ့္မယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 ခ်စ္မိခဲ့ရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ အၾကင္နာမဲ့မႈေတြကုိပဲ……
🍀 သင္ ေထြးေပြ႔ေနရတတ္တယ္။
🍀 လူတစ္ေယာက္ကုိ လုိတာထက္ပုိပီး……
🍀 အေရာဝင္မိရင္ အဲ့ဒီလူရဲ႕ မေလးစားမႈေတြကုိပဲ……
🍀 သင္ ပုိင္ဆုိင္ရလိမ့္မယ္။
🍀 အရာအားမွာ လုိတာထက္ပုိသြားရင္ ……
🍀 ဆန္႔က်င္ဘက္ အက်ဳိးရလဒ္ကုိပဲ……
🍀 သင္ ပုိင္ဆုိင္ရတတ္ပါတယ္။
(မွတ္ခ်က္.....အစြန္းေရာက္သြားရင္ ဘယ္အရာမွ
မေကာင္းတတ္ဘူးေနာ္)
Thi Ha🇲🇲
သစၥာရွိေသာမိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ နွလံုးသားေလ်ာ္ေၾကး
သစၥာရွိေသာမိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ နွလံုးသားေလ်ာ္ေၾကး
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ ……
" ထိန္းသိမ္းတတ္ျခင္းေနာက္ကြယ္မွာ တန္ဖိုးတရားေတြ ပါတယ္ "
" ဆင္ျခင္နိုင္စြမ္းေတြရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ အဆင့္အတန္းေတြ ပါတယ္ "
" နႈတ္ဆိတ္သြားျခင္းေနာက္ကြယ္မွာ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမႈေတြ ပါေနတယ္ "
" ျမိဳသိမ့္ေနတတ္ျခင္း ေနာက္ကြယ္မွာ စြန္႔လႊတ္ျခင္းေတြ ပါတယ္ "
" တည္ျငိမ္သြားျခင္း ေနာက္ကြယ္မွာ စိတ္ပ်က္စြာ လက္ေလ်ာ့ ေပးလိုက္ျခင္းေတြပါတယ္ "
" ခြင့္လႊတ္လိုက္ျခင္း ေနာက္ကြယ္မွာ ဥေပကၡာတရားေတြ ပါတယ္ "
ခံစားမႈတိုင္းကို စိတ္ရွိစြာ ဖြင့္ခ်ခြင့္မရတဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ျမိဳသိမ့္ျခင္းဆိုတဲ့ မြန္းၾကပ္မႈဒဏ္ကို က်ိတ္မွိတ္ခံစားရျခင္းဟာ ထြက္ေပါက္ပိတ္ေနတဲ့ အခန္းက်ဥ္းထဲ ေနထိုင္ရတာနဲ ့မျခားပါဘူး …။
…………………………………………………………………………………
ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ့ အလိမ္အညာကို သိလိုက္ရခ်ိန္
စစျခင္းေတာ့ ေဒါသထြက္ျပီး ပူေလာင္ခဲ့ရတယ္ ။
မျပတ္သားနိုင္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ေတာင္းပန္ျပီး လိုက္ဖမ္းဆြဲ ခဲ့တယ္။ ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔ေပါ့ ။
ကိုယ္မွ မစြန္႔လႊတ္နိုင္ေသးေတာ့ လိမ္ညာသမွ်ကို ေခါင္းငံု ့ျငိမ္ခံေနရင္ နႈတ္ဆိတ္လာျခင္းနဲ ့အတူ ေနာင္တေတြ ပိုင္ဆိုင္လာခဲ့ပါတယ္။
တေျဖးေျဖးသေဘာေပါက္လာပါျပီ ကိုယ္ဟာစိတ္ရွိတိုင္း ေပါက္ကြဲခြင့္မရတဲ့ မိန္းကေလးဘဝ ! သူလုပ္ရင္ ကို္ယ္က ျပန္လုပ္ျပလိုက္မယ္လို ့ အရြဲ႕တိုက္ဖို ့မသင့္ေတာ္တဲ့ မိန္းမသားဘဝပါလား စိတ္ေတြ ျငိမ္သက္စျပဳလာပါျပီ ။
ကိုယ္ေပးခဲ့တဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ ေမတၱာတရားနဲ ့့လံုးဝဆန္ ့က်င္ဖက္ နာက်င္စရာေတြရယ္ ကိုယ့္ဖက္က တစ္ေယာက္ထဲသာဆိုတဲ့ ခိုင္မာတဲ့ သစၥာေတြ အားလံုးဟာ သူျပဳသမွ် နုေနရတာနဲ ့မတန္ဘူး
မာနတရားေတြနဲ႔ ေက်ာခိုင္းဖို ့ ျပင္ဆင္တတ္ခဲ့ပါျပီ …။
…………………………………………………………………………………
မိန္းမျခင္းတူေပမဲ့ တန္ဖိုးျခင္းမတူတာကို မသိတဲ့သူကို ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အနားထားေနစရာလိုေသးလို႔လည္း လံုးဝ စြန္ ့လႊတ္နိုင္ခဲ့ပါျပီ …။
ခ်စ္သူျခင္းတူတယ္ ကိုယ့္အေပၚထားတဲ့ ေစတနာျခင္း မခြဲျခားတတ္သူကို ဘာလို ့ေနွာင္တြယ္ေနစရာလိုေနေသးလည္း.။
အမုန္းမပါတဲ့ နာက်ဥ္းစိတ္ေတြ ေမြးျမဴရင္း
ေက်ာခိုင္းရဲတဲ့ သတၱိတို ့ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါျပီ …။
…………………………………………………………………………………
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာဟာ တခါတရံ စြန္႔ပစ္တတ္မွ စိတ္အနာေတြကို သက္သာေစတတ္သလို ……
တခါတရံေတာ့လည္း တန္ဖိုးထားလြန္းရင္ စြန္႔ပစ္ဖို ့အေၾကာင္းေတြ ဖန္လာတတ္ပါတယ္ ။
ခ်စ္လြန္းရင္လည္း စြန္ ့ရဲတဲ့ သတၱိပါ ေမြးထားသင့္သလို ……
တန္ဖိုးထားတာကို ေစာ္ကားလာတဲ့ အခါ ကန္ထုတ္တတ္တဲ့
စိတ္ဓါတ္ေတြကို ေမြးျမဴထားမွ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာဟာ ပိုနက္ရႈိင္းေစပါတယ္ ...…။
…………………………………………………………………………………
ေပးတိုင္းျပန္မရတာ အခ်စ္လို ့ ပါးစပ္က ေအာ္ေနမဲ့အစား ရယူနိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားသင့္တဲ့အခါေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္ ။
လူတစ္ေယာက္ကို စခ်စ္ျပီဆိုထဲက " သစၥာရွိရွိ " နဲ ့တန္ဖိုးထားျပီးခ်စ္ခဲ့တာမို ့ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္း အတၱေတြပါတာ မွားခဲ့လား …။
ကိုယ့္ဖက္က အေကာင္းဆံုးေတြေပးခဲ့ပါရက္နဲ ့ ……
ေရွ႕တမ်ိဳး ေနာက္ကြယ္တမ်ိဳး လိမ္ညာတတ္တဲ့ခ်စ္သူကို ……
ဥေပကၡာတရားေတြနဲ ့ကန္ထုတ္ခဲ့တာ အမွားဆိုရင္ ……
အၾကိမ္တစ္ရာမက မွားတယ္ ဆိုပါေစေတာ့ ……
ကိုယ့္ရဲ႕ ျဖဴစင္တဲ့ နွလံုးသားကို အေရာင္ဆိုးခံလိုက္ရတဲ့ ……
ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ ခံယူထားလို ့ ကိုယ့္ကေတာ့ ……
ေက်နပ္ပါတယ္ …။
Thi Ha🇲🇲
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁
မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ့ ……
" ထိန္းသိမ္းတတ္ျခင္းေနာက္ကြယ္မွာ တန္ဖိုးတရားေတြ ပါတယ္ "
" ဆင္ျခင္နိုင္စြမ္းေတြရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ အဆင့္အတန္းေတြ ပါတယ္ "
" နႈတ္ဆိတ္သြားျခင္းေနာက္ကြယ္မွာ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမႈေတြ ပါေနတယ္ "
" ျမိဳသိမ့္ေနတတ္ျခင္း ေနာက္ကြယ္မွာ စြန္႔လႊတ္ျခင္းေတြ ပါတယ္ "
" တည္ျငိမ္သြားျခင္း ေနာက္ကြယ္မွာ စိတ္ပ်က္စြာ လက္ေလ်ာ့ ေပးလိုက္ျခင္းေတြပါတယ္ "
" ခြင့္လႊတ္လိုက္ျခင္း ေနာက္ကြယ္မွာ ဥေပကၡာတရားေတြ ပါတယ္ "
ခံစားမႈတိုင္းကို စိတ္ရွိစြာ ဖြင့္ခ်ခြင့္မရတဲ့ မိန္းကေလးေတြရဲ႕ ျမိဳသိမ့္ျခင္းဆိုတဲ့ မြန္းၾကပ္မႈဒဏ္ကို က်ိတ္မွိတ္ခံစားရျခင္းဟာ ထြက္ေပါက္ပိတ္ေနတဲ့ အခန္းက်ဥ္းထဲ ေနထိုင္ရတာနဲ ့မျခားပါဘူး …။
…………………………………………………………………………………
ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ့ အလိမ္အညာကို သိလိုက္ရခ်ိန္
စစျခင္းေတာ့ ေဒါသထြက္ျပီး ပူေလာင္ခဲ့ရတယ္ ။
မျပတ္သားနိုင္တဲ့ စိတ္ေၾကာင့္ ေတာင္းပန္ျပီး လိုက္ဖမ္းဆြဲ ခဲ့တယ္။ ပူေလာင္မႈေတြနဲ႔ေပါ့ ။
ကိုယ္မွ မစြန္႔လႊတ္နိုင္ေသးေတာ့ လိမ္ညာသမွ်ကို ေခါင္းငံု ့ျငိမ္ခံေနရင္ နႈတ္ဆိတ္လာျခင္းနဲ ့အတူ ေနာင္တေတြ ပိုင္ဆိုင္လာခဲ့ပါတယ္။
တေျဖးေျဖးသေဘာေပါက္လာပါျပီ ကိုယ္ဟာစိတ္ရွိတိုင္း ေပါက္ကြဲခြင့္မရတဲ့ မိန္းကေလးဘဝ ! သူလုပ္ရင္ ကို္ယ္က ျပန္လုပ္ျပလိုက္မယ္လို ့ အရြဲ႕တိုက္ဖို ့မသင့္ေတာ္တဲ့ မိန္းမသားဘဝပါလား စိတ္ေတြ ျငိမ္သက္စျပဳလာပါျပီ ။
ကိုယ္ေပးခဲ့တဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ ေမတၱာတရားနဲ ့့လံုးဝဆန္ ့က်င္ဖက္ နာက်င္စရာေတြရယ္ ကိုယ့္ဖက္က တစ္ေယာက္ထဲသာဆိုတဲ့ ခိုင္မာတဲ့ သစၥာေတြ အားလံုးဟာ သူျပဳသမွ် နုေနရတာနဲ ့မတန္ဘူး
မာနတရားေတြနဲ႔ ေက်ာခိုင္းဖို ့ ျပင္ဆင္တတ္ခဲ့ပါျပီ …။
…………………………………………………………………………………
မိန္းမျခင္းတူေပမဲ့ တန္ဖိုးျခင္းမတူတာကို မသိတဲ့သူကို ဘာအတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ့္အနားထားေနစရာလိုေသးလို႔လည္း လံုးဝ စြန္ ့လႊတ္နိုင္ခဲ့ပါျပီ …။
ခ်စ္သူျခင္းတူတယ္ ကိုယ့္အေပၚထားတဲ့ ေစတနာျခင္း မခြဲျခားတတ္သူကို ဘာလို ့ေနွာင္တြယ္ေနစရာလိုေနေသးလည္း.။
အမုန္းမပါတဲ့ နာက်ဥ္းစိတ္ေတြ ေမြးျမဴရင္း
ေက်ာခိုင္းရဲတဲ့ သတၱိတို ့ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ပါျပီ …။
…………………………………………………………………………………
တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာဟာ တခါတရံ စြန္႔ပစ္တတ္မွ စိတ္အနာေတြကို သက္သာေစတတ္သလို ……
တခါတရံေတာ့လည္း တန္ဖိုးထားလြန္းရင္ စြန္႔ပစ္ဖို ့အေၾကာင္းေတြ ဖန္လာတတ္ပါတယ္ ။
ခ်စ္လြန္းရင္လည္း စြန္ ့ရဲတဲ့ သတၱိပါ ေမြးထားသင့္သလို ……
တန္ဖိုးထားတာကို ေစာ္ကားလာတဲ့ အခါ ကန္ထုတ္တတ္တဲ့
စိတ္ဓါတ္ေတြကို ေမြးျမဴထားမွ အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာဟာ ပိုနက္ရႈိင္းေစပါတယ္ ...…။
…………………………………………………………………………………
ေပးတိုင္းျပန္မရတာ အခ်စ္လို ့ ပါးစပ္က ေအာ္ေနမဲ့အစား ရယူနိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားသင့္တဲ့အခါေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္ ။
လူတစ္ေယာက္ကို စခ်စ္ျပီဆိုထဲက " သစၥာရွိရွိ " နဲ ့တန္ဖိုးထားျပီးခ်စ္ခဲ့တာမို ့ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္း အတၱေတြပါတာ မွားခဲ့လား …။
ကိုယ့္ဖက္က အေကာင္းဆံုးေတြေပးခဲ့ပါရက္နဲ ့ ……
ေရွ႕တမ်ိဳး ေနာက္ကြယ္တမ်ိဳး လိမ္ညာတတ္တဲ့ခ်စ္သူကို ……
ဥေပကၡာတရားေတြနဲ ့ကန္ထုတ္ခဲ့တာ အမွားဆိုရင္ ……
အၾကိမ္တစ္ရာမက မွားတယ္ ဆိုပါေစေတာ့ ……
ကိုယ့္ရဲ႕ ျဖဴစင္တဲ့ နွလံုးသားကို အေရာင္ဆိုးခံလိုက္ရတဲ့ ……
ေလ်ာ္ေၾကးအျဖစ္ ခံယူထားလို ့ ကိုယ့္ကေတာ့ ……
ေက်နပ္ပါတယ္ …။
Thi Ha🇲🇲
Monday, August 5, 2019
"မႀကီးက်ယ္လုိက္ပါနဲ႔"
"မႀကီးက်ယ္လုိက္ပါနဲ႔"
၁)အသုံးမႀကီးပါနဲ႔
သုံးစြဲတယ္ဆုိတာက တကယ္လုိအပ္လာလုိ႔
သုံးတာနဲ႔ မလုိအပ္ဘဲသုံးစြဲျခင္းတုိ႔ုျဖစ္ပါတယ္
ကုိယ့္ဝင္ေငြနဲ႔မမ်ွေအာင္ လက္ဖြာျခင္းက လတ္တေလာမွာ
မသိသာေပမယ့္ ကုိယ္တကယ္လုိအပ္လာခ်ိန္မွာ
တစ္က်ပ္ႏွစ္က်ပ္ကအစ ငတ္တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ သိသာတယ္။
၂)အႂကြားမႀကီးပါနဲ႔
ႂကြားဝါျခင္းဆုိတာက ႐ွိေနတာထက္ ပုိဟန္လုပ္ျခင္းျဖစ္သလုိ
ကုိယ့္မွာ႐ွိေနတာကုိ လူမသိသိေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ျခင္းပါ။
လူအထင္ႀကီးခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ "တစ္စိတ္ကုိတစ္အိတ္"လုပ္မိရင္
ႏုိ႔ဆီဗူးတစ္ဗူးစာပဲ က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့
အျခားသူက မကူညီတဲ့အျပင္ ဝမ္းသာေနၾကပါလိမ့္မယ္။
လူ႔သဘာဝက အျခားသူတုိးတက္လာတာကုိ မုဒိတာပြားသူကနည္းပီး
က်႐ူံးေနတာကုိပဲ ေမ်ွာ္လင့္တတ္ၾကတယ္။
ကုိယ့္ရဲ႕ပုိင္ဆုိင္မူွကုိ ႂကြားေနမယ့္အစား ကုိယ့္အရည္အခ်င္းႏွင့္
စိတ္ဓာတ္ျမင့္မားမႈကုိ အျခားသူေတြ အတုယူႏူိင္ေအာင္ျပသပါ။
၃)အေျပာမႀကီးပါနဲ႔
စကားတစ္လုံးဆုိတာ ေျပာရတာလြယ္ေပမယ့္ စကားႏွင့္အညီ
တာဝန္ယူႏူိင္ဖုိ႔ဆုိတာ အင္မတန္ခက္ပါတယ္။စကားပုံ႐ုိင္း႐ုိင္းေျပာရရင္
"ဖင္မႏူိင္ဘဲ ပဲဟင္း မေသာက္ပါနဲ႔"။
၄)ေဒါသမႀကီးပါနဲ႔
ေဒါသဆုိတာက လူသားေတြကုိ အေကာင္းဆုံး ဒုကၡေပးေနသာ
နတ္ဆုိးပါ။ ေဒါသေၾကာင့္ ဘဝတက္လမ္းေတြ ပိတ္သြားတတ္သလုိ
ေဒါသေၾကာင့္ပဲ ကုိယ္တန္ဖုိးထားရသူေတြ ဆုံး႐ူံးၾကရတယ္။
ေဒါသေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မူွေတြ ေပ်ာက္ဆုံးတတ္သလုိ
ေဒါသေၾကာင့္ပဲ ဂုဏ္သိကၡာေတြ ပြန္းပဲ့ခဲ့ၾကရတယ္။
ခဏတာစိတ္႐ုိင္းေၾကာင့္ တစ္ဘဝစာေနာင္တမရဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
၅)မာနမႀကီးပါနဲ႔
မာနဆုိတာ "မာန္"ဆုိတဲ့စကားက ဆင္းသက္လာပီး
မာန္ႀကီးေတာ့ အထိီးက်န္ေနရတတ္တယ္။
မာနဆုိတာက ခ်ျပသင့္တဲ့ ဓါး တစ္လက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ ဒုိင္းအကာတစ္ခုပါ။
အတၱ ေတြႀကီးလာရင္ မာန္ေတြဖီလာတတ္ပီး ယုံၾကည္မူွေတြ
အစြန္းေရာက္ကာ အျမင့္ေပၚက ျပဳတ္က်တဲ့အခါ
ျပန္လည္ထူမတ္ဖုိ႔ အင္မတန္ခဲယဥ္းသြားေစတတ္တယ္။
႐ုပ္လွလုိ႔လဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ခ်မ္းသာလုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ပညာဂုဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္
မာန္မတက္လုိက္ပါနဲ႔။
ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ့ ေသရင္ကုိယ့္ေနာက္ပါလာမွာ မဟုတ္သလုိ
ခ်ီးထုပ္ႀကီးကုိပဲ သံသရာအထိ ထမ္းသြားေနရတတ္တယ္။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္
အသုံးႀကီးရင္ ပလုိင္းေပါက္နဲ႔ဖားေကာက္ေနရမွာပဲ။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာခ်မ္းသာ
အႂကြားႀကီးရင္ ဂုဏ္ေတာ့တက္လာမွာမဟုတ္ဘဲ
မနာလုိသူပဲ မ်ားလာပါလိမ့္မယ္။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ပဲအျခားသူကုိ ပစ္က်ႏူိင္ေအာင္
ေျပာေျပာ ကုိယ့္စကားကုိ တာဝန္မယူႏူိင္ရင္
အလကားပါပဲ။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ တရားအသိ႐ွိတယ္ေျပာေျပာ
ေဒါသစိတ္ကုိမႏူိင္ရင္ အမွားမ်ားနဲ႔ သူ ျဖစ္ေနရအုံးမွာပဲ။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ လွတယ္ ေခ်ာတယ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အမ်ားကေျပာေျပာ
မာန္တက္ေနရင္ အထီးက်န္ေနရမွာပဲ။
သူငယ္ခ်င္း......
ဘယ္အရာမွ အစြန္းမေရာက္ေစနဲ႔ေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္♥ ♥ ♥
Crd>>> ဇင္းနစ္ မေကြး
၁)အသုံးမႀကီးပါနဲ႔
သုံးစြဲတယ္ဆုိတာက တကယ္လုိအပ္လာလုိ႔
သုံးတာနဲ႔ မလုိအပ္ဘဲသုံးစြဲျခင္းတုိ႔ုျဖစ္ပါတယ္
ကုိယ့္ဝင္ေငြနဲ႔မမ်ွေအာင္ လက္ဖြာျခင္းက လတ္တေလာမွာ
မသိသာေပမယ့္ ကုိယ္တကယ္လုိအပ္လာခ်ိန္မွာ
တစ္က်ပ္ႏွစ္က်ပ္ကအစ ငတ္တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ သိသာတယ္။
၂)အႂကြားမႀကီးပါနဲ႔
ႂကြားဝါျခင္းဆုိတာက ႐ွိေနတာထက္ ပုိဟန္လုပ္ျခင္းျဖစ္သလုိ
ကုိယ့္မွာ႐ွိေနတာကုိ လူမသိသိေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ျခင္းပါ။
လူအထင္ႀကီးခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ "တစ္စိတ္ကုိတစ္အိတ္"လုပ္မိရင္
ႏုိ႔ဆီဗူးတစ္ဗူးစာပဲ က်န္ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့
အျခားသူက မကူညီတဲ့အျပင္ ဝမ္းသာေနၾကပါလိမ့္မယ္။
လူ႔သဘာဝက အျခားသူတုိးတက္လာတာကုိ မုဒိတာပြားသူကနည္းပီး
က်႐ူံးေနတာကုိပဲ ေမ်ွာ္လင့္တတ္ၾကတယ္။
ကုိယ့္ရဲ႕ပုိင္ဆုိင္မူွကုိ ႂကြားေနမယ့္အစား ကုိယ့္အရည္အခ်င္းႏွင့္
စိတ္ဓာတ္ျမင့္မားမႈကုိ အျခားသူေတြ အတုယူႏူိင္ေအာင္ျပသပါ။
၃)အေျပာမႀကီးပါနဲ႔
စကားတစ္လုံးဆုိတာ ေျပာရတာလြယ္ေပမယ့္ စကားႏွင့္အညီ
တာဝန္ယူႏူိင္ဖုိ႔ဆုိတာ အင္မတန္ခက္ပါတယ္။စကားပုံ႐ုိင္း႐ုိင္းေျပာရရင္
"ဖင္မႏူိင္ဘဲ ပဲဟင္း မေသာက္ပါနဲ႔"။
၄)ေဒါသမႀကီးပါနဲ႔
ေဒါသဆုိတာက လူသားေတြကုိ အေကာင္းဆုံး ဒုကၡေပးေနသာ
နတ္ဆုိးပါ။ ေဒါသေၾကာင့္ ဘဝတက္လမ္းေတြ ပိတ္သြားတတ္သလုိ
ေဒါသေၾကာင့္ပဲ ကုိယ္တန္ဖုိးထားရသူေတြ ဆုံး႐ူံးၾကရတယ္။
ေဒါသေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မူွေတြ ေပ်ာက္ဆုံးတတ္သလုိ
ေဒါသေၾကာင့္ပဲ ဂုဏ္သိကၡာေတြ ပြန္းပဲ့ခဲ့ၾကရတယ္။
ခဏတာစိတ္႐ုိင္းေၾကာင့္ တစ္ဘဝစာေနာင္တမရဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
၅)မာနမႀကီးပါနဲ႔
မာနဆုိတာ "မာန္"ဆုိတဲ့စကားက ဆင္းသက္လာပီး
မာန္ႀကီးေတာ့ အထိီးက်န္ေနရတတ္တယ္။
မာနဆုိတာက ခ်ျပသင့္တဲ့ ဓါး တစ္လက္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ ဒုိင္းအကာတစ္ခုပါ။
အတၱ ေတြႀကီးလာရင္ မာန္ေတြဖီလာတတ္ပီး ယုံၾကည္မူွေတြ
အစြန္းေရာက္ကာ အျမင့္ေပၚက ျပဳတ္က်တဲ့အခါ
ျပန္လည္ထူမတ္ဖုိ႔ အင္မတန္ခဲယဥ္းသြားေစတတ္တယ္။
႐ုပ္လွလုိ႔လဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ ခ်မ္းသာလုိ႔ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ပညာဂုဏ္ေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္
မာန္မတက္လုိက္ပါနဲ႔။
ဘာလုိ႔လည္းဆုိေတာ့ ေသရင္ကုိယ့္ေနာက္ပါလာမွာ မဟုတ္သလုိ
ခ်ီးထုပ္ႀကီးကုိပဲ သံသရာအထိ ထမ္းသြားေနရတတ္တယ္။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္
အသုံးႀကီးရင္ ပလုိင္းေပါက္နဲ႔ဖားေကာက္ေနရမွာပဲ။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာခ်မ္းသာ
အႂကြားႀကီးရင္ ဂုဏ္ေတာ့တက္လာမွာမဟုတ္ဘဲ
မနာလုိသူပဲ မ်ားလာပါလိမ့္မယ္။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ပဲအျခားသူကုိ ပစ္က်ႏူိင္ေအာင္
ေျပာေျပာ ကုိယ့္စကားကုိ တာဝန္မယူႏူိင္ရင္
အလကားပါပဲ။
လူတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ တရားအသိ႐ွိတယ္ေျပာေျပာ
ေဒါသစိတ္ကုိမႏူိင္ရင္ အမွားမ်ားနဲ႔ သူ ျဖစ္ေနရအုံးမွာပဲ။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ လွတယ္ ေခ်ာတယ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အမ်ားကေျပာေျပာ
မာန္တက္ေနရင္ အထီးက်န္ေနရမွာပဲ။
သူငယ္ခ်င္း......
ဘယ္အရာမွ အစြန္းမေရာက္ေစနဲ႔ေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္♥ ♥ ♥
Crd>>> ဇင္းနစ္ မေကြး
"နားလည္မူွ "
"နားလည္မူွ "
နားလည္မူွ ဆုိတဲ့စကားလုံးက အရမ္းေလးနက္လြန္းတယ္
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ နားလည္မူွဆုိတာ ဆုံး႐ႈံးသြားႏူိင္တဲ့
အရာတစ္ခ်ဳိ့ကုိေတာင္ ကယ္တင္ႏူိင္သလုိ
ကုိယ့္အေပၚ စိတ္မဝင္စားတဲ့လူကုိေတာင္ ကုိယ့္ဆီေရာက္ေအာင္
လမ္းျပေပးႏူိင္တယ္။
အခ်စ္ဆုိတဲ့ အရာကုိ နားလည္မူွ မထည့္ေပးရင္ အခ်ိန္မေရြး
ျပဳိက်သြားေစတတ္သလုိ အခ်စ္မပါလည္း အျပန္အလွန္နားလည္မူွ႐ွိရင္
ခုိင္မာတဲ့သံေယာဇဥ္ၾကဳိးကုိ ေမြးထုတ္ေပးႏူိင္တယ္။
လူတစ္ခ်ဳိ္က လူတစ္ခ်ဳိ့ကုိ နားလည္မူွနဲ႔ မတန္ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကတယ္
ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ နားလည္မူွနဲ႔တန္သည္ျဖစ္ေစ
မတန္သည္ျဖစ္ေစ ကုိယ့္ဘက္က နားလည္ေပးရမွာက ကုိယ့္တာဝန္ပါ
တစ္ဖက္ကတန္ဖုိးထားတယ္ မထားဘူးဆုိတာက
သူ႔ကိစၥပါ။
ေလာကမွာ ခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံးလူက ႐ုပ္အေခ်ာဆုံးလူမဟုတ္ပါဘူး
နားလည္မူွျမင့္မားတဲ့ လူသည္သာ ေလာကမွာခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံးပါ
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ အေကာင္းျမင္ ျဖည့္ေတြးပီး ခြင့္လႊတ္တတ္သူကုိ
လူတုိင္းက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးၾကတာ အမွန္တရားပါ။
နားလည္မူွ ျမင့္တယ္/နိမ့္တယ္ဆုိတာက အတြင္းစိတ္သေဘာထားနဲ႔
သက္ဆုိင္ပီး ခံစားမူွ အတိမ္အနက္ ၊ အေတြးအေခၚႏွင့္ ဘဝအေတြ႔အၾကဳံေတြက
အားျဖည့္ေပးပါတယ္။
အတၱႀကီးတဲ့လူတုိင္းက နားလည္မူွ ေပ်ာက္ဆုံးေနတတ္သလုိ
ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္မ႐ွိရင္လည္း အျခားသူဘက္က
ျဖည့္ေတြးေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
လူလူခ်င္း ၊ ခ်စ္သူခ်င္း ၊ အိမ္ေထာင္သည္ခ်င္း ၊ မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ
အဓိက ေပါင္းကူးတံတားေလးကေတာ့ "နားလည္မႈ" ပါ။
နားလည္မူွ႐ွိမွ အျပန္အလွန္ အေပးအယူမ်ွတလာပီး
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အမွားအယြင္း႐ွိခဲ့ရင္ေတာင္
ေထာက္ထားညႇာတာစရာ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
တစ္ခါတေလမွာ
"နားလည္မူွဆုိတာက ငွက္တစ္ေကာင္လုိပဲ
တစ္ဖက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ နားလည္ေပးေပး
တစ္ဖက္က အေတာင္က်ဳိးေနရင္ လုိရာခရီးေရာက္မွာမဟုတ္ပါဘူး"
ေလာကမွာ
ျပတ္ေတာက္သြားတဲ့ သံေယာဇဥ္ၾကဳိးတုိင္းလုိလုိက
နားလည္မူွျပဳိကြဲျခင္းေၾကာင့္ ေက်ာခုိင္းသြားၾကတာက
မ်ားပါတယ္
ထုိ႔ေၾကာင့္ "နား....လည္....မူွ"ဆုိတဲ့ စကားလုံးသုံးလုံးကုိ
အထူးသတိထားၾကပါလုိ႔ အၾကံျပဳပါရေစေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္ ♥ ♥ ♥
ဇင္းနစ္ မေကြး[at7:00PM......3.7.2017]
Credit
နားလည္မူွ ဆုိတဲ့စကားလုံးက အရမ္းေလးနက္လြန္းတယ္
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ နားလည္မူွဆုိတာ ဆုံး႐ႈံးသြားႏူိင္တဲ့
အရာတစ္ခ်ဳိ့ကုိေတာင္ ကယ္တင္ႏူိင္သလုိ
ကုိယ့္အေပၚ စိတ္မဝင္စားတဲ့လူကုိေတာင္ ကုိယ့္ဆီေရာက္ေအာင္
လမ္းျပေပးႏူိင္တယ္။
အခ်စ္ဆုိတဲ့ အရာကုိ နားလည္မူွ မထည့္ေပးရင္ အခ်ိန္မေရြး
ျပဳိက်သြားေစတတ္သလုိ အခ်စ္မပါလည္း အျပန္အလွန္နားလည္မူွ႐ွိရင္
ခုိင္မာတဲ့သံေယာဇဥ္ၾကဳိးကုိ ေမြးထုတ္ေပးႏူိင္တယ္။
လူတစ္ခ်ဳိ္က လူတစ္ခ်ဳိ့ကုိ နားလည္မူွနဲ႔ မတန္ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကတယ္
ဟုတ္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ နားလည္မူွနဲ႔တန္သည္ျဖစ္ေစ
မတန္သည္ျဖစ္ေစ ကုိယ့္ဘက္က နားလည္ေပးရမွာက ကုိယ့္တာဝန္ပါ
တစ္ဖက္ကတန္ဖုိးထားတယ္ မထားဘူးဆုိတာက
သူ႔ကိစၥပါ။
ေလာကမွာ ခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံးလူက ႐ုပ္အေခ်ာဆုံးလူမဟုတ္ပါဘူး
နားလည္မူွျမင့္မားတဲ့ လူသည္သာ ေလာကမွာခ်စ္စရာအေကာင္းဆုံးပါ
ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ အေကာင္းျမင္ ျဖည့္ေတြးပီး ခြင့္လႊတ္တတ္သူကုိ
လူတုိင္းက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးၾကတာ အမွန္တရားပါ။
နားလည္မူွ ျမင့္တယ္/နိမ့္တယ္ဆုိတာက အတြင္းစိတ္သေဘာထားနဲ႔
သက္ဆုိင္ပီး ခံစားမူွ အတိမ္အနက္ ၊ အေတြးအေခၚႏွင့္ ဘဝအေတြ႔အၾကဳံေတြက
အားျဖည့္ေပးပါတယ္။
အတၱႀကီးတဲ့လူတုိင္းက နားလည္မူွ ေပ်ာက္ဆုံးေနတတ္သလုိ
ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္မ႐ွိရင္လည္း အျခားသူဘက္က
ျဖည့္ေတြးေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
လူလူခ်င္း ၊ ခ်စ္သူခ်င္း ၊ အိမ္ေထာင္သည္ခ်င္း ၊ မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ
အဓိက ေပါင္းကူးတံတားေလးကေတာ့ "နားလည္မႈ" ပါ။
နားလည္မူွ႐ွိမွ အျပန္အလွန္ အေပးအယူမ်ွတလာပီး
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အမွားအယြင္း႐ွိခဲ့ရင္ေတာင္
ေထာက္ထားညႇာတာစရာ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
တစ္ခါတေလမွာ
"နားလည္မူွဆုိတာက ငွက္တစ္ေကာင္လုိပဲ
တစ္ဖက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ နားလည္ေပးေပး
တစ္ဖက္က အေတာင္က်ဳိးေနရင္ လုိရာခရီးေရာက္မွာမဟုတ္ပါဘူး"
ေလာကမွာ
ျပတ္ေတာက္သြားတဲ့ သံေယာဇဥ္ၾကဳိးတုိင္းလုိလုိက
နားလည္မူွျပဳိကြဲျခင္းေၾကာင့္ ေက်ာခုိင္းသြားၾကတာက
မ်ားပါတယ္
ထုိ႔ေၾကာင့္ "နား....လည္....မူွ"ဆုိတဲ့ စကားလုံးသုံးလုံးကုိ
အထူးသတိထားၾကပါလုိ႔ အၾကံျပဳပါရေစေနာ္။
ေလးစားစြာျဖင့္ ♥ ♥ ♥
ဇင္းနစ္ မေကြး[at7:00PM......3.7.2017]
Credit
အဆိပ္လုိလူေတြ႐ွိတယ္။
_______
အခ်စ္တဲ့
မၾကာခဏျပႆနာ႐ွာခံရေသာ
ျမင့္ျမတ္တဲ့ ခံစားခ်က္ေလး…။
ကုိယ့္ခ်စ္သူက ေနာက္လူနဲ႔တြဲသြားလုိ႔
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့ ျဖစ္ရပ္ဆုိးေတြ
႐ွိတတ္ၾကတယ္…။
က်ေနာ့္အျမင္အရေတာ့ ခ်စ္သူဆုိတာ လင္မယားမဟုတ္ေသးဘူး။တစ္ဦးဦးဆႏၵေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ၊ႏွစ္ဦးသားဆႏၵေၾကာင့္ျဖစ္ေစ လက္တြဲျဖဳတ္ခြင့္႐ွိရမယ္။
ဒီအတြက္လည္း ျပင္ဆင္ထားရဲရမယ္…။
ဒီစကားကုိ ခပ္စိတ္စိတ္ေလး က်ေနာ္ေရးမွ ရမယ္။အေရးမေတာ္ရင္ အႏၱရာယ္႐ွိတယ္။
က်ေနာ့္ကုိက်ေနာ္ ဥပမာထားၿပီးေရးမယ္။
က်ေနာ္က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ သေဘာက်မိတယ္။ က်ေနာ္သူနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ သူ႔ဆီက acceptကုိရဖုိ႔ က်ေနာ္ႀကိဳးစားမယ္။"သူ႔အခ်စ္ကုိ ရဖုိ႔လုိ႔ က်ေနာ္ မသုံးဘူး။က်ေနာ္က request လုပ္တယ္။သူက acceptလုပ္တယ္။ဒီေလာက္ပါပဲ။
အစဦးအေျခအေနမွာ သူ႔႐ုပ္ရည္ကလြဲရင္
က်ေနာ္ဘာမွ မ်ားမ်ားစားစားမသိဘူး။
ဒါကုိ အခ်စ္လုိ႔ေခၚၿပီလား…။
မဟုတ္ေလာက္ေသးဘူးေနာ္။
ကဗ်ာေတြမွာ ဘယ္လုိဖြဲ႔ဖြဲ႔ တကယ္က်င့္သုံးတဲ့အခါ ယုတၱိ႐ွိ႐ွိပဲ က်င့္သုံးၾကမယ္မဟုတ္လား။
ဒါေပမယ့္ လုံးဝေမ့ထားလုိ႔မရတဲ့ က႑႐ွိတယ္။
အဲ့ဒါက respect က႑ပဲ။
မည္သည့္ relation မဆုိ ေလးစားမႈ၊အေလးထားမႈ႐ွိရတယ္။သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း၊
အလုပ္႐ွင္နဲ႔ အလုပ္သမား၊မိဘနဲ႔ သားသမီး၊
ေရာင္းသူနဲ႔ ဝယ္သူ ၾကားေတြမွာ respect က
႐ွိရတယ္။ဒီေတာ့ သမီးရည္းစားၾကားမွာလည္း respect႐ွိရတယ္။
က်ေနာ္ကသူ႔ကုိ dinnerစားဖုိ႔ ခ်ိန္းတယ္။
သူက ျငင္းတယ္။ Ok သူ႔မွာ ျငင္းခြင့္႐ွိတယ္။
မခ်စ္လုိ႔လားရယ္လုိ႔ က်ေနာ္ အၾကပ္မကုိင္ဘူး။
အကယ္၍ သူ႔မွာ က်ေနာ့္dinnerထက္
ပုိအေလးထားရမယ့္ ကိစၥ႐ွိရင္ အဲ့ဒိကိစၥကုိ ေရြးခ်ယ္ပါေစေပါ့။ဒါသူ႔ရဲ႕ rightပဲ။
ဘာလုိ႔ျငင္းသလဲ။ မအားလုိ႔လားလုိ႔ က်ေနာ္က ေမးမယ္။အကယ္၍ ပ်င္းလုိ႔မလာခ်င္တာစသျဖင့္ က်ေနာ့္အေပၚ အေလးမထားတဲ့ စကားကုိ ဆုိခဲ့မယ္ဆုိရင္
ဒီလုိrelationဟာ လက္တြဲျဖဳတ္လုိက္တာ ေကာင္းပါတယ္။ကဗ်ာထဲမွာပဲ ေအာက္က်ေနာက္က်ခံမယ္။
အျပင္မွာေတာ့ က်ေနာ္ကလက္ေတြ႔ဆန္တယ္။
ခ်စ္သူအျဖစ္ အျပန္အလွန္သတ္မွတ္ရင္ ခ်စ္သူခ်င္းထားရမယ့္ အေလးထားမႈက လုိပါတယ္။အေလးမထားခ်င္ရင္ လမ္းခြဲႏုိင္တယ္။
ရည္းစားဆုိတာဥပေဒအရ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိထားတာမဟုတ္ဘူး။တရားမဝင္ဘူး။တစ္ဘက္ဘက္က
အလုိမ႐ွိေတာ့တာနဲ႔ ရပ္စဲခြင့္႐ွိတယ္။
ေစ့စပ္ပြဲတစ္ခုကုိ ဖ်က္ခ်င္ရင္ေတာ့
ေလ်ာ္ေၾကးေပးရတယ္။ဒါက တရားဝင္ကုိး။
ရည္းစားျပတ္တာေတာ့ ဘာေလ်ာ္ေၾကးမွ မလုိဘူး။
ခံစားခ်က္ဆုိတာ ျပဳလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။
ျဖစ္တည္လာတာ။သူက မင္းကုိ မခ်စ္ေတာ့ဘူးဆုိရင္လည္း မင္းလက္ခံႏုိင္ရမယ္။
ဒါသူ႔ရဲ႕ right ပဲ။မင္းဘက္က သူ႔ကုိ မစြဲေဆာင္ ႏုိင္ေတာ့ရင္ျဖစ္ျဖစ္… သူ႔ဘက္က မင္းထက္ပုိေကာင္းတဲ့အရာကုိ ေရြးခ်ယ္ခ်င္ရင္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းလက္ခံေပးႏုိင္ရမယ္။ငါကေတာ့ သူမွသူပဲ။သူ႔ကုိပဲ
လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ မင္းကုိ စြန္႔ခြာမသြားေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့။မသြားပါနဲ႔လုိ႔ တားလုိ႔မရဘူး။
အမိန္႔ေပးခြင့္လည္းမ႐ွိဘူး။
အေကာင္းဆုံးကုိေမွ်ာ္လင့္ထားတာလား။
အဆုိးဆုံးအတြက္လည္း ျပင္ဆင္ထားေပါ့။
သစၥာမဲ့တာေတြ၊ျခံခုန္တာေတြ မေျပာဘူး။
မင္းသူ႔ကုိႀကိဳက္ရင္ သူ႔ကလည္း
မင္းကုိ ျပန္ႀကိဳက္ေအာင္ ေနျပ႐ုံပဲ။
အဲဒီလုိဆုိရင္ သြားခြင့္ျပဳရင္ေတာင္ မသြားဘူး။
တစ္ခုေတာ့႐ွိတယ္။အဓိက ကိစၥေတြမွာ
လိမ္ျပီး အခြင့္အေရးမယူနဲ႔။
တခ်ိဳ႕ မိန္းကေလးေတြက သူတုိ႔နဲ႔ အတူတူ
အိပ္ဖုိ႔ဆုိရင္ လက္ထပ္ႏုိင္မွလုိ႔
ေတာင္းဆုိတယ္။ဒါသူတုိ႔ အခြင့္အေရးပဲ။
ဒါေပမယ့္ လက္ထပ္ပါ့မယ္လုိ႔ လိမ္ၿပီး မဘုနဲ႔။
အဲ့ဒိအတြက္ ျပစ္မႈဥပေဒ႐ွိတယ္။
ကာမကုိ လိမ္လည္ယူမႈတဲ့။
တုိင္ေတာ့တုိင္ခဲၾကပါတယ္။
ကုိယ္က အဲ့လုိ မိန္းကေလးဆုိရင္ ေယာက်ာ္းေတြကုိ သတိနဲ႔ အသိနဲ႔ ဆင္ျခင္ၿပီးမွသာ ယုံဖုိ႔ အၾကံေပးတယ္။
တခ်ိဳ႕ အတြဲေတြကေတာ့ ယူမယ္ မယူဘူး
ဘာမွမေျပာျဖစ္ၾကဘူး။ႏွစ္ဦးသေဘာတူ
အတူေနျဖစ္ၾကတယ္။
ဒီလုိကိစၥဆုိ ဘယ္သူမွ အလြန္မ႐ွိဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဗုိက္ကိစၥမျဖစ္ေအာင္ ေတာ့
ကာကြယ္ေပါ့ေလ။
Sexနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဘာကတိကဝတ္မွ
မထား႐ွိခဲ့ဘူးမဟုတ္လား။
မခ်စ္ခ်င္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ လမ္းခြဲခြင့္႐ွိတယ္။
အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆုိတာ sexကိစၥထက္
ပုိေလးနက္တယ္။
သူနဲ႔ အိပ္မိလုိက္တာနဲ႔ပဲ တည္မိတဲ့ဘုရား လဒ နားနားဆုိၿပီး လင္ေယာက်ာ္းမျဖစ္ထုိက္သူကုိ
ဇြတ္မွိတ္ယူေတာ့မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္က
တားခ်င္တယ္။
ခင္ဗ်ားအပ်ိဳရည္ပ်က္တာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ဆုိးရြားတဲ့ လင္ဆုိးမယားတဖားဖား
ဘဝႀကီးကုိ ခင္ဗ်ားၾကံဳရလိမ့္မယ္။
ေစာက္တင္းေျပာမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ ေၾကာက္ၿပီး
ဒုကၡတြင္းထဲ ခုန္မဆင္းခ်င္နဲ႔။
ရမၼက္နဲ႔ အခ်စ္ကုိ ကြဲျပားပါေစေနာ္။
လက္မထပ္ခင္စပ္ၾကားမွာ လူတုိင္းဟာ ကုိယ့္အတြက္ အေကာင္းဆုံးကုိ ေရြးခ်ယ္ခြင့္႐ွိသေလာက္
ေရြးခ်ယ္ေနၾကသူေတြခ်ည္းပဲ။
ခင္ဗ်ားနဲ႔ တစ္သက္လုံး အတူအိပ္ရမယ့္
သူစိမ္းကုိ အားနာပါးနာ မေရြးမိပါေစနဲ႔။
အတူအိပ္ေကာင္း႐ုံေလာက္နဲ႔ လင္အျဖစ္
မယားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခ်င္လုိ႔မရဘူး…
လူႏွစ္ဦးေပါင္းစပ္႐ုံသပ္သပ္မဟုတ္ဘူး။
မိသားစုႏွစ္ခုေပါင္းစပ္တာ။
သိပ္ကုိ အေရးႀကီးတယ္။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တာဝန္ယူပါ။
ကုိယ့္ဘက္ကသာ ေကာင္းေအာင္ေနပါ။
အကယ္၍ ခင္ဗ်ားက ပစၥည္းေကာင္းတစ္ခုကုိ လုိခ်င္ရင္ ေသခ်ာေရြးပါ။အျပစ္အနာအဆာ
ၾကည့္ပါ။ကုိယ္နဲ႔ အဆင္ေျပႏုိင္ မေျပႏုိင္ သုံးသပ္ပါ။မႀကိဳက္ေသးရင္ ေနာက္တစ္ခု
ေျပာင္းေရြးပါ။ဟုတ္ၿပီ။ခင္ဗ်ားႀကိဳက္တာ
ေသခ်ာၿပီဆုိရင္ တန္ရာတန္ေၾကးေပးပါ။
အေခ်ာင္မလုိခ်င္ပါနဲ႔။
တခ်ိဳ႕က စိတ္မၿငိမ္ၾကဘူး။ဟုိပစၥည္းကုိင္ၾကည့္၊
ဒီပစၥည္းကုိၾကည့္နဲ႔ အေရာင္ေရြးေနၾကတယ္။
Qualityကုိ က် ေသခ်ာ မၾကည့္ဘူး။
အဲ့လုိလူေတြပဲ ဂ်င္းမိတတ္ၾကတာ။
တစ္ခါတည္းနဲ႔လည္း ကုိယ္နဲ႔ အဆင္ေျပမယ့္ အရာကုိ ေတြ႔ႏုိင္သလုိ တစ္ခါမက ေရြးၿပီးမွလည္း ေတြ႔ႏုိင္တယ္။ပုိဆုိးႏုိင္တာက ဝယ္ၿပီးလုိ႔ သုံးေတာ့ မွ သုံးမရေအာင္ ညံ့တာေတြလည္း ႐ွိႏုိင္တယ္။
ကုိယ့္ဘက္ကသာ ေကာင္းေအာင္ေနပါ။
သူ႔ဘက္က လက္ခံလုိ႔မရေအာင္ ဆုိးလာရင္
စြန္႔လႊတ္ဖုိ႔ မႏွေျမာပါနဲ႔။
အိမ္ေထာင္ေရးဟာ အားနာပါးနာ ျပဳရတာ
မဟုတ္ဘူး။
သားသမီးဟာ မိဘကုိ
ေရြးခ်ယ္ထားတာမဟုတ္ဘူး…။
ဒါေၾကာင့္ မိဘမေကာင္းရင္ သားသမီးခင္ဗ်ာ ဝဋ္ခံ႐ုံပါပဲ။ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား ခ်စ္သူကုိ ခင္ဗ်ားေရြးခ်ယ္ထားတာ။ေရြးခ်ယ္ျခင္း႐ွိရင္ ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း႐ွိတယ္။ေက်ာေကာ့ၿပီး ခံေနစရာ အေၾကာင္းမ႐ွိဘူး။
သူစိမ္းႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္
ခ်ိတ္ဆက္ၾကတာပဲဗ်ာ။
ဆုိးတဲ့သူကုိမွ စြဲေနၿပီဆုိရင္ ခင္ဗ်ားညံတာ။
ခ်စ္ဖုိ႔မေကာင္းတဲ့သူကုိ ခ်စ္ေနရင္ ခင္ဗ်ားညံ့တာ။
ခ်စ္သူမျဖစ္ထုိက္သူကုိ ခ်စ္သူအတင္းလုပ္ခ်င္ေနရင္ ခင္ဗ်ားညံ့တာ။ကုိယ္ည့ံတာကုိ ကုိယ္ပဲခံပါ။
မိဘရင္က်ိဳးမယ့္အေပါက္ေတြ မလုပ္ၾကပါနဲ႔။
အဆိပ္လုိလူေတြ႐ွိတယ္။
မစားမိေအာင္သာ ခင္ဗ်ားေ႐ွာင္ပါ။
#Error
1.8.2018
Credit
အခ်စ္တဲ့
မၾကာခဏျပႆနာ႐ွာခံရေသာ
ျမင့္ျမတ္တဲ့ ခံစားခ်က္ေလး…။
ကုိယ့္ခ်စ္သူက ေနာက္လူနဲ႔တြဲသြားလုိ႔
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ သတ္ေသတဲ့ ျဖစ္ရပ္ဆုိးေတြ
႐ွိတတ္ၾကတယ္…။
က်ေနာ့္အျမင္အရေတာ့ ခ်စ္သူဆုိတာ လင္မယားမဟုတ္ေသးဘူး။တစ္ဦးဦးဆႏၵေၾကာင့္ ျဖစ္ေစ၊ႏွစ္ဦးသားဆႏၵေၾကာင့္ျဖစ္ေစ လက္တြဲျဖဳတ္ခြင့္႐ွိရမယ္။
ဒီအတြက္လည္း ျပင္ဆင္ထားရဲရမယ္…။
ဒီစကားကုိ ခပ္စိတ္စိတ္ေလး က်ေနာ္ေရးမွ ရမယ္။အေရးမေတာ္ရင္ အႏၱရာယ္႐ွိတယ္။
က်ေနာ့္ကုိက်ေနာ္ ဥပမာထားၿပီးေရးမယ္။
က်ေနာ္က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ သေဘာက်မိတယ္။ က်ေနာ္သူနဲ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ခ်င္တယ္။ ဒီေတာ့ သူ႔ဆီက acceptကုိရဖုိ႔ က်ေနာ္ႀကိဳးစားမယ္။"သူ႔အခ်စ္ကုိ ရဖုိ႔လုိ႔ က်ေနာ္ မသုံးဘူး။က်ေနာ္က request လုပ္တယ္။သူက acceptလုပ္တယ္။ဒီေလာက္ပါပဲ။
အစဦးအေျခအေနမွာ သူ႔႐ုပ္ရည္ကလြဲရင္
က်ေနာ္ဘာမွ မ်ားမ်ားစားစားမသိဘူး။
ဒါကုိ အခ်စ္လုိ႔ေခၚၿပီလား…။
မဟုတ္ေလာက္ေသးဘူးေနာ္။
ကဗ်ာေတြမွာ ဘယ္လုိဖြဲ႔ဖြဲ႔ တကယ္က်င့္သုံးတဲ့အခါ ယုတၱိ႐ွိ႐ွိပဲ က်င့္သုံးၾကမယ္မဟုတ္လား။
ဒါေပမယ့္ လုံးဝေမ့ထားလုိ႔မရတဲ့ က႑႐ွိတယ္။
အဲ့ဒါက respect က႑ပဲ။
မည္သည့္ relation မဆုိ ေလးစားမႈ၊အေလးထားမႈ႐ွိရတယ္။သူငယ္ခ်င္း အခ်င္းခ်င္း၊
အလုပ္႐ွင္နဲ႔ အလုပ္သမား၊မိဘနဲ႔ သားသမီး၊
ေရာင္းသူနဲ႔ ဝယ္သူ ၾကားေတြမွာ respect က
႐ွိရတယ္။ဒီေတာ့ သမီးရည္းစားၾကားမွာလည္း respect႐ွိရတယ္။
က်ေနာ္ကသူ႔ကုိ dinnerစားဖုိ႔ ခ်ိန္းတယ္။
သူက ျငင္းတယ္။ Ok သူ႔မွာ ျငင္းခြင့္႐ွိတယ္။
မခ်စ္လုိ႔လားရယ္လုိ႔ က်ေနာ္ အၾကပ္မကုိင္ဘူး။
အကယ္၍ သူ႔မွာ က်ေနာ့္dinnerထက္
ပုိအေလးထားရမယ့္ ကိစၥ႐ွိရင္ အဲ့ဒိကိစၥကုိ ေရြးခ်ယ္ပါေစေပါ့။ဒါသူ႔ရဲ႕ rightပဲ။
ဘာလုိ႔ျငင္းသလဲ။ မအားလုိ႔လားလုိ႔ က်ေနာ္က ေမးမယ္။အကယ္၍ ပ်င္းလုိ႔မလာခ်င္တာစသျဖင့္ က်ေနာ့္အေပၚ အေလးမထားတဲ့ စကားကုိ ဆုိခဲ့မယ္ဆုိရင္
ဒီလုိrelationဟာ လက္တြဲျဖဳတ္လုိက္တာ ေကာင္းပါတယ္။ကဗ်ာထဲမွာပဲ ေအာက္က်ေနာက္က်ခံမယ္။
အျပင္မွာေတာ့ က်ေနာ္ကလက္ေတြ႔ဆန္တယ္။
ခ်စ္သူအျဖစ္ အျပန္အလွန္သတ္မွတ္ရင္ ခ်စ္သူခ်င္းထားရမယ့္ အေလးထားမႈက လုိပါတယ္။အေလးမထားခ်င္ရင္ လမ္းခြဲႏုိင္တယ္။
ရည္းစားဆုိတာဥပေဒအရ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိထားတာမဟုတ္ဘူး။တရားမဝင္ဘူး။တစ္ဘက္ဘက္က
အလုိမ႐ွိေတာ့တာနဲ႔ ရပ္စဲခြင့္႐ွိတယ္။
ေစ့စပ္ပြဲတစ္ခုကုိ ဖ်က္ခ်င္ရင္ေတာ့
ေလ်ာ္ေၾကးေပးရတယ္။ဒါက တရားဝင္ကုိး။
ရည္းစားျပတ္တာေတာ့ ဘာေလ်ာ္ေၾကးမွ မလုိဘူး။
ခံစားခ်က္ဆုိတာ ျပဳလုပ္တာမဟုတ္ဘူး။
ျဖစ္တည္လာတာ။သူက မင္းကုိ မခ်စ္ေတာ့ဘူးဆုိရင္လည္း မင္းလက္ခံႏုိင္ရမယ္။
ဒါသူ႔ရဲ႕ right ပဲ။မင္းဘက္က သူ႔ကုိ မစြဲေဆာင္ ႏုိင္ေတာ့ရင္ျဖစ္ျဖစ္… သူ႔ဘက္က မင္းထက္ပုိေကာင္းတဲ့အရာကုိ ေရြးခ်ယ္ခ်င္ရင္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းလက္ခံေပးႏုိင္ရမယ္။ငါကေတာ့ သူမွသူပဲ။သူ႔ကုိပဲ
လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ မင္းကုိ စြန္႔ခြာမသြားေအာင္ ႀကိဳးစားေပါ့။မသြားပါနဲ႔လုိ႔ တားလုိ႔မရဘူး။
အမိန္႔ေပးခြင့္လည္းမ႐ွိဘူး။
အေကာင္းဆုံးကုိေမွ်ာ္လင့္ထားတာလား။
အဆုိးဆုံးအတြက္လည္း ျပင္ဆင္ထားေပါ့။
သစၥာမဲ့တာေတြ၊ျခံခုန္တာေတြ မေျပာဘူး။
မင္းသူ႔ကုိႀကိဳက္ရင္ သူ႔ကလည္း
မင္းကုိ ျပန္ႀကိဳက္ေအာင္ ေနျပ႐ုံပဲ။
အဲဒီလုိဆုိရင္ သြားခြင့္ျပဳရင္ေတာင္ မသြားဘူး။
တစ္ခုေတာ့႐ွိတယ္။အဓိက ကိစၥေတြမွာ
လိမ္ျပီး အခြင့္အေရးမယူနဲ႔။
တခ်ိဳ႕ မိန္းကေလးေတြက သူတုိ႔နဲ႔ အတူတူ
အိပ္ဖုိ႔ဆုိရင္ လက္ထပ္ႏုိင္မွလုိ႔
ေတာင္းဆုိတယ္။ဒါသူတုိ႔ အခြင့္အေရးပဲ။
ဒါေပမယ့္ လက္ထပ္ပါ့မယ္လုိ႔ လိမ္ၿပီး မဘုနဲ႔။
အဲ့ဒိအတြက္ ျပစ္မႈဥပေဒ႐ွိတယ္။
ကာမကုိ လိမ္လည္ယူမႈတဲ့။
တုိင္ေတာ့တုိင္ခဲၾကပါတယ္။
ကုိယ္က အဲ့လုိ မိန္းကေလးဆုိရင္ ေယာက်ာ္းေတြကုိ သတိနဲ႔ အသိနဲ႔ ဆင္ျခင္ၿပီးမွသာ ယုံဖုိ႔ အၾကံေပးတယ္။
တခ်ိဳ႕ အတြဲေတြကေတာ့ ယူမယ္ မယူဘူး
ဘာမွမေျပာျဖစ္ၾကဘူး။ႏွစ္ဦးသေဘာတူ
အတူေနျဖစ္ၾကတယ္။
ဒီလုိကိစၥဆုိ ဘယ္သူမွ အလြန္မ႐ွိဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဗုိက္ကိစၥမျဖစ္ေအာင္ ေတာ့
ကာကြယ္ေပါ့ေလ။
Sexနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဘာကတိကဝတ္မွ
မထား႐ွိခဲ့ဘူးမဟုတ္လား။
မခ်စ္ခ်င္ေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာ လမ္းခြဲခြင့္႐ွိတယ္။
အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆုိတာ sexကိစၥထက္
ပုိေလးနက္တယ္။
သူနဲ႔ အိပ္မိလုိက္တာနဲ႔ပဲ တည္မိတဲ့ဘုရား လဒ နားနားဆုိၿပီး လင္ေယာက်ာ္းမျဖစ္ထုိက္သူကုိ
ဇြတ္မွိတ္ယူေတာ့မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္က
တားခ်င္တယ္။
ခင္ဗ်ားအပ်ိဳရည္ပ်က္တာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ဆုိးရြားတဲ့ လင္ဆုိးမယားတဖားဖား
ဘဝႀကီးကုိ ခင္ဗ်ားၾကံဳရလိမ့္မယ္။
ေစာက္တင္းေျပာမယ့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကုိ ေၾကာက္ၿပီး
ဒုကၡတြင္းထဲ ခုန္မဆင္းခ်င္နဲ႔။
ရမၼက္နဲ႔ အခ်စ္ကုိ ကြဲျပားပါေစေနာ္။
လက္မထပ္ခင္စပ္ၾကားမွာ လူတုိင္းဟာ ကုိယ့္အတြက္ အေကာင္းဆုံးကုိ ေရြးခ်ယ္ခြင့္႐ွိသေလာက္
ေရြးခ်ယ္ေနၾကသူေတြခ်ည္းပဲ။
ခင္ဗ်ားနဲ႔ တစ္သက္လုံး အတူအိပ္ရမယ့္
သူစိမ္းကုိ အားနာပါးနာ မေရြးမိပါေစနဲ႔။
အတူအိပ္ေကာင္း႐ုံေလာက္နဲ႔ လင္အျဖစ္
မယားအျဖစ္ သတ္မွတ္ခ်င္လုိ႔မရဘူး…
လူႏွစ္ဦးေပါင္းစပ္႐ုံသပ္သပ္မဟုတ္ဘူး။
မိသားစုႏွစ္ခုေပါင္းစပ္တာ။
သိပ္ကုိ အေရးႀကီးတယ္။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တာဝန္ယူပါ။
ကုိယ့္ဘက္ကသာ ေကာင္းေအာင္ေနပါ။
အကယ္၍ ခင္ဗ်ားက ပစၥည္းေကာင္းတစ္ခုကုိ လုိခ်င္ရင္ ေသခ်ာေရြးပါ။အျပစ္အနာအဆာ
ၾကည့္ပါ။ကုိယ္နဲ႔ အဆင္ေျပႏုိင္ မေျပႏုိင္ သုံးသပ္ပါ။မႀကိဳက္ေသးရင္ ေနာက္တစ္ခု
ေျပာင္းေရြးပါ။ဟုတ္ၿပီ။ခင္ဗ်ားႀကိဳက္တာ
ေသခ်ာၿပီဆုိရင္ တန္ရာတန္ေၾကးေပးပါ။
အေခ်ာင္မလုိခ်င္ပါနဲ႔။
တခ်ိဳ႕က စိတ္မၿငိမ္ၾကဘူး။ဟုိပစၥည္းကုိင္ၾကည့္၊
ဒီပစၥည္းကုိၾကည့္နဲ႔ အေရာင္ေရြးေနၾကတယ္။
Qualityကုိ က် ေသခ်ာ မၾကည့္ဘူး။
အဲ့လုိလူေတြပဲ ဂ်င္းမိတတ္ၾကတာ။
တစ္ခါတည္းနဲ႔လည္း ကုိယ္နဲ႔ အဆင္ေျပမယ့္ အရာကုိ ေတြ႔ႏုိင္သလုိ တစ္ခါမက ေရြးၿပီးမွလည္း ေတြ႔ႏုိင္တယ္။ပုိဆုိးႏုိင္တာက ဝယ္ၿပီးလုိ႔ သုံးေတာ့ မွ သုံးမရေအာင္ ညံ့တာေတြလည္း ႐ွိႏုိင္တယ္။
ကုိယ့္ဘက္ကသာ ေကာင္းေအာင္ေနပါ။
သူ႔ဘက္က လက္ခံလုိ႔မရေအာင္ ဆုိးလာရင္
စြန္႔လႊတ္ဖုိ႔ မႏွေျမာပါနဲ႔။
အိမ္ေထာင္ေရးဟာ အားနာပါးနာ ျပဳရတာ
မဟုတ္ဘူး။
သားသမီးဟာ မိဘကုိ
ေရြးခ်ယ္ထားတာမဟုတ္ဘူး…။
ဒါေၾကာင့္ မိဘမေကာင္းရင္ သားသမီးခင္ဗ်ာ ဝဋ္ခံ႐ုံပါပဲ။ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား ခ်စ္သူကုိ ခင္ဗ်ားေရြးခ်ယ္ထားတာ။ေရြးခ်ယ္ျခင္း႐ွိရင္ ျငင္းပယ္ျခင္းလည္း႐ွိတယ္။ေက်ာေကာ့ၿပီး ခံေနစရာ အေၾကာင္းမ႐ွိဘူး။
သူစိမ္းႏွစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္
ခ်ိတ္ဆက္ၾကတာပဲဗ်ာ။
ဆုိးတဲ့သူကုိမွ စြဲေနၿပီဆုိရင္ ခင္ဗ်ားညံတာ။
ခ်စ္ဖုိ႔မေကာင္းတဲ့သူကုိ ခ်စ္ေနရင္ ခင္ဗ်ားညံ့တာ။
ခ်စ္သူမျဖစ္ထုိက္သူကုိ ခ်စ္သူအတင္းလုပ္ခ်င္ေနရင္ ခင္ဗ်ားညံ့တာ။ကုိယ္ည့ံတာကုိ ကုိယ္ပဲခံပါ။
မိဘရင္က်ိဳးမယ့္အေပါက္ေတြ မလုပ္ၾကပါနဲ႔။
အဆိပ္လုိလူေတြ႐ွိတယ္။
မစားမိေအာင္သာ ခင္ဗ်ားေ႐ွာင္ပါ။
#Error
1.8.2018
Credit
မျပံဳးရဲရင္ ရႈံးရမယ့္ gameတစ္ခုဟာ ဘဝလုိ႔ အမည္ရပါတယ္…
_________________
အဆုိးေတြကုိ ၾကံဳရတဲ့အခါ
ဘုရားသခင္အလုိေတာ္အရရယ္လုိ႔
ေျဖသိမ့္ၾကတယ္…
လူတခ်ိဳ႕က ဘုရားသခင္ကုိ အျပစ္တင္ခ်ိန္မွာ
ငါက ဘုရားသခင္ကုိနားလည္ေပးတယ္…
အသက္ ၂၀သက္တမ္း႐ွိမယ့္
လူတစ္ေယာက္ကုိ ဘုရားသခင္က
ဖန္ဆင္းေတာ္မူတဲ့အခါ…
သူ႔သက္တမ္းဟာ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အၾကာမွာ
အဆုံးသတ္မယ္…
မည္သည့္နည္းနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ…
ကစဥ့္ကလ်ားေလာကႀကီးမွာ
အရာရာတုိင္း တန္းတူညီမ်ွမျဖစ္ႏုိင္ဘူး
ေဝခဲ့တုန္းက ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးရင္
ေႂကြတဲ့အခါလည္း လက္ခံရဲရမယ္…
ငါ့အိမ္ထဲမွာ ငါၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ပါတယ္
အုိ ဧည့္သည္…
သင့္ကုိငါေစာင့္ႀကိဳမေနေပမယ့္
သင္ေရာက္ေလာက္တဲ့အခါ
ငါေႏြးေထြးစြာ ဆီးႀကိဳေနပါမယ္…
အုိဧည့္သည္…
သင့္ကုိ နႈတ္ဆက္ဖုိ႔
ေစာင့္ဆုိင္းေနတာမဟုတ္ေပမယ့္
သင္ထြက္သြားတဲ့အခါ
ငါနႈတ္ဆက္ဖုိ႔အသင့္႐ွိတယ္…
ကမာၻတစ္ျခမ္းမွာ လူသားေတြ
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတာ ငါ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး…
ငါ့ေ႐ွ႕မွာ လူတစ္ေယာက္
မြတ္သိပ္ဆာေလာင္ေနရင္
ငါဝတၱရားရယ္လုိ႔
ငါကခံယူတယ္…
ငါသည္လည္း သူလုိကုိယ္လုိ
ေလာကဓံပင္လယ္ထဲက
ေလွငယ္တစ္စင္းရယ္ပါ
ဘယ္ေတာ့မွ ကမ္းမကပ္ေတာ့မယ့္
ေလွတစ္စင္းေပါ့….။
ငါကူးခပ္ေနသ၍
ငါမေမွာက္ေသးသ၍
႐ုန္းကန္ ႐ွင္သန္မယ္
ပင္လယ္ရဲ႕အလွတရားကုိ
သိမ္ေမြ႔ခံစားမယ္…
ငါတြန္းလွန္ခြင့္မ႐ွိတဲ့
မရဏမုန္တုိင္းၾကားမွာ
လည္စင္းရယ္ဟားေနမယ္။
ေသျခင္းဟာ မလုိခ်င္လည္း
ရကုိရမယ့္ လက္ေဆာင္ပဲကြယ္
ဘာလုိ႔လက္မခံရဲရမွာလဲ….
မေၾကာက္တတ္လုိ႔
တစ္ႀကိမ္ပဲ ေသခ်င္တယ္…။
နာဇီစနစ္ေၾကာင့္ ဂ်ာမန္တုိင္း
မေကာင္းစားခဲ့ဘူး
ဖက္ဆစ္စနစ္မႇာ
ဂ်ပန္တုိင္း မျပည့္စုံခဲ့ဘူး
ကုိလုိနီစနစ္မွာ
အဂၤလိပ္တုိင္း သခင္မျဖစ္ခဲ့ဘူး
အာဏာ႐ွင္စနစ္မွာ စစ္သားတုိင္း
မႂကြယ္ဝခဲ့ပါဘူး…
လူယုတ္မာဆုိတာ လူတစ္စုရယ္ပါ
လူသားတုိင္းမွ မဟုတ္တာ…
ဒါေၾကာင့္ လူမ်ားစုကုိ သင္မခ်စ္ရဲဘူးလား
မယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔
တံတုိင္းေတြကာထားမယ့္အစား
ယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔ တံတားေတြခင္းၾကမယ္
မရဏဘူတာသုိ႔ ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့
ဘဝရထားေပၚမွာ
ငါေရာမင္းေရာ လုိက္ပါလာၾကတာပဲ
ထိတ္လန္႔ေသြးပ်က္ေနမယ့္အစား
ေလာကရႈခင္းကုိ ျမတ္ႏုိးခံစားပါလား
မျပံဳးရင္ ရႈံးရမယ့္ gameတစ္ခုဟာ
ဘဝလုိ႔ အမည္ရပါတယ္…
ယုံၾကည္ပါ
မျပံဳးရဲရင္ ရႈံးရမယ့္ gameတစ္ခုဟာ
ဘဝလုိ႔ အမည္ရပါတယ္…
#Error
27.10.2018
.
Credit
အဆုိးေတြကုိ ၾကံဳရတဲ့အခါ
ဘုရားသခင္အလုိေတာ္အရရယ္လုိ႔
ေျဖသိမ့္ၾကတယ္…
လူတခ်ိဳ႕က ဘုရားသခင္ကုိ အျပစ္တင္ခ်ိန္မွာ
ငါက ဘုရားသခင္ကုိနားလည္ေပးတယ္…
အသက္ ၂၀သက္တမ္း႐ွိမယ့္
လူတစ္ေယာက္ကုိ ဘုရားသခင္က
ဖန္ဆင္းေတာ္မူတဲ့အခါ…
သူ႔သက္တမ္းဟာ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္အၾကာမွာ
အဆုံးသတ္မယ္…
မည္သည့္နည္းနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ…
ကစဥ့္ကလ်ားေလာကႀကီးမွာ
အရာရာတုိင္း တန္းတူညီမ်ွမျဖစ္ႏုိင္ဘူး
ေဝခဲ့တုန္းက ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးရင္
ေႂကြတဲ့အခါလည္း လက္ခံရဲရမယ္…
ငါ့အိမ္ထဲမွာ ငါၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ပါတယ္
အုိ ဧည့္သည္…
သင့္ကုိငါေစာင့္ႀကိဳမေနေပမယ့္
သင္ေရာက္ေလာက္တဲ့အခါ
ငါေႏြးေထြးစြာ ဆီးႀကိဳေနပါမယ္…
အုိဧည့္သည္…
သင့္ကုိ နႈတ္ဆက္ဖုိ႔
ေစာင့္ဆုိင္းေနတာမဟုတ္ေပမယ့္
သင္ထြက္သြားတဲ့အခါ
ငါနႈတ္ဆက္ဖုိ႔အသင့္႐ွိတယ္…
ကမာၻတစ္ျခမ္းမွာ လူသားေတြ
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ေနတာ ငါ့ကိစၥမဟုတ္ဘူး…
ငါ့ေ႐ွ႕မွာ လူတစ္ေယာက္
မြတ္သိပ္ဆာေလာင္ေနရင္
ငါဝတၱရားရယ္လုိ႔
ငါကခံယူတယ္…
ငါသည္လည္း သူလုိကုိယ္လုိ
ေလာကဓံပင္လယ္ထဲက
ေလွငယ္တစ္စင္းရယ္ပါ
ဘယ္ေတာ့မွ ကမ္းမကပ္ေတာ့မယ့္
ေလွတစ္စင္းေပါ့….။
ငါကူးခပ္ေနသ၍
ငါမေမွာက္ေသးသ၍
႐ုန္းကန္ ႐ွင္သန္မယ္
ပင္လယ္ရဲ႕အလွတရားကုိ
သိမ္ေမြ႔ခံစားမယ္…
ငါတြန္းလွန္ခြင့္မ႐ွိတဲ့
မရဏမုန္တုိင္းၾကားမွာ
လည္စင္းရယ္ဟားေနမယ္။
ေသျခင္းဟာ မလုိခ်င္လည္း
ရကုိရမယ့္ လက္ေဆာင္ပဲကြယ္
ဘာလုိ႔လက္မခံရဲရမွာလဲ….
မေၾကာက္တတ္လုိ႔
တစ္ႀကိမ္ပဲ ေသခ်င္တယ္…။
နာဇီစနစ္ေၾကာင့္ ဂ်ာမန္တုိင္း
မေကာင္းစားခဲ့ဘူး
ဖက္ဆစ္စနစ္မႇာ
ဂ်ပန္တုိင္း မျပည့္စုံခဲ့ဘူး
ကုိလုိနီစနစ္မွာ
အဂၤလိပ္တုိင္း သခင္မျဖစ္ခဲ့ဘူး
အာဏာ႐ွင္စနစ္မွာ စစ္သားတုိင္း
မႂကြယ္ဝခဲ့ပါဘူး…
လူယုတ္မာဆုိတာ လူတစ္စုရယ္ပါ
လူသားတုိင္းမွ မဟုတ္တာ…
ဒါေၾကာင့္ လူမ်ားစုကုိ သင္မခ်စ္ရဲဘူးလား
မယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔
တံတုိင္းေတြကာထားမယ့္အစား
ယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔ တံတားေတြခင္းၾကမယ္
မရဏဘူတာသုိ႔ ခုတ္ေမာင္းေနတဲ့
ဘဝရထားေပၚမွာ
ငါေရာမင္းေရာ လုိက္ပါလာၾကတာပဲ
ထိတ္လန္႔ေသြးပ်က္ေနမယ့္အစား
ေလာကရႈခင္းကုိ ျမတ္ႏုိးခံစားပါလား
မျပံဳးရင္ ရႈံးရမယ့္ gameတစ္ခုဟာ
ဘဝလုိ႔ အမည္ရပါတယ္…
ယုံၾကည္ပါ
မျပံဳးရဲရင္ ရႈံးရမယ့္ gameတစ္ခုဟာ
ဘဝလုိ႔ အမည္ရပါတယ္…
#Error
27.10.2018
.
Credit
က်ေနာ္ႀကိဳက္ေသာ စကားေျပာခန္းမ်ား
က်ေနာ္ႀကိဳက္ေသာ စကားေျပာခန္းမ်ား
(၁)
အီဂ်စ္ျပည့္ရွင္ ေတာ္လမီ(၁)က ေမးသည္
''ဆရာ ယူကလစ္ ...။
ခင္ဗ်ားရဲ့ ဂ်ီႀသေမႀတီသင္ရုိး Elementက်မ္း
၁၃က်မ္းကုိ အျမန္ဆုံးသင္လုိ ့ ရတဲ့နည္းရွိလား''
''ဂ်ီႀသေမႀတီပညာတတ္ဖုိ ့ ရွင္ဘုရင္အတြက္ဆုိၿပီး
အထူးနည္းလမ္း မရွိပါဘူးအရွင္''
*There is no royal road to geometry*
(ေတာ္လမီ(၁)သည္ မက္ဆီဒုိးနီးယား ဘုရင္ အလက္ဇန္းဒါး၏စစ္သူႀကီးျဖစ္သည္။
အလက္ဇန္းဒါးကြယ္လြန္ျပီးေနာက္ အီဂ်စ္တြင္
ဘုရင္အျဖစ္ စုိးစံသည္
ယူကလစ္(Euclid BC 325-265)
သည္ သခ်ာၤပညာ၏ အေျခခံသေဘာတရားစာအုပ္ကုိ ေရးသားခဲ့ျပီး ျပင္ညီgeometryေျဖရွင္းနည္းမ်ား ကိန္းစဥ္သီအုိရီ ထုပုံgeometryႏွင့္ အျခားေသာ ဂဏန္းသခ်ာၤျပသနာမ်ားကုိ ေဖာ္ျပသည့္ က်မ္း၁၃က်မ္းကုိ ျပဳစုခဲ့သည္။
BC 265၌ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံ အလက္ဇျႏၵီးယားျမိဳ ့
တြင္ ကြယ္လြန္သည္။
(၂)
''က်ေနာ္က Alexenderပါ '' the greate''လုိ ့
တြဲေခၚေလ့ရွိႀကတယ္''
'က်ဳပ္ကDiogenesပါ ''the dog''လုိ ့
တြဲေခၚေလ့ရွိႀကတယ္''
''က်ေနာ့္ဆီက ခင္ဗ်ား ဘာေတာင္းဆုိခ်င္လဲ
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္စ္။ရေစရမယ္''
''က်ဳပ္ဆြဲတဲ့ပုံေတြမွာ ခင္ဗ်ားအရိပ္က်ေနတယ္။
အဲ့ဒါ နည္းနည္းေလာက္ဖယ္ေပးပါ''
အလက္ဇန္းဒါးက ျပံဳးၿပီးေျပာသည္။
''က်ဳပ္သာ အလက္ဇန္းဒါးမဟုတ္ရင္ ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္စ္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ''
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္စ္က ေလွာင္ျပံဳးေလးျပံဳးျပီး
စိတ္ထဲမွာ စကားတစ္ခြန္းေ႐ရြတ္လုိက္သည္။
''မင္းလုိေကာင္က မ်ား''
(ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္ေရာ အလက္ဇန္းဒါးအေႀကာင္းေရာ အမ်ားစုသိထားျပီးသားမုိ ့ မေဖာ္ျပေတာ့ပါ)
(၃)
''ေရြးခ်ယ္ခြင့္
ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ဇီဝေဗဒသိပၸံပညာရွင္လည္းျဖစ္
ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္ေသာ ဖီးရ္ခုိးသည္ ဂ်ာမန္နန္းရင္းဝန္ ဘစၥမတ္အား မျပတ္ေဝဖန္သျဖင့္ နန္းရင္းဝန္မွ စိန္ေခၚသည္။
''မင္းသတၱိရွိလား...။ ႀကိဳက္ရာလက္နက္ေရြး...။(duel)တစ္ေယာက္ခ်င္း သူေသကုိယ္ေသႏႊဲမယ္''
''ကဲ... က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားေလာက္ေတာ့ ေသနတ္ပစ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေႀကာင့္က်ဳပ္ႀကိဳက္တဲ့ လက္နက္ကုိ က် ဳပ္ေရြးခ်ယ္မယ္။
ေဟာဒီမွာ ဝက္အူေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္း။
တစ္ေခ်ာင္းမွာက ေရာဂါပုိးအျပည့္။
တစ္ေခ်ာင္းကေတာ့ သန္ ့တယ္။
ခင္ဗ်ားႀကိဳက္တဲ့တစ္ခုစား။
က်န္တာကုိ က်ဳပ္စားမယ္။ဘယ္လုိလဲရဲလား''
နန္းရင္းဝန္မွ စိန္ေခၚပဲြကုိ ဖ်က္သိမ္းသြားသည္။
(၄)
အဂၤလိပ္စာေရးဆရာႀကီး ရုဒ္ယာဒ့္ ကစ္ပလင္း(Rudyard Kipling 1865-1936)သည္ ၁၉၀၇တြင္ စာေပဆုိင္ရာ ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင့္ခံရသည္။စာမူခေငြအေျမာက္အမ်ားကုိလည္း ႐ရွိသူျဖစ္သည္။
''စာလုံးတစ္လုံး(word)ေရးတုိင္း ေဒၚလာတစ္ရာေလာက္ ဝင္ေငြရသူျဖစ္သည္။
တစ္ေန ့မွာ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္က
''ဆရာခင္ဗ်ား ဆရာက စာလုံးတစ္လုံးေရးတုိင္း ေဒၚလာတစ္ရာေလာက္ရတယ္လုိ ့
ႀကားသိထားတယ္ခင္ဗ်''
''ဟုတ္လား က်ဳပ္ေတာင္သတိမထားမိလုိ ့ မသိဘူး''
''ဒီမွာ ေဒၚလာတစ္ရာယူဗ်ာ။ က်ေနာ့္ကုိ တစ္ရာစကားလုံးတစ္လုံးေလာက္ေျပာျပေပးပါလား''
ကစ္ပလင္းမွ ပုိက္ဆံကုိ ဆြဲယူ ျဖန္ ့ ႀကည့္ ျပီး
သူ ့အိပ္ထဲေကာက္ထည့္ရင္း
စကားတစ္ခြန္းေျပာလုိက္သည္။
''Thanks''
(ဖတ္ဖတ္ခ်င္းျပံဳးသြားမိတယ္။
ဒီဟာကုိ ဟာသေလာက္ပဲ က်ေနာ္ယူရေလမလား။ေက်းဇူးတင္တယ္လုိ ့
ေျပာဖုိ ့မေမ့ျခင္းဟာ ေဒၚလာတစ္ရာမကတန္ေလမလား။
ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္နဲ ့ စဥ္းစားမိသြားတယ္')
#Error(Sithu)
2017
Credit
(၁)
အီဂ်စ္ျပည့္ရွင္ ေတာ္လမီ(၁)က ေမးသည္
''ဆရာ ယူကလစ္ ...။
ခင္ဗ်ားရဲ့ ဂ်ီႀသေမႀတီသင္ရုိး Elementက်မ္း
၁၃က်မ္းကုိ အျမန္ဆုံးသင္လုိ ့ ရတဲ့နည္းရွိလား''
''ဂ်ီႀသေမႀတီပညာတတ္ဖုိ ့ ရွင္ဘုရင္အတြက္ဆုိၿပီး
အထူးနည္းလမ္း မရွိပါဘူးအရွင္''
*There is no royal road to geometry*
(ေတာ္လမီ(၁)သည္ မက္ဆီဒုိးနီးယား ဘုရင္ အလက္ဇန္းဒါး၏စစ္သူႀကီးျဖစ္သည္။
အလက္ဇန္းဒါးကြယ္လြန္ျပီးေနာက္ အီဂ်စ္တြင္
ဘုရင္အျဖစ္ စုိးစံသည္
ယူကလစ္(Euclid BC 325-265)
သည္ သခ်ာၤပညာ၏ အေျခခံသေဘာတရားစာအုပ္ကုိ ေရးသားခဲ့ျပီး ျပင္ညီgeometryေျဖရွင္းနည္းမ်ား ကိန္းစဥ္သီအုိရီ ထုပုံgeometryႏွင့္ အျခားေသာ ဂဏန္းသခ်ာၤျပသနာမ်ားကုိ ေဖာ္ျပသည့္ က်မ္း၁၃က်မ္းကုိ ျပဳစုခဲ့သည္။
BC 265၌ အီဂ်စ္ႏုိင္ငံ အလက္ဇျႏၵီးယားျမိဳ ့
တြင္ ကြယ္လြန္သည္။
(၂)
''က်ေနာ္က Alexenderပါ '' the greate''လုိ ့
တြဲေခၚေလ့ရွိႀကတယ္''
'က်ဳပ္ကDiogenesပါ ''the dog''လုိ ့
တြဲေခၚေလ့ရွိႀကတယ္''
''က်ေနာ့္ဆီက ခင္ဗ်ား ဘာေတာင္းဆုိခ်င္လဲ
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္စ္။ရေစရမယ္''
''က်ဳပ္ဆြဲတဲ့ပုံေတြမွာ ခင္ဗ်ားအရိပ္က်ေနတယ္။
အဲ့ဒါ နည္းနည္းေလာက္ဖယ္ေပးပါ''
အလက္ဇန္းဒါးက ျပံဳးၿပီးေျပာသည္။
''က်ဳပ္သာ အလက္ဇန္းဒါးမဟုတ္ရင္ ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္စ္ ျဖစ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ''
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္စ္က ေလွာင္ျပံဳးေလးျပံဳးျပီး
စိတ္ထဲမွာ စကားတစ္ခြန္းေ႐ရြတ္လုိက္သည္။
''မင္းလုိေကာင္က မ်ား''
(ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနပ္ေရာ အလက္ဇန္းဒါးအေႀကာင္းေရာ အမ်ားစုသိထားျပီးသားမုိ ့ မေဖာ္ျပေတာ့ပါ)
(၃)
''ေရြးခ်ယ္ခြင့္
ဂ်ာမန္လူမ်ိဳး ဇီဝေဗဒသိပၸံပညာရွင္လည္းျဖစ္
ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္လည္းျဖစ္ေသာ ဖီးရ္ခုိးသည္ ဂ်ာမန္နန္းရင္းဝန္ ဘစၥမတ္အား မျပတ္ေဝဖန္သျဖင့္ နန္းရင္းဝန္မွ စိန္ေခၚသည္။
''မင္းသတၱိရွိလား...။ ႀကိဳက္ရာလက္နက္ေရြး...။(duel)တစ္ေယာက္ခ်င္း သူေသကုိယ္ေသႏႊဲမယ္''
''ကဲ... က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားေလာက္ေတာ့ ေသနတ္ပစ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေႀကာင့္က်ဳပ္ႀကိဳက္တဲ့ လက္နက္ကုိ က် ဳပ္ေရြးခ်ယ္မယ္။
ေဟာဒီမွာ ဝက္အူေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္း။
တစ္ေခ်ာင္းမွာက ေရာဂါပုိးအျပည့္။
တစ္ေခ်ာင္းကေတာ့ သန္ ့တယ္။
ခင္ဗ်ားႀကိဳက္တဲ့တစ္ခုစား။
က်န္တာကုိ က်ဳပ္စားမယ္။ဘယ္လုိလဲရဲလား''
နန္းရင္းဝန္မွ စိန္ေခၚပဲြကုိ ဖ်က္သိမ္းသြားသည္။
(၄)
အဂၤလိပ္စာေရးဆရာႀကီး ရုဒ္ယာဒ့္ ကစ္ပလင္း(Rudyard Kipling 1865-1936)သည္ ၁၉၀၇တြင္ စာေပဆုိင္ရာ ႏုိဘယ္ဆုခ်ီးျမွင့္ခံရသည္။စာမူခေငြအေျမာက္အမ်ားကုိလည္း ႐ရွိသူျဖစ္သည္။
''စာလုံးတစ္လုံး(word)ေရးတုိင္း ေဒၚလာတစ္ရာေလာက္ ဝင္ေငြရသူျဖစ္သည္။
တစ္ေန ့မွာ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္က
''ဆရာခင္ဗ်ား ဆရာက စာလုံးတစ္လုံးေရးတုိင္း ေဒၚလာတစ္ရာေလာက္ရတယ္လုိ ့
ႀကားသိထားတယ္ခင္ဗ်''
''ဟုတ္လား က်ဳပ္ေတာင္သတိမထားမိလုိ ့ မသိဘူး''
''ဒီမွာ ေဒၚလာတစ္ရာယူဗ်ာ။ က်ေနာ့္ကုိ တစ္ရာစကားလုံးတစ္လုံးေလာက္ေျပာျပေပးပါလား''
ကစ္ပလင္းမွ ပုိက္ဆံကုိ ဆြဲယူ ျဖန္ ့ ႀကည့္ ျပီး
သူ ့အိပ္ထဲေကာက္ထည့္ရင္း
စကားတစ္ခြန္းေျပာလုိက္သည္။
''Thanks''
(ဖတ္ဖတ္ခ်င္းျပံဳးသြားမိတယ္။
ဒီဟာကုိ ဟာသေလာက္ပဲ က်ေနာ္ယူရေလမလား။ေက်းဇူးတင္တယ္လုိ ့
ေျပာဖုိ ့မေမ့ျခင္းဟာ ေဒၚလာတစ္ရာမကတန္ေလမလား။
ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္နဲ ့ စဥ္းစားမိသြားတယ္')
#Error(Sithu)
2017
Credit
ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း
ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္း
_________________
လင္ကြန္းေခတ္မတုိင္ခင္တုန္းက အေမရိကန္ေတာင္ပုိင္းမွာ လူမည္းတုိင္းသည္ ကြၽန္လူတန္းစားပဲ။ဘယ္ေတာင္ပုိင္းသားကမွ လူမည္းေတြကုိ အထင္မႀကီးဘူး။က႐ုဏာသက္တဲ့သူတခ်ိဳ႕ ႐ွိေကာင္း႐ွိႏုိင္ေပမယ့္ ဘယ္လူျဖူကမွ အထင္မႀကီးဘူး။ဥပေဒအရတရားဝင္ဖိႏွိပ္ထားေလေတာ့ ဘယ္လူမည္းကမွ
ေတာ္မလာဘူး။ထက္မလာဘူး။
လူမည္းေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္သည္လည္း နိမ့္က်ခဲ့တယ္။ဖိလုိ႔ ပိတဲ့သေဘာေပါ့ေလ။
ညစ္ပတ္တယ္။သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ကြၽန္စိတ္ဝင္ေနတယ္။လူမည္းေတြဟာ စာသင္ခြင့္မ႐ွိဘူး။
ဒါေၾကာင့္ လူမည္းေတြက စာမတတ္ၾကဘူး။
"လူလူခ်င္း ဘာႏွိမ္စရာ႐ွိလဲ”ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚဟာ အဲ့ဒိေခတ္ အဲ့ဒိေဒသမွာ မ႐ွိခဲ့ဘူး။
ဖိႏွိပ္သူနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံသူၾကားမွာ ေက်နပ္မႈ႐ွိေလေတာ့ ဘာေတာ္လွန္ေရးမွ မ႐ွိခဲ့ဘူး။
သိပ္ဆုိးရြားတဲ့ ကြၽန္ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြရဲ႕ဒဏ္က မခံႏုိင္ေတာ့တဲ့ လူမည္းတခ်ိဳ႕ဟာ ကြၽန္စနစ္မ႐ွိတဲ့ အေမရိကန္ေျမာက္ပုိင္းကုိ ထြက္ေျပးၾကတယ္။အေမရိကန္ေျမာက္ပုိင္းသားေတြဟာ ကြၽန္စနစ္ရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ကေန လြတ္ကင္းၾကသူေတြမုိ႔ အႏွိပ္စက္ခံကြၽန္ေတြကုိ သနားၾကတယ္။ကယ္တင္ၾကတယ္။ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက ကြၽန္ေတြကုိ ကယ္ထားတာကုိ ေတာင္ပုိင္းသားကြၽန္ပုိင္႐ွင္ေတြက မေက်နပ္ၾကဘူး။
ဒီေတာ့ ေတာင္ပုိင္းအစုိးရကုိ တုိင္ၾကားၿပီး ကြၽန္ေတြကုိ မကယ္တင္ရအမိန္႔ကုိ ထုတ္ျပန္ေစခဲ့တယ္။
ကယ္ခဲ့ရင္ ျပစ္ဒဏ္သင့္ေစေပါ့ေလ။
တကယ္ခံေနရတဲ့ ကြၽန္ေတြဟာ သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔ ခံေနရမွန္းမသိဘူး။စာမတတ္ဘူး၊အေတြးအေခၚမ႐ွိဘူး။သတၱိမ႐ွိဘူး။ ႐ုိက္သြင္းခံထားရတာက လူျဖဴသခင္ေတြကုိ သစၥာ႐ွိဖုိ႔၊လူျဖဴသခင္ေတြကုိ ေၾကာက္ရြ႔ံ႐ုိေသဖုိ႔သာ သူတုိ႔သိတယ္။အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စာတတ္ေျမာက္သြားတဲ့ ကြၽန္တခ်ိဳ႕ကေတာ့ မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ျဖစ္လာၿပီး ကြၽန္စနစ္ရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးကုိ ျမင္လာတယ္။အဲ့ဒိထဲမွာ ထင္႐ွားတဲ့ လူမည္းကြၽန္တစ္ဦးက ဖက္ဒရစ္ ေဒါက္ဂလက္စ္။
သူ႔သခင္မ ဆုိဖီယာေအာက စာသင္ေပးလုိ႔ စာတတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီး သူ႔ကုိသူတုိးတက္ေအာင္ႀကိဳးစားတယ္။ကြၽန္ဘဝကေန သူ႔ကုိသူျပန္ေရြးတယ္။သူ႔သခင္ကလည္း သူ႔ကုိလႊတ္ေပးခဲ့တယ္။အဲ့ဒိေနာက္ ကြၽန္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးကုိ တစ္စုိက္မက္မက္လုပ္ခဲ့တယ္။
သူမ်ားကိစၥဝင္မရႈပ္ခ်င္ေတာ့တဲ့ ေျမာက္ပုိင္းသားအမ်ားစုကေတာ့ ကြၽန္မကယ္ရ ဥပေဒထြက္ၿပီးေနာက္ပုိင္းမွာ ထြက္ေျပးကြၽန္ေတြကုိ ကယ္မထားေတာ့ဘူး။
အဲ့လုိနဲ႔ ၁၈၅၂ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ကြၽန္စနစ္ကုိ မုန္းတီးတဲ့ ခရစ္ယာန္သင္းအုပ္ဆရာရဲ႕ သမီးက ကြၽန္စနစ္ရဲ႕ဆုိးက်ိဳးကုိ ေဖာ္ျပတဲ့ ဝတၳဳတစ္အုပ္ေရးတယ္။ဒီစာေရးဆရာမက ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈျပင္းထန္ေလေတာ့ ကြၽန္စနစ္ဟာ သမၼာက်မ္းစာကုိ ဆန္႔က်င္တယ္လုိ႔ သူမကျမင္တယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း "Uncle Tom's cabin”အမည္ရတဲ့ ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ေရးၿပီး
ကြၽန္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးကုိ လႈံ ့ေဆာ္ခဲ့တယ္။
အဲ့ဒိေခတ္အခါကတည္းက အေမရိကန္ဟာ စာဖတ္အားသိပ္ေကာင္းတဲ့ႏုိင္ငံေပါ့။
၂ပတ္အတြင္းမွာ စာအုပ္၄၀၀၀၀ေရာင္းကုန္တယ္။ေနာက္ပုိင္းမွာ ေျမာက္ပုိင္းသားစာတတ္သူေတြထဲမွာ ဦးေလးတြန္ ဝတၳဳကုိ မဖတ္ဖူးသူမ႐ွိသေလာက္ပဲ။စာမတတ္သူေတြကုိလည္း စာတတ္သူေတြက ဖတ္ျပၾကေတာ့ ေျမာက္ပုိင္းသားအားလုံးနီးပါးဟာ ကြၽန္စနစ္ကုိ မုန္းတီးသြားၾကတယ္။စာေရးဆရာမနာမည္က ဟားရီးယက္စ္ဘီခ်ာစတူး။
ဒီဝတၳဳေက်ာ္ၾကားသြားေတာ့ ေတာင္ပုိင္းသား ကြၽန္ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြက စာေရးဆရာမကုိ မုန္းတီးၾကတယ္။
ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြျပဳလုပ္ၾကတယ္။တကယ္အဖိႏွိပ္ခံရတဲ့ကြၽန္ေတြက ေတာ္လွန္ရေကာင္းမွန္းမသိခင္မွာ မဆီမဆုိင္ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက ကြၽန္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြ ျပဳလုပ္လာၾကတယ္။
ဒီလုိနဲ႔ ေျမာက္ပုိင္းနဲ႔ေတာင္ပုိင္းဟာ ကြၽန္အေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပဋိပကၡေတြျမင့္တက္လာရာက ျပည္တြင္းစစ္ဆီသုိ႔ ဦးတည္လာခဲ့တယ္။
ေအဗရာဟင္လင္ကြန္း သမၼတျဖစ္လာတဲ့အခါ ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိအစုိးရကေန ေတာင္ပုိင္းအစုိးရကုိ က်ြန္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းဖုိ့ရာဇသံေပးတယ္။
ဒါကုိ ေတာင္ပုိင္းအစုိးရက လက္မခံဘဲ
ခြဲထြက္ဖုိ႔ေတာင္းဆုိတယ္။
အေမရိကန္ရဲ႕ ဖြဲ့စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမွာ.
"မည္သည့္အခါမွ ခြဲထြက္ခြင့္မ႐ွိ”ဆုိတဲ့အခ်က္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိအစုိးရဟာ ေတာင္ပုိင္းအစုိးရကုိ သူပုန္အစုိးရအျဖစ္ ေၾကျငာၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ စတင္ပါေတာ့တယ္။
စာေရးဆရာမ မာဂရက္မီခ်ယ္ေရးတဲ့
"Gone with the wind ”ဝတၳဳႀကီးဟာ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္ကုိ သမုိင္းေနာက္ခံထားၿပီး ေတာင္ပုိင္းရဲ႕အေျခအေနကုိ တင္ျပတဲ့ ဂႏၶဝင္ဝတၳဳႀကီးပါ။(ေလ႐ူးသုန္သုန္ အမည္နဲ႔
ဆရာျမသန္းတင့္ ဘာသာျပန္သည္)
အဲ့ဒိဝတၳဳကုိ ကုိးကားၿပီး ေတာင္ပုိင္းသားေတြရဲ႕
ရႈေထာင့္ကေန တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။
ဒီျပည္တြင္းစစ္ဟာ ကြၽန္စနစ္ကုိ အေျခခံတဲ့ စစ္ပါ။အုိးကမပူ စေလာင္းပူဆုိသလုိ ကြၽန္ေတြက မဆန္႔က်င္ရဘဲ ကြၽန္မဟုတ္သူေတြက ဆန္႔က်င္ၾကတဲ့အျဖစ္။
ကြၽန္ေတြကုိယ္တုိင္ကလည္း ေျမာက္ပုိင္းသားေတြကုိ မုန္းတီးၾကတယ္။သူတုိ႔သခင္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကုိ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက
ဖ်က္ဆီးေတာ့မွာေလ။ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတြကုိယ္တုိင္က ကြၽန္စနစ္ကုိဆန္႔က်င္တဲ့ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြကုိမၾကည္ဘူး။
ေတာင္ပုိင္းသားေတြဟာ လယ္ယာစုိက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ အသက္ေမြးၿပီးေတာ့ ေ႐ွး႐ုိးစြဲသိပ္ဆန္တယ္။အယူသီးၾကတယ္။ပညာေရးကုိ အားမေပးဘူး။ဒါေၾကာင့္လည္း လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ ေျမာက္ပုိင္းယဥ္ေက်းမႈကုိ ရႈံ ့ခ်ၿပီး ေျမာက္ပုိင္းသားေတြကုိလည္း အ႐ုိင္းအစုိင္း(Yankee) လုိ႔ သမုတ္ၾကတယ္။စက္မႈဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ေျမာက္ပုိင္းကုိ မယွဥ္ႏုိင္မွန္း သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔မသိဘူး။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ႀကီးတယ္။ေျမာက္ပုိင္းကုိ အထင္ေသးတယ္။ဒီလုိနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ ေလးႏွစ္အတြင္းမွာ ေတာင္ပုိင္းက လူငယ္လူရြယ္ေတြဟာ အေသအေပ်ာက္မ်ားခဲ့ၿပီး စစ္ရႈံးခဲ့တယ္။ေတာင္ပုိင္းအစုိးရက လက္နက္ခ်ၿပီးေနာက္ လူမည္းကြၽန္ေတြကုိ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးခဲ့တယ္။
ေျမာက္ပုိင္းဘက္က စစ္ကုိလုိလားသူေတြမွာ
ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား႐ွိတယ္။
ကြၽန္စနစ္ကုိ တကယ္မႀကိဳက္လုိ႔ ေတာ္လွန္လုိသူနဲ႔ မိမိအက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ထြန္းဖုိ႔ စစ္ကုိလုိလားသူရယ္လုိ႔ ႏွစ္ပုိင္းကြဲတယ္။
ကုိယ္က်ိဳး႐ွာ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက စစ္ပြဲအၿပီးမွာ စစ္ရႈံးသူေတာင္ပုိင္းသားေတြကုိ ႏွိပ္ကြပ္တယ္။ စာမတတ္ေပမတတ္ ေယာင္နနျဖစ္ေနတဲ့ လြတ္ေျမာက္ခါစ လူမည္းေတြကုိ ေျမႇာက္ေပးၿပီး ေတာင္ပုိင္းကုိ ဆူပူေစခဲ့တယ္။
ေတာင္ပုိင္းက လူငယ္စစ္သားေတြခမ်ာမွာလည္း မႏုိင္မယ့္စစ္ပြဲကုိ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အျပည့္နဲ႔ တုိက္ခဲ့ရျခင္းသာ။ကုိယ့္ေျမရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ အသက္ေပးရတဲ့စစ္လား၊
ကြၽန္ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကုိ ကာကြယ္ရတဲ့စစ္လားဆုိတာကုိ သူတုိ႔မသဲကြဲခဲ့ဘူး။
ကြၽန္စနစ္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖုိ႔အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ အရင္းအႏွီးက သိပ္ႀကီးပါတယ္။စစ္ေျမျပင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေတာင္ပုိင္းဟာ နလံျပန္ထူဖုိ႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ယူခဲ့ရတယ္။လင္ကြန္းေခတ္အၿပီးမွာ လူမည္းေတြဟာ ကြၽန္ဘဝက လြတ္ေျမာက္ခဲ့ေပမယ့္ ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံခံေနရဆဲပဲ။
လူေတာ္ေတြမ႐ွိတဲ့ လူမည္းေတြဟာ ကြၽန္ဘဝ လြတ္ေျမာက္လာသည့္တုိင္ ေအာက္ေျခလူတန္းစားအျဖစ္ ႐ွိေနဆဲပါပဲ။မာတင္လူသာကင္း ေခတ္မတုိင္ခင္အထိ ဖိႏွိပ္ခံေနရဆဲ။
သမၼတသက္တမ္းနဲ႔ေျပာရရင္ လင္ကြန္းလက္ထက္ကေန ကေနဒီလက္ထက္အထိ လူျဖဴလူမဲ ခြဲျခားခံေနရဆဲပဲ။
လက္ေဝွ့ေက်ာ္ မုိဟာမက္အလီသည္လည္း ခရစ္ယာန္မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားလာခဲ့ၿပီးမွ
လူျဖဴလူမည္းခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြကုိ မေက်နပ္လုိ႔ အာဖရိကန္လူမည္းအမ်ားစုကုိးကြယ္တဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာကုိ ေျပာင္းသြားၿပီး မုိဟာမက္အလီဆုိတဲ့ နာမည္ကုိ ခံယူသြားျခင္းျဖစ္တယ္။
က်ေနာ္ဒီစာကုိ ဘာေၾကာင့္ေရးရတာလဲ။
က်ေနာ္ က အေမရိကန္ရဲ႕ လူမည္းသမုိင္းသပ္သပ္ကုိ တင္ျပခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။
ခြဲျခားဆက္ဆံလုိျခင္းေတြဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ။
က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ေလာင္းရိပ္မိတတ္တဲ့ သတၱဝါေတြပါ။ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တဆင့္ျမင့္ခ်င္တဲ့အခါ တပါးသူကုိ တဆင့္ႏွိမ့္ပစ္လုိက္တယ္။
ႏုိဘယ္ဆုရ အမ်ိဳးသမီး သိပၸံပညာ႐ွင္ မဒမ္က်ဴရီသည္လည္း အမ်ိဳးသမီးျဖစ္လုိ႔ဆုိၿပီး ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံခံရဖူးတယ္။သိပၸံပညာ႐ွင္ေလာကမွာ သူမကုိ ေနရာမေပးလုိၾကဘူး။အမ်ိဳးသမီးမုိ႔လုိ႔ပါတဲ့။
သမုိင္းဟာ မအ ေအာင္သင္ရတဲ့အေၾကာင္းကုိ ေဒါက္တာသန္းထြန္းေျပာခဲ့တယ္။
ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္အထိျဖစ္ခဲ့အေမရိကန္ဟာ သမုိင္းကုိ သင္ခန္းစာယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ေမဝယ္သာဟာ လူမည္း၊
မုိက္ကယ္ဂ်ပ္ဆင္ဟာ လူမည္း၊အုိဘားမားဟာ လူမည္း။သူတုိ႔တကယ္မခြဲျခားေတာ့ဘူး။
လူမည္းထဲကေနလည္း လူေတာ္ေတြမ်ားစြာ
ထြက္လာခဲ့တယ္။
ကမာၻဦးကေန အခုခ်ိန္အထိ အမ်ိဳးသာဟာ ဦးေဆာင္လႊမ္းမုိးခဲ့တယ္။သမုိင္းကုိျပန္ငဲ့ၾကည့္ပါ။အမ်ိဳးသားဟာ အမ်ိဳးသမီးကုိ ေနရာမေပးခ်င္ခဲ့လုိ႔ သမုိင္းထဲမွာ အထင္ကရအမ်ိဳးသမီးေတြ သိပ္႐ွားပါးခဲ့တယ္။ဖိရင္ ပိတတ္ပါတယ္။အမ်ိဳးသမီးေတြ တကယ္ပိခဲ့ရတယ္။
လူမည္းေတြကုိ ေနရာေပးလုိက္ရင္ လူမည္းထဲကေန လူေတာ္ေတြထြက္လာႏုိင္တယ္။
လူငယ္ေတြကုိေနရာေပးရင္ လူငယ္ေတြထဲက လူေတာ္ေတြထြက္လာႏုိင္တယ္။
မိန္းမဆုိတာျဖစ္တည္မႈပါ။ေရြးခ်ယ္မႈမဟုတ္ဘူး။ဒါေၾကာင့္ ဘာအျပစ္မွမ႐ွိဘူး။
ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်စရာမလုိဘူး။
ဒီဘက္ေခတ္ေတြမွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာလည္း အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ တန္းတူရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္လာတယ္။က်ေနာ္တုိ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ားစြာ လုိအပ္ပါတယ္။လုိအပ္ေနတဲ့လူေတာ္လူေကာင္းေတြဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြထဲကလည္း ထြက္ေပၚလာႏုိင္တယ္။ဒါေပမယ့္ ေနရာမေပးရင္ေတာ့ ထြက္ေပၚလာဖုိ႔ ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ။
မ်ိဳးေစ့မွန္လုိ႔ အပင္သန္ခ်င္ပါလ်က္နဲ႔
ေျမဆီလႊာမေကာင္းတဲ့ေျမ၊
ေရအေထာက္အပံ့မရတဲ့ေျမမွာ ဆုိရင္
သန္သင့္သေလာက္ဘယ္သန္ပါ့မလဲ။
ထပ္ေတြးေစခ်င္တယ္ သူ႔သဘာဝနဲ႔သူ ျဖစ္တည္လာတဲ့ LGBTေတြထဲမွာေရာ လူေတာ္လူေကာင္းေတြ မ႐ွိႏုိင္ဘူးလား။
က်ေနာ္တုိ႔ဝုိင္းဖိထားလုိ႔ သူတုိ႔ေတြ ပိေနရတယ္လုိ႔ မထင္ဘူးလား။
ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းမ႐ွိဘဲ တန္းတူအခြင့္အေရး ေပးႏုိင္တဲ့တစ္ေန႔မွာ သူတုိ႔ထဲလည္း လူေတာ္လူေကာင္းေတြ မ်ားစြာထြက္ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ လူေကာင္းလူဆုိး
ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ခြဲျခားပါတယ္။
ျဖစ္တည္မႈကုိမခြဲျခားဘူး။
လုပ္ရပ္နဲ႔အရည္အခ်င္းကုိသာ
ခြဲျခားလုိပါတယ္။
ေကာင္းတဲ့လူကုိေကာင္းသလုိဆက္ဆံၿပီး
ဆုိးတဲ့လူကုိ ဆုိးသလုိဆက္ဆံမယ္။
#Error
4.8 2019
Credit
_________________
လင္ကြန္းေခတ္မတုိင္ခင္တုန္းက အေမရိကန္ေတာင္ပုိင္းမွာ လူမည္းတုိင္းသည္ ကြၽန္လူတန္းစားပဲ။ဘယ္ေတာင္ပုိင္းသားကမွ လူမည္းေတြကုိ အထင္မႀကီးဘူး။က႐ုဏာသက္တဲ့သူတခ်ိဳ႕ ႐ွိေကာင္း႐ွိႏုိင္ေပမယ့္ ဘယ္လူျဖူကမွ အထင္မႀကီးဘူး။ဥပေဒအရတရားဝင္ဖိႏွိပ္ထားေလေတာ့ ဘယ္လူမည္းကမွ
ေတာ္မလာဘူး။ထက္မလာဘူး။
လူမည္းေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္သည္လည္း နိမ့္က်ခဲ့တယ္။ဖိလုိ႔ ပိတဲ့သေဘာေပါ့ေလ။
ညစ္ပတ္တယ္။သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ ကြၽန္စိတ္ဝင္ေနတယ္။လူမည္းေတြဟာ စာသင္ခြင့္မ႐ွိဘူး။
ဒါေၾကာင့္ လူမည္းေတြက စာမတတ္ၾကဘူး။
"လူလူခ်င္း ဘာႏွိမ္စရာ႐ွိလဲ”ဆုိတဲ့ အေတြးအေခၚဟာ အဲ့ဒိေခတ္ အဲ့ဒိေဒသမွာ မ႐ွိခဲ့ဘူး။
ဖိႏွိပ္သူနဲ႔ ဖိႏွိပ္ခံသူၾကားမွာ ေက်နပ္မႈ႐ွိေလေတာ့ ဘာေတာ္လွန္ေရးမွ မ႐ွိခဲ့ဘူး။
သိပ္ဆုိးရြားတဲ့ ကြၽန္ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြရဲ႕ဒဏ္က မခံႏုိင္ေတာ့တဲ့ လူမည္းတခ်ိဳ႕ဟာ ကြၽန္စနစ္မ႐ွိတဲ့ အေမရိကန္ေျမာက္ပုိင္းကုိ ထြက္ေျပးၾကတယ္။အေမရိကန္ေျမာက္ပုိင္းသားေတြဟာ ကြၽန္စနစ္ရဲ႕ ေလာင္းရိပ္ကေန လြတ္ကင္းၾကသူေတြမုိ႔ အႏွိပ္စက္ခံကြၽန္ေတြကုိ သနားၾကတယ္။ကယ္တင္ၾကတယ္။ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက ကြၽန္ေတြကုိ ကယ္ထားတာကုိ ေတာင္ပုိင္းသားကြၽန္ပုိင္႐ွင္ေတြက မေက်နပ္ၾကဘူး။
ဒီေတာ့ ေတာင္ပုိင္းအစုိးရကုိ တုိင္ၾကားၿပီး ကြၽန္ေတြကုိ မကယ္တင္ရအမိန္႔ကုိ ထုတ္ျပန္ေစခဲ့တယ္။
ကယ္ခဲ့ရင္ ျပစ္ဒဏ္သင့္ေစေပါ့ေလ။
တကယ္ခံေနရတဲ့ ကြၽန္ေတြဟာ သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔ ခံေနရမွန္းမသိဘူး။စာမတတ္ဘူး၊အေတြးအေခၚမ႐ွိဘူး။သတၱိမ႐ွိဘူး။ ႐ုိက္သြင္းခံထားရတာက လူျဖဴသခင္ေတြကုိ သစၥာ႐ွိဖုိ႔၊လူျဖဴသခင္ေတြကုိ ေၾကာက္ရြ႔ံ႐ုိေသဖုိ႔သာ သူတုိ႔သိတယ္။အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စာတတ္ေျမာက္သြားတဲ့ ကြၽန္တခ်ိဳ႕ကေတာ့ မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ျဖစ္လာၿပီး ကြၽန္စနစ္ရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးကုိ ျမင္လာတယ္။အဲ့ဒိထဲမွာ ထင္႐ွားတဲ့ လူမည္းကြၽန္တစ္ဦးက ဖက္ဒရစ္ ေဒါက္ဂလက္စ္။
သူ႔သခင္မ ဆုိဖီယာေအာက စာသင္ေပးလုိ႔ စာတတ္ေျမာက္ခဲ့ၿပီး သူ႔ကုိသူတုိးတက္ေအာင္ႀကိဳးစားတယ္။ကြၽန္ဘဝကေန သူ႔ကုိသူျပန္ေရြးတယ္။သူ႔သခင္ကလည္း သူ႔ကုိလႊတ္ေပးခဲ့တယ္။အဲ့ဒိေနာက္ ကြၽန္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးကုိ တစ္စုိက္မက္မက္လုပ္ခဲ့တယ္။
သူမ်ားကိစၥဝင္မရႈပ္ခ်င္ေတာ့တဲ့ ေျမာက္ပုိင္းသားအမ်ားစုကေတာ့ ကြၽန္မကယ္ရ ဥပေဒထြက္ၿပီးေနာက္ပုိင္းမွာ ထြက္ေျပးကြၽန္ေတြကုိ ကယ္မထားေတာ့ဘူး။
အဲ့လုိနဲ႔ ၁၈၅၂ခုႏွစ္ေလာက္မွာ ကြၽန္စနစ္ကုိ မုန္းတီးတဲ့ ခရစ္ယာန္သင္းအုပ္ဆရာရဲ႕ သမီးက ကြၽန္စနစ္ရဲ႕ဆုိးက်ိဳးကုိ ေဖာ္ျပတဲ့ ဝတၳဳတစ္အုပ္ေရးတယ္။ဒီစာေရးဆရာမက ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈျပင္းထန္ေလေတာ့ ကြၽန္စနစ္ဟာ သမၼာက်မ္းစာကုိ ဆန္႔က်င္တယ္လုိ႔ သူမကျမင္တယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း "Uncle Tom's cabin”အမည္ရတဲ့ ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ေရးၿပီး
ကြၽန္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးကုိ လႈံ ့ေဆာ္ခဲ့တယ္။
အဲ့ဒိေခတ္အခါကတည္းက အေမရိကန္ဟာ စာဖတ္အားသိပ္ေကာင္းတဲ့ႏုိင္ငံေပါ့။
၂ပတ္အတြင္းမွာ စာအုပ္၄၀၀၀၀ေရာင္းကုန္တယ္။ေနာက္ပုိင္းမွာ ေျမာက္ပုိင္းသားစာတတ္သူေတြထဲမွာ ဦးေလးတြန္ ဝတၳဳကုိ မဖတ္ဖူးသူမ႐ွိသေလာက္ပဲ။စာမတတ္သူေတြကုိလည္း စာတတ္သူေတြက ဖတ္ျပၾကေတာ့ ေျမာက္ပုိင္းသားအားလုံးနီးပါးဟာ ကြၽန္စနစ္ကုိ မုန္းတီးသြားၾကတယ္။စာေရးဆရာမနာမည္က ဟားရီးယက္စ္ဘီခ်ာစတူး။
ဒီဝတၳဳေက်ာ္ၾကားသြားေတာ့ ေတာင္ပုိင္းသား ကြၽန္ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြက စာေရးဆရာမကုိ မုန္းတီးၾကတယ္။
ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြျပဳလုပ္ၾကတယ္။တကယ္အဖိႏွိပ္ခံရတဲ့ကြၽန္ေတြက ေတာ္လွန္ရေကာင္းမွန္းမသိခင္မွာ မဆီမဆုိင္ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက ကြၽန္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္႐ွားမႈေတြ ျပဳလုပ္လာၾကတယ္။
ဒီလုိနဲ႔ ေျမာက္ပုိင္းနဲ႔ေတာင္ပုိင္းဟာ ကြၽန္အေရးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ပဋိပကၡေတြျမင့္တက္လာရာက ျပည္တြင္းစစ္ဆီသုိ႔ ဦးတည္လာခဲ့တယ္။
ေအဗရာဟင္လင္ကြန္း သမၼတျဖစ္လာတဲ့အခါ ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိအစုိးရကေန ေတာင္ပုိင္းအစုိးရကုိ က်ြန္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းဖုိ့ရာဇသံေပးတယ္။
ဒါကုိ ေတာင္ပုိင္းအစုိးရက လက္မခံဘဲ
ခြဲထြက္ဖုိ႔ေတာင္းဆုိတယ္။
အေမရိကန္ရဲ႕ ဖြဲ့စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒမွာ.
"မည္သည့္အခါမွ ခြဲထြက္ခြင့္မ႐ွိ”ဆုိတဲ့အခ်က္ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိအစုိးရဟာ ေတာင္ပုိင္းအစုိးရကုိ သူပုန္အစုိးရအျဖစ္ ေၾကျငာၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ စတင္ပါေတာ့တယ္။
စာေရးဆရာမ မာဂရက္မီခ်ယ္ေရးတဲ့
"Gone with the wind ”ဝတၳဳႀကီးဟာ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္ကုိ သမုိင္းေနာက္ခံထားၿပီး ေတာင္ပုိင္းရဲ႕အေျခအေနကုိ တင္ျပတဲ့ ဂႏၶဝင္ဝတၳဳႀကီးပါ။(ေလ႐ူးသုန္သုန္ အမည္နဲ႔
ဆရာျမသန္းတင့္ ဘာသာျပန္သည္)
အဲ့ဒိဝတၳဳကုိ ကုိးကားၿပီး ေတာင္ပုိင္းသားေတြရဲ႕
ရႈေထာင့္ကေန တင္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။
ဒီျပည္တြင္းစစ္ဟာ ကြၽန္စနစ္ကုိ အေျခခံတဲ့ စစ္ပါ။အုိးကမပူ စေလာင္းပူဆုိသလုိ ကြၽန္ေတြက မဆန္႔က်င္ရဘဲ ကြၽန္မဟုတ္သူေတြက ဆန္႔က်င္ၾကတဲ့အျဖစ္။
ကြၽန္ေတြကုိယ္တုိင္ကလည္း ေျမာက္ပုိင္းသားေတြကုိ မုန္းတီးၾကတယ္။သူတုိ႔သခင္ေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကုိ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက
ဖ်က္ဆီးေတာ့မွာေလ။ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္ေတြကုိယ္တုိင္က ကြၽန္စနစ္ကုိဆန္႔က်င္တဲ့ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြကုိမၾကည္ဘူး။
ေတာင္ပုိင္းသားေတြဟာ လယ္ယာစုိက္ပ်ိဳးေရးနဲ႔ အသက္ေမြးၿပီးေတာ့ ေ႐ွး႐ုိးစြဲသိပ္ဆန္တယ္။အယူသီးၾကတယ္။ပညာေရးကုိ အားမေပးဘူး။ဒါေၾကာင့္လည္း လြတ္လပ္ပြင့္လင္းတဲ့ ေျမာက္ပုိင္းယဥ္ေက်းမႈကုိ ရႈံ ့ခ်ၿပီး ေျမာက္ပုိင္းသားေတြကုိလည္း အ႐ုိင္းအစုိင္း(Yankee) လုိ႔ သမုတ္ၾကတယ္။စက္မႈဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ေျမာက္ပုိင္းကုိ မယွဥ္ႏုိင္မွန္း သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔မသိဘူး။
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ႀကီးတယ္။ေျမာက္ပုိင္းကုိ အထင္ေသးတယ္။ဒီလုိနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္ ေလးႏွစ္အတြင္းမွာ ေတာင္ပုိင္းက လူငယ္လူရြယ္ေတြဟာ အေသအေပ်ာက္မ်ားခဲ့ၿပီး စစ္ရႈံးခဲ့တယ္။ေတာင္ပုိင္းအစုိးရက လက္နက္ခ်ၿပီးေနာက္ လူမည္းကြၽန္ေတြကုိ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးခဲ့တယ္။
ေျမာက္ပုိင္းဘက္က စစ္ကုိလုိလားသူေတြမွာ
ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား႐ွိတယ္။
ကြၽန္စနစ္ကုိ တကယ္မႀကိဳက္လုိ႔ ေတာ္လွန္လုိသူနဲ႔ မိမိအက်ိဳးစီးပြားျဖစ္ထြန္းဖုိ႔ စစ္ကုိလုိလားသူရယ္လုိ႔ ႏွစ္ပုိင္းကြဲတယ္။
ကုိယ္က်ိဳး႐ွာ ေျမာက္ပုိင္းသားေတြက စစ္ပြဲအၿပီးမွာ စစ္ရႈံးသူေတာင္ပုိင္းသားေတြကုိ ႏွိပ္ကြပ္တယ္။ စာမတတ္ေပမတတ္ ေယာင္နနျဖစ္ေနတဲ့ လြတ္ေျမာက္ခါစ လူမည္းေတြကုိ ေျမႇာက္ေပးၿပီး ေတာင္ပုိင္းကုိ ဆူပူေစခဲ့တယ္။
ေတာင္ပုိင္းက လူငယ္စစ္သားေတြခမ်ာမွာလည္း မႏုိင္မယ့္စစ္ပြဲကုိ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္အျပည့္နဲ႔ တုိက္ခဲ့ရျခင္းသာ။ကုိယ့္ေျမရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔ အသက္ေပးရတဲ့စစ္လား၊
ကြၽန္ပုိင္႐ွင္ႀကီးေတြရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကုိ ကာကြယ္ရတဲ့စစ္လားဆုိတာကုိ သူတုိ႔မသဲကြဲခဲ့ဘူး။
ကြၽန္စနစ္ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖုိ႔အတြက္ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ အရင္းအႏွီးက သိပ္ႀကီးပါတယ္။စစ္ေျမျပင္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ေတာင္ပုိင္းဟာ နလံျပန္ထူဖုိ႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ယူခဲ့ရတယ္။လင္ကြန္းေခတ္အၿပီးမွာ လူမည္းေတြဟာ ကြၽန္ဘဝက လြတ္ေျမာက္ခဲ့ေပမယ့္ ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံခံေနရဆဲပဲ။
လူေတာ္ေတြမ႐ွိတဲ့ လူမည္းေတြဟာ ကြၽန္ဘဝ လြတ္ေျမာက္လာသည့္တုိင္ ေအာက္ေျခလူတန္းစားအျဖစ္ ႐ွိေနဆဲပါပဲ။မာတင္လူသာကင္း ေခတ္မတုိင္ခင္အထိ ဖိႏွိပ္ခံေနရဆဲ။
သမၼတသက္တမ္းနဲ႔ေျပာရရင္ လင္ကြန္းလက္ထက္ကေန ကေနဒီလက္ထက္အထိ လူျဖဴလူမဲ ခြဲျခားခံေနရဆဲပဲ။
လက္ေဝွ့ေက်ာ္ မုိဟာမက္အလီသည္လည္း ခရစ္ယာန္မိဘႏွစ္ပါးက ေမြးဖြားလာခဲ့ၿပီးမွ
လူျဖဴလူမည္းခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြကုိ မေက်နပ္လုိ႔ အာဖရိကန္လူမည္းအမ်ားစုကုိးကြယ္တဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာကုိ ေျပာင္းသြားၿပီး မုိဟာမက္အလီဆုိတဲ့ နာမည္ကုိ ခံယူသြားျခင္းျဖစ္တယ္။
က်ေနာ္ဒီစာကုိ ဘာေၾကာင့္ေရးရတာလဲ။
က်ေနာ္ က အေမရိကန္ရဲ႕ လူမည္းသမုိင္းသပ္သပ္ကုိ တင္ျပခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။
ခြဲျခားဆက္ဆံလုိျခင္းေတြဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ။
က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ေလာင္းရိပ္မိတတ္တဲ့ သတၱဝါေတြပါ။ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ တဆင့္ျမင့္ခ်င္တဲ့အခါ တပါးသူကုိ တဆင့္ႏွိမ့္ပစ္လုိက္တယ္။
ႏုိဘယ္ဆုရ အမ်ိဳးသမီး သိပၸံပညာ႐ွင္ မဒမ္က်ဴရီသည္လည္း အမ်ိဳးသမီးျဖစ္လုိ႔ဆုိၿပီး ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံခံရဖူးတယ္။သိပၸံပညာ႐ွင္ေလာကမွာ သူမကုိ ေနရာမေပးလုိၾကဘူး။အမ်ိဳးသမီးမုိ႔လုိ႔ပါတဲ့။
သမုိင္းဟာ မအ ေအာင္သင္ရတဲ့အေၾကာင္းကုိ ေဒါက္တာသန္းထြန္းေျပာခဲ့တယ္။
ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျပည္တြင္းစစ္အထိျဖစ္ခဲ့အေမရိကန္ဟာ သမုိင္းကုိ သင္ခန္းစာယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ေမဝယ္သာဟာ လူမည္း၊
မုိက္ကယ္ဂ်ပ္ဆင္ဟာ လူမည္း၊အုိဘားမားဟာ လူမည္း။သူတုိ႔တကယ္မခြဲျခားေတာ့ဘူး။
လူမည္းထဲကေနလည္း လူေတာ္ေတြမ်ားစြာ
ထြက္လာခဲ့တယ္။
ကမာၻဦးကေန အခုခ်ိန္အထိ အမ်ိဳးသာဟာ ဦးေဆာင္လႊမ္းမုိးခဲ့တယ္။သမုိင္းကုိျပန္ငဲ့ၾကည့္ပါ။အမ်ိဳးသားဟာ အမ်ိဳးသမီးကုိ ေနရာမေပးခ်င္ခဲ့လုိ႔ သမုိင္းထဲမွာ အထင္ကရအမ်ိဳးသမီးေတြ သိပ္႐ွားပါးခဲ့တယ္။ဖိရင္ ပိတတ္ပါတယ္။အမ်ိဳးသမီးေတြ တကယ္ပိခဲ့ရတယ္။
လူမည္းေတြကုိ ေနရာေပးလုိက္ရင္ လူမည္းထဲကေန လူေတာ္ေတြထြက္လာႏုိင္တယ္။
လူငယ္ေတြကုိေနရာေပးရင္ လူငယ္ေတြထဲက လူေတာ္ေတြထြက္လာႏုိင္တယ္။
မိန္းမဆုိတာျဖစ္တည္မႈပါ။ေရြးခ်ယ္မႈမဟုတ္ဘူး။ဒါေၾကာင့္ ဘာအျပစ္မွမ႐ွိဘူး။
ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်စရာမလုိဘူး။
ဒီဘက္ေခတ္ေတြမွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာလည္း အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ တန္းတူရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္လာတယ္။က်ေနာ္တုိ႔ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ားစြာ လုိအပ္ပါတယ္။လုိအပ္ေနတဲ့လူေတာ္လူေကာင္းေတြဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြထဲကလည္း ထြက္ေပၚလာႏုိင္တယ္။ဒါေပမယ့္ ေနရာမေပးရင္ေတာ့ ထြက္ေပၚလာဖုိ႔ ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ။
မ်ိဳးေစ့မွန္လုိ႔ အပင္သန္ခ်င္ပါလ်က္နဲ႔
ေျမဆီလႊာမေကာင္းတဲ့ေျမ၊
ေရအေထာက္အပံ့မရတဲ့ေျမမွာ ဆုိရင္
သန္သင့္သေလာက္ဘယ္သန္ပါ့မလဲ။
ထပ္ေတြးေစခ်င္တယ္ သူ႔သဘာဝနဲ႔သူ ျဖစ္တည္လာတဲ့ LGBTေတြထဲမွာေရာ လူေတာ္လူေကာင္းေတြ မ႐ွိႏုိင္ဘူးလား။
က်ေနာ္တုိ႔ဝုိင္းဖိထားလုိ႔ သူတုိ႔ေတြ ပိေနရတယ္လုိ႔ မထင္ဘူးလား။
ခြဲျခားဆက္ဆံျခင္းမ႐ွိဘဲ တန္းတူအခြင့္အေရး ေပးႏုိင္တဲ့တစ္ေန႔မွာ သူတုိ႔ထဲလည္း လူေတာ္လူေကာင္းေတြ မ်ားစြာထြက္ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ လူေကာင္းလူဆုိး
ႏွစ္မ်ိဳးပဲ ခြဲျခားပါတယ္။
ျဖစ္တည္မႈကုိမခြဲျခားဘူး။
လုပ္ရပ္နဲ႔အရည္အခ်င္းကုိသာ
ခြဲျခားလုိပါတယ္။
ေကာင္းတဲ့လူကုိေကာင္းသလုိဆက္ဆံၿပီး
ဆုိးတဲ့လူကုိ ဆုိးသလုိဆက္ဆံမယ္။
#Error
4.8 2019
Credit
ရင္ထဲက ပုဂၢိဳလ္
ရင္ထဲက ပုဂၢိဳလ္
______________
က်ေနာ္တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ဝင္တုိက္မိလုိက္ျပီး သူေရာက်ေနာ္ပါ ယုိင္ထြက္သြားသည္။
က်ေနာ့္အလြန္လုိ ့ ယူဆမိတာေႀကာင့္လည္း က်ေနာ္ကပဲ ဦးေအာင္ ေတာင္းပန္လုိက္မိသည္။
''Sorryဗ်ာ က်ေနာ္ ေငးျပီး လမ္းေလ်ွာက္လာမိလုိ ့''
သူကအင္မတန္ေဖာ္ေရြေသာ အျပံဳးတုိ ့ျဖင့္
''ရပါတယ္ဗ်ာ ေလာကီသားအခ်င္းခ်င္းပဲ''တဲ့
သူ ့ႀကည့္ေတာ့
အင္မတန္ခန္ ့ျငားသည့္ရုပ္သြင္၊
အဆင့္အတန္းရွိမယ့္ပုံစံ၊
သေဘာမေနာကလည္း
သိပ္ေကာင္းလြန္းပုံရသည္။
က်ေနာ္တုိ ့ ျဖစ္စဥ္ကုိ အရက္ဆုိင္ေထာင့္မွာ
ထုိင္ေနတဲ့အဘုိးႀကီးတစ္ေယာက္က
ေသခ်ာျမင္ပုံရသည္။
''မင္းသူ ့ကုိသိလား ''
''မသိဘူးဗ်''
'မာရ္နတ္ဆုိတာသူေပါ့''
''ဗ်ာ''
က်ေနာ္ေသြးတက္မတတ္လန္ ့ သြားသည္။
အဲ့ဒိလူ အျပံဳးကုိျပန္ေတြးရင္း
ေက်ာထဲစိမ့္လာေလသည္။
''သူ... သူ ... က်ေနာ့္ကုိ''
အဖုိးႀကီးက ေလွာင္ျပံဳးေလးျပံဳးျပီး
''စုိးရိမ္တတ္ရန္ေကာငါ့တူရယ္။
သူကမင္းကုိ ရန္မမူပါဘူး။
မင္းေသရမွာေႀကာက္တယ္မဟုတ္လား''
''ဘယ့္ႏွယ့္ေျပာပါလိမ့္ဗ်ာ။
ေသရမွာ မေႀကာက္တဲ့သူရွိလုိ ့လား''
''အဲ့လုိစိတ္နဲ ့ဆုိ မာရ္နတ္ကမင္းကုိ
ပုိေတာင္ခ်စ္ဦးမယ္။
မင္းဘဝႀကီးကုိ မင္းျမတ္ႏုိးတြယ္တာေနရမယ္။
ေသရမွာကုိ ေႀကာက္ရြံ ့ေနရမယ္။
အဲ့ဒါဆုိ မာရ္နတ္က မင္းကုိ ခ်စ္ျပီ''
''က်ေနာ္ႀကားဖူးတာက မာရ္နတ္က
ဗီလိန္ေနာ္။ ဗုဒၶကုိေတာင္ ရန္ရွာတာ''
''ဒုိးစမ္းပါကြာ အဲ့ဒိဗုဒၶဆုိတာႀကီး...။
ဒီမွာငါ့ေကာင္ မာရ္နတ္က ''ဗုဒၶကုိေတာင္ ''
ရန္ရွာတာမဟုတ္ဘူး။
အဲ့ဒိစကားမွားတယ္
''ဗုဒၶကုိပဲရန္ရွာတာ'
Just Buddha.
Only Buddhaၾက”
''ဗ်ာ ဗုဒၶကဘာမွားေနလုိ ့လဲ''
အဖုိးႀကီးက အရက္ခြက္ကုိ ဆၾကည့္ရင္း
က်ေနာ့္ကုိ ေစ့ေစ့ႀကည့္ကာ
''မင္းအျပင္ကုိ ေငးႀကည့္လုိက္စမ္း။
ညေနခင္းေလးဘယ္ေလာက္လွလဲ''
အရက္တက်ိဳက္ကုိ ေမာ့ေသာက္လုိက္ျပီး
''အား ေကာင္းလုိက္တာ။
ဘယ္ေလာက္အရသာရွိလုိက္တဲ့ အရက္လဲကြာ။
ဒါေလာကစည္းစိမ္ပဲကြ။အရသာခံတတ္မွ သိတာ။
ဒါနဲ ့ငါေျပာရဦးမယ္။
မင္းရဲ့ ဗုဒၶဘယ္ေလာက္ေတာင္ အလုိက္မသိလဲဆုိတာကုိ''
''အင္း ေျပာႀကည့္ပါဦး''
''မာရ္နတ္က ပါတီတစ္ပြဲစီစဥ္ေပးတယ္။
freeေနာ္ free။
အရက္ႀကိဳက္သေလာက္ေသာက္
စကီေလးေတြႀကိဳက္သေလာက္တြဲ။
အကုန္ freeပဲ။
နည္းနည္းအရွိန္ေကာင္းလာေတာ့
DJသမားေတြငွားျပီး ငါတုိ ့ကုိ ကခုန္ေစတယ္။
အုိး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။
ကလုိက္တာမွ ေကြးလုိ ့။
အကုန္ေပ်ာ္ေနႀကတာ။
အဲ့ဒိအခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က
ေရာက္လာျပီး
မီးပလပ္ေတြဆြဲျဖဳတ္တယ္။
သူဝင္လာမွ ပြဲႀကီးကတိတ္သြားတယ္။
အဲ့ဒိလူက စူးစူးဝါးဝါးႀကီး
စကားတစ္ခြန္းလာေအာ္သြားတယ္။
ဘာေအာ္သြားတယ္ထင္လဲ။
'အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ'တဲ့ကြာ။
အဲ့ဒိမွာ ကေနတဲ့သူေတြလည္း သတိျပန္ဝင္လာျပီး သူ ့အိမ္သူ ့ရာ ကုိျပန္သြားႀကတယ္။
ပါတီပြဲလည္း ပ်က္တာေပါ့ကြာ''
''ဘယ္သူက လာေအာ္သြားတာလဲ''
''ဘယ္သူရွိရမွာလဲ။
ဟုိဗုဒၶဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေပါ့''
''ပြဲပ်က္သြားေတာ့ ပြဲစီစဥ္သူက
မတင္းဘူးလား''
''မတင္းဘဲေနမလားကြာ။
တင္းတာေပါ့။ အဲ့ဒါနဲ ့ ဗုဒၶကုိ ျပသနာလုိက္ရွာတယ္''
''ပုံမွန္အတုိင္းဆုိမာရ္နတ္က သေဘာေကာင္းပါတယ္ဗ်''
''ဒါဆုိဘယ္သူလြန္တယ္လုိ ့ မင္းထင္လဲ''
က်ေနာ္ေတြေဝသြားသည္။
''ဒီမွာေကာင္ေလး… တုိ ့မာရ္နတ္က
တုိ ့ကုိ ေလာကီအတြင္းမွာ
ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တယ္။
စည္ကားသုိက္ျမိဳက္ေစခ်င္တယ္။
ဒါကုိ ဗုဒၶဆုိတဲ့ပုဂၢိဳလ္က
ဖ်က္လုိဖ်က္ဆီးလုပ္ခ်င္ေနတာ''
က်ေနာ္အဖုိးႀကီးရဲ့ အာေဘာ္မွာ ေျမာေနမိရင္း
အပမာဒတရားကုိ ရုတ္တရက္
ဆင္ျခင္္မိသြားသည္။
သမၼာ သတိႏွင့္ သမၼာသကၤပက က်ေနာ့္ကုိ
အဖုိးႀကီး အာေဘာ္ေနာက္ ေျမာမသြားေအာင္
တားဆီးေနေလသည္။
''အဖုိး တစ္သက္လုံးေပ်ာ္ဖုိ ့ လြယ္ကူပါ့မလား''
''ေပ်ာ္ေအာင္ေနရင္ေပ်ာ္တာေပါ့ကြ''
''မဟုတ္ေသးဘူးေလ။
အခုဆုိ အဖုိးအုိေနျပီ။
ဒါဇာတိ ကေန ဇရာကုိေရြ ့ေနတာ
ျပီးရင္ဗ်ာဒိလာမယ္။
မရဏလာမယ္''
အဖုိးႀကီး မ်က္ႏွာ နီျမန္းလာျပီး
''ေဟ့ေကာင္ မင္းတုိ ့ဗုဒၶရဲ့ေတာ္ကီေတြ
ငါ့လာထည့္မေနနဲ ့။
ေအး အဲ့ဒိဗုဒၶကုိေတြ ့ရင္ေျပာလုိက္ ။
သတၱဝါေတြကုိ ေလာကကေန
ဆြဲမထုတ္သြားနဲ ့လုိ ့ ''
တရႈးရႈးတရွားရွားနဲ ့
ေဒါသထြက္ေနေသာ အဖုိးႀကီးနားက
က်ေနာ္ေရွာင္ထြက္လာခဲ့သည္။
ေလာကမွာ ေပ်ာ္ရမွာလား။
မေပ်ာ္ရဘူးလား။
မျဖစ္ေခ်ဘူး ဗုဒၶနဲ ့ေတြ ့မွ ရေတာ့မယ္။
က်ေနာ္ ေဇတဝန္ဘက္ကုိ ထြက္လာေတာ့
ရဟန္းအုိႀကီး တစ္ပါးႏွင့္ဆုံသည္။
ဗုဒၶကုိ ႀကားသာႀကားဖူးေသာ္လည္း မျမင္ဖူးသူမုိ ့
ဒီရဟန္းအုိႀကီးကုိ ေမးေလ်ွာက္ရသည္။
ေတြ ့ခ်င္စိတ္မ်ားေနသျဖင့္လည္း
စကားေတြေလာေနမိသည္။
''အရွင္ဘုရား ဗုဒၶရွိရာသုိ ့ လမ္းညႊန္ေတာ္မူပါဘုရား''
ထုိရဟန္းအုိႀကီးက ဣေျႏၵရရျပံဳးေတာ္မူျပီး
''အေမွာင္နဲ ့အလင္းဟာ ပက္ပင္းတုိးတဲ့ ထုံးစံမရွိဘူးဒကာ။
သင္အခု ေတြ ့ဖုိ ့ စိတ္ေတြသိပ္ေလာေနပါသလား''
''တင္ပါ့ဘုရား''
''ဒါဆုိ ဗုဒၶကုိေတြ ့လုိ ့မရေသးပါဘူး'
က်ေနာ္စိတ္ခုသြားမိသည္။
ဒီေလာက္ေတြ ့ဖုိ ့ျပင္းျပေနခ်ိန္မွာ
စိတ္တုိသြားမိတာအမွန္ပဲ။
''တပည့္ေတာ္က ဗုဒၶကုိေတြ ့ခ်င္ လုိ ့
လာတာဘုရား ။
ဘာလုိ ့ေတြ ့ခြင့္မရွိရတာလဲ''
''ဒကာအခု စိတ္ေတြတုိေနတယ္မဟုတ္လား''
''တုိတယ္ဘုရား ။ ဒီေလာက္ေတြ ့ ခ်င္ေနတာကုိ
အျငင္းခံရေတာ့ တုိမိတယ္ဘုရား''
''ေတြ ့လုိေဇာေႀကာင့္
ေလာဘသိပ္ကဲေနခဲ့တယ္။
ေလာဘသိပ္ကဲရင္
ဗုဒၶကုိ မျမင္ဘူးဒကာ။
ေတြ ့ခြင့္မရလုိ ့ေဒါသစိတ္ကဲလာျပန္တယ္။
ေဒါသစိတ္နဲ ့လည္း ဗုဒၶကုိ မျမင္ဘူးဒကာ''
ဟာ ဟုတ္တာေပါ့
ေလာဘမရွိတဲ့ ဗုဒၶ၊
ေဒါသမရွိတဲ့ ဗုဒၶနဲ ့ေတြဖုိ ့ဆုိရင္
က်ေနာ္လည္း ေလာဘ ေဒါသေတြ
ထိန္းခ်ဳပ္ထားမွရမယ္။
''ဒကာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ ့
သတိဝင္သြားျပီထင္တယ္''
''တင္ပါ့ဘုရား”
"ဒါဆုိ သမာဓိရွိျပီေပါ့။ တည္ျငိမ္သြားျပီေပါ့''
''တင္ပါ့ဘုရား ''
''ဒါဆုိ သင္ဗုဒၶကုိ ျမင္ျပီ''
'ဘယ္မွာလဲဘုရား''
''ငါဗုဒၶပဲ''
က်ေနာ္အလြန္အမင္းဝမ္းသာသြားသည္။
ဦးကုန္းခ်ဖုိ ့လုပ္ေတာ့
''စိတ္ထိန္းဒကာ။ စိတ္ကုိတည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ထားပါ။
ငါဟာ ငါ့ကို အဖူးေမ်ွာ္ခံဖုိ ့သပ္သပ္
ဘုရားအျဖစ္က်င့္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။
သံသရာမွ လြတ္ေႀကာင္း တရားေတြကုိ
ရွာေဖြဖုိ ့၊
ေတြ ့ရွိတဲ့တရားေတြကုိ ေဟာေျပာဖုိ ့၊
ဘုရားအျဖစ္ေရာက္ခဲ့တာ။
ဓမၼကုိ ျပဖုိ ့ ဘုရားကုိ ျမင္ေစတာပါ''
''အရွင္ဘုရားကုိ ဖူးခြင့္ရရင္
ဘယ္ႏွစ္ကမာၻခ်မ္းသာ...… …”
''တန္ေလာ့ ဒကာ။
ငါဘုရားကုိ ႀကည္ညိဳေနရုံနဲ ့ တရားမရဘူးဆုိတာ ညီေတာ္အာနႏၵာက သက္ေသပဲ။
ဓမၼဓိ႒ာန္နဲ ့ မခ်စ္ဘဲ ပုဂၢလဓိ႒ာန္နဲ ့
ခ်စ္လုိ ့ သဒၶါလြန္ကာ
တဏွာက်ြန္ ျဖစ္ေနတယ္။
သူအခု ေသာတာပန္အဆင့္က
မတက္ေသးဘူး။
မဟာသဝကတစ္ပါး ျဖစ္ပါလ်က္နဲ ့ ရဟန္း
ကိစၥမျပီးေသးဘူး။
ငါဘုရားမရွိေတာ့မွ သူရဟႏၲာျဖစ္မွာ။
ေနာက္ထပ္လူပုဂၢိဳလ္ထဲမွာ ငါဘုရားကုိ
အႀကည္ညိဳဆုံး အဇာတသတ္သည္ လည္း တရားမ႐ရွာေသးဘူး။
အခု ဒကာဟာ ငါဘုရားကုိ
သဒၶါျဖင့္သာျမင္တယ္။
ပညာနဲ ့မျမင္ေသးဘူး''
''တပည့္ေတာ္ျမင္တယ္ေလဘုရား'
''ဗဟိဒၶမွာသာျမင္ျပီး
အဇၩတၱမွာ မျမင္ဘူး။
ငါဘုရားကုိ ျပင္ပမ်က္စိနဲ ့မႀကည့္နဲ ့
ဓမၼမ်က္စိနဲ ့ ႀကည့္ပါ။
ဒါမွသာျမင္မွာ'
''ဘယ္လုိ ႀကည့္ရမလဲဘုရား''
''သင့္ခႏၶာငါးပါးရဲ့ ဒုကၡကုိ ျမင္္ေအာင္ႀကည့္၊ သိေအာင္ရႈပါဒကာ။
ဒါဟာ ဒုကၡသစၥာကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားျခင္းပဲ”
ဒုကၡကုိ သိရင္ အရွင့္ကုိျမင္ျပီလား ဘုရား''
''ဒုကၡကုိ ဒုကၡမွန္းသိေတာ့ မျငိမ္းခ်င္ဘူးလား''
''ျငိမ္းခ်င္ပါတယ္ဘုရား''
''ျငိမ္းခ်င္ရင္ ဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့
သမုဒယကုိပယ္ႏုိင္ေအာင္လုပ္ေပါ့။
ငါစြဲ သကၠာယဒိတၳိ ကုိ ျပဳတ္ေအာင္လုပ္''
''သမုဒယဆုိတဲ့ ကိေလသာေတြကုိဘယ္နည္း
နဲ ့ပယ္ရမလဲဘုရား”
"လြန္က်ဴ းလုိတဲ့ကိေလသာေတြကုိသီလနဲ ့တားပါ”
"ထႀကြခ်င္တဲ့ ကိေလသာေတြကုိ
သမာဓိနဲ ့ထိန္းပါ”
"ႀကြင္းက်န္ကိန္းေအာင္းေနတဲ့
ကိေလသာေတြကုိ
ပညာနဲ ့သတ္ပါဒကာ”
သီလသမာဓိပညာကုိ ပုိင္းျခားထားေသာ၊
စုဖြဲ ့ထားေသာမဂၢင္ရွစ္ျဖာကုိ ငါဘုရား
ေဟာႀကားထားပါတယ္”
''ဒါဆုိရင္ အရွင့္ကုိ ျမင္ျပီလားဘုရား''
''နိေရာဓဆုိက္ျခင္းနဲ ့အတူ ငါဘုရားကုိ ျမင္ပါလိမ့္မယ္''
ဘုရားရွင္ကုိ ဦးခ်ကန္ေတာ့ျပီး
လွည့္ျပန္ဖုိ ့အလုပ္မွာ
''ဘုရားကုိ ေစတီမကြယ္ေစနဲ ့ ဒကာ''
ဆုိတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ ျမြက္ႀကားသံကုိ
က်ေနာ္ႀကားလုိက္ရတယ္။
#Error(Sithu)
8/5/2018
Credit
______________
က်ေနာ္တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ဝင္တုိက္မိလုိက္ျပီး သူေရာက်ေနာ္ပါ ယုိင္ထြက္သြားသည္။
က်ေနာ့္အလြန္လုိ ့ ယူဆမိတာေႀကာင့္လည္း က်ေနာ္ကပဲ ဦးေအာင္ ေတာင္းပန္လုိက္မိသည္။
''Sorryဗ်ာ က်ေနာ္ ေငးျပီး လမ္းေလ်ွာက္လာမိလုိ ့''
သူကအင္မတန္ေဖာ္ေရြေသာ အျပံဳးတုိ ့ျဖင့္
''ရပါတယ္ဗ်ာ ေလာကီသားအခ်င္းခ်င္းပဲ''တဲ့
သူ ့ႀကည့္ေတာ့
အင္မတန္ခန္ ့ျငားသည့္ရုပ္သြင္၊
အဆင့္အတန္းရွိမယ့္ပုံစံ၊
သေဘာမေနာကလည္း
သိပ္ေကာင္းလြန္းပုံရသည္။
က်ေနာ္တုိ ့ ျဖစ္စဥ္ကုိ အရက္ဆုိင္ေထာင့္မွာ
ထုိင္ေနတဲ့အဘုိးႀကီးတစ္ေယာက္က
ေသခ်ာျမင္ပုံရသည္။
''မင္းသူ ့ကုိသိလား ''
''မသိဘူးဗ်''
'မာရ္နတ္ဆုိတာသူေပါ့''
''ဗ်ာ''
က်ေနာ္ေသြးတက္မတတ္လန္ ့ သြားသည္။
အဲ့ဒိလူ အျပံဳးကုိျပန္ေတြးရင္း
ေက်ာထဲစိမ့္လာေလသည္။
''သူ... သူ ... က်ေနာ့္ကုိ''
အဖုိးႀကီးက ေလွာင္ျပံဳးေလးျပံဳးျပီး
''စုိးရိမ္တတ္ရန္ေကာငါ့တူရယ္။
သူကမင္းကုိ ရန္မမူပါဘူး။
မင္းေသရမွာေႀကာက္တယ္မဟုတ္လား''
''ဘယ့္ႏွယ့္ေျပာပါလိမ့္ဗ်ာ။
ေသရမွာ မေႀကာက္တဲ့သူရွိလုိ ့လား''
''အဲ့လုိစိတ္နဲ ့ဆုိ မာရ္နတ္ကမင္းကုိ
ပုိေတာင္ခ်စ္ဦးမယ္။
မင္းဘဝႀကီးကုိ မင္းျမတ္ႏုိးတြယ္တာေနရမယ္။
ေသရမွာကုိ ေႀကာက္ရြံ ့ေနရမယ္။
အဲ့ဒါဆုိ မာရ္နတ္က မင္းကုိ ခ်စ္ျပီ''
''က်ေနာ္ႀကားဖူးတာက မာရ္နတ္က
ဗီလိန္ေနာ္။ ဗုဒၶကုိေတာင္ ရန္ရွာတာ''
''ဒုိးစမ္းပါကြာ အဲ့ဒိဗုဒၶဆုိတာႀကီး...။
ဒီမွာငါ့ေကာင္ မာရ္နတ္က ''ဗုဒၶကုိေတာင္ ''
ရန္ရွာတာမဟုတ္ဘူး။
အဲ့ဒိစကားမွားတယ္
''ဗုဒၶကုိပဲရန္ရွာတာ'
Just Buddha.
Only Buddhaၾက”
''ဗ်ာ ဗုဒၶကဘာမွားေနလုိ ့လဲ''
အဖုိးႀကီးက အရက္ခြက္ကုိ ဆၾကည့္ရင္း
က်ေနာ့္ကုိ ေစ့ေစ့ႀကည့္ကာ
''မင္းအျပင္ကုိ ေငးႀကည့္လုိက္စမ္း။
ညေနခင္းေလးဘယ္ေလာက္လွလဲ''
အရက္တက်ိဳက္ကုိ ေမာ့ေသာက္လုိက္ျပီး
''အား ေကာင္းလုိက္တာ။
ဘယ္ေလာက္အရသာရွိလုိက္တဲ့ အရက္လဲကြာ။
ဒါေလာကစည္းစိမ္ပဲကြ။အရသာခံတတ္မွ သိတာ။
ဒါနဲ ့ငါေျပာရဦးမယ္။
မင္းရဲ့ ဗုဒၶဘယ္ေလာက္ေတာင္ အလုိက္မသိလဲဆုိတာကုိ''
''အင္း ေျပာႀကည့္ပါဦး''
''မာရ္နတ္က ပါတီတစ္ပြဲစီစဥ္ေပးတယ္။
freeေနာ္ free။
အရက္ႀကိဳက္သေလာက္ေသာက္
စကီေလးေတြႀကိဳက္သေလာက္တြဲ။
အကုန္ freeပဲ။
နည္းနည္းအရွိန္ေကာင္းလာေတာ့
DJသမားေတြငွားျပီး ငါတုိ ့ကုိ ကခုန္ေစတယ္။
အုိး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။
ကလုိက္တာမွ ေကြးလုိ ့။
အကုန္ေပ်ာ္ေနႀကတာ။
အဲ့ဒိအခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က
ေရာက္လာျပီး
မီးပလပ္ေတြဆြဲျဖဳတ္တယ္။
သူဝင္လာမွ ပြဲႀကီးကတိတ္သြားတယ္။
အဲ့ဒိလူက စူးစူးဝါးဝါးႀကီး
စကားတစ္ခြန္းလာေအာ္သြားတယ္။
ဘာေအာ္သြားတယ္ထင္လဲ။
'အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ'တဲ့ကြာ။
အဲ့ဒိမွာ ကေနတဲ့သူေတြလည္း သတိျပန္ဝင္လာျပီး သူ ့အိမ္သူ ့ရာ ကုိျပန္သြားႀကတယ္။
ပါတီပြဲလည္း ပ်က္တာေပါ့ကြာ''
''ဘယ္သူက လာေအာ္သြားတာလဲ''
''ဘယ္သူရွိရမွာလဲ။
ဟုိဗုဒၶဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေပါ့''
''ပြဲပ်က္သြားေတာ့ ပြဲစီစဥ္သူက
မတင္းဘူးလား''
''မတင္းဘဲေနမလားကြာ။
တင္းတာေပါ့။ အဲ့ဒါနဲ ့ ဗုဒၶကုိ ျပသနာလုိက္ရွာတယ္''
''ပုံမွန္အတုိင္းဆုိမာရ္နတ္က သေဘာေကာင္းပါတယ္ဗ်''
''ဒါဆုိဘယ္သူလြန္တယ္လုိ ့ မင္းထင္လဲ''
က်ေနာ္ေတြေဝသြားသည္။
''ဒီမွာေကာင္ေလး… တုိ ့မာရ္နတ္က
တုိ ့ကုိ ေလာကီအတြင္းမွာ
ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တယ္။
စည္ကားသုိက္ျမိဳက္ေစခ်င္တယ္။
ဒါကုိ ဗုဒၶဆုိတဲ့ပုဂၢိဳလ္က
ဖ်က္လုိဖ်က္ဆီးလုပ္ခ်င္ေနတာ''
က်ေနာ္အဖုိးႀကီးရဲ့ အာေဘာ္မွာ ေျမာေနမိရင္း
အပမာဒတရားကုိ ရုတ္တရက္
ဆင္ျခင္္မိသြားသည္။
သမၼာ သတိႏွင့္ သမၼာသကၤပက က်ေနာ့္ကုိ
အဖုိးႀကီး အာေဘာ္ေနာက္ ေျမာမသြားေအာင္
တားဆီးေနေလသည္။
''အဖုိး တစ္သက္လုံးေပ်ာ္ဖုိ ့ လြယ္ကူပါ့မလား''
''ေပ်ာ္ေအာင္ေနရင္ေပ်ာ္တာေပါ့ကြ''
''မဟုတ္ေသးဘူးေလ။
အခုဆုိ အဖုိးအုိေနျပီ။
ဒါဇာတိ ကေန ဇရာကုိေရြ ့ေနတာ
ျပီးရင္ဗ်ာဒိလာမယ္။
မရဏလာမယ္''
အဖုိးႀကီး မ်က္ႏွာ နီျမန္းလာျပီး
''ေဟ့ေကာင္ မင္းတုိ ့ဗုဒၶရဲ့ေတာ္ကီေတြ
ငါ့လာထည့္မေနနဲ ့။
ေအး အဲ့ဒိဗုဒၶကုိေတြ ့ရင္ေျပာလုိက္ ။
သတၱဝါေတြကုိ ေလာကကေန
ဆြဲမထုတ္သြားနဲ ့လုိ ့ ''
တရႈးရႈးတရွားရွားနဲ ့
ေဒါသထြက္ေနေသာ အဖုိးႀကီးနားက
က်ေနာ္ေရွာင္ထြက္လာခဲ့သည္။
ေလာကမွာ ေပ်ာ္ရမွာလား။
မေပ်ာ္ရဘူးလား။
မျဖစ္ေခ်ဘူး ဗုဒၶနဲ ့ေတြ ့မွ ရေတာ့မယ္။
က်ေနာ္ ေဇတဝန္ဘက္ကုိ ထြက္လာေတာ့
ရဟန္းအုိႀကီး တစ္ပါးႏွင့္ဆုံသည္။
ဗုဒၶကုိ ႀကားသာႀကားဖူးေသာ္လည္း မျမင္ဖူးသူမုိ ့
ဒီရဟန္းအုိႀကီးကုိ ေမးေလ်ွာက္ရသည္။
ေတြ ့ခ်င္စိတ္မ်ားေနသျဖင့္လည္း
စကားေတြေလာေနမိသည္။
''အရွင္ဘုရား ဗုဒၶရွိရာသုိ ့ လမ္းညႊန္ေတာ္မူပါဘုရား''
ထုိရဟန္းအုိႀကီးက ဣေျႏၵရရျပံဳးေတာ္မူျပီး
''အေမွာင္နဲ ့အလင္းဟာ ပက္ပင္းတုိးတဲ့ ထုံးစံမရွိဘူးဒကာ။
သင္အခု ေတြ ့ဖုိ ့ စိတ္ေတြသိပ္ေလာေနပါသလား''
''တင္ပါ့ဘုရား''
''ဒါဆုိ ဗုဒၶကုိေတြ ့လုိ ့မရေသးပါဘူး'
က်ေနာ္စိတ္ခုသြားမိသည္။
ဒီေလာက္ေတြ ့ဖုိ ့ျပင္းျပေနခ်ိန္မွာ
စိတ္တုိသြားမိတာအမွန္ပဲ။
''တပည့္ေတာ္က ဗုဒၶကုိေတြ ့ခ်င္ လုိ ့
လာတာဘုရား ။
ဘာလုိ ့ေတြ ့ခြင့္မရွိရတာလဲ''
''ဒကာအခု စိတ္ေတြတုိေနတယ္မဟုတ္လား''
''တုိတယ္ဘုရား ။ ဒီေလာက္ေတြ ့ ခ်င္ေနတာကုိ
အျငင္းခံရေတာ့ တုိမိတယ္ဘုရား''
''ေတြ ့လုိေဇာေႀကာင့္
ေလာဘသိပ္ကဲေနခဲ့တယ္။
ေလာဘသိပ္ကဲရင္
ဗုဒၶကုိ မျမင္ဘူးဒကာ။
ေတြ ့ခြင့္မရလုိ ့ေဒါသစိတ္ကဲလာျပန္တယ္။
ေဒါသစိတ္နဲ ့လည္း ဗုဒၶကုိ မျမင္ဘူးဒကာ''
ဟာ ဟုတ္တာေပါ့
ေလာဘမရွိတဲ့ ဗုဒၶ၊
ေဒါသမရွိတဲ့ ဗုဒၶနဲ ့ေတြဖုိ ့ဆုိရင္
က်ေနာ္လည္း ေလာဘ ေဒါသေတြ
ထိန္းခ်ဳပ္ထားမွရမယ္။
''ဒကာ ထိန္းခ်ဳပ္ဖုိ ့
သတိဝင္သြားျပီထင္တယ္''
''တင္ပါ့ဘုရား”
"ဒါဆုိ သမာဓိရွိျပီေပါ့။ တည္ျငိမ္သြားျပီေပါ့''
''တင္ပါ့ဘုရား ''
''ဒါဆုိ သင္ဗုဒၶကုိ ျမင္ျပီ''
'ဘယ္မွာလဲဘုရား''
''ငါဗုဒၶပဲ''
က်ေနာ္အလြန္အမင္းဝမ္းသာသြားသည္။
ဦးကုန္းခ်ဖုိ ့လုပ္ေတာ့
''စိတ္ထိန္းဒကာ။ စိတ္ကုိတည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ထားပါ။
ငါဟာ ငါ့ကို အဖူးေမ်ွာ္ခံဖုိ ့သပ္သပ္
ဘုရားအျဖစ္က်င့္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။
သံသရာမွ လြတ္ေႀကာင္း တရားေတြကုိ
ရွာေဖြဖုိ ့၊
ေတြ ့ရွိတဲ့တရားေတြကုိ ေဟာေျပာဖုိ ့၊
ဘုရားအျဖစ္ေရာက္ခဲ့တာ။
ဓမၼကုိ ျပဖုိ ့ ဘုရားကုိ ျမင္ေစတာပါ''
''အရွင္ဘုရားကုိ ဖူးခြင့္ရရင္
ဘယ္ႏွစ္ကမာၻခ်မ္းသာ...… …”
''တန္ေလာ့ ဒကာ။
ငါဘုရားကုိ ႀကည္ညိဳေနရုံနဲ ့ တရားမရဘူးဆုိတာ ညီေတာ္အာနႏၵာက သက္ေသပဲ။
ဓမၼဓိ႒ာန္နဲ ့ မခ်စ္ဘဲ ပုဂၢလဓိ႒ာန္နဲ ့
ခ်စ္လုိ ့ သဒၶါလြန္ကာ
တဏွာက်ြန္ ျဖစ္ေနတယ္။
သူအခု ေသာတာပန္အဆင့္က
မတက္ေသးဘူး။
မဟာသဝကတစ္ပါး ျဖစ္ပါလ်က္နဲ ့ ရဟန္း
ကိစၥမျပီးေသးဘူး။
ငါဘုရားမရွိေတာ့မွ သူရဟႏၲာျဖစ္မွာ။
ေနာက္ထပ္လူပုဂၢိဳလ္ထဲမွာ ငါဘုရားကုိ
အႀကည္ညိဳဆုံး အဇာတသတ္သည္ လည္း တရားမ႐ရွာေသးဘူး။
အခု ဒကာဟာ ငါဘုရားကုိ
သဒၶါျဖင့္သာျမင္တယ္။
ပညာနဲ ့မျမင္ေသးဘူး''
''တပည့္ေတာ္ျမင္တယ္ေလဘုရား'
''ဗဟိဒၶမွာသာျမင္ျပီး
အဇၩတၱမွာ မျမင္ဘူး။
ငါဘုရားကုိ ျပင္ပမ်က္စိနဲ ့မႀကည့္နဲ ့
ဓမၼမ်က္စိနဲ ့ ႀကည့္ပါ။
ဒါမွသာျမင္မွာ'
''ဘယ္လုိ ႀကည့္ရမလဲဘုရား''
''သင့္ခႏၶာငါးပါးရဲ့ ဒုကၡကုိ ျမင္္ေအာင္ႀကည့္၊ သိေအာင္ရႈပါဒကာ။
ဒါဟာ ဒုကၡသစၥာကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားျခင္းပဲ”
ဒုကၡကုိ သိရင္ အရွင့္ကုိျမင္ျပီလား ဘုရား''
''ဒုကၡကုိ ဒုကၡမွန္းသိေတာ့ မျငိမ္းခ်င္ဘူးလား''
''ျငိမ္းခ်င္ပါတယ္ဘုရား''
''ျငိမ္းခ်င္ရင္ ဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့
သမုဒယကုိပယ္ႏုိင္ေအာင္လုပ္ေပါ့။
ငါစြဲ သကၠာယဒိတၳိ ကုိ ျပဳတ္ေအာင္လုပ္''
''သမုဒယဆုိတဲ့ ကိေလသာေတြကုိဘယ္နည္း
နဲ ့ပယ္ရမလဲဘုရား”
"လြန္က်ဴ းလုိတဲ့ကိေလသာေတြကုိသီလနဲ ့တားပါ”
"ထႀကြခ်င္တဲ့ ကိေလသာေတြကုိ
သမာဓိနဲ ့ထိန္းပါ”
"ႀကြင္းက်န္ကိန္းေအာင္းေနတဲ့
ကိေလသာေတြကုိ
ပညာနဲ ့သတ္ပါဒကာ”
သီလသမာဓိပညာကုိ ပုိင္းျခားထားေသာ၊
စုဖြဲ ့ထားေသာမဂၢင္ရွစ္ျဖာကုိ ငါဘုရား
ေဟာႀကားထားပါတယ္”
''ဒါဆုိရင္ အရွင့္ကုိ ျမင္ျပီလားဘုရား''
''နိေရာဓဆုိက္ျခင္းနဲ ့အတူ ငါဘုရားကုိ ျမင္ပါလိမ့္မယ္''
ဘုရားရွင္ကုိ ဦးခ်ကန္ေတာ့ျပီး
လွည့္ျပန္ဖုိ ့အလုပ္မွာ
''ဘုရားကုိ ေစတီမကြယ္ေစနဲ ့ ဒကာ''
ဆုိတဲ့ ဘုရားရွင္ရဲ့ ျမြက္ႀကားသံကုိ
က်ေနာ္ႀကားလုိက္ရတယ္။
#Error(Sithu)
8/5/2018
Credit
How Do You See?
How Do You See?
********************
(၁)
''ဘာကိစၥလဲ ေမာင္ရင္''
'ဒီလုိပါ ငရဲမင္း က်ေနာ္က လာအင္တာဗ်ဴးတာပါ ။
ဒီငရဲျပည္မွာ ဗုဒၶကုိ ျမင္ဖူးႀကသူေတြရွိတယ္ဆုိလုိ ့ပါ''
''ေအး ရွိတယ္ေလ။အဲ့ဒါဘာျဖစ္လဲ''
''သူတုိ ့ ဗုဒၶကုိ ဘယ္လုိ ျမင္သလဲသိခ်င္လုိ ့ပါ''
''ဘယ္လုိျမင္ရမလဲကြ။ဗုဒၶလုိ ့ပဲျမင္တာေပါ့''
''ရႈေထာင့္ angleကြာရင္ကြာသလုိ
အျမင္မတူဘူး။
အနီးအေဝးကြာရင္အေရာင္မတူဘူး။
ဥပမာဗ်ာ ''၁''ကုိ ၉၀°လွည့္ရင္ ''ဂ''ျဖစ္တယ္။
၁၈၀°လွည့္ရင္ ''င''ျဖစ္တယ္။
၂၇၀°လွည့္ရင္ ''ပ''ျဖစ္တယ္။
ဗုဒၶက ''၁''ဆုိပါစုိ ့။
ဂ လုိ ့ျမင္သူရွိတယ္။
င'လုိ ့ျမင္သူရွိတယ္။
ပ လုိ ့ျမင္သူရွိတယ္ေလဗ်ာ။
''အနီးအေဝးက်ေတာ့ေရာ''
ေတာင္ကုိ အေဝးကႀကည့္ေတာ့
ျပာတယ္။နီးေတာ့ စိမ္းတယ္။
ထပ္နီးရင္စိမ္းေနတဲ့သစ္ပင္နဲ ့
ေျမျပင္ကုိ ခြဲျခားျမင္ရတယ္။
အရမ္းကပ္ႀကည့္ရင္ေတာ့
ေတာင္ရယ္လုိ ့သိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
ေျမႀကီးလုိ ့ပဲထင္ေနမွာ''
''ေအး ငါစိတ္ဝင္စားတယ္။
မင္းဘယ္သူ ့ကုိ စဗ်ဴ းမလဲ''
''ဟုိပုေဏၰးမ မာဂ႑ီ''
''ဥေတနမင္းရဲ့ မိဖုရား၊
သာမာဝတီကုိ မီးရႈိ ့သတ္တဲ့
တစ္ေယာက္မဟုတ္လား''
''ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလုိ ့တုန္း''
''ေသခ်ာေအာင္လုိ ့ပါကြာ။
ေဟ့ငရဲထိန္းတစ္ေယာက္၊
မာဂ႑ီကုိသြားေခၚေခ်''
(၂)
''အစ္မ က ဗုဒၶကုိ ျမင္ဖူးတယ္ဆုိ''
''မျမင္ဖူးဘူး''
''အရပ္က ေျခာက္ေပေလာက္ဗ်ာ ။
ဆံပင္က လက္ႏွစ္သစ္ေလာက္ရွိတယ္။
သကၤန္းရုံတယ္ေလဗ်ာ။
ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ ရဟန္းေတြနဲ ့''
''နင္ေျပာတာ ရဟန္းႀကီးေဂါတမ မဟုတ္လား''
''အဲ့ဒါဗုဒၶပဲေလ''
''မသိဘူး။ ငါသိတာေတာ့ သူကငါ့ကုိ ေခ်သြားတာ...။
ငါ့ကုိမ်ား အပုတ္ေကာင္ရုပ္ေဆာင္တယ္တဲ့။
ဟုိဟာမ သာမာဝတီကလည္း
ဘုရင္နဲ ့ျငားေနတာေတာင္ ဒီကတုံးကုိ
စိတ္ဝင္စားေနေသးတယ္။
သူ...&$#@ ... ..''
မာဂ႑ီ၏မေက်မခ်မ္းေျပာသံမ်ားကုိ
က်ေနာ္မႀကားေတာ့။
ဒီမိန္းမဟာ ဗုဒၶကုိ
မ်က္စိျဖင့္ျမင္ဖူးေသာ္လည္း
ႏွလုံးသားသဒၶါျဖင့္ မျမင္ဖူးခဲ့။
ထုိ ့ေႀကာင့္ ဥာဏ္ပညာျဖင့္လည္း
မျမင္ႏုိင္ခဲ့ေပ။
(၃)
''က်ေနာ္ေကာသလနဲ ့လည္း ဆုံခ်င္တယ္။
ေကာသလကုိ ဆင့္ေခၚေပးပါ''
ခဏႀကာေတာ့
''ငါေကာသလပဲ''
ဝဖုိင့္ဖုိင့္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက က်ေနာ့္ကုိ
မိတ္ဆက္သည္။
''ဗုဒၶကုိသိလား''
''သိဒၶတၳမင္းသားလား။
သူ ့အေဖက ငါ့လက္ေအာက္ခံေလကြာ။
ကပိလဝတ္ဆုိတာ ရာဇျဂိဳလ္ရဲ့ ႀသဇာခံပါကြာ''
''က်ေနာ္ေျပာေနတာ ဗုဒၶေလ''
''ေအးအတူတူပဲေလ။
မင္းေျပာတဲ့ဗုဒၶနဲ ့ငါေျပာတဲ့ ခတၳိယ ေဂါတမအႏြယ္ဆုိတာ အတူတူပဲေလ''
''ဗုဒၶကုိ ႀကည္ညိဳလား''
''ငါကခင္တာကြ။
ေန ့လည္ေန ့ခင္းဆုိ ေဇတဝန္မွာ တေရးတေမာသြားအိပ္ျဖစ္ေသးတယ္။
သူ ့ညီေတာ္ အာနႏၵာဆုိ ငါ့ကုိ သိပ္မႀကည္ဘူး။
ငါကျဖင့္ခင္လုိ ့သြားလည္တဲ့ဟာကုိ ''
''ဗုဒၶရယ္လုိ ့မျမင္ခဲ့ဘူးေပါ့။
က်ေနာ္ႀကားမိပါေသးတယ္။
ခင္ဗ်ားမိဖုရားေလးက ခင္ဗ်ားကုိ
သိပ္မခ်စ္လုိ ့ဆုိျပီး ဗုဒၶကုိ အပူကပ္ေသးတယ္ဆုိ''
ေကာသလမင္းမွ ျပံဳးျဖီးျဖီးႀကီးလုပ္ျပီး
''သူက အကုန္သိတယ္ေလကြာ။
ငါ့ကိစၥေလးမ်ား ကူညီႏုိင္မလားလုိ ့
ေမးႀကည့္တာ''
က်ေနာ္ရယ္ခ်င္သြားမိသည္။
ွုၵဗုဒၶရဲ့ သဗၺညဳတဥာဏ္ကပဲ သူ ့ကုိ မယားခ်စ္ေအာင္
အႀကံဥာဏ္ေပးရေတာ့မလုိလုိ။
သူဗုဒၶကုိ သိခဲ့သည္ ျမင္ခဲ့သည္ ခင္ခဲ့သည္။
သုိ ့ေသာ္ ဗုဒၶဟု သိျမင္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္။
ရဟန္းေဂါတမကုိသာ ခင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဟု မျမင္သျဖင့္လည္း ဓမၼကုိ သူမခင္ခဲ့....။
(၄)
ငရဲမွျပန္တက္လာၿပီး ရဟန္းတစ္ပါးကုိ
ေမးေလ်ွာက္သည္။
''အရွင္ဘုရား က ဗုဒၶကုိ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲဘုရား''
ရွင္သာရိပုတၱရာဟာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ျဖင့္
''လီယုိနာဒုိ ဒါဗင္ခ်ီရဲ့ မုိနာလီဇာ ပန္းခ်ီကားကုိ သင္ဘယ္လုိျမင္သလဲဒကာ''
က်ေနာ္မ်က္လုံးျပဴ းသြားျပီး
''အရွင္ဘုရားက လီယုိနာဒုိဒါဗင္ခ်ီကုိ
သိတယ္လား''
''ဒီသာမညေမးခြန္းေတြေမးဖုိ ့ဆုိ အခ်ိန္ကုန္တယ္ဒကာ။ရဟန္းေျပာလုိေသာ အဓိပၸာယ္ကုိသာျမင္ေအာင္ႀကည့္ပါ။
သေဘာတရားကုိသာသိေအာင္ ဆင္ျခင္ပါ''
''တင္ပါ့ဘုရား
မုိနာလီဇာပန္းခ်ီကားဟာ
တပည့္ေတာ္အတြက္ သိပ္မထူးျခားလွပါဘုရား''
''ပန္းခ်ီပညာအေပၚ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးမႈ တန္ဖုိးထားမႈ
စိတ္ဝင္စားမႈ စတဲ့ သဒၶါအစုပုိင္းမွာ အားနည္းသလုိ
ပန္းခ်ီပညာကုိလည္း ဆည္းပူးမႈ ေလ့လာမႈပညာကုိ သင္အားနည္းသ၍ မုိနာလီဇာပန္းခ်ီကားဟာ
မိန္းမတစ္ေယာက္ပုံဆုိတာထက္
ဘာမွမထူးျခားပါဘူး။
အမ်ားကသဲသဲလႈပ္ႏွစ္ျခိဳက္သည့္တုိင္
သင္ကေတာ့ နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး။
အမ်ားအထင္ႀကီး ေအာင္ မုိနာလီဇာပန္းခ်ီကားက
ေကာင္းတယ္ အဆင့္ျမင့္တယ္
လႈိဳ႔ဝွက္တယ္လုိ ့ ေအာ္ေနသည့္တုိင္
သင္နားမလည္ဘူး''
က်ေနာ္ ရွင္သာရိပုတၱရာ
ဘာဆုိလုိတယ္ဆုိတာကုိ
နားလည္စျပဳလာသည္။
"ဒီမွာ ဒကာ။
ဘုရားဘုရားလုိ ့ သင္ဘယ္လုိပဲ
ေရရြတ္ေနပါေစ သင္ဟာလြဲမွားေသာပုံစံနဲ ့
ယုံႀကည္ေနရင္ ဒါကုိ ဥပါဒာန္လုိ ့ ေခၚတယ္။
သဒၶါလုိ ့မမည္ဘူး။
ဘုရားကုိ ဗုဒၶလုိ ့ျမင္ႏုိင္ဖုိ ့
စစ္မွန္ေသာသဒၶါလုိတယ္။
စစ္မွန္ေသာပညာလုိတယ္''
''ရွင္းပါဦးဘုရား''
''ျမစ္ကုိကူးဖုိ ့ရာ ေလွလုိတယ္။
ေလွလုိတယ္လုိ ့
အမ်ားကသိထားတယ္ဆုိပါစုိ ့။
ေလွကုိ ဘယ္လုိ လုိပါသလဲဒကာ'
''ေလွာ္ခတ္ဖုိ့ရာလုိပါတယ္ဘုရား''
''ေလွကုိ မည္ကဲ့သုိ ့ သေဘာထားျပီး ကုိးစားယုံႀကည္ရမွာလဲဒကာ''
''ေလွခတ္ျခင္းျဖင့္ တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့
ေရာက္ေစႏုိင္ေသာ အေထာက္အပံ့လုိ ့
သေဘာထားရမယ္ဘုရား''
''ဟုတ္ျပီဒကာ ။
အခ်ိဳ ့လူေတြဟာ ေလွသည္ ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့
ပုိ ့ေပးႏုိင္သည္ဟုသိထားသည္။
ဒီအထိအေတြးက မွန္ေသး၏။
သုိ ့ေသာ္ မည္သုိ ့မည္ပုံပုိ ့ ေပးသည္ကုိ သူတုိ ့မသိ။
ဒါေႀကာင့္ စင္ေဆာက္ျပီး ပူေဇာ္ပသႀကသည္။
တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့ပုိ ့ေပးရန္ဆုေတာင္းႀကသည္။
ထုိသူမ်ားသည္ တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့
ဘယ္ေတာ့မွ မေရာက္။
ႀကားဖူးနားဝျဖင့္ ေလွကုိတန္ဖုိးထား
ေသာ္လည္း ေလွ၏တန္ဖုိး အစစ္ကုိ နားလည္မည္လည္း မဟုတ္ေပ''
''သေဘာေပါက္ပါျပီဘုရား
တပည့္ေတာ္ဗုဒၶကုိ ျမင္ပါျပီဘုရား''
''မဟုတ္ေသးဘူးဒကာ။
သင္လည္းမျမင္ေသးပါဘူး။
ဗုဒၶကုိ ျမင္ခ်င္စိတ္ အရင္ ရွိပါေစ။
ဒါဟာ သဒၶါပါ။
ျမင္ေအာင္အားထုတ္ပါ။
ဒါဟာဝီရိယပါ။
ျမင္ေအာင္ဆင္ျခင္ပါ
ဒါဟာ ပညာပါ။
သင္က
ရဟန္းေဂါတမကုိ မျမင္ဖူးေသာ္လည္း
ဗုဒၶကုိ ျမင္ခြင့္ရွိပါတယ္။
ရဟန္းေဂါတမကုိ ျမင္ဖူးခဲ့ေသာလည္း ဗုဒၶကုိ
မျမင္ဖူးသူတုိ႔အား သင္ေမးစမ္းခဲ့ၿပီးၿပီမဟုတ္လား။
သစၥာေလးပါးကုိ သိျမင္ျခင္းကသာ
ဗုဒၶကုိ သိျမင္ျခင္းပါပဲ။
ဗုဒၶဟာ အေထာက္အပံ့ပါ။
သင္ကုိယ္တုိင္ ကေတာ့ အားထုတ္ေလွာ္ခတ္ပါ။
အတၱဟိအတၱေနာနာေထာ။
မိမိကုိယ္ကုိ ယုံႀကည္ကုိးစားပါ။
ဧေကာဓေမၼာျဖစ္ေသာ သတိတရားကုိ
လက္ကုိင္ထားပါ။
သံသရာ တစ္ဖက္ကမ္းကုိ လြတ္ေျမာက္ေအာင္
က်င့္ႀကံႀကပါ''
ဗုဒၶျပီးလ်ွင္
ပညာအရာမွာ အျမတ္ဆုံးေသာ
လက်ာ္ရံ အဂၢသာဝကႀကီး ရွင္သာရိပုတၱရာကုိ
ဦးခ်ကန္ေတာ့ျပီးျပန္ခဲ့ပါသည္။
ျပန္ခါနီးမွာ
''ေဟ့ ဒကာ သံဃာကုိ
ဘုန္းႀကီးမကြယ္ေစနဲ ့''
ဟူေသာ သတိေပးစကားကုိ မွတ္သားခဲ့ရင္း
#Error(Sithu)
9/5/2018
Credit
********************
(၁)
''ဘာကိစၥလဲ ေမာင္ရင္''
'ဒီလုိပါ ငရဲမင္း က်ေနာ္က လာအင္တာဗ်ဴးတာပါ ။
ဒီငရဲျပည္မွာ ဗုဒၶကုိ ျမင္ဖူးႀကသူေတြရွိတယ္ဆုိလုိ ့ပါ''
''ေအး ရွိတယ္ေလ။အဲ့ဒါဘာျဖစ္လဲ''
''သူတုိ ့ ဗုဒၶကုိ ဘယ္လုိ ျမင္သလဲသိခ်င္လုိ ့ပါ''
''ဘယ္လုိျမင္ရမလဲကြ။ဗုဒၶလုိ ့ပဲျမင္တာေပါ့''
''ရႈေထာင့္ angleကြာရင္ကြာသလုိ
အျမင္မတူဘူး။
အနီးအေဝးကြာရင္အေရာင္မတူဘူး။
ဥပမာဗ်ာ ''၁''ကုိ ၉၀°လွည့္ရင္ ''ဂ''ျဖစ္တယ္။
၁၈၀°လွည့္ရင္ ''င''ျဖစ္တယ္။
၂၇၀°လွည့္ရင္ ''ပ''ျဖစ္တယ္။
ဗုဒၶက ''၁''ဆုိပါစုိ ့။
ဂ လုိ ့ျမင္သူရွိတယ္။
င'လုိ ့ျမင္သူရွိတယ္။
ပ လုိ ့ျမင္သူရွိတယ္ေလဗ်ာ။
''အနီးအေဝးက်ေတာ့ေရာ''
ေတာင္ကုိ အေဝးကႀကည့္ေတာ့
ျပာတယ္။နီးေတာ့ စိမ္းတယ္။
ထပ္နီးရင္စိမ္းေနတဲ့သစ္ပင္နဲ ့
ေျမျပင္ကုိ ခြဲျခားျမင္ရတယ္။
အရမ္းကပ္ႀကည့္ရင္ေတာ့
ေတာင္ရယ္လုိ ့သိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
ေျမႀကီးလုိ ့ပဲထင္ေနမွာ''
''ေအး ငါစိတ္ဝင္စားတယ္။
မင္းဘယ္သူ ့ကုိ စဗ်ဴ းမလဲ''
''ဟုိပုေဏၰးမ မာဂ႑ီ''
''ဥေတနမင္းရဲ့ မိဖုရား၊
သာမာဝတီကုိ မီးရႈိ ့သတ္တဲ့
တစ္ေယာက္မဟုတ္လား''
''ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလုိ ့တုန္း''
''ေသခ်ာေအာင္လုိ ့ပါကြာ။
ေဟ့ငရဲထိန္းတစ္ေယာက္၊
မာဂ႑ီကုိသြားေခၚေခ်''
(၂)
''အစ္မ က ဗုဒၶကုိ ျမင္ဖူးတယ္ဆုိ''
''မျမင္ဖူးဘူး''
''အရပ္က ေျခာက္ေပေလာက္ဗ်ာ ။
ဆံပင္က လက္ႏွစ္သစ္ေလာက္ရွိတယ္။
သကၤန္းရုံတယ္ေလဗ်ာ။
ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ ရဟန္းေတြနဲ ့''
''နင္ေျပာတာ ရဟန္းႀကီးေဂါတမ မဟုတ္လား''
''အဲ့ဒါဗုဒၶပဲေလ''
''မသိဘူး။ ငါသိတာေတာ့ သူကငါ့ကုိ ေခ်သြားတာ...။
ငါ့ကုိမ်ား အပုတ္ေကာင္ရုပ္ေဆာင္တယ္တဲ့။
ဟုိဟာမ သာမာဝတီကလည္း
ဘုရင္နဲ ့ျငားေနတာေတာင္ ဒီကတုံးကုိ
စိတ္ဝင္စားေနေသးတယ္။
သူ...&$#@ ... ..''
မာဂ႑ီ၏မေက်မခ်မ္းေျပာသံမ်ားကုိ
က်ေနာ္မႀကားေတာ့။
ဒီမိန္းမဟာ ဗုဒၶကုိ
မ်က္စိျဖင့္ျမင္ဖူးေသာ္လည္း
ႏွလုံးသားသဒၶါျဖင့္ မျမင္ဖူးခဲ့။
ထုိ ့ေႀကာင့္ ဥာဏ္ပညာျဖင့္လည္း
မျမင္ႏုိင္ခဲ့ေပ။
(၃)
''က်ေနာ္ေကာသလနဲ ့လည္း ဆုံခ်င္တယ္။
ေကာသလကုိ ဆင့္ေခၚေပးပါ''
ခဏႀကာေတာ့
''ငါေကာသလပဲ''
ဝဖုိင့္ဖုိင့္ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက က်ေနာ့္ကုိ
မိတ္ဆက္သည္။
''ဗုဒၶကုိသိလား''
''သိဒၶတၳမင္းသားလား။
သူ ့အေဖက ငါ့လက္ေအာက္ခံေလကြာ။
ကပိလဝတ္ဆုိတာ ရာဇျဂိဳလ္ရဲ့ ႀသဇာခံပါကြာ''
''က်ေနာ္ေျပာေနတာ ဗုဒၶေလ''
''ေအးအတူတူပဲေလ။
မင္းေျပာတဲ့ဗုဒၶနဲ ့ငါေျပာတဲ့ ခတၳိယ ေဂါတမအႏြယ္ဆုိတာ အတူတူပဲေလ''
''ဗုဒၶကုိ ႀကည္ညိဳလား''
''ငါကခင္တာကြ။
ေန ့လည္ေန ့ခင္းဆုိ ေဇတဝန္မွာ တေရးတေမာသြားအိပ္ျဖစ္ေသးတယ္။
သူ ့ညီေတာ္ အာနႏၵာဆုိ ငါ့ကုိ သိပ္မႀကည္ဘူး။
ငါကျဖင့္ခင္လုိ ့သြားလည္တဲ့ဟာကုိ ''
''ဗုဒၶရယ္လုိ ့မျမင္ခဲ့ဘူးေပါ့။
က်ေနာ္ႀကားမိပါေသးတယ္။
ခင္ဗ်ားမိဖုရားေလးက ခင္ဗ်ားကုိ
သိပ္မခ်စ္လုိ ့ဆုိျပီး ဗုဒၶကုိ အပူကပ္ေသးတယ္ဆုိ''
ေကာသလမင္းမွ ျပံဳးျဖီးျဖီးႀကီးလုပ္ျပီး
''သူက အကုန္သိတယ္ေလကြာ။
ငါ့ကိစၥေလးမ်ား ကူညီႏုိင္မလားလုိ ့
ေမးႀကည့္တာ''
က်ေနာ္ရယ္ခ်င္သြားမိသည္။
ွုၵဗုဒၶရဲ့ သဗၺညဳတဥာဏ္ကပဲ သူ ့ကုိ မယားခ်စ္ေအာင္
အႀကံဥာဏ္ေပးရေတာ့မလုိလုိ။
သူဗုဒၶကုိ သိခဲ့သည္ ျမင္ခဲ့သည္ ခင္ခဲ့သည္။
သုိ ့ေသာ္ ဗုဒၶဟု သိျမင္ခဲ့ျခင္းမဟုတ္။
ရဟန္းေဂါတမကုိသာ ခင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဟု မျမင္သျဖင့္လည္း ဓမၼကုိ သူမခင္ခဲ့....။
(၄)
ငရဲမွျပန္တက္လာၿပီး ရဟန္းတစ္ပါးကုိ
ေမးေလ်ွာက္သည္။
''အရွင္ဘုရား က ဗုဒၶကုိ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲဘုရား''
ရွင္သာရိပုတၱရာဟာ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ျဖင့္
''လီယုိနာဒုိ ဒါဗင္ခ်ီရဲ့ မုိနာလီဇာ ပန္းခ်ီကားကုိ သင္ဘယ္လုိျမင္သလဲဒကာ''
က်ေနာ္မ်က္လုံးျပဴ းသြားျပီး
''အရွင္ဘုရားက လီယုိနာဒုိဒါဗင္ခ်ီကုိ
သိတယ္လား''
''ဒီသာမညေမးခြန္းေတြေမးဖုိ ့ဆုိ အခ်ိန္ကုန္တယ္ဒကာ။ရဟန္းေျပာလုိေသာ အဓိပၸာယ္ကုိသာျမင္ေအာင္ႀကည့္ပါ။
သေဘာတရားကုိသာသိေအာင္ ဆင္ျခင္ပါ''
''တင္ပါ့ဘုရား
မုိနာလီဇာပန္းခ်ီကားဟာ
တပည့္ေတာ္အတြက္ သိပ္မထူးျခားလွပါဘုရား''
''ပန္းခ်ီပညာအေပၚ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးမႈ တန္ဖုိးထားမႈ
စိတ္ဝင္စားမႈ စတဲ့ သဒၶါအစုပုိင္းမွာ အားနည္းသလုိ
ပန္းခ်ီပညာကုိလည္း ဆည္းပူးမႈ ေလ့လာမႈပညာကုိ သင္အားနည္းသ၍ မုိနာလီဇာပန္းခ်ီကားဟာ
မိန္းမတစ္ေယာက္ပုံဆုိတာထက္
ဘာမွမထူးျခားပါဘူး။
အမ်ားကသဲသဲလႈပ္ႏွစ္ျခိဳက္သည့္တုိင္
သင္ကေတာ့ နားလည္မွာမဟုတ္ဘူး။
အမ်ားအထင္ႀကီး ေအာင္ မုိနာလီဇာပန္းခ်ီကားက
ေကာင္းတယ္ အဆင့္ျမင့္တယ္
လႈိဳ႔ဝွက္တယ္လုိ ့ ေအာ္ေနသည့္တုိင္
သင္နားမလည္ဘူး''
က်ေနာ္ ရွင္သာရိပုတၱရာ
ဘာဆုိလုိတယ္ဆုိတာကုိ
နားလည္စျပဳလာသည္။
"ဒီမွာ ဒကာ။
ဘုရားဘုရားလုိ ့ သင္ဘယ္လုိပဲ
ေရရြတ္ေနပါေစ သင္ဟာလြဲမွားေသာပုံစံနဲ ့
ယုံႀကည္ေနရင္ ဒါကုိ ဥပါဒာန္လုိ ့ ေခၚတယ္။
သဒၶါလုိ ့မမည္ဘူး။
ဘုရားကုိ ဗုဒၶလုိ ့ျမင္ႏုိင္ဖုိ ့
စစ္မွန္ေသာသဒၶါလုိတယ္။
စစ္မွန္ေသာပညာလုိတယ္''
''ရွင္းပါဦးဘုရား''
''ျမစ္ကုိကူးဖုိ ့ရာ ေလွလုိတယ္။
ေလွလုိတယ္လုိ ့
အမ်ားကသိထားတယ္ဆုိပါစုိ ့။
ေလွကုိ ဘယ္လုိ လုိပါသလဲဒကာ'
''ေလွာ္ခတ္ဖုိ့ရာလုိပါတယ္ဘုရား''
''ေလွကုိ မည္ကဲ့သုိ ့ သေဘာထားျပီး ကုိးစားယုံႀကည္ရမွာလဲဒကာ''
''ေလွခတ္ျခင္းျဖင့္ တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့
ေရာက္ေစႏုိင္ေသာ အေထာက္အပံ့လုိ ့
သေဘာထားရမယ္ဘုရား''
''ဟုတ္ျပီဒကာ ။
အခ်ိဳ ့လူေတြဟာ ေလွသည္ ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့
ပုိ ့ေပးႏုိင္သည္ဟုသိထားသည္။
ဒီအထိအေတြးက မွန္ေသး၏။
သုိ ့ေသာ္ မည္သုိ ့မည္ပုံပုိ ့ ေပးသည္ကုိ သူတုိ ့မသိ။
ဒါေႀကာင့္ စင္ေဆာက္ျပီး ပူေဇာ္ပသႀကသည္။
တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့ပုိ ့ေပးရန္ဆုေတာင္းႀကသည္။
ထုိသူမ်ားသည္ တစ္ဖက္ကမ္းသုိ ့
ဘယ္ေတာ့မွ မေရာက္။
ႀကားဖူးနားဝျဖင့္ ေလွကုိတန္ဖုိးထား
ေသာ္လည္း ေလွ၏တန္ဖုိး အစစ္ကုိ နားလည္မည္လည္း မဟုတ္ေပ''
''သေဘာေပါက္ပါျပီဘုရား
တပည့္ေတာ္ဗုဒၶကုိ ျမင္ပါျပီဘုရား''
''မဟုတ္ေသးဘူးဒကာ။
သင္လည္းမျမင္ေသးပါဘူး။
ဗုဒၶကုိ ျမင္ခ်င္စိတ္ အရင္ ရွိပါေစ။
ဒါဟာ သဒၶါပါ။
ျမင္ေအာင္အားထုတ္ပါ။
ဒါဟာဝီရိယပါ။
ျမင္ေအာင္ဆင္ျခင္ပါ
ဒါဟာ ပညာပါ။
သင္က
ရဟန္းေဂါတမကုိ မျမင္ဖူးေသာ္လည္း
ဗုဒၶကုိ ျမင္ခြင့္ရွိပါတယ္။
ရဟန္းေဂါတမကုိ ျမင္ဖူးခဲ့ေသာလည္း ဗုဒၶကုိ
မျမင္ဖူးသူတုိ႔အား သင္ေမးစမ္းခဲ့ၿပီးၿပီမဟုတ္လား။
သစၥာေလးပါးကုိ သိျမင္ျခင္းကသာ
ဗုဒၶကုိ သိျမင္ျခင္းပါပဲ။
ဗုဒၶဟာ အေထာက္အပံ့ပါ။
သင္ကုိယ္တုိင္ ကေတာ့ အားထုတ္ေလွာ္ခတ္ပါ။
အတၱဟိအတၱေနာနာေထာ။
မိမိကုိယ္ကုိ ယုံႀကည္ကုိးစားပါ။
ဧေကာဓေမၼာျဖစ္ေသာ သတိတရားကုိ
လက္ကုိင္ထားပါ။
သံသရာ တစ္ဖက္ကမ္းကုိ လြတ္ေျမာက္ေအာင္
က်င့္ႀကံႀကပါ''
ဗုဒၶျပီးလ်ွင္
ပညာအရာမွာ အျမတ္ဆုံးေသာ
လက်ာ္ရံ အဂၢသာဝကႀကီး ရွင္သာရိပုတၱရာကုိ
ဦးခ်ကန္ေတာ့ျပီးျပန္ခဲ့ပါသည္။
ျပန္ခါနီးမွာ
''ေဟ့ ဒကာ သံဃာကုိ
ဘုန္းႀကီးမကြယ္ေစနဲ ့''
ဟူေသာ သတိေပးစကားကုိ မွတ္သားခဲ့ရင္း
#Error(Sithu)
9/5/2018
Credit
ပညာရွိအဖုိးအုိနဲ ့ဂ်စ္ပစီတစ္ဦး
ပညာရွိအဖုိးအုိနဲ့ဂ်စ္ပစီတစ္ဦး
****************************
ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္းကင္က
ႀကယ္အေႀကြကုိ ႀကည့္ရင္းျပံဳးတယ္...။
ပညာရိွအဖုိးအုိကေမးတယ္။
''မင္းကဘာလုိ ့ျပံဳးတာလဲ''
''ႀကယ္ေႀကြလုိ ့ေလ''
''ႀကယ္ေႀကြတယ္ဆုိတာသိလား''
''သိတယ္။ ႀကယ္ဆုိတာေႀကြတတ္တယ္။
ေနာက္ျပီး ႀကယ္ဟာ ေႀကြတဲ့အခါ ပုိလွတယ္။
ဒီေလာက္ပဲ''
''တကယ္ေတာ့ ႀကယ္ေႀကြတယ္ဆုိတာကုိ
မင္းမသိဘူးပဲ''
''အင္းေပါ့ သိသြားရင္
ဘယ္ျပံဳးႏုိင္ပါ့မလဲ။ ခင္ဗ်ားလုိ
ခပ္တည္တည္ႀကီးျဖစ္ေနမွာေပါ့။
အနည္းဆုံးေတာ့ က်ဳပ္ကမွ ျပံဳးလုိက္ရေသးတယ္''
အဖုိးအုိ မခံခ်ိမခံသာျဖစ္သြားတယ္။
''ဒႆနမပါတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ေပါ့ျပတ္လြန္းတယ္ကြ''
''ဟုတ္လား ဒါဆုိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမပါတဲ့
ဒႆနကလည္း ေလးလံလြန္းမယ္ ထင္ပါရဲ့''
''ငါ့ဒႆနေတြကုိနားလည္ဖုိ ့ မင္းေခါင္းထဲမွာ
ေနရာရွိပုံမရဘူး''
''က်ဳပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကုိခံစားဖုိ ့
ခင္ဗ်ားႏွလုံးသားမွာ ေနရာရွိပုံမရဘူး''
''လူဆုိတာေတြးေတာရမယ္ကြ''
''လူဆုိတာေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္ဗ်''
''ငါကေတြးေတာရတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္''
''က်ဳပ္က ဘယ္လုိေပ်ာ္ရႊင္ရမလဲ
ေတြးေတာေနတာ''
''မင္းႀကည့္ရတာ စာဖတ္ပုံမရဘူး'
''ခင္ဗ်ားႀကည့္ရတာ
စာကျပန္ဖတ္တာကုိခံေနရပုံပဲ''
အဖုိးအုိ ေဒါသထြက္လာတယ္။
ဒီဂ်စ္ပစီကုိႏုိင္ေအာင္မေျပာႏုိင္တာကုိ
မခံခ်ိမခံသာျဖစ္လာတယ္။
''ငါက အရင္က ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ကြ
ေနာက္ပုိင္းမွ ပညာေတြတတ္ျပီး
ပညာရွိအဖုိးအုိရယ္လုိ ့ျဖစ္လာတာ''
''က်ဳပ္က အရင္ ပညာရွိတစ္ေယာက္ဗ်။
ပညာသေဘာကုိနားလည္သြားမွ
ဂ်စ္ပစီျဖစ္သြားတာ''
''ဘယ္လုိ''
''မွတ္ထားပါ ။က်ဳပ္နာမည္
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနတ္စ္။
ေႏွာင္းလူေတြကေျပာႀကတယ္။
ေရာင့္ရဲျခင္းရဲ့ဘုရားသခင္၊
ဒါမွမဟုတ္ ရဲရင့္ျခင္းရဲ့ အရွင္သခင္။
က်ဳပ္ဆြဲတဲ့ပုံေပၚကုိ
အရိပ္ကြယ္လုိ ့အလက္ဇန္းဒါးကုိ
ေမာင္းထုတ္ဖူးတယ္''
''မင္းေမာင္းထုတ္တဲ့ အလက္ဇန္းဒါးက
ငါတပည့္ပဲ။
မွတ္ထား ။ငါ့နာမည္ အရစၥတုိလ္တယ္'
''ေႀသာ္ ခင္ဗ်ားတုိ ့ဆရာတပည့္ေတြက
က်ဳပ္ရဲ့ဒဏ္ကုိ ေတာ္ေတာ္ခံလုိက္ရတာပဲ''
လုိ ့ေျပာရင္း ရယ္ေမာရင္း
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနတ္စ္ဟာ ေျခဗလာနဲ ့
ထြက္ခြာသြားတယ္...။
အရစၥတုိတယ္လ္ ကေတာ့
ေတာက္တေခါက္ေခါက္နဲ ့
က်န္ေနရစ္ခဲ့တယ္...။
ေႀသာ္
ေနာက္တစ္ခါႀကယ္ေႀကြရင္
ငါျပံဳးလုိက္ရမလားလုိ ့မ်ား
ႏႈတ္ခမ္းကုိက္ခါ
စဥ္းစားေနေရာ့သလား။
#Error(Sithu).
Credit
****************************
ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္းကင္က
ႀကယ္အေႀကြကုိ ႀကည့္ရင္းျပံဳးတယ္...။
ပညာရိွအဖုိးအုိကေမးတယ္။
''မင္းကဘာလုိ ့ျပံဳးတာလဲ''
''ႀကယ္ေႀကြလုိ ့ေလ''
''ႀကယ္ေႀကြတယ္ဆုိတာသိလား''
''သိတယ္။ ႀကယ္ဆုိတာေႀကြတတ္တယ္။
ေနာက္ျပီး ႀကယ္ဟာ ေႀကြတဲ့အခါ ပုိလွတယ္။
ဒီေလာက္ပဲ''
''တကယ္ေတာ့ ႀကယ္ေႀကြတယ္ဆုိတာကုိ
မင္းမသိဘူးပဲ''
''အင္းေပါ့ သိသြားရင္
ဘယ္ျပံဳးႏုိင္ပါ့မလဲ။ ခင္ဗ်ားလုိ
ခပ္တည္တည္ႀကီးျဖစ္ေနမွာေပါ့။
အနည္းဆုံးေတာ့ က်ဳပ္ကမွ ျပံဳးလုိက္ရေသးတယ္''
အဖုိးအုိ မခံခ်ိမခံသာျဖစ္သြားတယ္။
''ဒႆနမပါတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ေပါ့ျပတ္လြန္းတယ္ကြ''
''ဟုတ္လား ဒါဆုိရင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမပါတဲ့
ဒႆနကလည္း ေလးလံလြန္းမယ္ ထင္ပါရဲ့''
''ငါ့ဒႆနေတြကုိနားလည္ဖုိ ့ မင္းေခါင္းထဲမွာ
ေနရာရွိပုံမရဘူး''
''က်ဳပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကုိခံစားဖုိ ့
ခင္ဗ်ားႏွလုံးသားမွာ ေနရာရွိပုံမရဘူး''
''လူဆုိတာေတြးေတာရမယ္ကြ''
''လူဆုိတာေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္ဗ်''
''ငါကေတြးေတာရတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္''
''က်ဳပ္က ဘယ္လုိေပ်ာ္ရႊင္ရမလဲ
ေတြးေတာေနတာ''
''မင္းႀကည့္ရတာ စာဖတ္ပုံမရဘူး'
''ခင္ဗ်ားႀကည့္ရတာ
စာကျပန္ဖတ္တာကုိခံေနရပုံပဲ''
အဖုိးအုိ ေဒါသထြက္လာတယ္။
ဒီဂ်စ္ပစီကုိႏုိင္ေအာင္မေျပာႏုိင္တာကုိ
မခံခ်ိမခံသာျဖစ္လာတယ္။
''ငါက အရင္က ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ကြ
ေနာက္ပုိင္းမွ ပညာေတြတတ္ျပီး
ပညာရွိအဖုိးအုိရယ္လုိ ့ျဖစ္လာတာ''
''က်ဳပ္က အရင္ ပညာရွိတစ္ေယာက္ဗ်။
ပညာသေဘာကုိနားလည္သြားမွ
ဂ်စ္ပစီျဖစ္သြားတာ''
''ဘယ္လုိ''
''မွတ္ထားပါ ။က်ဳပ္နာမည္
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနတ္စ္။
ေႏွာင္းလူေတြကေျပာႀကတယ္။
ေရာင့္ရဲျခင္းရဲ့ဘုရားသခင္၊
ဒါမွမဟုတ္ ရဲရင့္ျခင္းရဲ့ အရွင္သခင္။
က်ဳပ္ဆြဲတဲ့ပုံေပၚကုိ
အရိပ္ကြယ္လုိ ့အလက္ဇန္းဒါးကုိ
ေမာင္းထုတ္ဖူးတယ္''
''မင္းေမာင္းထုတ္တဲ့ အလက္ဇန္းဒါးက
ငါတပည့္ပဲ။
မွတ္ထား ။ငါ့နာမည္ အရစၥတုိလ္တယ္'
''ေႀသာ္ ခင္ဗ်ားတုိ ့ဆရာတပည့္ေတြက
က်ဳပ္ရဲ့ဒဏ္ကုိ ေတာ္ေတာ္ခံလုိက္ရတာပဲ''
လုိ ့ေျပာရင္း ရယ္ေမာရင္း
ဒုိင္ေအာ္ဂ်ီးနတ္စ္ဟာ ေျခဗလာနဲ ့
ထြက္ခြာသြားတယ္...။
အရစၥတုိတယ္လ္ ကေတာ့
ေတာက္တေခါက္ေခါက္နဲ ့
က်န္ေနရစ္ခဲ့တယ္...။
ေႀသာ္
ေနာက္တစ္ခါႀကယ္ေႀကြရင္
ငါျပံဳးလုိက္ရမလားလုိ ့မ်ား
ႏႈတ္ခမ္းကုိက္ခါ
စဥ္းစားေနေရာ့သလား။
#Error(Sithu).
Credit
"အတင္း "
"အတင္း "
အတင္းဆိုတာ ထက္ျမက္တဲ့ ဓားသြားထက္ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကို ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ မျမင္ေစဘဲ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။
သင္ဟာ ဘုရားသားသမီး တစ္ေယာက္ျဖစ္လာၿပီ ဆိုရင္ စကားကို ေျပာခ်င္တိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာလို႔ မရေတာ့ဘူး
သင့္ ႏုတ္က ထြက္တဲ့ စကားတိုင္းကို ဘုရားက အတည္ျပဳေပးေနတာ ျဖစ္တယ္
အထူးသျဖင့္ အတင္းစကားကို မေျပာမိဖို႔ ဆင္ျခင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အႏုတ္လကၡဏာေတြ မေျပာမိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
တစ္ခါက ဆိုကေရးတီး၏ တပည့္တစ္ဦးသည္ သူ႔ထံသို႔ ေျပးလာျပီး “ဆရာ ထင္မွတ္မထားတဲ့ သတင္းတစ္ခု ေျပာျပခ်င္တယ္” ဟူ ပ်ာပ်ာသလဲေျပာသည္။
ဆိုကေရးတီးက “ ခဏေနဦး....အခုေျပာမယ့္ စကားကုိ ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ စစ္ျပီးျပီလား” ဆိုကေရးတီး၏ ဆိုလိုခ်က္ကို သေဘာမေပါက္ေသာ တပည့္မွာ ေခါင္းခါျပသည္။
ဆိုကေရးတီးက ဆက္၍ “တစ္ျခားလူကို မေျပာခင္ ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ အရင္စစ္ရတယ္...ပထမ ဆန္ကာကို စစ္မွန္တဲ့ ဆန္ကာလို႔ေခၚတယ္။ ငါ့ကို ေျပာမယ့္ သတင္းက အမွန္လား”
“မွန္မမွန္ ကြ်န္ေတာ္လဲ မသိဘူး....လူေတြေျပာတာ ၾကားလိုက္လို႔”
“မွန္တယ္ မမွန္ဘူးဆိုတာကို မသိရင္ အဲဒီ သတင္းကို ဒုတိယဆန္ကာနဲ႔ စစ္ၾကည့္.... ငါ့ကိုေျပာမယ့္ သတင္းက အေကာင္းလား”
“မဟုတ္ဘူး”
“ဒီလိုဆိုရင္ တတိယဆန္ကာနဲ႔ ျပန္စစ္ၾကည့္... ငါ့ကို အရမ္းေျပာျပခ်င္ေနတဲ့ သတင္းက အေရးၾကီးတဲ့ သတင္း လား”
“ မၾကီးပါဘူး”
“အေရးမၾကီးတဲ့ သတင္း ေနာက္ျပီး အေကာင္းေျပာမယ့္ သတင္းလဲ မဟုတ္ျပန္ဘူး...
သတင္းမွန္ ဟုတ္လား မဟုတ္ဘူးလားဆိုတာလဲ မသိဘဲနဲ႔ ဘာလို႔ ေျပာျပခ်င္ရတာလဲ... ေျပာျပန္ရင္လဲ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ တာပဲ အဖတ္တင္မယ္။
မဟုတ္မမွန္ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြရဲ႕ စကားကို မယံုနဲ႔ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ သူေတြရဲ႔ စကားေတြ နားထဲ မ၀င္ေစနဲ႔။
သူတို႔ဟာ ေစတနာပါလို႔ ေျပာတာထက္ သူတစ္ပါးကို ေခ်ာက္တြန္းဖို႔က မ်ားတယ္။ အဲဒီလို လူမ်ဳိးနဲ႔ေပါင္းရင္ တစ္ေန႔ကိုယ္လည္း ေခ်ာက္တြန္းခံရတတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေျပာမယ့္ စကားကို ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ အရင္စစ္ေဆးသင့္တယ္”
အတင္းဆိုတာ ထက္ျမက္တဲ့ ဓားသြားထက္ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကို ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ မျမင္ေစဘဲ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။
တစ္ျခားလူ ထိခိုက္မွ ရလာမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ဳိးကို တစ္ခ်ဳိ႔က ႏွစ္သက္ တတ္ၾက တယ္။ စကားကို လူတိုင္းေျပာတတ္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ စကားေကာင္း ေတြကို လူတိုင္း မေျပာတတ္ၾကဘူး။
ဒါေၾကာင့္ စကားေျပာတဲ့ ေနရာမွာ ဆင္ျခင္ၾကပါစို႔ ။
credit
အတင္းဆိုတာ ထက္ျမက္တဲ့ ဓားသြားထက္ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကို ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ မျမင္ေစဘဲ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။
သင္ဟာ ဘုရားသားသမီး တစ္ေယာက္ျဖစ္လာၿပီ ဆိုရင္ စကားကို ေျပာခ်င္တိုင္း ေလွ်ာက္ေျပာလို႔ မရေတာ့ဘူး
သင့္ ႏုတ္က ထြက္တဲ့ စကားတိုင္းကို ဘုရားက အတည္ျပဳေပးေနတာ ျဖစ္တယ္
အထူးသျဖင့္ အတင္းစကားကို မေျပာမိဖို႔ ဆင္ျခင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အႏုတ္လကၡဏာေတြ မေျပာမိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။
တစ္ခါက ဆိုကေရးတီး၏ တပည့္တစ္ဦးသည္ သူ႔ထံသို႔ ေျပးလာျပီး “ဆရာ ထင္မွတ္မထားတဲ့ သတင္းတစ္ခု ေျပာျပခ်င္တယ္” ဟူ ပ်ာပ်ာသလဲေျပာသည္။
ဆိုကေရးတီးက “ ခဏေနဦး....အခုေျပာမယ့္ စကားကုိ ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ စစ္ျပီးျပီလား” ဆိုကေရးတီး၏ ဆိုလိုခ်က္ကို သေဘာမေပါက္ေသာ တပည့္မွာ ေခါင္းခါျပသည္။
ဆိုကေရးတီးက ဆက္၍ “တစ္ျခားလူကို မေျပာခင္ ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ အရင္စစ္ရတယ္...ပထမ ဆန္ကာကို စစ္မွန္တဲ့ ဆန္ကာလို႔ေခၚတယ္။ ငါ့ကို ေျပာမယ့္ သတင္းက အမွန္လား”
“မွန္မမွန္ ကြ်န္ေတာ္လဲ မသိဘူး....လူေတြေျပာတာ ၾကားလိုက္လို႔”
“မွန္တယ္ မမွန္ဘူးဆိုတာကို မသိရင္ အဲဒီ သတင္းကို ဒုတိယဆန္ကာနဲ႔ စစ္ၾကည့္.... ငါ့ကိုေျပာမယ့္ သတင္းက အေကာင္းလား”
“မဟုတ္ဘူး”
“ဒီလိုဆိုရင္ တတိယဆန္ကာနဲ႔ ျပန္စစ္ၾကည့္... ငါ့ကို အရမ္းေျပာျပခ်င္ေနတဲ့ သတင္းက အေရးၾကီးတဲ့ သတင္း လား”
“ မၾကီးပါဘူး”
“အေရးမၾကီးတဲ့ သတင္း ေနာက္ျပီး အေကာင္းေျပာမယ့္ သတင္းလဲ မဟုတ္ျပန္ဘူး...
သတင္းမွန္ ဟုတ္လား မဟုတ္ဘူးလားဆိုတာလဲ မသိဘဲနဲ႔ ဘာလို႔ ေျပာျပခ်င္ရတာလဲ... ေျပာျပန္ရင္လဲ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ တာပဲ အဖတ္တင္မယ္။
မဟုတ္မမွန္ေျပာတတ္တဲ့ လူေတြရဲ႕ စကားကို မယံုနဲ႔ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ သူေတြရဲ႔ စကားေတြ နားထဲ မ၀င္ေစနဲ႔။
သူတို႔ဟာ ေစတနာပါလို႔ ေျပာတာထက္ သူတစ္ပါးကို ေခ်ာက္တြန္းဖို႔က မ်ားတယ္။ အဲဒီလို လူမ်ဳိးနဲ႔ေပါင္းရင္ တစ္ေန႔ကိုယ္လည္း ေခ်ာက္တြန္းခံရတတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေျပာမယ့္ စကားကို ဆန္ကာသံုးခုနဲ႔ အရင္စစ္ေဆးသင့္တယ္”
အတင္းဆိုတာ ထက္ျမက္တဲ့ ဓားသြားထက္ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ လူတစ္ေယာက္ ကို ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ မျမင္ေစဘဲ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။
တစ္ျခားလူ ထိခိုက္မွ ရလာမယ့္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ဳိးကို တစ္ခ်ဳိ႔က ႏွစ္သက္ တတ္ၾက တယ္။ စကားကို လူတိုင္းေျပာတတ္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ စကားေကာင္း ေတြကို လူတိုင္း မေျပာတတ္ၾကဘူး။
ဒါေၾကာင့္ စကားေျပာတဲ့ ေနရာမွာ ဆင္ျခင္ၾကပါစို႔ ။
credit
Sunday, August 4, 2019
''သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္း ထုိးမလား''
ဒီေန႔ တေန႔လံုးရဲ႕ အႀကိဳက္ဆံုး post ☺
''သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္း ထုိးမလား''
စိန္ေခၚခံရတဲ့လူငယ္ဟာ ကြက္ခနဲ မ်က္ႏွာပ်က္သြားတယ္
စိတ္ထဲမွာလည္း ပူကနဲရွက္သြားတယ္
လူမုိက္အျဖစ္ ထင္ရွားသူ
လက္သြက္သူ လက္ရဲသူအျဖစ္ ထင္ရွားသူတစ္ေယာက္ကုိ ယွဥ္ထုိး
ဖုိ ့ ႏုိင္ ႏုိင္ေခ်က နည္းပါးလြန္းတယ္
ေရွာင္ထြက္ဖုိ ့ကလည္း ခက္ေနတယ္
ေႀကာက္ရြံ ့ေနသလုိလည္း ခံစားရတယ္
ေဒါသလည္း ထြက္တယ္
''ေဟ့ေကာင္ ငါေျပာတာႀကားလား
ငါမင္းကုိ မ်ွမ်ွတတ စိန္ေခၚတာ
မထုိးရဲဘူးလား
မင္းအေျခာက္လား''
အဲ့ဒိအခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က ဝင္ပါလာတယ္
''စိန္ေခၚတဲ့ညီေလး
မိတ္ဆက္ရ ဦးမယ္
ကုိယ္က ဒီက နယ္ထိန္းပါ''
စကားမဆုံးခင္ လူမုိက္ဆုိသူ မ်က္ႏွာ အမူအရာေျပာင္းသြားတယ္
''မေႀကာက္ပါနဲ ့ကြ
အေရးယူဖုိ ့မဟုတ္ဘူး
ညႈိႏႈိင္းေပးမလုိ ့
တားတာမ်ိ ဳးမဟုတ္ဘူး
မင္းက ေျပာတယ္
သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္း
ထုိးမလား
မင္းဆုိလုိတာက သတၱိရွိသူက တစ္ေယာက္ခ်င္းထုိးတယ္ေပါ့
အဲ့ဒါ မ်ွတမႈမဟုတ္ဘူး
ငါ့စကားႏြားရေျပာနည္း လုိ ့ေခၚတယ္
မင္းကခ်ီးႀကိဳက္တယ္ ဆုိပါေတာ့ကြာ
သတၱိရွိရင္ ခ်ီးျပိဳင္စားမလားလုိ ့
စိန္ေခၚတာ မ်ွတရဲ့လား
ရန္ျဖစ္တယ္ဆုိတာလည္း မင္းလုပ္ေနႀကအလုပ္တစ္ခု
မင္းက်ြမ္းက်င္တဲ့အရာ တစ္ခု
မင္းစိန္ေခၚတဲ့လူက က်ြမ္းခ်င္မွ က်ြမ္းမွာေပါ့ ယဥ္ပါးခ်င္မွ ယဥ္ပါးမွာ ေပါ့ မင္းနယ္ထဲမင္းဆြဲေခၚျပီး
မ်ွတတယ္လုိ ့ မထင္နဲ ့
ကဲ ဟုိညီေလး မင္းက်ြမ္းက်င္တဲ့ အားကစားဘာရွိလဲ'
''က်ေနာ္ စစ္တုရင္ ေကာင္းေကာင္းထုိးတတ္ပါတယ္''
''ကဲ ဒီညီေလးဘက္ကငါေနမယ္ကြာ
စစ္တုရင္ ျပိဳင္ထုိးႀက
မ်က္ႏွာကုိ သုံးခ်က္ထုိးေႀကးေလာင္းမယ္
၅မိနစ္အျမန္ပြဲကြာ''
လူမုိက္ဆုိသူ က ေခါင္းရမ္းတယ္
''က်ေနာ္စစ္တုရင္ မထုိးတတ္ဘူး'
'သတၱိရွိရင္ ထုိးေလကြာ
တစ္ေယာက္ခ်င္းထုိးရတာပဲကုိ''
''ဘာဆုိင္လုိ ့လဲဗ်''
''ဒါမင္းေျပာတဲ့ ေလာဂ်စ္ပဲေလ
သတၱိရွိရင္ဆုိတဲ့စကားခံျပီး
စိန္ေခၚတာ မ်ွတရဲ့လား
မင္းသိလား
ငါလည္း လူမိုက္ဆုိတဲ့သူေတြနဲ ့
ပတ္သတ္ေနရတဲ့ ရဲတစ္ေယာက္
လူမုိက္ေတြကုိ အျပစ္ျမင္တာထက္
သနားတာက ပုိတယ္
လူအထင္ႀကီးခံစရာ အျခားအစြမ္းအစမရွိေတာ့ မုိက္ဂုဏ္ေလးျပခ်င္ႀကတယ္
ေတာတြင္းဥပေဒဆန္ဆန္ ေျဖရွင္းႀကတာကုိ အမွန္လုိ ့ ထင္ေနႀကတယ္
တကယ္ေတာ့ မင္းတုိ ့လက္သီးခ်က္ေတြမွာ ခံရသူဟာ ျပင္ပဒဏ္ရာတင္မက သိကၡာေတြပါ အလႊာလုိက္ကြာက်တာကုိ မင္းတုိ ့ သတိမထားမိဘူး
မင္းတုိ ့ကေတာ့ ငါေဆာ္လုိက္တာ ငါတီးလုိက္တာဆုိျပီး ဂုဏ္ယူခ်င္ႀကတယ္
ထုိးရဲႀကိတ္ရဲတာ သတ္ရဲျဖတ္ရဲတာကုိ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ့ စံလုိ ့ ေတာ့ လာမသတ္မွတ္နဲ ့
တိရိစာၧန္ေတြမွာ ေတာင္ အဲ့ဒိစိတ္ရွိတယ္
သတၱိေတာ့မဟုတ္ဘူး
အဲ့ဒါ ႀကီးႏုိင္ငယ္ညွင္းစိတ္
ေယာက်ာ္းရယ္လုိ ့ genderခြဲမေနေတာ့ဘူး
လူမွန္ရင္ ထားရွိရမယ့္စိတ္က တရားမ်ွတမႈ တာဝန္ယူမႈ တာဝန္ခံမႈပဲ
ေအး ငါေလေႀကာရွည္ေနရတာ
ဒီနယ္ရဲ့ နယ္ထိန္းအျဖစ္ လာထိန္းတဲ့ သေဘာပဲ...
ေထာင္ထဲသြားမလားလုိ ့ ငါမေျခာက္ခ်င္ဘူး
ေထာင္ဆုိတာဆုံးမတဲ့ေနရာမဟုတ္ပဲ
လူမုိက္ျဖစ္ေႀကာင္း certificate ထုတ္ေပးတဲ့ေနရာျဖစ္ေနျပီ
ေထာင္ထြက္ကြဆုိရင္ တရားဝင္ မုိက္ခြင့္ေပးထားတာလုိလုိနဲ ့
ငါသိတယ္ အခုငါေျပာတဲ့စကားေတြ
မင္းနားဝင္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး
မင္းကုိ သုံးသပ္ဖုိ ့ပဲ ငါေတာင္းဆုိတယ္
အကယ္၍မ်ား မင္းက one by one ထုိးတာကုိမွ သတၱိလုိ ့ထင္ရင္
မင္းနဲ ့ငါထုိးမယ္
လက္ဗလာနဲ ့ထုိးမယ္
အထိအခုိက္နည္းတာေပါ့
အႏုိင္အရႈံးအေျဖေပၚရင္ ရပ္မယ္
တစ္လအတြင္း မင္းထုိးခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ဖုန္းေခၚလုိက္
ရုိးရာလက္ေဝွ ့ထုိးမယ္
ဖုန္းနံပါတ္ေပးထားခဲ့မယ္
အဲ... သတၱိရွိလုိ ့စိန္ေခၚတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး
ငါႏုိင္မယ္ထင္လုိ ့''
****************************
သူရဲေကာင္းဝါဒ စံလြဲတဲ့ေခတ္မုိ ့ ႏုိင္ငံအႏွံ ကမာၻအႏွံ ့မွာ လူငယ္ေတြရဲ့ရင္ထဲ ဒီလုိလက္နဲ ့ ရွင္းတာကုိ အမွန္တရားလုိ ့
ထင္ေနႀကတယ္
ရန္ပြဲေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္
ျဖစ္ေနႀကဆဲ
ျဖစ္လိမ့္ဦးမယ္
ဒီအေတြးအေခၚေတြရွိေနသမ်ွေတာ့
ရန္ပြဲေတြမွာ ေအာင္ႏုိင္သူေတြ လက္မေထာင္ႀကလိမ့္မယ္
အႏုိင္က်င့္တယ္လုိ ့ပဲေခၚရမယ္
အႏုိင္က်င့္တာနည္းအမ်ိ ဳးမ်ိ ဳးေပါ့
ကာယသာသူက ကာယဗလနဲ ့ အႏုိင္က်င့္တယ္
ဥာဏသာသူက ဥာဏဗလနဲ ့
အႏုိင္က်င့္တယ္
ေငြရွိသူက ေဘာဂဗလနဲ ့အႏုိင္က်င့္တယ္
အာဏာရွိသူက မိတၱဗလနဲ ့ အႏုိင္က်င့္တယ္
ေႀကာက္ရြံ ့တတ္သူေတြရယ္
အားနည္းသူေတြရယ္ဟာ
အႏုိင္က်င့္ခံရတတ္တယ္
ခ်စ္သူက ဆုံရႈံးရမွာေႀကာက္လြန္းေတာ့
ခ်စ္သူက အႏုိင္က်င့္တယ္
က်ေနာ္ကေတာ့ အႏုိင္က်င့္တာတုိ ့
အက်ပ္ကုိင္တာတုိ ့ကုိ သိပ္မုန္းတဲ့ လူတန္းစားေပါ့
မေႀကာက္ခ်င္ေပမယ့္ အားနည္းလုိ ့ ခံခဲ့ရတာေတြရွိတယ္
ဒီဇာတ္လမ္းမွာ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ ဘာေႀကာင့္ ျပသနာျဖစ္လဲဆုိတာကုိ မေဖာ္ျပထားဘူး
ဝင္ထိန္းသူကုိက်ေတာ့ ရဲအျဖစ္ထား တာက ရဲမွသာ ဒီစကားေတြ
ေဖာ္ျပဖုိ ့ အဆင္ေျပမွာမုိ ့ပါ
စကားေျပာခန္းေလးနဲ ့ က်ေနာ့္အေတြးကုိ မ်ွေဝျခင္းမွ်သာ
ေျပာေနက်အတုိင္း က်ေနာ္လြဲႏုိင္ပါတယ္
#Error(Sithu)
Credit
''သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္း ထုိးမလား''
စိန္ေခၚခံရတဲ့လူငယ္ဟာ ကြက္ခနဲ မ်က္ႏွာပ်က္သြားတယ္
စိတ္ထဲမွာလည္း ပူကနဲရွက္သြားတယ္
လူမုိက္အျဖစ္ ထင္ရွားသူ
လက္သြက္သူ လက္ရဲသူအျဖစ္ ထင္ရွားသူတစ္ေယာက္ကုိ ယွဥ္ထုိး
ဖုိ ့ ႏုိင္ ႏုိင္ေခ်က နည္းပါးလြန္းတယ္
ေရွာင္ထြက္ဖုိ ့ကလည္း ခက္ေနတယ္
ေႀကာက္ရြံ ့ေနသလုိလည္း ခံစားရတယ္
ေဒါသလည္း ထြက္တယ္
''ေဟ့ေကာင္ ငါေျပာတာႀကားလား
ငါမင္းကုိ မ်ွမ်ွတတ စိန္ေခၚတာ
မထုိးရဲဘူးလား
မင္းအေျခာက္လား''
အဲ့ဒိအခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က ဝင္ပါလာတယ္
''စိန္ေခၚတဲ့ညီေလး
မိတ္ဆက္ရ ဦးမယ္
ကုိယ္က ဒီက နယ္ထိန္းပါ''
စကားမဆုံးခင္ လူမုိက္ဆုိသူ မ်က္ႏွာ အမူအရာေျပာင္းသြားတယ္
''မေႀကာက္ပါနဲ ့ကြ
အေရးယူဖုိ ့မဟုတ္ဘူး
ညႈိႏႈိင္းေပးမလုိ ့
တားတာမ်ိ ဳးမဟုတ္ဘူး
မင္းက ေျပာတယ္
သတၱိရွိရင္ တစ္ေယာက္ခ်င္း
ထုိးမလား
မင္းဆုိလုိတာက သတၱိရွိသူက တစ္ေယာက္ခ်င္းထုိးတယ္ေပါ့
အဲ့ဒါ မ်ွတမႈမဟုတ္ဘူး
ငါ့စကားႏြားရေျပာနည္း လုိ ့ေခၚတယ္
မင္းကခ်ီးႀကိဳက္တယ္ ဆုိပါေတာ့ကြာ
သတၱိရွိရင္ ခ်ီးျပိဳင္စားမလားလုိ ့
စိန္ေခၚတာ မ်ွတရဲ့လား
ရန္ျဖစ္တယ္ဆုိတာလည္း မင္းလုပ္ေနႀကအလုပ္တစ္ခု
မင္းက်ြမ္းက်င္တဲ့အရာ တစ္ခု
မင္းစိန္ေခၚတဲ့လူက က်ြမ္းခ်င္မွ က်ြမ္းမွာေပါ့ ယဥ္ပါးခ်င္မွ ယဥ္ပါးမွာ ေပါ့ မင္းနယ္ထဲမင္းဆြဲေခၚျပီး
မ်ွတတယ္လုိ ့ မထင္နဲ ့
ကဲ ဟုိညီေလး မင္းက်ြမ္းက်င္တဲ့ အားကစားဘာရွိလဲ'
''က်ေနာ္ စစ္တုရင္ ေကာင္းေကာင္းထုိးတတ္ပါတယ္''
''ကဲ ဒီညီေလးဘက္ကငါေနမယ္ကြာ
စစ္တုရင္ ျပိဳင္ထုိးႀက
မ်က္ႏွာကုိ သုံးခ်က္ထုိးေႀကးေလာင္းမယ္
၅မိနစ္အျမန္ပြဲကြာ''
လူမုိက္ဆုိသူ က ေခါင္းရမ္းတယ္
''က်ေနာ္စစ္တုရင္ မထုိးတတ္ဘူး'
'သတၱိရွိရင္ ထုိးေလကြာ
တစ္ေယာက္ခ်င္းထုိးရတာပဲကုိ''
''ဘာဆုိင္လုိ ့လဲဗ်''
''ဒါမင္းေျပာတဲ့ ေလာဂ်စ္ပဲေလ
သတၱိရွိရင္ဆုိတဲ့စကားခံျပီး
စိန္ေခၚတာ မ်ွတရဲ့လား
မင္းသိလား
ငါလည္း လူမိုက္ဆုိတဲ့သူေတြနဲ ့
ပတ္သတ္ေနရတဲ့ ရဲတစ္ေယာက္
လူမုိက္ေတြကုိ အျပစ္ျမင္တာထက္
သနားတာက ပုိတယ္
လူအထင္ႀကီးခံစရာ အျခားအစြမ္းအစမရွိေတာ့ မုိက္ဂုဏ္ေလးျပခ်င္ႀကတယ္
ေတာတြင္းဥပေဒဆန္ဆန္ ေျဖရွင္းႀကတာကုိ အမွန္လုိ ့ ထင္ေနႀကတယ္
တကယ္ေတာ့ မင္းတုိ ့လက္သီးခ်က္ေတြမွာ ခံရသူဟာ ျပင္ပဒဏ္ရာတင္မက သိကၡာေတြပါ အလႊာလုိက္ကြာက်တာကုိ မင္းတုိ ့ သတိမထားမိဘူး
မင္းတုိ ့ကေတာ့ ငါေဆာ္လုိက္တာ ငါတီးလုိက္တာဆုိျပီး ဂုဏ္ယူခ်င္ႀကတယ္
ထုိးရဲႀကိတ္ရဲတာ သတ္ရဲျဖတ္ရဲတာကုိ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ရဲ့ စံလုိ ့ ေတာ့ လာမသတ္မွတ္နဲ ့
တိရိစာၧန္ေတြမွာ ေတာင္ အဲ့ဒိစိတ္ရွိတယ္
သတၱိေတာ့မဟုတ္ဘူး
အဲ့ဒါ ႀကီးႏုိင္ငယ္ညွင္းစိတ္
ေယာက်ာ္းရယ္လုိ ့ genderခြဲမေနေတာ့ဘူး
လူမွန္ရင္ ထားရွိရမယ့္စိတ္က တရားမ်ွတမႈ တာဝန္ယူမႈ တာဝန္ခံမႈပဲ
ေအး ငါေလေႀကာရွည္ေနရတာ
ဒီနယ္ရဲ့ နယ္ထိန္းအျဖစ္ လာထိန္းတဲ့ သေဘာပဲ...
ေထာင္ထဲသြားမလားလုိ ့ ငါမေျခာက္ခ်င္ဘူး
ေထာင္ဆုိတာဆုံးမတဲ့ေနရာမဟုတ္ပဲ
လူမုိက္ျဖစ္ေႀကာင္း certificate ထုတ္ေပးတဲ့ေနရာျဖစ္ေနျပီ
ေထာင္ထြက္ကြဆုိရင္ တရားဝင္ မုိက္ခြင့္ေပးထားတာလုိလုိနဲ ့
ငါသိတယ္ အခုငါေျပာတဲ့စကားေတြ
မင္းနားဝင္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး
မင္းကုိ သုံးသပ္ဖုိ ့ပဲ ငါေတာင္းဆုိတယ္
အကယ္၍မ်ား မင္းက one by one ထုိးတာကုိမွ သတၱိလုိ ့ထင္ရင္
မင္းနဲ ့ငါထုိးမယ္
လက္ဗလာနဲ ့ထုိးမယ္
အထိအခုိက္နည္းတာေပါ့
အႏုိင္အရႈံးအေျဖေပၚရင္ ရပ္မယ္
တစ္လအတြင္း မင္းထုိးခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ဖုန္းေခၚလုိက္
ရုိးရာလက္ေဝွ ့ထုိးမယ္
ဖုန္းနံပါတ္ေပးထားခဲ့မယ္
အဲ... သတၱိရွိလုိ ့စိန္ေခၚတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး
ငါႏုိင္မယ္ထင္လုိ ့''
****************************
သူရဲေကာင္းဝါဒ စံလြဲတဲ့ေခတ္မုိ ့ ႏုိင္ငံအႏွံ ကမာၻအႏွံ ့မွာ လူငယ္ေတြရဲ့ရင္ထဲ ဒီလုိလက္နဲ ့ ရွင္းတာကုိ အမွန္တရားလုိ ့
ထင္ေနႀကတယ္
ရန္ပြဲေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္
ျဖစ္ေနႀကဆဲ
ျဖစ္လိမ့္ဦးမယ္
ဒီအေတြးအေခၚေတြရွိေနသမ်ွေတာ့
ရန္ပြဲေတြမွာ ေအာင္ႏုိင္သူေတြ လက္မေထာင္ႀကလိမ့္မယ္
အႏုိင္က်င့္တယ္လုိ ့ပဲေခၚရမယ္
အႏုိင္က်င့္တာနည္းအမ်ိ ဳးမ်ိ ဳးေပါ့
ကာယသာသူက ကာယဗလနဲ ့ အႏုိင္က်င့္တယ္
ဥာဏသာသူက ဥာဏဗလနဲ ့
အႏုိင္က်င့္တယ္
ေငြရွိသူက ေဘာဂဗလနဲ ့အႏုိင္က်င့္တယ္
အာဏာရွိသူက မိတၱဗလနဲ ့ အႏုိင္က်င့္တယ္
ေႀကာက္ရြံ ့တတ္သူေတြရယ္
အားနည္းသူေတြရယ္ဟာ
အႏုိင္က်င့္ခံရတတ္တယ္
ခ်စ္သူက ဆုံရႈံးရမွာေႀကာက္လြန္းေတာ့
ခ်စ္သူက အႏုိင္က်င့္တယ္
က်ေနာ္ကေတာ့ အႏုိင္က်င့္တာတုိ ့
အက်ပ္ကုိင္တာတုိ ့ကုိ သိပ္မုန္းတဲ့ လူတန္းစားေပါ့
မေႀကာက္ခ်င္ေပမယ့္ အားနည္းလုိ ့ ခံခဲ့ရတာေတြရွိတယ္
ဒီဇာတ္လမ္းမွာ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ ဘာေႀကာင့္ ျပသနာျဖစ္လဲဆုိတာကုိ မေဖာ္ျပထားဘူး
ဝင္ထိန္းသူကုိက်ေတာ့ ရဲအျဖစ္ထား တာက ရဲမွသာ ဒီစကားေတြ
ေဖာ္ျပဖုိ ့ အဆင္ေျပမွာမုိ ့ပါ
စကားေျပာခန္းေလးနဲ ့ က်ေနာ့္အေတြးကုိ မ်ွေဝျခင္းမွ်သာ
ေျပာေနက်အတုိင္း က်ေနာ္လြဲႏုိင္ပါတယ္
#Error(Sithu)
Credit
" သူတို႔ကို ေက်းဇူး တင္ပါ "
" သူတို႔ကို ေက်းဇူး တင္ပါ "
***********************
သင့္အား ထိခိုက္နာက်င္ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္စိတ္ဓာတ္ ပိုႀကံ့ခိုင္ခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား ခလုတ္တိုက္လဲက်ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္ေျခႏွစ္ဖက္ ပိုသန္မာခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား လိမ္ညာခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင္အသိဉာဏ္ ပိုတိုးခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား အထင္အျမင္ေသးသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္ ကိုယ္ သင္ေလးစားရမွန္း သိခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား စြန႔္လြတ္ခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္ ကိုယ္ သင္ အားကိုးတတ္ခဲ့လို႔ပါပဲ။
ၿပီးေတာ့ ေခါင္းင႔ုံထားပါ။ ေခါင္ငုံ႔ျခင္းသည္ အရႈံးေပးျခင္း မဟုတ္ဘဲ မထင္မွတ္ဘဲ ဘဝကို ပိုၿပီးေတာက္ေျပာင္ ေစပါတယ္
ဂရိပညာရွင္ ဆိုကေရးတီးကို လူတစ္ဦးက…ဒီလို ေမးခဲ့တယ္။
“ဒီနယ္မွာ မင္းက ပညာ အရွိဆုံုးဟုတ္လား…! ဒါဆိုရင္… မင္းကို ေမးမယ္။ ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးရဲ့ အျမင့္က ဘယ္ေလာက္လဲ…?”
“၃ေပ” ……ဆိုကေရးတီး က မဆိုင္းမတြေျဖတယ္။
“၃ေပ…! ငါတို႔လူေတြေတာင္ ၅ေပ အျမင့္ရွိၾကတယ္။ ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးက ၃ေပ ပဲရွိတယ္ဆိုရင္…
ငါတို႔က ေကာင္းကင္ကို ေဖာက္ထြက္သြားၾကမွာေပါ့!”
“ဟုတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၃ေပ ထက္ျမင့္တဲ့လူေတြက ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးအျမင့္ထက္ ျမင့္ခဲ့လို႔…ေခါင္းငုံ႔ဖို႔ နားလည္တတ္ရမယ္” …လို႔ ဆိုကေရးတီး က ေျပာ ခဲ့တယ္။
သူေျပာတဲ့…“ေခါင္းငုံ႔တတ္ရမယ္နဲ႔ ေခါင္းငုံ႔ဖို႔… နားလည္ရမယ္”…ဆိုတဲ့စကားေတြဟာ…
သင့္မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အရည္အခ်င္း ရွိေနပါေစ၊ ရာထူးအာဏာ ျပည့္စုံေနပါေစ… က်ယ္ေျပာတဲ့… ေလာကႀကီးထဲမွာ…သင္ဟာ အမႈန္ေလးတစ္ခုသာ… ျဖစ္တယ္။ ေသးငယ္တဲ့ အမႈန္ေလးပဲျဖစ္တယ္။
ရည္႐ြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ကို ျမင့္ျမင့္ထားေလ… လူ႔ဘဝ ဇာတ္ခုံမွာ…အသံ နိမ့္နိမ့္ သီဆိုရေလ၊ဘဝ အေျခအေန ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ရေလ ျဖစ္တယ္။ မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ္ခ်ၿပီး… သူတစ္ပါးကို…အေလးေပးရမွာျဖစ္တယ္။မိမိကိုယ္ကို… အထင္ႀကီးသူေတြဟာ…တစ္ပါးသူရဲ့ေကာင္းကြက္ကို… မျမင္တတ္သူေတြျဖစ္တယ္။မာန္မာန ေဒါသႀကီးသူေတြ ဟာ ေလာကအလွအပကို မျမင္တတ္သူေတြျဖစ္တယ္။ ေခါင္းငုံ႔ ၿပီး မေမာက္မာ၊မဝံ့ႂကြားတတ္သူေတြကမွ… သြန္သင္ဆုံးမတာေတြကို ခံယူတတ္မယ္၊ သူတပါးရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈကို မုဒိတာ ပြားမယ္၊ ဝမ္းသာပီတိျဖစ္မယ္။ သူတပါးကို ကိုယ္ခ်င္းစာ နားလည္တတ္ၿပီး အခက္အခဲ ျပႆနာေတြကို ေခါင္းေအးေအး…ရင္ဆိုင္ တတ္မွာ ျဖစ္တယ္။
ထို႔ေၾကာင့္ ————
သင့္အား ထိခိုက္နာက်င္ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား ခလုတ္တိုက္လဲက်ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား လိမ္ညာခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား အထင္အျမင္ေသးသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား စြန႔္လြတ္ခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
ၿပီးေတာ့ သင္ ေခါင္းငုံ႔ ထားလိုက္ပါ။
ဒီေလာကႀကီးက သင့္အတြက္ျဖစ္လာမွာပါ။
#Credit_ဝင္းသု
***********************
သင့္အား ထိခိုက္နာက်င္ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္စိတ္ဓာတ္ ပိုႀကံ့ခိုင္ခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား ခလုတ္တိုက္လဲက်ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္ေျခႏွစ္ဖက္ ပိုသန္မာခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား လိမ္ညာခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင္အသိဉာဏ္ ပိုတိုးခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား အထင္အျမင္ေသးသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္ ကိုယ္ သင္ေလးစားရမွန္း သိခဲ့လို႔ပါပဲ။
သင့္အား စြန႔္လြတ္ခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သူ႔ေၾကာင့္ သင့္ ကိုယ္ သင္ အားကိုးတတ္ခဲ့လို႔ပါပဲ။
ၿပီးေတာ့ ေခါင္းင႔ုံထားပါ။ ေခါင္ငုံ႔ျခင္းသည္ အရႈံးေပးျခင္း မဟုတ္ဘဲ မထင္မွတ္ဘဲ ဘဝကို ပိုၿပီးေတာက္ေျပာင္ ေစပါတယ္
ဂရိပညာရွင္ ဆိုကေရးတီးကို လူတစ္ဦးက…ဒီလို ေမးခဲ့တယ္။
“ဒီနယ္မွာ မင္းက ပညာ အရွိဆုံုးဟုတ္လား…! ဒါဆိုရင္… မင္းကို ေမးမယ္။ ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးရဲ့ အျမင့္က ဘယ္ေလာက္လဲ…?”
“၃ေပ” ……ဆိုကေရးတီး က မဆိုင္းမတြေျဖတယ္။
“၃ေပ…! ငါတို႔လူေတြေတာင္ ၅ေပ အျမင့္ရွိၾကတယ္။ ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးက ၃ေပ ပဲရွိတယ္ဆိုရင္…
ငါတို႔က ေကာင္းကင္ကို ေဖာက္ထြက္သြားၾကမွာေပါ့!”
“ဟုတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၃ေပ ထက္ျမင့္တဲ့လူေတြက ေကာင္းကင္နဲ႔ ေျမႀကီးအျမင့္ထက္ ျမင့္ခဲ့လို႔…ေခါင္းငုံ႔ဖို႔ နားလည္တတ္ရမယ္” …လို႔ ဆိုကေရးတီး က ေျပာ ခဲ့တယ္။
သူေျပာတဲ့…“ေခါင္းငုံ႔တတ္ရမယ္နဲ႔ ေခါင္းငုံ႔ဖို႔… နားလည္ရမယ္”…ဆိုတဲ့စကားေတြဟာ…
သင့္မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အရည္အခ်င္း ရွိေနပါေစ၊ ရာထူးအာဏာ ျပည့္စုံေနပါေစ… က်ယ္ေျပာတဲ့… ေလာကႀကီးထဲမွာ…သင္ဟာ အမႈန္ေလးတစ္ခုသာ… ျဖစ္တယ္။ ေသးငယ္တဲ့ အမႈန္ေလးပဲျဖစ္တယ္။
ရည္႐ြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ကို ျမင့္ျမင့္ထားေလ… လူ႔ဘဝ ဇာတ္ခုံမွာ…အသံ နိမ့္နိမ့္ သီဆိုရေလ၊ဘဝ အေျခအေန ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ရေလ ျဖစ္တယ္။ မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ္ခ်ၿပီး… သူတစ္ပါးကို…အေလးေပးရမွာျဖစ္တယ္။မိမိကိုယ္ကို… အထင္ႀကီးသူေတြဟာ…တစ္ပါးသူရဲ့ေကာင္းကြက္ကို… မျမင္တတ္သူေတြျဖစ္တယ္။မာန္မာန ေဒါသႀကီးသူေတြ ဟာ ေလာကအလွအပကို မျမင္တတ္သူေတြျဖစ္တယ္။ ေခါင္းငုံ႔ ၿပီး မေမာက္မာ၊မဝံ့ႂကြားတတ္သူေတြကမွ… သြန္သင္ဆုံးမတာေတြကို ခံယူတတ္မယ္၊ သူတပါးရဲ့ ေအာင္ျမင္မႈကို မုဒိတာ ပြားမယ္၊ ဝမ္းသာပီတိျဖစ္မယ္။ သူတပါးကို ကိုယ္ခ်င္းစာ နားလည္တတ္ၿပီး အခက္အခဲ ျပႆနာေတြကို ေခါင္းေအးေအး…ရင္ဆိုင္ တတ္မွာ ျဖစ္တယ္။
ထို႔ေၾကာင့္ ————
သင့္အား ထိခိုက္နာက်င္ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား ခလုတ္တိုက္လဲက်ေစသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား လိမ္ညာခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား အထင္အျမင္ေသးသူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
သင့္အား စြန႔္လြတ္ခဲ့သူကို ေက်းဇူးတင္ပါ။
ၿပီးေတာ့ သင္ ေခါင္းငုံ႔ ထားလိုက္ပါ။
ဒီေလာကႀကီးက သင့္အတြက္ျဖစ္လာမွာပါ။
#Credit_ဝင္းသု
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားဖို ့မေမ့ပါနဲ ့!""
အကယ္၍...
********
•• တစ္ပါးသူေတြ ေပးတဲ့
စိတ္ဒဏ္ရာေတြကို ရရွိတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို နွစ္သိမ့္ဖို ့မေမ့ပါနဲ ့~~~
•• အကယ္၍ ……
ေလာကဓံရဲ ့ခါးသီးျခင္းေတြကို
ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
အားတင္းထားဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
ဘ၀ဆိုတာ အခ် ိဳ ေရာ အခါးေရာ
ေပးတတ္တာ သတိရပါ ~~~
•• အကယ္၍ ……
တစ္ခ် ိဳ ႕လူေတြက …
ကိုယ့္နာမည္ ' ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာကို
ခ် ိဳ းဖဲ႔တာမ် ိဳ းႀကံဳ ခဲ့ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ယံုႀကည္မႈ႕ရွိဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
ေလာကမွာ မွန္တာေျပာတာထက္
မမွန္တာေျပာတဲ့သူေတြက
မ်ားတယ္ဆိုတာ သတိရပါ ~~~
•• အကယ္၍ ……
လူေတြက ဒါ မင္းအျပစ္ပါလို႔
လက္ညိဳ းထိုးစြပ္စြဲတာမ် ိဳ းႀကံဳ ခဲ့ရင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို နားလည္တတ္ဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
တစ္ေလာကလံုးနားမလည္ရင္ေတာင္
ကိုယ္လုပ္ေနတာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္
နားလည္ဖို ့ပဲလိုပါတယ္ ~~~
•• အကယ္၍ ……
ကိုယ္ အကူအညီလိုတဲ့အခါ
ကူူညီမယ့္သူ မရွိခဲ့ရင္ ??
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပံဳ းျပဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
ေနာက္တစ္ခါ မည္သူ ့ဆီကမွ
အကူအညီမယူမိေအာင္ႀကိဳးစားလိုက္ပါ ~~~
•• လူ ့ဘ၀မွာ ……
"' လူတိုင္း နိမ့္က် ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း အျမင့္ကိုေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း ခ်စ္ခဲ့ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း ငိုေျကြးခဲ့ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း ေပ်ာ္ရြင္ခဲ့ဖူးတယ္ "'
•• အကယ္၍ ……
ကိုယ္ တစ္ေယာက္ထဲမွ
ႀကံဳေတြ ႔ေနရတယ္လို ့ထင္တဲ့အခါ
အျပင္ကို ထြက္
လူေတြကို လိုက္ႀကည့္ႀကည့္ပါ ~~~
!""' လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ …
ဘဝကေပးတဲ့ သုခ ' ဒုကၡေတြ ကိုယ္စီနဲပါ …
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားဖို ့မေမ့ပါနဲ ့!""
crd-
********
•• တစ္ပါးသူေတြ ေပးတဲ့
စိတ္ဒဏ္ရာေတြကို ရရွိတဲ့အခါ
ကိုယ့္ကိုယ္ကို နွစ္သိမ့္ဖို ့မေမ့ပါနဲ ့~~~
•• အကယ္၍ ……
ေလာကဓံရဲ ့ခါးသီးျခင္းေတြကို
ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
အားတင္းထားဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
ဘ၀ဆိုတာ အခ် ိဳ ေရာ အခါးေရာ
ေပးတတ္တာ သတိရပါ ~~~
•• အကယ္၍ ……
တစ္ခ် ိဳ ႕လူေတြက …
ကိုယ့္နာမည္ ' ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာကို
ခ် ိဳ းဖဲ႔တာမ် ိဳ းႀကံဳ ခဲ့ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ယံုႀကည္မႈ႕ရွိဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
ေလာကမွာ မွန္တာေျပာတာထက္
မမွန္တာေျပာတဲ့သူေတြက
မ်ားတယ္ဆိုတာ သတိရပါ ~~~
•• အကယ္၍ ……
လူေတြက ဒါ မင္းအျပစ္ပါလို႔
လက္ညိဳ းထိုးစြပ္စြဲတာမ် ိဳ းႀကံဳ ခဲ့ရင္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို နားလည္တတ္ဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
တစ္ေလာကလံုးနားမလည္ရင္ေတာင္
ကိုယ္လုပ္ေနတာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္
နားလည္ဖို ့ပဲလိုပါတယ္ ~~~
•• အကယ္၍ ……
ကိုယ္ အကူအညီလိုတဲ့အခါ
ကူူညီမယ့္သူ မရွိခဲ့ရင္ ??
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပံဳ းျပဖို ့မေမ့ပါနဲ ့...
ေနာက္တစ္ခါ မည္သူ ့ဆီကမွ
အကူအညီမယူမိေအာင္ႀကိဳးစားလိုက္ပါ ~~~
•• လူ ့ဘ၀မွာ ……
"' လူတိုင္း နိမ့္က် ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း အျမင့္ကိုေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း ခ်စ္ခဲ့ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း ငိုေျကြးခဲ့ဖူးတယ္ "'
"' လူတိုင္း ေပ်ာ္ရြင္ခဲ့ဖူးတယ္ "'
•• အကယ္၍ ……
ကိုယ္ တစ္ေယာက္ထဲမွ
ႀကံဳေတြ ႔ေနရတယ္လို ့ထင္တဲ့အခါ
အျပင္ကို ထြက္
လူေတြကို လိုက္ႀကည့္ႀကည့္ပါ ~~~
!""' လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ …
ဘဝကေပးတဲ့ သုခ ' ဒုကၡေတြ ကိုယ္စီနဲပါ …
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားဖို ့မေမ့ပါနဲ ့!""
crd-
ကတ္ေၾကးလို လူမ်ဳိး နဲ႔…ခ်ဳပ္အပ္ေလးလို လူမ်ဳိး
ပံုျပင္ တစ္ပုဒ္ ေျပာျပမယ္ေနာ္… … နားေထာင္
တခါက…အိမ္တကာလွည့္ျပီး လက္ခစား အဝတ္ခ်ဳပ္ တ့ဲအလုပ္ကုိ လုပ္တ့ဲ အဝတ္ခ်ဳပ္သမား တစ္ေယာက္ ရိွတယ္။ တေန႔ေတာ့ သူဟာ သူေဌးၾကီးတစ္ဦးရဲ႕အိမ္ မွာ ဝတ္စံုတစ္စံုခ်ဳပ္ေပးဖို႔ အလုပ္အပ္ႏွံျခင္း ခံရသတ့ဲ။
ဒါနဲ႔… သူေဌးၾကီးထံကေန သူခ်ဳပ္ေပးရမယ့္ အဝတ္စ ကုိ ေတာင္းယူျပီးတ့ဲအခါ၊ ေျပာင္လက္ ေတာက္ပျပီး တန္ဖိုးၾကီး ေပးရတ့ဲ ကတ္ေၾကးတစ္လက္နဲ႔ အဝတ္စ ကုိ လိုအပ္သလို ကုိက္ျဖတ္ လိုက္တယ္။ျပီးတာနဲ႔ အဲဒီ ကတ္ေၾကးကုိသူ႔ေျခေထာက္နားမွာ ခ်ထား လိုက္တယ္တ့ဲ။
အဲဒီေနာက္ေတာ့…အပ္ေသးေသးေလးနဲ႔ အပ္ခ်ည္ၾကိဳး အခ်ဳိ႕ကုိ ထုတ္လိုက္ျပီး၊ ခုနက အပုိင္းပိုင္း ျဖတ္ထားတ့ဲ အဝတ္စေတြကုိစတင္ခ်ဳပ္လုပ္ေတာ့သတ့ဲ။
အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာလို႔ လွပ ေသသပ္တ့ဲ ဝတ္စံုကုိ ခ်ဳပ္လုပ္ျပီးတ့ဲ အခါမွာေတာ့… သူဟာ… အဝတ္ခ်ဳပ္တ့ဲ အပ္ေလးကုိ သူ႔ေခါင္းမွာ ေဆာင္းထားတ့ဲ ဦးထုပ္မွာ တရိုတေသနဲ႔ ျပန္ျပီး ထိုးထားလိုက္ေလတယ္။
ဒီေတာ့…သူ႔ရဲ့လုပ္ပံုကုိင္ပံုကုိအစအဆံုးေစာင့္ၾကည့္ ေနတ့ဲသူေဌးၾကီးက မေနႏိုင္ေတာ့ပဲသူ႔ကုိေမးတယ္ … …
“မိတ္ေဆြ…တန္ဖိုးၾကီးျပီး ေတာက္ေျပာင္လွပတ့ဲ ကတ္ေၾကးကုိေတာ့ သင့္ေျခေထာက္ရင္းမွာ ထားျပီး၊ ဘာမဟုတ္တ့ဲ တန္ဖိုးနည္း အပ္ေလး ကုိေတာ့… ဘာျဖစ္လို႔ သင့္ဦးေခါင္းထက္မွာ တရုိတေသထိုးျပီး… သိမ္းဆည္း ရတာပါလဲ”
စက္ခ်ဳပ္သမားက သူေဌးၾကီးကုိ ျပံဳးျပလိုက္ျပီး ရွင္းျပတယ္… …
“အရွင္သူေဌးမင္း…ကတ္ေၾကးဟာေတာက္ေျပာင္ လွပ ျပီး တန္ဖိုးၾကီးေပးရတာ မွန္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူက အဝတ္စေတြကုိ အပုိင္းပိုင္း ကိုက္ျဖတ္တာပဲလုပ္တယ္၊
အပ္ကေလးကေတာ့ သူနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ပါ၊သူက… အျမင္ မလွမပနဲ႔ တန္ဖိုးလည္းနည္းတယ္။ဒါေပမယ့္ အပုိင္းပိုင္း ျဖစ္ေနတ့ဲ အဝတ္စေတြကုိ ေပါင္းစီးေပးႏိုင္ ျပီး ေသသပ္ လွပတ့ဲ ဝတ္စံု တစ္စံုအျဖစ္ ဖန္တီး ေပး ႏုိင္တယ္၊ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အပ္ကေလး ဟာ ကတ္ေၾကးထက္ပုိျပီး အေလးအျမတ္ထားရမယ့္ပစၥည္း တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္ သူေဌးမင္း”
ျပီးေတာ့ အပ္ခ်ဳပ္သမားက ဆက္ေျပာတယ္… …
“ပစၥည္းေတြရဲ့တန္ဖိုးကုိ သတ္မွတ္တ့ဲအခါ သူ႔ကုိ… ေပးေခ် ရတ့ဲေငြေၾကးနဲ႔ မပုိင္းျဖတ္ပါဘူး၊ အဲဒီပစၥည္း… ဟာ ေလာကၾကီးအတြက္၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္… အသံုးဝင္သလဲဆိုတ့ဲအေပၚ မူတည္ျပီး သတ္မွတ္ ရပါတယ္”… တ့ဲ။
ပံုျပင္ေလးးကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ…
က်ေနာ္တို႔ေတြလည္း ေလာကအလယ္မွာ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားရင္း ဘဝေတြကုိ ျဖတ္သန္းၾကတ့ဲအခါ…
လူ ႏွစ္မ်ဳိး ႏွစ္စား နဲ႔ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
ကတ္ေၾကးလို လူမ်ဳိး နဲ႔…ခ်ဳပ္အပ္ေလးလို လူမ်ဳိး
စည္းလံုးညီညြတ္မႈေတြကုိ ျဖိဳခြဲဖ်က္စီးႏိုင္တ့ဲ၊ အရာရာ ကုိ ကုိက္ျဖတ္ပုိင္းစုတ္ႏိုင္တ့ဲ ကတ္ေၾကးလို လူမ်ဳိးေတြ ကုိ သတိထားေရွာင္းရွားၾကရမယ္…
….
ေလာကလူ႔ရြာ အတြက္ ေကာင္းက်ဳိးျပဳျပီး စည္းလံုး ညီညြတ္မႈကုိ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္းတ့ဲ ခ်ဳပ္အပ္ေလး လို… လူမ်ဳိးကုိ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ တန္ဖိုးထား ရမယ္….
စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္က်န္းမာနဲ႔ ျပည့္စံုပါေစ… ….
#Credit_ပံုေျပာတ့ဲေဖေဖ
တခါက…အိမ္တကာလွည့္ျပီး လက္ခစား အဝတ္ခ်ဳပ္ တ့ဲအလုပ္ကုိ လုပ္တ့ဲ အဝတ္ခ်ဳပ္သမား တစ္ေယာက္ ရိွတယ္။ တေန႔ေတာ့ သူဟာ သူေဌးၾကီးတစ္ဦးရဲ႕အိမ္ မွာ ဝတ္စံုတစ္စံုခ်ဳပ္ေပးဖို႔ အလုပ္အပ္ႏွံျခင္း ခံရသတ့ဲ။
ဒါနဲ႔… သူေဌးၾကီးထံကေန သူခ်ဳပ္ေပးရမယ့္ အဝတ္စ ကုိ ေတာင္းယူျပီးတ့ဲအခါ၊ ေျပာင္လက္ ေတာက္ပျပီး တန္ဖိုးၾကီး ေပးရတ့ဲ ကတ္ေၾကးတစ္လက္နဲ႔ အဝတ္စ ကုိ လိုအပ္သလို ကုိက္ျဖတ္ လိုက္တယ္။ျပီးတာနဲ႔ အဲဒီ ကတ္ေၾကးကုိသူ႔ေျခေထာက္နားမွာ ခ်ထား လိုက္တယ္တ့ဲ။
အဲဒီေနာက္ေတာ့…အပ္ေသးေသးေလးနဲ႔ အပ္ခ်ည္ၾကိဳး အခ်ဳိ႕ကုိ ထုတ္လိုက္ျပီး၊ ခုနက အပုိင္းပိုင္း ျဖတ္ထားတ့ဲ အဝတ္စေတြကုိစတင္ခ်ဳပ္လုပ္ေတာ့သတ့ဲ။
အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာလို႔ လွပ ေသသပ္တ့ဲ ဝတ္စံုကုိ ခ်ဳပ္လုပ္ျပီးတ့ဲ အခါမွာေတာ့… သူဟာ… အဝတ္ခ်ဳပ္တ့ဲ အပ္ေလးကုိ သူ႔ေခါင္းမွာ ေဆာင္းထားတ့ဲ ဦးထုပ္မွာ တရိုတေသနဲ႔ ျပန္ျပီး ထိုးထားလိုက္ေလတယ္။
ဒီေတာ့…သူ႔ရဲ့လုပ္ပံုကုိင္ပံုကုိအစအဆံုးေစာင့္ၾကည့္ ေနတ့ဲသူေဌးၾကီးက မေနႏိုင္ေတာ့ပဲသူ႔ကုိေမးတယ္ … …
“မိတ္ေဆြ…တန္ဖိုးၾကီးျပီး ေတာက္ေျပာင္လွပတ့ဲ ကတ္ေၾကးကုိေတာ့ သင့္ေျခေထာက္ရင္းမွာ ထားျပီး၊ ဘာမဟုတ္တ့ဲ တန္ဖိုးနည္း အပ္ေလး ကုိေတာ့… ဘာျဖစ္လို႔ သင့္ဦးေခါင္းထက္မွာ တရုိတေသထိုးျပီး… သိမ္းဆည္း ရတာပါလဲ”
စက္ခ်ဳပ္သမားက သူေဌးၾကီးကုိ ျပံဳးျပလိုက္ျပီး ရွင္းျပတယ္… …
“အရွင္သူေဌးမင္း…ကတ္ေၾကးဟာေတာက္ေျပာင္ လွပ ျပီး တန္ဖိုးၾကီးေပးရတာ မွန္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ သူက အဝတ္စေတြကုိ အပုိင္းပိုင္း ကိုက္ျဖတ္တာပဲလုပ္တယ္၊
အပ္ကေလးကေတာ့ သူနဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ပါ၊သူက… အျမင္ မလွမပနဲ႔ တန္ဖိုးလည္းနည္းတယ္။ဒါေပမယ့္ အပုိင္းပိုင္း ျဖစ္ေနတ့ဲ အဝတ္စေတြကုိ ေပါင္းစီးေပးႏိုင္ ျပီး ေသသပ္ လွပတ့ဲ ဝတ္စံု တစ္စံုအျဖစ္ ဖန္တီး ေပး ႏုိင္တယ္၊ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အပ္ကေလး ဟာ ကတ္ေၾကးထက္ပုိျပီး အေလးအျမတ္ထားရမယ့္ပစၥည္း တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္ သူေဌးမင္း”
ျပီးေတာ့ အပ္ခ်ဳပ္သမားက ဆက္ေျပာတယ္… …
“ပစၥည္းေတြရဲ့တန္ဖိုးကုိ သတ္မွတ္တ့ဲအခါ သူ႔ကုိ… ေပးေခ် ရတ့ဲေငြေၾကးနဲ႔ မပုိင္းျဖတ္ပါဘူး၊ အဲဒီပစၥည္း… ဟာ ေလာကၾကီးအတြက္၊ ဘယ္ေလာက္ေတာင္… အသံုးဝင္သလဲဆိုတ့ဲအေပၚ မူတည္ျပီး သတ္မွတ္ ရပါတယ္”… တ့ဲ။
ပံုျပင္ေလးးကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ…
က်ေနာ္တို႔ေတြလည္း ေလာကအလယ္မွာ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားရင္း ဘဝေတြကုိ ျဖတ္သန္းၾကတ့ဲအခါ…
လူ ႏွစ္မ်ဳိး ႏွစ္စား နဲ႔ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
ကတ္ေၾကးလို လူမ်ဳိး နဲ႔…ခ်ဳပ္အပ္ေလးလို လူမ်ဳိး
စည္းလံုးညီညြတ္မႈေတြကုိ ျဖိဳခြဲဖ်က္စီးႏိုင္တ့ဲ၊ အရာရာ ကုိ ကုိက္ျဖတ္ပုိင္းစုတ္ႏိုင္တ့ဲ ကတ္ေၾကးလို လူမ်ဳိးေတြ ကုိ သတိထားေရွာင္းရွားၾကရမယ္…
….
ေလာကလူ႔ရြာ အတြက္ ေကာင္းက်ဳိးျပဳျပီး စည္းလံုး ညီညြတ္မႈကုိ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္စြမ္းတ့ဲ ခ်ဳပ္အပ္ေလး လို… လူမ်ဳိးကုိ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ တန္ဖိုးထား ရမယ္….
စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္က်န္းမာနဲ႔ ျပည့္စံုပါေစ… ….
#Credit_ပံုေျပာတ့ဲေဖေဖ
လူထဲကလူပဲ ခံစားခ်က္ေတာ့ရွိတာေပါ့။
လူထဲကလူပဲ ခံစားခ်က္ေတာ့ရွိတာေပါ့။
==========================
ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ထိ
နားလည္ေပးခဲ့ေပးခဲ့။
ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေပးဆပ္ေနေပးဆပ္ေန။
ကိုယ္ ဘယ္လိုပဲ
အနစ္အနာခံအရွံဳးေပးခဲ့ေပးခဲ့။
ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေကာင္းခဲ့ေကာင္းခဲ့။
ကိုယ့္အေပၚ တန္ျပန္သပ္ေရာက္မႈ
ဘာတစ္စံုတစ္ရာမွ ျပန္မရခဲ့တဲ့အခါ။
အဲ့ဒိ္ီလိုလူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲကို
ဘယ္သူမွထိုးေဖာက္မျမင္ႏိုင္သလို
ဘယ္သူမွလည္း ခံစားနားလည္
တတ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
------
တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့"
မေျပာပဲမ်ိဳသိပ္ထားရတဲ့
စကားလံုးေတြရွိတယ္။
သိလ်က္နဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ေနခဲ့ရတဲ့ အခါေတြလည္းရွိတယ္။
ငိုခ်င္ေပမယ့္ ျပံဳးျပေနရတဲ့
အခါေတြလည္းရွိတယ္။
ဝမ္းနည္းစရာေတြရွိေပမယ့္
မ်က္ရည္ေတြသုတ္ၿပီး
ေပ်ာ္ရႊင္ေနဟန္ေဆာင္ခဲ့ရတဲ့
အခ်ိန္ေတြလည္းရွိတယ္။
အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္ေတြ
ရွိေနလည္း အဆင္ေျပပါတယ္လို႔ပဲ ညာေျပာေနရတဲ့
အခ်ိန္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ၾကာလာေတာ့လဲ
အဆင္မေျပတာေတြနဲ႔
ေနသားတက်ရွိလာတယ္။
ဟန္ေဆာင္ၿပီးေနတတ္လာတယ္။
တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္း
ရင့္က်က္လာခဲ့သလိုပါပဲ ။
Copy #
==========================
ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ထိ
နားလည္ေပးခဲ့ေပးခဲ့။
ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေပးဆပ္ေနေပးဆပ္ေန။
ကိုယ္ ဘယ္လိုပဲ
အနစ္အနာခံအရွံဳးေပးခဲ့ေပးခဲ့။
ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ပဲ
ေကာင္းခဲ့ေကာင္းခဲ့။
ကိုယ့္အေပၚ တန္ျပန္သပ္ေရာက္မႈ
ဘာတစ္စံုတစ္ရာမွ ျပန္မရခဲ့တဲ့အခါ။
အဲ့ဒိ္ီလိုလူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲကို
ဘယ္သူမွထိုးေဖာက္မျမင္ႏိုင္သလို
ဘယ္သူမွလည္း ခံစားနားလည္
တတ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။
------
တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့"
မေျပာပဲမ်ိဳသိပ္ထားရတဲ့
စကားလံုးေတြရွိတယ္။
သိလ်က္နဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္
ေဆာင္ေနခဲ့ရတဲ့ အခါေတြလည္းရွိတယ္။
ငိုခ်င္ေပမယ့္ ျပံဳးျပေနရတဲ့
အခါေတြလည္းရွိတယ္။
ဝမ္းနည္းစရာေတြရွိေပမယ့္
မ်က္ရည္ေတြသုတ္ၿပီး
ေပ်ာ္ရႊင္ေနဟန္ေဆာင္ခဲ့ရတဲ့
အခ်ိန္ေတြလည္းရွိတယ္။
အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္ေတြ
ရွိေနလည္း အဆင္ေျပပါတယ္လို႔ပဲ ညာေျပာေနရတဲ့
အခ်ိန္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ၾကာလာေတာ့လဲ
အဆင္မေျပတာေတြနဲ႔
ေနသားတက်ရွိလာတယ္။
ဟန္ေဆာင္ၿပီးေနတတ္လာတယ္။
တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္း
ရင့္က်က္လာခဲ့သလိုပါပဲ ။
Copy #
Saturday, August 3, 2019
#မိမိကိုယ္ကိုစမ္းစစ္ပါ
#မိမိကိုယ္ကိုစမ္းစစ္ပါ
*******************
ဟားဗတ္တကၠသိုုလ္က
သုုေတသန တစ္ခုုျပဳခဲ့ပါတယ္…။
#လူတစ္ေယာက္ကိုုအဓိကက်ရံူးေစတဲ့အေၾကာင္းတရားမ်ားဟာေအာက္ပါအတိုုင္းျဖစ္ပါတယ္…။
၁။ #ခ်ီတံုုခ်တံုုျဖစ္ျခင္း ( ၁၃ % )
ဘာကိုုမွ ျပတ္ျပတ္သားသား မဆံုုးျဖတ္ရဲ၊
ဟိုုေယာင္ေယာင္၊ ဒီေယာင္ေယာင္၊
ဟိုုဟာလုုပ္ရင္ ေကာင္းႏိုးႏိုး၊ ဒီဟာလုုပ္ရင္
ေကာင္းႏိုးႏိုးနဲ႔ အခ်ိန္ကုုန္ အသက္ႀကီးသြားတဲ့
လူမ်ားတစ္ပံုုႀကီးပါ။ မွားမွာေၾကာက္လိုု႔၊
ဆံုုးရံူးမွာ ေၾကာက္လိုု႔ ဆိုုတဲ့စိတ္မ်ဳိးဟာ
ခ်ီတံုုခ်တံုုကိုု ျဖစ္ေပၚ ေစပါတယ္။ ဘယ္အရာမဆိုု ၁၀၀% ေသခ်ာမွ လုုပ္မယ္ဆိုုရင္
အခြင့္အေရး အဲဒီေနရာမွာ မရိွေတာ့ပါဘူး။
၂။ #အခ်ိန္ဆြဲျခင္း ( ၉%)
လုုပ္မယ္၊ လုုပ္မယ္၊ မနက္ျဖန္စမယ္ ဆိုုၿပီး
မၿပီးဆံုုးႏိုုင္တဲ့ မနက္ျဖန္ျဖစ္ေနရင္
အလုုပ္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ခဏေနမွလုုပ္မယ္။
မနက္ျဖန္မွ လုုပ္မယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ
စလိုုက္မယ္ ဆိုုတဲ့ အက်င့္မ်ဳိးဟာ
လူတစ္ေယာက္ က်ရံူးေစတဲ့ အဓိက
အေၾကာင္းအရာထဲမွာ ပါပါတယ္။
၃။ #ေကာက္ရိုုးမီးအက်င့္ ( ၈%)
ဘာပဲလုုပ္လုုပ္ အစပဲေကာင္းၿပီး အဆံုုးမရိွတာမ်ဳိး၊ စာတစ္အုုပ္ဖတ္ေတာ့မယ္လိုု႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆံုုးျဖတ္ၿပီး ပထမပိုုင္း ၁၀ မ်က္နာေတာင္ ၿပီးေအာင္ မဖတ္ရူ႕ ႏိုုင္တဲ့
အက်င့္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။
သိပ္၀ေနၿပီ၊ ၀ိတ္ခ်ေတာ့မယ္။ အစတုုန္းကေတာ့
ဟုုတ္မလိုုလိုုပဲ၊ ေနာင္ေတာ့ အဖ်ားရွဴးသြားတယ္။
ခ်ေလ၀ေလ ျဖစ္သြားတယ္။ လုုပ္ငန္းတစ္ခုု
စလုုပ္တယ္။ အစေတာ့ အားတက္သေရာ
စိတ္ေရာကိုုယ္ပါ ႀကိဳးစားပါတယ္။
အလုုပ္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမျဖစ္ေသးဘူး၊
အဖ်ားရွဴးသြားတာမ်ဳိးကိုု ဆိုုလိုုပါတယ္။
၄။ #သူမ်ားျငင္းဆိုုမူကိုုေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း ( ၇%)
ကိုုယ္ခ်စ္မိတဲ့သူ ျငင္းဆိုုမွာ ေၾကာက္လိုု႔
ရည္းစားစကားမေျပာရဲတဲ့လူဟာ ကုုိယ္ခ်စ္တဲ့လူ
အျခားလူနဲ႔ ညားသြားတဲ့အခါက်မွအႀကီးအက်ယ္ အသဲကြဲရတတ္ပါတယ္။အလုုပ္အကိုုင္
အခြင့္အေရးေတြလည္းဒီလိုပါပဲ။ကိုယ္စေတာင္
မစရေသးဘူး၊သူမ်ားျငင္းဆိုုမယ္ဆိုတာကိုု
စိုုးရိမ္ေနရင္ဘယ္ေတာ့မွမစျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
၅။#မိမိကိုုယ္မိမိေဘာင္ခတ္ျခင္း ( ၆% )
ဆိုုပါစိုု႔၊ ဒီအလုုပ္ဟာ အလုုပ္ျဖစ္ႏိုုင္တယ္။
လုုပ္ကိုုိင္ဖိုု႔ အခြင့္အေရး လည္းရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့
ကိုုယ့္မိသားစုုရဲ႕ ဂုုဏ္ကိုု ငဲ႔လိုု႔ မလုုပ္ျဖစ္တဲ့
လူေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ဖူးပါတယ္။
ဒါ ဂုုဏ္ငယ္မွာေၾကာက္လိုု႔ ကိုုယ့္ေဘာင္ကိုု
ကိုုယ္ျပန္ခတ္မိတာျဖစ္တယ္။
ဟုုိအလုုပ္မလုုပ္ႏိုုင္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္၊ ဒီအလုုပ္
မလုုပ္ခ်င္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္ဆိုုၿပီး ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု
ေဘာင္ခတ္တာ အမ်ားႀကီးရိွပါေသးတယ္။
၆။#အျဖစ္မွန္ကိုုရင္မဆိုုင္လိုုျခင္း ( ၇%)
လက္ေတြ႔မက်တဲ့လူကိုု ဆိုုလိုုတာပါ။ စိတ္ကူး
ယဥ္ဆန္လြန္းၿပီး ကိုုယ့္စိတ္ကူးယဥ္ထဲမွာပဲ
ေက်နပ္ေနတတ္တဲ့ လူစားမ်ဳိးကိုု ဆိုုလိုုတာပါ။
ဘာမဆိုု အလကားလိုုခ်င္တယ္။
အလုုပ္ေကာင္းေအာင္ထက္ ကံေကာင္းေအာင္ပဲ
အားထုုတ္ေနတတ္တယ္။ အခ်ိန္ရိွတိုုင္း
ထီပဲေပါက္ေနခ်င္တယ္။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း
ခ်မ္းသာခ်င္တယ္။
ရ။#ဆင္ေျခမ်ားလြန္းျခင္း ( ၂၂ % )
ဆင္ေျခမ်ားလြန္းျခင္း၊ အေၾကာင္းျပခ်က္
မ်ားလြန္းျခင္း ဟာ ဘ၀ဆံုုးရံူးေစတဲ့
အေၾကာင္းရင္းထဲမွာ၂၂% ေတာင္ပါ၀င္ပါတယ္။
သူတိုု႔ဟာ အလုုပ္ကိုု စိတ္ႏွစ္ကိုုယ္ႏွစ္
မလုုပ္ကိုုင္တတ္ပါ။ ဘာပဲအားနည္းခ်က္
ေတြ႔ေတြ႔ သူတိုု႔မွာ အေၾကာင္းျပခ်က္
အျပည့္အစံုု အၿမဲရိွေနတတ္တယ္။
လုုပ္ေဖၚကိုုင္ဘက္ေၾကာင့္၊ အလုုပ္ရွင္ေၾကာင့္၊
ေခတ္စနစ္ေၾကာင့္၊ မိဘမ်ားေၾကာင့္၊
သူငယ္ခ်င္းေၾကာင့္၊ အစိုုးရ ေၾကာင့္၊
သူတိုု႔ဆံုုးရံႈးရတယ္လိုု႔ပဲ သူတိုု႔ ယူဆၾကပါတယ္။
သူတိုု႔ကိုုယ္သူတိုု႔ ဘယ္ေသာအခါမွ မစမ္းစစ္ပါ။
၈။#သင္ယူရန္ျငင္းဆန္ျခင္း ( ၁၁ % )
သင္ယူတယ္ဆိုုတာ ပင္ပမ္းရပါတယ္။
အားထုုတ္ရပါတယ္။ ဦးေႏွာက္သံုုးရပါတယ္။
သူတိုု႔ဟာ ဘာပဲလုုပ္လုုပ္၊ ဘယ္မွာပဲလုုပ္လုုပ္၊
အလုုပ္ကိုု ၿပီးေအာင္သာလုုပ္ပါတယ္။
၀တ္ေက်တန္းေက် လုုပ္ပါတယ္။
အျပစ္တင္လြတ္ေအာင္သာ လုုပ္ပါတယ္။
ဘယ္အလုုပ္မဆိုု သင္ယူႏိုုင္တဲ့ အခြင့္အေရး
ရိွတယ္ဆိုုတာ သူတိုု႔ မသိၾကပါ။
သိရင္လည္း မလုုပ္လိုုၾကပါ။ အလုုပ္အားရင္
သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ လက္ကိုုင္ဖုုန္းေဆာ့
ေနၾကပါတယ္။ လၻက္ရည္ဆိုုင္ထိုုင္ၾကပါတယ္။
စကားေျပာေနၾကပါတယ္။
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု စမ္းစစ္ႏိုုင္ဖိုု႔
တင္ေပးလိုုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း
အခ်ဳိ႕ အခ်က္ေတြနဲ႔ မလြတ္ပါ။
ႀကိဳးစားရပါဦးမယ္။
Credit:Original uploader.
ဟားဗတ္တကၠသိုုလ္က
သုုေတသန တစ္ခုုျပဳခဲ့ပါတယ္…။
#လူတစ္ေယာက္ကိုုအဓိကက်ရံူးေစတဲ့အေၾကာင္းတရားမ်ားဟာေအာက္ပါအတိုုင္းျဖစ္ပါတယ္…။
၁။ #ခ်ီတံုုခ်တံုုျဖစ္ျခင္း ( ၁၃ % )
ဘာကိုုမွ ျပတ္ျပတ္သားသား မဆံုုးျဖတ္ရဲ၊
ဟိုုေယာင္ေယာင္၊ ဒီေယာင္ေယာင္၊
ဟိုုဟာလုုပ္ရင္ ေကာင္းႏိုးႏိုး၊ ဒီဟာလုုပ္ရင္
ေကာင္းႏိုးႏိုးနဲ႔ အခ်ိန္ကုုန္ အသက္ႀကီးသြားတဲ့
လူမ်ားတစ္ပံုုႀကီးပါ။ မွားမွာေၾကာက္လိုု႔၊
ဆံုုးရံူးမွာ ေၾကာက္လိုု႔ ဆိုုတဲ့စိတ္မ်ဳိးဟာ
ခ်ီတံုုခ်တံုုကိုု ျဖစ္ေပၚ ေစပါတယ္။ ဘယ္အရာမဆိုု ၁၀၀% ေသခ်ာမွ လုုပ္မယ္ဆိုုရင္
အခြင့္အေရး အဲဒီေနရာမွာ မရိွေတာ့ပါဘူး။
၂။ #အခ်ိန္ဆြဲျခင္း ( ၉%)
လုုပ္မယ္၊ လုုပ္မယ္၊ မနက္ျဖန္စမယ္ ဆိုုၿပီး
မၿပီးဆံုုးႏိုုင္တဲ့ မနက္ျဖန္ျဖစ္ေနရင္
အလုုပ္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ခဏေနမွလုုပ္မယ္။
မနက္ျဖန္မွ လုုပ္မယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္မွ
စလိုုက္မယ္ ဆိုုတဲ့ အက်င့္မ်ဳိးဟာ
လူတစ္ေယာက္ က်ရံူးေစတဲ့ အဓိက
အေၾကာင္းအရာထဲမွာ ပါပါတယ္။
၃။ #ေကာက္ရိုုးမီးအက်င့္ ( ၈%)
ဘာပဲလုုပ္လုုပ္ အစပဲေကာင္းၿပီး အဆံုုးမရိွတာမ်ဳိး၊ စာတစ္အုုပ္ဖတ္ေတာ့မယ္လိုု႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆံုုးျဖတ္ၿပီး ပထမပိုုင္း ၁၀ မ်က္နာေတာင္ ၿပီးေအာင္ မဖတ္ရူ႕ ႏိုုင္တဲ့
အက်င့္မ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။
သိပ္၀ေနၿပီ၊ ၀ိတ္ခ်ေတာ့မယ္။ အစတုုန္းကေတာ့
ဟုုတ္မလိုုလိုုပဲ၊ ေနာင္ေတာ့ အဖ်ားရွဴးသြားတယ္။
ခ်ေလ၀ေလ ျဖစ္သြားတယ္။ လုုပ္ငန္းတစ္ခုု
စလုုပ္တယ္။ အစေတာ့ အားတက္သေရာ
စိတ္ေရာကိုုယ္ပါ ႀကိဳးစားပါတယ္။
အလုုပ္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမျဖစ္ေသးဘူး၊
အဖ်ားရွဴးသြားတာမ်ဳိးကိုု ဆိုုလိုုပါတယ္။
၄။ #သူမ်ားျငင္းဆိုုမူကိုုေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း ( ၇%)
ကိုုယ္ခ်စ္မိတဲ့သူ ျငင္းဆိုုမွာ ေၾကာက္လိုု႔
ရည္းစားစကားမေျပာရဲတဲ့လူဟာ ကုုိယ္ခ်စ္တဲ့လူ
အျခားလူနဲ႔ ညားသြားတဲ့အခါက်မွအႀကီးအက်ယ္ အသဲကြဲရတတ္ပါတယ္။အလုုပ္အကိုုင္
အခြင့္အေရးေတြလည္းဒီလိုပါပဲ။ကိုယ္စေတာင္
မစရေသးဘူး၊သူမ်ားျငင္းဆိုုမယ္ဆိုတာကိုု
စိုုးရိမ္ေနရင္ဘယ္ေတာ့မွမစျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
၅။#မိမိကိုုယ္မိမိေဘာင္ခတ္ျခင္း ( ၆% )
ဆိုုပါစိုု႔၊ ဒီအလုုပ္ဟာ အလုုပ္ျဖစ္ႏိုုင္တယ္။
လုုပ္ကိုုိင္ဖိုု႔ အခြင့္အေရး လည္းရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့
ကိုုယ့္မိသားစုုရဲ႕ ဂုုဏ္ကိုု ငဲ႔လိုု႔ မလုုပ္ျဖစ္တဲ့
လူေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ဖူးပါတယ္။
ဒါ ဂုုဏ္ငယ္မွာေၾကာက္လိုု႔ ကိုုယ့္ေဘာင္ကိုု
ကိုုယ္ျပန္ခတ္မိတာျဖစ္တယ္။
ဟုုိအလုုပ္မလုုပ္ႏိုုင္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္၊ ဒီအလုုပ္
မလုုပ္ခ်င္ဘူး၊ ဘာေၾကာင့္ဆိုုၿပီး ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု
ေဘာင္ခတ္တာ အမ်ားႀကီးရိွပါေသးတယ္။
၆။#အျဖစ္မွန္ကိုုရင္မဆိုုင္လိုုျခင္း ( ၇%)
လက္ေတြ႔မက်တဲ့လူကိုု ဆိုုလိုုတာပါ။ စိတ္ကူး
ယဥ္ဆန္လြန္းၿပီး ကိုုယ့္စိတ္ကူးယဥ္ထဲမွာပဲ
ေက်နပ္ေနတတ္တဲ့ လူစားမ်ဳိးကိုု ဆိုုလိုုတာပါ။
ဘာမဆိုု အလကားလိုုခ်င္တယ္။
အလုုပ္ေကာင္းေအာင္ထက္ ကံေကာင္းေအာင္ပဲ
အားထုုတ္ေနတတ္တယ္။ အခ်ိန္ရိွတိုုင္း
ထီပဲေပါက္ေနခ်င္တယ္။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း
ခ်မ္းသာခ်င္တယ္။
ရ။#ဆင္ေျခမ်ားလြန္းျခင္း ( ၂၂ % )
ဆင္ေျခမ်ားလြန္းျခင္း၊ အေၾကာင္းျပခ်က္
မ်ားလြန္းျခင္း ဟာ ဘ၀ဆံုုးရံူးေစတဲ့
အေၾကာင္းရင္းထဲမွာ၂၂% ေတာင္ပါ၀င္ပါတယ္။
သူတိုု႔ဟာ အလုုပ္ကိုု စိတ္ႏွစ္ကိုုယ္ႏွစ္
မလုုပ္ကိုုင္တတ္ပါ။ ဘာပဲအားနည္းခ်က္
ေတြ႔ေတြ႔ သူတိုု႔မွာ အေၾကာင္းျပခ်က္
အျပည့္အစံုု အၿမဲရိွေနတတ္တယ္။
လုုပ္ေဖၚကိုုင္ဘက္ေၾကာင့္၊ အလုုပ္ရွင္ေၾကာင့္၊
ေခတ္စနစ္ေၾကာင့္၊ မိဘမ်ားေၾကာင့္၊
သူငယ္ခ်င္းေၾကာင့္၊ အစိုုးရ ေၾကာင့္၊
သူတိုု႔ဆံုုးရံႈးရတယ္လိုု႔ပဲ သူတိုု႔ ယူဆၾကပါတယ္။
သူတိုု႔ကိုုယ္သူတိုု႔ ဘယ္ေသာအခါမွ မစမ္းစစ္ပါ။
၈။#သင္ယူရန္ျငင္းဆန္ျခင္း ( ၁၁ % )
သင္ယူတယ္ဆိုုတာ ပင္ပမ္းရပါတယ္။
အားထုုတ္ရပါတယ္။ ဦးေႏွာက္သံုုးရပါတယ္။
သူတိုု႔ဟာ ဘာပဲလုုပ္လုုပ္၊ ဘယ္မွာပဲလုုပ္လုုပ္၊
အလုုပ္ကိုု ၿပီးေအာင္သာလုုပ္ပါတယ္။
၀တ္ေက်တန္းေက် လုုပ္ပါတယ္။
အျပစ္တင္လြတ္ေအာင္သာ လုုပ္ပါတယ္။
ဘယ္အလုုပ္မဆိုု သင္ယူႏိုုင္တဲ့ အခြင့္အေရး
ရိွတယ္ဆိုုတာ သူတိုု႔ မသိၾကပါ။
သိရင္လည္း မလုုပ္လိုုၾကပါ။ အလုုပ္အားရင္
သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ လက္ကိုုင္ဖုုန္းေဆာ့
ေနၾကပါတယ္။ လၻက္ရည္ဆိုုင္ထိုုင္ၾကပါတယ္။
စကားေျပာေနၾကပါတယ္။
ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု စမ္းစစ္ႏိုုင္ဖိုု႔
တင္ေပးလိုုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း
အခ်ဳိ႕ အခ်က္ေတြနဲ႔ မလြတ္ပါ။
ႀကိဳးစားရပါဦးမယ္။
Credit:Original uploader.
" ေမာင္ရင့္ သေဘာအတိုင္း "
တစ္ခါတုန္းက
အင္မတန္မွ ထင္ရွားေက်ာ္ျကားတဲ့
ပညာရွိျကီးတစ္ေယာက္ကို
လူရမ္းကားတစ္စုဟာ
အရွက္ခြဲဖို့ ျကံစည္ျကသတဲ့ ။
သူတို့ဟာ
လက္ထဲမွာ ငွက္ငယ္တစ္ေကာင္ကို အရွင္ဆုပ္ကိုင္ထားျပီး
" ပညာရွိၾကီး...ေဟာဒီက်ဳပ္လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ငွက္ဟာ အေသလား၊ အရွင္လား " လို့ေမးမယ္။
ဒီလိုေမးတဲ့အခါ ပညာရွိက
" ငွက္ဟာ အရွင္ပါ " လို့ ေျဖရင္ ငွက္ကုိလက္နဲ႔
ခ်က္ခ်င္း ညွစ္သတ္ျပီး
"ဘယ္ကလာ အရွင္ကမွာလဲ၊ ေဟာဒီမွာၾကည့္...အေသပါ " လို့ ျပမယ္။
တကယ္လို႔ ပညာရွိက
" ငြက္ဟာ ေအသပါ " လို့
ေျပာရင္လည္း ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ငွက္ကုိ
" အရွင္ပါဆိုျပီး လႊတ္ျပမယ္ " ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ပါပဲ ။
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာ
သူတို႔ၾကိဳတင္စီစဥ္ထားတဲ့အတုိင္း
ပညာရွိထံသြားျပီး ေမးေတာ့တာေပါ့။
" ကဲ ပညာရွိၾကီး...က်ဳပ္ေမးတာကို ေျဖစမ္းပါ က်ဳပ္လက္ထဲမွာရွိတဲ့ငွက္ဟာ
အေသလား/အရွင္လား "
လူရမ္းကားအဖြဲ႕ကေတာ့
ပညာရွိႀကီးဟာ တခုခုေတာ့
ေျဖမွာပဲလို႔ ထင္ေနၾကတယ္.....
ဒါေပမယ့္...
ပညာရွိရဲ့ အေျဖက သူတို႔ထင္ထားတဲ့
အေျဖမ်ိဳး ထြက္မလာပါဘူး ။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့
လူရမ္းကားေခါင္းေဆာင္ရဲ့ လက္ထဲမွာ ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့ ငွက္ငယ္ကို ၾကည့္ျပီး
ပညာရွိေျဖလိုက္ပံုက
" ေမာင္ရင့္ သေဘာအတိုင္းပါပဲ " တဲ့။
ငွက္ငယ္ရဲ႕ေသမႈ/ရွင္မႈနဲ႔ ၊ မွားမႈ/မွန္မႈဟာ
လူရမ္းကားလက္ထဲမွာပဲ ရွိေနတယ္ေလ လူရမ္းကားျပဳတဲ့အတိုင္း၊ လူရမ္းကားရဲ႕
ဆႏၵအတိုင္း ျဖစ္ဖို႔ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ပညာရွိကျမင္ေနတယ္....
ဒီလိုပါပဲ
လူတစ္ဦးဟာ
မိမိဘ၀ကို ေကာင္းေအာင္/ဆိုးေအာင္၊
လူမိုက္ျဖစ္ေအာင္/လူလိမၼာျဖစ္ေအာင္၊
(ပဓာနအားျဖင့္) မိမိကိုယ္တုိင္ပဲ ဖန္တီးမိေနၾကတာပါပဲ။
အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့
သင့္ရဲ႕ … ေအာင္ျမင္မႈ / တိုးတက္မႈဟာ
" ေမာင္ရင့္ သေဘာအတိုင္း " ပါပဲကြယ္ ။
#ဓမၼအလင္းေရာင္
credit to original
အင္မတန္မွ ထင္ရွားေက်ာ္ျကားတဲ့
ပညာရွိျကီးတစ္ေယာက္ကို
လူရမ္းကားတစ္စုဟာ
အရွက္ခြဲဖို့ ျကံစည္ျကသတဲ့ ။
သူတို့ဟာ
လက္ထဲမွာ ငွက္ငယ္တစ္ေကာင္ကို အရွင္ဆုပ္ကိုင္ထားျပီး
" ပညာရွိၾကီး...ေဟာဒီက်ဳပ္လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားတဲ့ငွက္ဟာ အေသလား၊ အရွင္လား " လို့ေမးမယ္။
ဒီလိုေမးတဲ့အခါ ပညာရွိက
" ငွက္ဟာ အရွင္ပါ " လို့ ေျဖရင္ ငွက္ကုိလက္နဲ႔
ခ်က္ခ်င္း ညွစ္သတ္ျပီး
"ဘယ္ကလာ အရွင္ကမွာလဲ၊ ေဟာဒီမွာၾကည့္...အေသပါ " လို့ ျပမယ္။
တကယ္လို႔ ပညာရွိက
" ငြက္ဟာ ေအသပါ " လို့
ေျပာရင္လည္း ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ငွက္ကုိ
" အရွင္ပါဆိုျပီး လႊတ္ျပမယ္ " ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ပါပဲ ။
ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာ
သူတို႔ၾကိဳတင္စီစဥ္ထားတဲ့အတုိင္း
ပညာရွိထံသြားျပီး ေမးေတာ့တာေပါ့။
" ကဲ ပညာရွိၾကီး...က်ဳပ္ေမးတာကို ေျဖစမ္းပါ က်ဳပ္လက္ထဲမွာရွိတဲ့ငွက္ဟာ
အေသလား/အရွင္လား "
လူရမ္းကားအဖြဲ႕ကေတာ့
ပညာရွိႀကီးဟာ တခုခုေတာ့
ေျဖမွာပဲလို႔ ထင္ေနၾကတယ္.....
ဒါေပမယ့္...
ပညာရွိရဲ့ အေျဖက သူတို႔ထင္ထားတဲ့
အေျဖမ်ိဳး ထြက္မလာပါဘူး ။
ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့
လူရမ္းကားေခါင္းေဆာင္ရဲ့ လက္ထဲမွာ ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ့ ငွက္ငယ္ကို ၾကည့္ျပီး
ပညာရွိေျဖလိုက္ပံုက
" ေမာင္ရင့္ သေဘာအတိုင္းပါပဲ " တဲ့။
ငွက္ငယ္ရဲ႕ေသမႈ/ရွင္မႈနဲ႔ ၊ မွားမႈ/မွန္မႈဟာ
လူရမ္းကားလက္ထဲမွာပဲ ရွိေနတယ္ေလ လူရမ္းကားျပဳတဲ့အတိုင္း၊ လူရမ္းကားရဲ႕
ဆႏၵအတိုင္း ျဖစ္ဖို႔ရွိေနတယ္ဆိုတာကို ပညာရွိကျမင္ေနတယ္....
ဒီလိုပါပဲ
လူတစ္ဦးဟာ
မိမိဘ၀ကို ေကာင္းေအာင္/ဆိုးေအာင္၊
လူမိုက္ျဖစ္ေအာင္/လူလိမၼာျဖစ္ေအာင္၊
(ပဓာနအားျဖင့္) မိမိကိုယ္တုိင္ပဲ ဖန္တီးမိေနၾကတာပါပဲ။
အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့
သင့္ရဲ႕ … ေအာင္ျမင္မႈ / တိုးတက္မႈဟာ
" ေမာင္ရင့္ သေဘာအတိုင္း " ပါပဲကြယ္ ။
#ဓမၼအလင္းေရာင္
credit to original
သင့္ရဲ႕လုပ္အားေတြ ေျမကမာၻအတြက္ သီးပြင့္ေပးခဲ့ပါ။”
လဲၿပိဳက်ေနေသာ သစ္ပင္ပန္းပင္ေတြေဘးမွာ
ၿပိဳလဲငုိေႂကြးေနေသာ ဥယ်ာဥ္မႈဳးဆီသုိ႔ ရဟန္းတစ္ပါးႂကြလာတယ္…
"သင္ဘာေၾကာင့္ငုိေႂကြးေနသလဲ ဒကာ”
"အ႐ွင္ မျမင္ဘူးလား…က်ေနာ္စုိက္ထားတဲ့ အပင္ေတြ ေလျပင္းေၾကာင့္ ၿပိဳလဲကုန္ၿပီ…
က်ေနာ္အ႐ွင္လက္လက္ မီးၿမိဳက္ခံရသလုိ နာက်င္ပူေဆြးေနတယ္ အ႐ွင္…”
"ဘယ္သူစုိက္ထားတဲ့ အပင္ေတြမုိ႔လုိ႔
ဒီေလာက္ ငုိေႂကြးေနတာလဲ”
"ေဟာ့ဒိလက္နဲ႔ စုိက္ပ်ိဳးထားခဲ့တာပါ
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ေနတာ”
"ေလျပင္းက်ေအာင္ ဘယ္သူက လုပ္တာလဲ”
"ဟာ…ဘယ္သူကလုပ္ရမွာလဲ… သဘာဝအတုိင္းေပါ့ဘုရား…”
"ဒီေလျပင္းတုိက္ေနခုိက္မွာ သင္ဘာလုပ္ေနလဲ… သင္ထြက္မတားဘူးလား…
မတုိက္နဲ႔ …ငါ့သစ္ပင္ေတြ လဲကုန္မယ္လုိ႔ ထြက္မေအာ္ဘူးလား…”
"အ႐ွင္ဘုရားရယ္… အဓိပၸါယ္မ႐ွိလုိက္တာ…
ေလျပင္းတုိက္တုန္းက ကုိယ့္ဘာကုိယ္
မေသေအာင္ လုံျခံဳတဲ့ေနရာမွာ ပုန္းေနရတာကုိ… က်ေနာ္ထြက္တာေတာ့ေရာ… ေလျပင္းက ရပ္မွာမွမဟုတ္တာ”
"မွန္တယ္ဒကာ… ေလျပင္းကုိ သင္မႏုိင္ဘူး…
ေလျပင္းရဲ႕ရန္ကုိ သင္မကာကြယ္ႏုိင္ဘူး…
ဒါေၾကာင့္ ႐ူး႐ူးမုိက္မုိက္ထြက္မတားဘူး…
သင့္ကုိယ္သင္ လုံျခံဳေအာင္ေနခဲ့တယ္…
အခု ေလျပင္းတုိက္ၿပီးၿပီ…
သစ္ပင္ေတြလဲခဲ့ၿပီးၿပီ… သင္ငုိေႂကြးပူေဆြးေနလုိ႔ေရာ… သစ္ပင္ေတြ ျပန္႐ွင္လာမွာလား
သင့္လက္နဲ႔ စုိက္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ေတြလဲခဲ့ၿပီ…
ဒီေတာ့ သင့္လက္နဲ႔ ျပန္စုိက္မွ သစ္ပင္ေတြ
ထပ္ျဖစ္လာမွာ…
ထပ္စုိက္ပါ ဒကာ”
"ေျပာေတာ့ျဖင့္ လြယ္လုိက္တာအ႐ွင္ရယ္…
က်ေနာ္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ်ဟာခုေတာ့ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ… အခ်ည္းႏွွီး ျဖစ္ခဲ့ၿပီ
ေလျပင္းေၾကာင့္ မေသသင့္ဘဲ ေသဆုံးခဲ့ရၿပီ”
"သစ္ပင္ေတြဟာ ႐ွင္သန္ခဲ့တုန္းက အရိပ္ရခဲ့လား”
"ရခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"ပန္းေတြေဝခဲ့သလား”
"ေဝခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"သစ္သီးေတြသီးခဲ့သလား…”
"သီးခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"ေအး… ဘယ္ေန႔ေသမွာကုိမသိတဲ့ သစ္ပင္ေတြကေတာင္ ႐ွင္သန္ခဲ့စဥ္က အရိပ္ေပးခဲ့တယ္… ပန္းေတြေဝခဲ့တယ္… အသီးေတြ သီးခဲ့တယ္…
မျမဲျခင္းတရားကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ သစ္ပင္ေတြဟာ ျမဲခဲ့စဥ္တုန္းက အဓိပၸါယ္႐ွိ႐ွိ ႐ွင္သန္ခဲ့တယ္…သင္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့တာေတြဟာ အခ်ည္းႏွွီး မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး…
သင္တစ္ေန႔ေသမွာကုိ သိသလားဒကာ”
"သိပါတယ္ဘုရား”
"လြန္ဆန္ခြင့္႐ွိသလား”
"မ႐ွိပါဘုရား”
"သင္ဟာ သစ္ပင္တစ္ပင္ဆုိရင္ တစ္ေန႔ေသရမယ့္အတူတူ ဘာသီးမွ သီးမေနနဲ႔ေတာ့…
ဘာပန္းမွ ပြင့္မေနနဲ႔ေတာ့… အဲ့လုိေနမလား
ဒါမွမဟုတ္ မေသခင္စပ္ၾကား ႐ွင္သန္ဆဲကာလမွာ သစ္ပင္ဟာ သစ္ပင္ရဲ႕ တာဝန္ကုိ ထမ္းေဆာင္သြားသလုိ လူသားဟာ လူသားရဲ႕ တာဝန္ကုိ မထမ္းေဆာင္သြားသင့္ဘူးလား
ဒါနဲ႔ သင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိသိလား”
"သိပါတယ္ဘုရား…”
"၁၉၁၅ခုႏွစ္မွာ ေမြးၿပီး ၁၉၄၇မွာ က်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဟာ ၃၂ႏွစ္ပဲ လူအျဖစ္ကုိ ရခဲ့တယ္။
သူ႐ွင္သန္ခဲ့တဲ့ ကာလတုိအတြင္းမွာ သူအဓိပၸါယ္႐ွိတဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္မသြားဘူး…”
"လုပ္သြားပါတယ္ဘုရား”
"ဟုတ္တယ္ဒကာ… ေအာင္ဆန္းသစ္ပင္ကေန လြတ္လပ္ေရးပန္းေတြပြင့္ခဲ့တယ္…
သူ႔ေသဆုံးခဲ့ရေပမယ့္… သူ႐ွင္သန္ခဲ့ခ်ိန္ေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးမဟုတ္ဘူး…
ဒီမွာ ဒကာ … ဥယ်ာဥ္မႈဳးက ဥယ်ာဥ္မႈဳး အလုပ္လုပ္ပါ။ေလျပင္းေတြ ထက္က်ခ်င္က်မယ္။
မက်ခ်င္မက်ဘူး… ဒါသင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္မ႐ွိတဲ့ အနတၱတရားပဲ။
သင္လုပ္ရမွာက သစ္ပင္ေတြ ထပ္စုိက္ေနဖုိ႔ပဲ။
ဒီသစ္ပင္ေတြဟာ ဥယ်ာဥ္မႈဳးဆုိတဲ့ ပင္စည္က ျပန္သီးလာတဲ့ သစ္သီးေတြပဲ…
ေလရဲ႕အလုပ္က တုိက္ဖုိ႔…
သင့္အလုပ္က စုိက္ဖုိ႔…
ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္က်ေတာ့ေပါ့…
ေသျခင္းတရားက စစ္မေၾကျငာဘဲ
လာတတ္ေသးတယ္ေလ…
သူလာေခၚရင္ သင္လုိက္သြားပါ။
သင့္ရဲ႕လုပ္အားေတြ ေျမကမာၻအတြက္ သီးပြင့္ေပးခဲ့ပါ။”
Error
Credit
ၿပိဳလဲငုိေႂကြးေနေသာ ဥယ်ာဥ္မႈဳးဆီသုိ႔ ရဟန္းတစ္ပါးႂကြလာတယ္…
"သင္ဘာေၾကာင့္ငုိေႂကြးေနသလဲ ဒကာ”
"အ႐ွင္ မျမင္ဘူးလား…က်ေနာ္စုိက္ထားတဲ့ အပင္ေတြ ေလျပင္းေၾကာင့္ ၿပိဳလဲကုန္ၿပီ…
က်ေနာ္အ႐ွင္လက္လက္ မီးၿမိဳက္ခံရသလုိ နာက်င္ပူေဆြးေနတယ္ အ႐ွင္…”
"ဘယ္သူစုိက္ထားတဲ့ အပင္ေတြမုိ႔လုိ႔
ဒီေလာက္ ငုိေႂကြးေနတာလဲ”
"ေဟာ့ဒိလက္နဲ႔ စုိက္ပ်ိဳးထားခဲ့တာပါ
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ေနတာ”
"ေလျပင္းက်ေအာင္ ဘယ္သူက လုပ္တာလဲ”
"ဟာ…ဘယ္သူကလုပ္ရမွာလဲ… သဘာဝအတုိင္းေပါ့ဘုရား…”
"ဒီေလျပင္းတုိက္ေနခုိက္မွာ သင္ဘာလုပ္ေနလဲ… သင္ထြက္မတားဘူးလား…
မတုိက္နဲ႔ …ငါ့သစ္ပင္ေတြ လဲကုန္မယ္လုိ႔ ထြက္မေအာ္ဘူးလား…”
"အ႐ွင္ဘုရားရယ္… အဓိပၸါယ္မ႐ွိလုိက္တာ…
ေလျပင္းတုိက္တုန္းက ကုိယ့္ဘာကုိယ္
မေသေအာင္ လုံျခံဳတဲ့ေနရာမွာ ပုန္းေနရတာကုိ… က်ေနာ္ထြက္တာေတာ့ေရာ… ေလျပင္းက ရပ္မွာမွမဟုတ္တာ”
"မွန္တယ္ဒကာ… ေလျပင္းကုိ သင္မႏုိင္ဘူး…
ေလျပင္းရဲ႕ရန္ကုိ သင္မကာကြယ္ႏုိင္ဘူး…
ဒါေၾကာင့္ ႐ူး႐ူးမုိက္မုိက္ထြက္မတားဘူး…
သင့္ကုိယ္သင္ လုံျခံဳေအာင္ေနခဲ့တယ္…
အခု ေလျပင္းတုိက္ၿပီးၿပီ…
သစ္ပင္ေတြလဲခဲ့ၿပီးၿပီ… သင္ငုိေႂကြးပူေဆြးေနလုိ႔ေရာ… သစ္ပင္ေတြ ျပန္႐ွင္လာမွာလား
သင့္လက္နဲ႔ စုိက္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ေတြလဲခဲ့ၿပီ…
ဒီေတာ့ သင့္လက္နဲ႔ ျပန္စုိက္မွ သစ္ပင္ေတြ
ထပ္ျဖစ္လာမွာ…
ထပ္စုိက္ပါ ဒကာ”
"ေျပာေတာ့ျဖင့္ လြယ္လုိက္တာအ႐ွင္ရယ္…
က်ေနာ္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ်ဟာခုေတာ့ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ… အခ်ည္းႏွွီး ျဖစ္ခဲ့ၿပီ
ေလျပင္းေၾကာင့္ မေသသင့္ဘဲ ေသဆုံးခဲ့ရၿပီ”
"သစ္ပင္ေတြဟာ ႐ွင္သန္ခဲ့တုန္းက အရိပ္ရခဲ့လား”
"ရခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"ပန္းေတြေဝခဲ့သလား”
"ေဝခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"သစ္သီးေတြသီးခဲ့သလား…”
"သီးခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"ေအး… ဘယ္ေန႔ေသမွာကုိမသိတဲ့ သစ္ပင္ေတြကေတာင္ ႐ွင္သန္ခဲ့စဥ္က အရိပ္ေပးခဲ့တယ္… ပန္းေတြေဝခဲ့တယ္… အသီးေတြ သီးခဲ့တယ္…
မျမဲျခင္းတရားကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ သစ္ပင္ေတြဟာ ျမဲခဲ့စဥ္တုန္းက အဓိပၸါယ္႐ွိ႐ွိ ႐ွင္သန္ခဲ့တယ္…သင္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့တာေတြဟာ အခ်ည္းႏွွီး မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး…
သင္တစ္ေန႔ေသမွာကုိ သိသလားဒကာ”
"သိပါတယ္ဘုရား”
"လြန္ဆန္ခြင့္႐ွိသလား”
"မ႐ွိပါဘုရား”
"သင္ဟာ သစ္ပင္တစ္ပင္ဆုိရင္ တစ္ေန႔ေသရမယ့္အတူတူ ဘာသီးမွ သီးမေနနဲ႔ေတာ့…
ဘာပန္းမွ ပြင့္မေနနဲ႔ေတာ့… အဲ့လုိေနမလား
ဒါမွမဟုတ္ မေသခင္စပ္ၾကား ႐ွင္သန္ဆဲကာလမွာ သစ္ပင္ဟာ သစ္ပင္ရဲ႕ တာဝန္ကုိ ထမ္းေဆာင္သြားသလုိ လူသားဟာ လူသားရဲ႕ တာဝန္ကုိ မထမ္းေဆာင္သြားသင့္ဘူးလား
ဒါနဲ႔ သင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိသိလား”
"သိပါတယ္ဘုရား…”
"၁၉၁၅ခုႏွစ္မွာ ေမြးၿပီး ၁၉၄၇မွာ က်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဟာ ၃၂ႏွစ္ပဲ လူအျဖစ္ကုိ ရခဲ့တယ္။
သူ႐ွင္သန္ခဲ့တဲ့ ကာလတုိအတြင္းမွာ သူအဓိပၸါယ္႐ွိတဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္မသြားဘူး…”
"လုပ္သြားပါတယ္ဘုရား”
"ဟုတ္တယ္ဒကာ… ေအာင္ဆန္းသစ္ပင္ကေန လြတ္လပ္ေရးပန္းေတြပြင့္ခဲ့တယ္…
သူ႔ေသဆုံးခဲ့ရေပမယ့္… သူ႐ွင္သန္ခဲ့ခ်ိန္ေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးမဟုတ္ဘူး…
ဒီမွာ ဒကာ … ဥယ်ာဥ္မႈဳးက ဥယ်ာဥ္မႈဳး အလုပ္လုပ္ပါ။ေလျပင္းေတြ ထက္က်ခ်င္က်မယ္။
မက်ခ်င္မက်ဘူး… ဒါသင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္မ႐ွိတဲ့ အနတၱတရားပဲ။
သင္လုပ္ရမွာက သစ္ပင္ေတြ ထပ္စုိက္ေနဖုိ႔ပဲ။
ဒီသစ္ပင္ေတြဟာ ဥယ်ာဥ္မႈဳးဆုိတဲ့ ပင္စည္က ျပန္သီးလာတဲ့ သစ္သီးေတြပဲ…
ေလရဲ႕အလုပ္က တုိက္ဖုိ႔…
သင့္အလုပ္က စုိက္ဖုိ႔…
ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္က်ေတာ့ေပါ့…
ေသျခင္းတရားက စစ္မေၾကျငာဘဲ
လာတတ္ေသးတယ္ေလ…
သူလာေခၚရင္ သင္လုိက္သြားပါ။
သင့္ရဲ႕လုပ္အားေတြ ေျမကမာၻအတြက္ သီးပြင့္ေပးခဲ့ပါ။”
Error
Credit
“လြတ္လပ္တဲ႔သူဟာ မၾကြားေတာ့ဘူး”
“လြတ္လပ္တဲ႔သူဟာ မၾကြားေတာ့ဘူး”
မ်က္မွန္ကို ဒီေန႔မွ စတပ္တဲ႔သူဟာ
သူ႔ႏွာေခါင္းေပၚမွာ မ်က္မွန္ရွိေနတာကို
အခ်ိန္ျပည့္ သတိထားမိေနတယ္။
ေနရတာ မလြတ္လပ္ဘူး။
ခဏခဏ မ်က္မွန္ကို ခြ်တ္ၾကည့္တယ္။
တပ္ၾကည့္တယ္။
မ်က္မွန္ကို မၾကာမၾကာ အဝတ္နဲ႔
သုတ္တယ္။
ဒါေပမယ့္ မ်က္မွန္တပ္တာ
ၾကာသြားတဲ႔အခါ
မ်က္မွန္တပ္ထားမွန္း မသိေတာ့ဘူး။
မ်က္မွန္ဟာ ကိုယ့္မ်က္ႏွာရဲ႕
အစိတ္အပိုင္း
တစ္ခုလို ျဖစ္သြားျပီ။
မ်က္မွန္တပ္ထားတယ္ ဆိုတာကို
ေမ့ထားလို႔ရသြားျပီ။
စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔သူ
ေစတနာေကာင္းတဲ႔သူဟာ
သူ႔ကိုယ္႔သူ “ငါ စိတ္ေကာင္းရွိတယ္
ငါ ေစတနာ ေကာင္းတယ္”လို႔
မေတြးေတာ့ဘူး။
အဲဒီလို ေတြးေနေသးတယ္ဆိုရင္
စိတ္ေကာင္း တကယ္မရွိေသးဘူး။
စိတ္ေကာင္းရွိဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ႔
အဆင့္မွာပဲ ရွိေသးတယ္။
လုပ္ယူေနရတဲ႔အဆင့္မွာပဲ ရွိေသးတယ္။
စိတ္ေကာင္းရွိတာဟာ သူ႔ပင္ကိုယ္သဘာဝ
မျဖစ္ေသးဘူး။
တကယ္ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔သူ
ျဖစ္သြားတဲ႔အခါ
သူစိတ္ေကာင္းရွိတာကို သူေမ့ထားလိုက္ျပီ။
မေတြးေတာ့ဘူး။
အဲဒီအခါမွာမွ သူဟာ တကယ္
စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔သူ ျဖစ္သြားျပီ။
ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ႔သူဟာ ခြင့္လႊတ္ျပီးသား
ျဖစ္ေနတယ္။
"ငါ ခြင့္လႊတ္လိုက္တယ္”လို႔ မေတြးဘူး။
"ငါ ခြင့္လႊတ္တယ္ ငါခြင့္လႊတ္တယ္”လို႔
ခဏခဏ ေတြးေနရင္
ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ ေပါက္သလဲ။
ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေသးဘူးလို႔
အဓိပၸာယ္ေပါက္တယ္။
ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။
ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္လို႔ေတာင္
မေတြးေတာ့တဲ႔
အခ်ိန္မွာ တကယ္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ျပီ။
ေရာင့္ရဲတဲ႔သူဟာ ေရာင့္ရဲတယ္။
ဒါေပမယ့္ “ငါက ရတာနဲ႔ေရာင့္ရဲတယ္”လို႔
မေတြးဘူး။
ကိုယ္ ေရာင့္ရဲေၾကာင္းကို
သူမ်ားကို မေျပာေတာ့ဘူး။
ငါက ေရာင့္ရဲတယ္လို႔
မၾကာခဏေျပာေနရင္
တကယ္ေရာင့္ရဲတာ မဟုတ္ေသးဘူး။
ေရာင့္ရဲတယ္ဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ကို
လိုခ်င္ေနေသးတယ္
ကိုယ့္ကို ေရာင့္ရဲတဲ႔သူလို႔
အမ်ားျမင္ေအာင္
သိေအာင္ လုပ္ေနတယ္။
အဲဒီလိုဂုဏ္ကို လိုခ်င္ေနေသးတာကိုက
မေရာင့္ရဲေသးလို႔ပဲ။
အဲဒီလိုပဲ ဥပုသ္ေစာင့္တယ္၊
တရားအားထုတ္တယ္။
အဲဒါကို
လူေတြသိေအာင္ ေျပာေနတယ္ဆိုရင္
မလုပ္ခင္ကတည္းက
လူသိေစခ်င္တဲ႔ဆႏၵ ရွိေနတယ္။
အဲဒီလို ဆႏၵရွိေနရင္ ေစတနာမမွန္ေသးဘူး။
အတၱစိတ္က လႊမ္းမိုးထားတုန္းပဲ။
အတၱစိတ္က လုပ္ေနတယ္။
ငါက သူမ်ားထက္ ပိုလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ႔
မာနစိတ္က လႊမ္းမိုးေနေသးတယ္။
အတၱစိတ္, မာနစိတ္တို႔ မရွိေတာ့ရင္
လုပ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵရွိလို႔ လုပ္လိုက္တယ္။
အဲဒီအေၾကာင္းကို မေျပာေတာ့ဘူး။
ေမးရင္ေတာင္ လိုတာထက္ ပိုမေျပာဘူး။
တိုတိုနဲ႔လိုရင္းပဲ ေျပာမယ္။
စားႏိုင္တာ ဂုဏ္တစ္ခု မဟုတ္သလို
မစားဘဲေနႏိုင္တာလည္း
ဂုဏ္တစ္ခု မဟုတ္ပါဘူး။
တစ္ခ်ိဳ႕က စားႏိုင္တာကို ၾကြားတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕က
မစားဘဲေနႏိုင္တာကို ၾကြားတယ္။
နွစ္ဦးစလံုးဟာ မလြတ္လပ္တဲ႔သူေတြပဲ။
အေပ်ာ္အပါးေတြကို မ်ားမ်ားခံစားတဲ႔သူက
သူ ခံစားႏိုင္တာကို ၾကြားတယ္။
အေပ်ာ္အပါးေတြကို မခံစားတဲ႔သူက သူ
မခံစားတတ္တဲ႔အေၾကာင္းကို ၾကြားတယ္။
နွစ္ဦးစလံုးရဲ႕စိတ္ဟာ သဘာဝခ်င္းတူတူပဲ။
ၾကြားတာဟာ မလြတ္လပ္တာပဲ။
ေကာင္းတာကိုလုပ္တဲ႔အခါမွာ
လူသိေစခ်င္ တဲ႔စိတ္
အားၾကီးေနရင္
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ လုပ္တာ
မဟုတ္ဘူး။
တကယ္ေကာင္းတဲ႔သူဟာ
"ငါ ေကာင္းတယ္” လို႔
ေတာင္ မေတြးေတာ့ဘူး။
တရားဟာ ကိုယ့္ဘဝနဲ႔ထပ္တူျဖစ္ေနရင္
လုပ္ေနေပမယ့္ လုပ္ေနတယ္လို႔
မေတြး ေတာ့ဘူး။
ကိုယ့္ရဲ႕ပင္ကိုယ္သဘာဝ ျဖစ္သြားျပီ။
အသက္ရွဴေနသလို ျဖစ္သြားျပီ။
နွလံုးခုန္ေနသလို ျဖစ္သြားျပီ။
တမင္တကာ လုပ္ယူေနရရင္ သိေနတယ္။
ပင္ကိုယ္ျဖစ္သြားရင္ မသိေတာ့ဘူး။
လုပ္ေနရတယ္လို႔ မထင္ေတာ့ဘူး။
စာနည္းနည္းတတ္တဲ႔သူဟာ
သူ႔ကိုလူေတြက
စာေတာ္ေတာ္,တတ္တယ္လို႔
ထင္ေစခ်င္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ အကိုးအကားေတြမ်ားမ်ားနဲ႔
ေျပာခ်င္တယ္။
ေရးခ်င္တယ္။
စာေပကို တကယ္ခ်စ္လို႔
ေလ့လာတဲ႔သူဟာ ႏွစ္ေတြၾကာေလေလ
သူသိတာဟာ နည္းနည္း ေလး
မသိတာက အမ်ားၾကီးဆိုတာကို သိလာ လို႔
သူတတ္ေၾကာင္းကို မျပခ်င္ေတာ့ဘူး။
သူ႔ကို လူေတြအထင္မၾကီးမွာကို
မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။
သူဟာ အထင္ၾကီးတာ အထင္ေသးတာ
နွစ္မ်ိဳးလံုးကို လြန္ေျမာက္သြားျပီ။
သူဟာ သူစာတတ္တာကို
ေမ့ထားလို႔ရသြားျပီ။
ဒါေၾကာင့္
စကားေျပာတဲ႔အခါ မလိုအပ္ဘဲနဲ႔
အကိုးအကားေတြကို မထည့္ေတာ့ဘူး။
ရိုးရိုးပဲေျပာတယ္။
ေမးလာမွေျဖတယ္။ မေမးဘဲ မေျဖဘူး။
သူ႔စိတ္ကို စာက လႊမ္းမိုးမႈ မရွိေတာ့ဘူး။
ေငြမ်ားမ်ား မရဖူးတဲ႔သူဟာ
ပထမအၾကိမ္ ေငြမ်ားမ်ားရလိုက္ရင္
အဲဒီေငြထုပ္ကို ဘယ္ေနရာမွာထားရမွန္း
မသိေတာ႔ဘူး။
မၾကာခဏ
အဲဒီေငြထုပ္ကို ကိုင္ၾကည့္ေန တတ္တယ္။
အဲဒီေငြထုပ္ကို စိတ္မခ်လို႔ အိပ္တာေတာင္
စိတ္မေျဖာင့္ႏိုင္ဘူး။
တစ္ေရးႏိုးေတာင္ သတိရေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေငြကိုမ်ားမ်ားရွာႏိုင္လာတဲ႔အခါ
ေငြကို ေမ့ထားလိုက္ေတာ့တယ္။
ေငြရဖို႔ အဓိကမထားေတာ့ဘဲ ကိုယ္တန္ဖိုး
ထားတာကို လုပ္ျဖစ္ဖို႔ အဓိကထားျပီး
အလုပ္လုပ္တယ္။
ေငြနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ အိမ္နဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ
ကားနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ ပစၥည္းနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ
စိန္ေတြ ေရႊေတြနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူဟာ
တကယ္လူခ်မ္းသာ မဟုတ္ေသးဘူး။
တကယ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူဟာ သူခ်မ္းသာတာကို
ေမ့ထားလို႔ရသြားျပီ။
ျပည့္စံုေနတဲ႔စိတ္ရွိတဲ႔သူဟာ
သူပိုင္ဆိုင္တာေတြကို ေမ့ထားလိုက္ျပီ။
ထမင္းဝေနတဲ႔သူဟာ ထမင္းစားဖို႔
အေၾကာင္းကို မေတြးေတာ့ဘူး။
ထမင္းစားျပီးေပမယ့္
ထမင္းအေၾကာင္းကိုပဲ
ေတြးေနေသးတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုယူဆမလဲ။
သူ႔စိတ္က ဆာေနေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္
ေငြဘယ္ေလာက္ရွိရွိ ေငြအေၾကာင္း ကိုပဲ
ေတြးေနရင္ သူ႔စိတ္ထဲက မြဲေနေသးလို႔။
သူဟာ မလြတ္လပ္ေသးဘူး။
ေငြရဲ႕ကြ်န္ ျဖစ္ေနေသးတယ္။
တကယ္ ရာထူးၾကီးၾကီးနဲ႔တန္တဲ႔သူဟာ
ရာထူးအေၾကာင္းကို မေတြးေတာ့ဘူး။
သူနဲ႔ မတန္တဲ႔ရာထူးကို ရထားတဲ႔သူဟာ
သူ႔ရာထူးအေၾကာင္းကို သူေမ့လို႔မရဘူး။
ဘယ္သူနဲ႔ေတြ႔ေတြ႔ သူ႔ရာထူးကို
တေလးတစား အၾကိမ္ၾကိမ္ေခၚျပီး
သူ႔ကိုစကားေျပာေနမွ သူေက်နပ္တယ္။
သူ႔ရာထူးကိုမေခၚဘဲ
သူ႔နာမည္ကို ေခၚတဲ႔သူကို
သူ,ရန္ျငိဳးထားေတာ့မယ္။
သူ႔စိတ္က
သူ႔ရာထူးထက္ ျမင့္သြားတဲ႔အခါမွာ
ေတာ့ သူ,ရာထူးကိုေမ့သြားျပီ။
တာဝန္ေက်ေအာင္ေတာ့ လုပ္မယ္။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီရာထူးကို
အဓိက မထားေတာ့ဘူး။
အဲဒီလိုလူမွ ရာထူးနဲ႔တန္တဲ႔သူ ျဖစ္သြားျပီ။
သူ႔အလုပ္ကိုသူ လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔
လုပ္ႏိုင္ျပီ။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုလူက သိပ္ရွားပါတယ္။
ရာထူးၾကီးတဲ႔သူေတြနဲ႔ သိေၾကာင္း
ရင္းႏွီးေၾကာင္း ေျပာေနတဲ႔သူဟာ ရာထူးကို
သိပ္အထင္ၾကီးေနတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။
သူ႔ကိုယ္ကိုသူ
နည္းနည္း အထင္ေသးတဲ႔စိတ္ ရွိတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ဆက္ဆံေရးေတြဟာ
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ႔
ဆက္ဆံေရး မဟုတ္ဘူး။
ကိုယ့္အဆင့္အတန္းဆိုတာကို ေမ့ထားလို႔
ရတဲ႔သူ, သူ႔အဆင့္အတန္းဆိုတာကိုလည္း
ေမ့ထားလို႔ရတဲ႔သူမွသာ
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ဆက္ဆံႏိုင္မယ္။
မရွိတာကိုလည္း ေမ့ထားႏိုင္မွ
ရွိတာကိုလည္း
ေမ့ထားႏိုင္မွ
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ လုပ္သင့္တာကို
ဆက္လုပ္ႏိုင္မယ္။
လြတ္လပ္တဲ႔သူဟာ သူလုပ္ႏိုင္တာကို
အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။
ဒါေပမယ့္
အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး
လူသိေအာင္ မၾကြားဘူး။
လြတ္လပ္တဲ႔သူ ရွားလိုက္တာ… ေနာ္။ ……
#Credit ပါဘုရား🙏– ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက
မ်က္မွန္ကို ဒီေန႔မွ စတပ္တဲ႔သူဟာ
သူ႔ႏွာေခါင္းေပၚမွာ မ်က္မွန္ရွိေနတာကို
အခ်ိန္ျပည့္ သတိထားမိေနတယ္။
ေနရတာ မလြတ္လပ္ဘူး။
ခဏခဏ မ်က္မွန္ကို ခြ်တ္ၾကည့္တယ္။
တပ္ၾကည့္တယ္။
မ်က္မွန္ကို မၾကာမၾကာ အဝတ္နဲ႔
သုတ္တယ္။
ဒါေပမယ့္ မ်က္မွန္တပ္တာ
ၾကာသြားတဲ႔အခါ
မ်က္မွန္တပ္ထားမွန္း မသိေတာ့ဘူး။
မ်က္မွန္ဟာ ကိုယ့္မ်က္ႏွာရဲ႕
အစိတ္အပိုင္း
တစ္ခုလို ျဖစ္သြားျပီ။
မ်က္မွန္တပ္ထားတယ္ ဆိုတာကို
ေမ့ထားလို႔ရသြားျပီ။
စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔သူ
ေစတနာေကာင္းတဲ႔သူဟာ
သူ႔ကိုယ္႔သူ “ငါ စိတ္ေကာင္းရွိတယ္
ငါ ေစတနာ ေကာင္းတယ္”လို႔
မေတြးေတာ့ဘူး။
အဲဒီလို ေတြးေနေသးတယ္ဆိုရင္
စိတ္ေကာင္း တကယ္မရွိေသးဘူး။
စိတ္ေကာင္းရွိဖို႔ ၾကိဳးစားေနတဲ႔
အဆင့္မွာပဲ ရွိေသးတယ္။
လုပ္ယူေနရတဲ႔အဆင့္မွာပဲ ရွိေသးတယ္။
စိတ္ေကာင္းရွိတာဟာ သူ႔ပင္ကိုယ္သဘာဝ
မျဖစ္ေသးဘူး။
တကယ္ စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔သူ
ျဖစ္သြားတဲ႔အခါ
သူစိတ္ေကာင္းရွိတာကို သူေမ့ထားလိုက္ျပီ။
မေတြးေတာ့ဘူး။
အဲဒီအခါမွာမွ သူဟာ တကယ္
စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔သူ ျဖစ္သြားျပီ။
ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ႔သူဟာ ခြင့္လႊတ္ျပီးသား
ျဖစ္ေနတယ္။
"ငါ ခြင့္လႊတ္လိုက္တယ္”လို႔ မေတြးဘူး။
"ငါ ခြင့္လႊတ္တယ္ ငါခြင့္လႊတ္တယ္”လို႔
ခဏခဏ ေတြးေနရင္
ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ ေပါက္သလဲ။
ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ေသးဘူးလို႔
အဓိပၸာယ္ေပါက္တယ္။
ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္။
ခြင့္လႊတ္လိုက္မယ္လို႔ေတာင္
မေတြးေတာ့တဲ႔
အခ်ိန္မွာ တကယ္ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ျပီ။
ေရာင့္ရဲတဲ႔သူဟာ ေရာင့္ရဲတယ္။
ဒါေပမယ့္ “ငါက ရတာနဲ႔ေရာင့္ရဲတယ္”လို႔
မေတြးဘူး။
ကိုယ္ ေရာင့္ရဲေၾကာင္းကို
သူမ်ားကို မေျပာေတာ့ဘူး။
ငါက ေရာင့္ရဲတယ္လို႔
မၾကာခဏေျပာေနရင္
တကယ္ေရာင့္ရဲတာ မဟုတ္ေသးဘူး။
ေရာင့္ရဲတယ္ဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ကို
လိုခ်င္ေနေသးတယ္
ကိုယ့္ကို ေရာင့္ရဲတဲ႔သူလို႔
အမ်ားျမင္ေအာင္
သိေအာင္ လုပ္ေနတယ္။
အဲဒီလိုဂုဏ္ကို လိုခ်င္ေနေသးတာကိုက
မေရာင့္ရဲေသးလို႔ပဲ။
အဲဒီလိုပဲ ဥပုသ္ေစာင့္တယ္၊
တရားအားထုတ္တယ္။
အဲဒါကို
လူေတြသိေအာင္ ေျပာေနတယ္ဆိုရင္
မလုပ္ခင္ကတည္းက
လူသိေစခ်င္တဲ႔ဆႏၵ ရွိေနတယ္။
အဲဒီလို ဆႏၵရွိေနရင္ ေစတနာမမွန္ေသးဘူး။
အတၱစိတ္က လႊမ္းမိုးထားတုန္းပဲ။
အတၱစိတ္က လုပ္ေနတယ္။
ငါက သူမ်ားထက္ ပိုလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ႔
မာနစိတ္က လႊမ္းမိုးေနေသးတယ္။
အတၱစိတ္, မာနစိတ္တို႔ မရွိေတာ့ရင္
လုပ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵရွိလို႔ လုပ္လိုက္တယ္။
အဲဒီအေၾကာင္းကို မေျပာေတာ့ဘူး။
ေမးရင္ေတာင္ လိုတာထက္ ပိုမေျပာဘူး။
တိုတိုနဲ႔လိုရင္းပဲ ေျပာမယ္။
စားႏိုင္တာ ဂုဏ္တစ္ခု မဟုတ္သလို
မစားဘဲေနႏိုင္တာလည္း
ဂုဏ္တစ္ခု မဟုတ္ပါဘူး။
တစ္ခ်ိဳ႕က စားႏိုင္တာကို ၾကြားတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕က
မစားဘဲေနႏိုင္တာကို ၾကြားတယ္။
နွစ္ဦးစလံုးဟာ မလြတ္လပ္တဲ႔သူေတြပဲ။
အေပ်ာ္အပါးေတြကို မ်ားမ်ားခံစားတဲ႔သူက
သူ ခံစားႏိုင္တာကို ၾကြားတယ္။
အေပ်ာ္အပါးေတြကို မခံစားတဲ႔သူက သူ
မခံစားတတ္တဲ႔အေၾကာင္းကို ၾကြားတယ္။
နွစ္ဦးစလံုးရဲ႕စိတ္ဟာ သဘာဝခ်င္းတူတူပဲ။
ၾကြားတာဟာ မလြတ္လပ္တာပဲ။
ေကာင္းတာကိုလုပ္တဲ႔အခါမွာ
လူသိေစခ်င္ တဲ႔စိတ္
အားၾကီးေနရင္
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ လုပ္တာ
မဟုတ္ဘူး။
တကယ္ေကာင္းတဲ႔သူဟာ
"ငါ ေကာင္းတယ္” လို႔
ေတာင္ မေတြးေတာ့ဘူး။
တရားဟာ ကိုယ့္ဘဝနဲ႔ထပ္တူျဖစ္ေနရင္
လုပ္ေနေပမယ့္ လုပ္ေနတယ္လို႔
မေတြး ေတာ့ဘူး။
ကိုယ့္ရဲ႕ပင္ကိုယ္သဘာဝ ျဖစ္သြားျပီ။
အသက္ရွဴေနသလို ျဖစ္သြားျပီ။
နွလံုးခုန္ေနသလို ျဖစ္သြားျပီ။
တမင္တကာ လုပ္ယူေနရရင္ သိေနတယ္။
ပင္ကိုယ္ျဖစ္သြားရင္ မသိေတာ့ဘူး။
လုပ္ေနရတယ္လို႔ မထင္ေတာ့ဘူး။
စာနည္းနည္းတတ္တဲ႔သူဟာ
သူ႔ကိုလူေတြက
စာေတာ္ေတာ္,တတ္တယ္လို႔
ထင္ေစခ်င္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ အကိုးအကားေတြမ်ားမ်ားနဲ႔
ေျပာခ်င္တယ္။
ေရးခ်င္တယ္။
စာေပကို တကယ္ခ်စ္လို႔
ေလ့လာတဲ႔သူဟာ ႏွစ္ေတြၾကာေလေလ
သူသိတာဟာ နည္းနည္း ေလး
မသိတာက အမ်ားၾကီးဆိုတာကို သိလာ လို႔
သူတတ္ေၾကာင္းကို မျပခ်င္ေတာ့ဘူး။
သူ႔ကို လူေတြအထင္မၾကီးမွာကို
မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။
သူဟာ အထင္ၾကီးတာ အထင္ေသးတာ
နွစ္မ်ိဳးလံုးကို လြန္ေျမာက္သြားျပီ။
သူဟာ သူစာတတ္တာကို
ေမ့ထားလို႔ရသြားျပီ။
ဒါေၾကာင့္
စကားေျပာတဲ႔အခါ မလိုအပ္ဘဲနဲ႔
အကိုးအကားေတြကို မထည့္ေတာ့ဘူး။
ရိုးရိုးပဲေျပာတယ္။
ေမးလာမွေျဖတယ္။ မေမးဘဲ မေျဖဘူး။
သူ႔စိတ္ကို စာက လႊမ္းမိုးမႈ မရွိေတာ့ဘူး။
ေငြမ်ားမ်ား မရဖူးတဲ႔သူဟာ
ပထမအၾကိမ္ ေငြမ်ားမ်ားရလိုက္ရင္
အဲဒီေငြထုပ္ကို ဘယ္ေနရာမွာထားရမွန္း
မသိေတာ႔ဘူး။
မၾကာခဏ
အဲဒီေငြထုပ္ကို ကိုင္ၾကည့္ေန တတ္တယ္။
အဲဒီေငြထုပ္ကို စိတ္မခ်လို႔ အိပ္တာေတာင္
စိတ္မေျဖာင့္ႏိုင္ဘူး။
တစ္ေရးႏိုးေတာင္ သတိရေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေငြကိုမ်ားမ်ားရွာႏိုင္လာတဲ႔အခါ
ေငြကို ေမ့ထားလိုက္ေတာ့တယ္။
ေငြရဖို႔ အဓိကမထားေတာ့ဘဲ ကိုယ္တန္ဖိုး
ထားတာကို လုပ္ျဖစ္ဖို႔ အဓိကထားျပီး
အလုပ္လုပ္တယ္။
ေငြနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ အိမ္နဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ
ကားနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ ပစၥည္းနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူ
စိန္ေတြ ေရႊေတြနဲ႔ၾကြားတဲ႔သူဟာ
တကယ္လူခ်မ္းသာ မဟုတ္ေသးဘူး။
တကယ္ခ်မ္းသာတဲ႔သူဟာ သူခ်မ္းသာတာကို
ေမ့ထားလို႔ရသြားျပီ။
ျပည့္စံုေနတဲ႔စိတ္ရွိတဲ႔သူဟာ
သူပိုင္ဆိုင္တာေတြကို ေမ့ထားလိုက္ျပီ။
ထမင္းဝေနတဲ႔သူဟာ ထမင္းစားဖို႔
အေၾကာင္းကို မေတြးေတာ့ဘူး။
ထမင္းစားျပီးေပမယ့္
ထမင္းအေၾကာင္းကိုပဲ
ေတြးေနေသးတယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုယူဆမလဲ။
သူ႔စိတ္က ဆာေနေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္
ေငြဘယ္ေလာက္ရွိရွိ ေငြအေၾကာင္း ကိုပဲ
ေတြးေနရင္ သူ႔စိတ္ထဲက မြဲေနေသးလို႔။
သူဟာ မလြတ္လပ္ေသးဘူး။
ေငြရဲ႕ကြ်န္ ျဖစ္ေနေသးတယ္။
တကယ္ ရာထူးၾကီးၾကီးနဲ႔တန္တဲ႔သူဟာ
ရာထူးအေၾကာင္းကို မေတြးေတာ့ဘူး။
သူနဲ႔ မတန္တဲ႔ရာထူးကို ရထားတဲ႔သူဟာ
သူ႔ရာထူးအေၾကာင္းကို သူေမ့လို႔မရဘူး။
ဘယ္သူနဲ႔ေတြ႔ေတြ႔ သူ႔ရာထူးကို
တေလးတစား အၾကိမ္ၾကိမ္ေခၚျပီး
သူ႔ကိုစကားေျပာေနမွ သူေက်နပ္တယ္။
သူ႔ရာထူးကိုမေခၚဘဲ
သူ႔နာမည္ကို ေခၚတဲ႔သူကို
သူ,ရန္ျငိဳးထားေတာ့မယ္။
သူ႔စိတ္က
သူ႔ရာထူးထက္ ျမင့္သြားတဲ႔အခါမွာ
ေတာ့ သူ,ရာထူးကိုေမ့သြားျပီ။
တာဝန္ေက်ေအာင္ေတာ့ လုပ္မယ္။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီရာထူးကို
အဓိက မထားေတာ့ဘူး။
အဲဒီလိုလူမွ ရာထူးနဲ႔တန္တဲ႔သူ ျဖစ္သြားျပီ။
သူ႔အလုပ္ကိုသူ လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔
လုပ္ႏိုင္ျပီ။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုလူက သိပ္ရွားပါတယ္။
ရာထူးၾကီးတဲ႔သူေတြနဲ႔ သိေၾကာင္း
ရင္းႏွီးေၾကာင္း ေျပာေနတဲ႔သူဟာ ရာထူးကို
သိပ္အထင္ၾကီးေနတဲ႔သူ ျဖစ္တယ္။
သူ႔ကိုယ္ကိုသူ
နည္းနည္း အထင္ေသးတဲ႔စိတ္ ရွိတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ဆက္ဆံေရးေတြဟာ
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ႔
ဆက္ဆံေရး မဟုတ္ဘူး။
ကိုယ့္အဆင့္အတန္းဆိုတာကို ေမ့ထားလို႔
ရတဲ႔သူ, သူ႔အဆင့္အတန္းဆိုတာကိုလည္း
ေမ့ထားလို႔ရတဲ႔သူမွသာ
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ဆက္ဆံႏိုင္မယ္။
မရွိတာကိုလည္း ေမ့ထားႏိုင္မွ
ရွိတာကိုလည္း
ေမ့ထားႏိုင္မွ
လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ လုပ္သင့္တာကို
ဆက္လုပ္ႏိုင္မယ္။
လြတ္လပ္တဲ႔သူဟာ သူလုပ္ႏိုင္တာကို
အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။
ဒါေပမယ့္
အဲဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး
လူသိေအာင္ မၾကြားဘူး။
လြတ္လပ္တဲ႔သူ ရွားလိုက္တာ… ေနာ္။ ……
#Credit ပါဘုရား🙏– ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက
မိမိအခ်ိန္ကို မေရာင္းပါနဲ ့
မိမိအခ်ိန္ကို မေရာင္းပါနဲ့
================
တစ္ခါက ေသာ့ ဖြင့္/ျပင္ တဲ ့သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္
လူေတြ အျပင္သြားလို ့
အိမ္ထဲေသာ့က်န္ခဲ ့ျပီး
ဖြင္ ့မရတဲ ့အခါက်ရင္
ဖြင္ ့ေပးတာ။
ေသာ့ပ်က္ ရင္လဲ ျပင္တယ္ေပါ့
သူစလုပ္တုန္းက
ေသာ့ တစ္ခါဖြင့္ ရင္
၅ ေသာငး္ ယူတယ္
ေသာ့တစ္ခု ဖြင့္ ဖို ့အခ်ိန္ က မိနစ္ ၉၀၊ ၁၀၀ ေလာက္ၾကာတာေပါ့
တစ္ခါ ဖြင့္ ေပးနိုင္ရင္ ၅ ေသာင္းရတယ္။
လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ ့
အခ်ိန္ၾကာလာလို ့သူ က်ြမ္းက်င္သြားတဲ့အခါ က်ေတာ့
ေသာ ့တစ္ခါဖြင္ ့ဖို ့ကို မိနစ္ ၉၀ ေလာက္ အခ်ိန္ မယူေတာ ့ဘူး
၁၀ မိနစ္ဆိုရျပီ။
တစ္ခါဖြင့္ရင္ လဲ ၅ ေသာင္းပဲ။
ဒါေပမဲ့ ျပႆနာက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့
Customer ေတြက မိနစ္ ၉၀ ေလာက္ အခ်ိ္န္ယူ
ဖြင့္တုန္းက က်ေတာ ့ ၅ေသာင္းေပးရမွာ
မနွေမ်ာဘူး
အခု ၁၀ မိနစ္ နဲ ့လဲ ဖြင့္ေရာ
ဟိုလွည္ ့ဒီ လွည္ ့နဲ ့ခနေလး
လုပ္ျပီး ၅ ေသာင္းေတာင္းတာ မမ်ားဘူးလား
ဆိုတာမိ်ဳးေတြ ျဖစ္လာတယ္။
အဲ့အခါ သူက ေျပာတယ္
က်ေနာ္က အခ်ိန္ နဲ ့Charge လုပ္တာမဟုတ္ဘူး
က်ြမး္က်င္မွဳ ကို Charge လုပ္တာပါ လို့ ဆိုျပီး
အဲ့ေတာ ့ဆိုလိုတာက
ကြ်န္ေတာ္တို အခ်ိန္ကိုေရာင္းျပီး
လုပ္ငန္းခြင္ထဲ စ၀င္ၾကတာေတာ ့မွန္ပါတယ္
ဒါေပမဲ့ အျမဲတမ္းၾကီးေတာ ့မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး
အနာဂတ္ မွာ ကိုယ္ ့ရဲ့
အခ်ိန္ထက္
ကိုယ့္ကြ်မ္းက်င္မွဳ
ကုိယ့္ အေတြ ့အၾကံဳ ေတြ နဲ ့သာ
ကိုယ္ ့ တန္ဖိုးကို တည္ေဆာက္ပါ
အဓိကက အခ်ိန္အမ်ားၾကီးသံုးျပီး ေငြ နဲနဲေလးရတာနဲ ့
အခ်ိန္နဲနဲေလးသံုးျပီး ေငြ အမ်ားၾကီးရတယ္ဆိုတဲ့ Sense ေလးကိုရေစခ်င္တာပါ။
တစ္ခ်ိဳ ့အလုပ္ေတြက တစ္နာရီကို ၅၀၀ ပဲ ရမယ္
တစ္ခ်ိဳ ့အလုပ္ေတြက တစ္နာရီကို ၁၀၀၀၀ ရပါမယ္
တစ္ခ်ိဳ အလုပ္ေတြက က်ေတာ ့မိနစ္ပိုင္းေလးနဲ ့သိန္း နဲ ့ခ်ီ၀င္တာမ်ိဳးလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။
တန္ဖိုးရွိတဲ့အလုပ္ေတြကို လုပ္ရင္းနဲ ့သာ တန္ ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ကို ကုန္ဆံုးမယ္ဆိုရင္
ကို္ယ့္ဘ၀ လဲတန္ဖိုးရွိလာပါလိမ့္မယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိရွိ စီမံခန္ ့ခြဲတတ္ဖို ့လိုပါလိမ့္မယ္။
Credit to Grab your success
တစ္ခါက ေသာ့ ဖြင့္/ျပင္ တဲ ့သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္
လူေတြ အျပင္သြားလို ့
အိမ္ထဲေသာ့က်န္ခဲ ့ျပီး
ဖြင္ ့မရတဲ ့အခါက်ရင္
ဖြင္ ့ေပးတာ။
ေသာ့ပ်က္ ရင္လဲ ျပင္တယ္ေပါ့
သူစလုပ္တုန္းက
ေသာ့ တစ္ခါဖြင့္ ရင္
၅ ေသာငး္ ယူတယ္
ေသာ့တစ္ခု ဖြင့္ ဖို ့အခ်ိန္ က မိနစ္ ၉၀၊ ၁၀၀ ေလာက္ၾကာတာေပါ့
တစ္ခါ ဖြင့္ ေပးနိုင္ရင္ ၅ ေသာင္းရတယ္။
လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ ့
အခ်ိန္ၾကာလာလို ့သူ က်ြမ္းက်င္သြားတဲ့အခါ က်ေတာ့
ေသာ ့တစ္ခါဖြင္ ့ဖို ့ကို မိနစ္ ၉၀ ေလာက္ အခ်ိန္ မယူေတာ ့ဘူး
၁၀ မိနစ္ဆိုရျပီ။
တစ္ခါဖြင့္ရင္ လဲ ၅ ေသာင္းပဲ။
ဒါေပမဲ့ ျပႆနာက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့
Customer ေတြက မိနစ္ ၉၀ ေလာက္ အခ်ိ္န္ယူ
ဖြင့္တုန္းက က်ေတာ ့ ၅ေသာင္းေပးရမွာ
မနွေမ်ာဘူး
အခု ၁၀ မိနစ္ နဲ ့လဲ ဖြင့္ေရာ
ဟိုလွည္ ့ဒီ လွည္ ့နဲ ့ခနေလး
လုပ္ျပီး ၅ ေသာင္းေတာင္းတာ မမ်ားဘူးလား
ဆိုတာမိ်ဳးေတြ ျဖစ္လာတယ္။
အဲ့အခါ သူက ေျပာတယ္
က်ေနာ္က အခ်ိန္ နဲ ့Charge လုပ္တာမဟုတ္ဘူး
က်ြမး္က်င္မွဳ ကို Charge လုပ္တာပါ လို့ ဆိုျပီး
အဲ့ေတာ ့ဆိုလိုတာက
ကြ်န္ေတာ္တို အခ်ိန္ကိုေရာင္းျပီး
လုပ္ငန္းခြင္ထဲ စ၀င္ၾကတာေတာ ့မွန္ပါတယ္
ဒါေပမဲ့ အျမဲတမ္းၾကီးေတာ ့မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး
အနာဂတ္ မွာ ကိုယ္ ့ရဲ့
အခ်ိန္ထက္
ကိုယ့္ကြ်မ္းက်င္မွဳ
ကုိယ့္ အေတြ ့အၾကံဳ ေတြ နဲ ့သာ
ကိုယ္ ့ တန္ဖိုးကို တည္ေဆာက္ပါ
အဓိကက အခ်ိန္အမ်ားၾကီးသံုးျပီး ေငြ နဲနဲေလးရတာနဲ ့
အခ်ိန္နဲနဲေလးသံုးျပီး ေငြ အမ်ားၾကီးရတယ္ဆိုတဲ့ Sense ေလးကိုရေစခ်င္တာပါ။
တစ္ခ်ိဳ ့အလုပ္ေတြက တစ္နာရီကို ၅၀၀ ပဲ ရမယ္
တစ္ခ်ိဳ ့အလုပ္ေတြက တစ္နာရီကို ၁၀၀၀၀ ရပါမယ္
တစ္ခ်ိဳ အလုပ္ေတြက က်ေတာ ့မိနစ္ပိုင္းေလးနဲ ့သိန္း နဲ ့ခ်ီ၀င္တာမ်ိဳးလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။
တန္ဖိုးရွိတဲ့အလုပ္ေတြကို လုပ္ရင္းနဲ ့သာ တန္ ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ကို ကုန္ဆံုးမယ္ဆိုရင္
ကို္ယ့္ဘ၀ လဲတန္ဖိုးရွိလာပါလိမ့္မယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးရွိရွိ စီမံခန္ ့ခြဲတတ္ဖို ့လိုပါလိမ့္မယ္။
Credit to Grab your success
စိတ္ဓာတ္က်လြယ္တဲ့အက်င့္ကိုေဖ်ာက္ပါ..
စိတ္ဓာတ္က်လြယ္တဲ့အက်င့္ကိုေဖ်ာက္ပါ..
'ဘာျဖစ္လဲ ငါလုပ္ႏိုင္ရမယ္'ဆိုတဲ့
စိတ္မ်ိဳးကိုသာ ေမြးျမဴပါ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္လဲမက်သြားတဲ့လူမ်ိဳး
စိတ္ဓာတ္အျမဲသန္မာေနတဲ့လူမ်ိဳးကို
သေဘာက်တယ္
အလုပ္ေတြဘယ္လိုပဲအဆင္မေျပေနပါေစ
အေႂကြးေတြဘယ္လိုပဲရွိေနပါေစ
ျပႆနာေတြဘယ္ေလာက္ပဲတက္တက္
လူမႈေရးေတြ ဘယ္လိုပဲအဆင္မေျပပါေစ
လဲၿပိဳက်မသြားဘဲ
ၾကံ့ၾကံ့ခံေျဖရွင္းေနတဲ့လူမ်ိဳး
လုပ္စရာရွိတာဆက္လုပ္သြားႏိုင္တဲ့လူမ်ိဳးကို
သိပ္သေဘာက်တယ္....
ခဏခဏစိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔
အက်င့္ပါပါတယ္
ကိုယ့္ထက္ျမင့္တဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး
စိတ္ဓာတ္ေတြက်ေနတာမ်ိဳး...
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့
သူမ်ားမိသားစုေတြကိုၾကည့္ၿပီး
ကိုယ့္ဘဝကိုအားငယ္ေနတာမ်ိဳး...
သူမ်ားေတြရဲ႕အခ်စ္ေရး
အဆင္ေျပေနတာကိုၾကည့္ရင္း
လက္ရွိကိုယ့္ relationship ကို
စိတ္ပ်က္ေနတာမ်ိဳး...
သူမ်ားေတြရဲ႕ ရုပ္ဝတၳဳအသံုးအေဆာင္ေတြ
ရာထူးဂုဏ္ပုဒ္ေတြ ေငြေၾကးပမာဏေတြကို
ၾကည့္ၿပီး စိတ္ဓာတ္က်တာမ်ိဳး...
ခဏခဏမလုပ္ပါနဲ႔
ၾကာလာတဲ့အခါ
ေနရင္းထိုင္ရင္းကို စိတ္ဓာတ္က်လြယ္
အားငယ္လြယ္လာတက္ပါတယ္...
လုပ္ပါမ်ားရင္း အက်င့္ျဖစ္လာၿပီး
အဲဒီအက်င့္ေတြကပဲ
ကိုယ့္ဘဝအနာဂတ္ကို စီမံသြားတာပါ...
What we get is what we accept ဆိုတာ
မေမ့ပါနဲ႔...
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ
ဘဝေတြဟာ
ငိုလည္းခဏတာ ရယ္လည္းခဏသာမို႔
ငိုေၾကာမရွည္ စိတ္ညစ္မေနဘဲ စိတ္ဓာတ္ေတြသန္မာေအာင္ေလ့က်င့္ပါ...
' စိတ္ဓာတ္မက်ရေတာ့ဘူးလား'လို႔ေတာ့
ေမးစရာရွိတယ္
လူပဲ တခါတေလစိတ္ဓာတ္က်ၾကတာေပါ့
လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြ
ဆက္မလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္...
လက္ရွိလူေတြနဲ႔ေဝးရာကို
ထြက္သြားခ်င္ေလာက္ေအာင္...
တခါတေလ ပိန္ခ်ံဳးက်သြားတဲ့အထိ
စိတ္ဓာတ္က်ၾကတာေပါ့
ဒါေပမယ့္ ခဏပဲခံစားပါ
ၾကာရွည္စိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔
က်ဖို႔လည္းမလိုဘူးအပ္ပါဘူး
"ဒါဟာ ငါ့အတြက္လမ္းဆံုးမဟုတ္ဘူး "
"ငါ့အတြက္ ေနာက္ထပ္လမ္းေတြရွိႏိုင္ေသးတယ္"
"ရွိေသးတယ္ ရွိကိုရွိရမယ္ "လို႔အျမဲေတြးပါ....
သင့္ဦးေႏွာက္ထဲ မရွင္းသေရြ႕
စိတ္ကူးသစ္ေတြဝင္လာႏိုင္မွာမဟုတ္သလို
သင္ကိုယ္တိုင္က stress zone ထဲက
မထြက္ေသးသေရြ႕
ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့အေျခအေနကို ေရာက္ရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး
စိတ္ဓာတ္ေတြက်
ေတြ႕တဲ့လူနဲ႔အဆင္မေျပ
စကားေတြမွား ျပႆနာေတြထပ္တက္
ျမင္သမၽွအရာေတြကို အျပစ္ျမင္
အရက္ေသာက္ရင္း ငိုေႂကြးရင္း
အိပ္ယာထဲမွာေခြေနရင္း
အခ်ိန္ကုန္ေနမယ့္အစား..
လူးလဲထၿပီး ေရခ်ိဳးလိုက္ပါ
အဓိကေျဖရွင္းရမယ့္ကိစၥကိုသာ
ဆြဲထုတ္လိုက္ပါ
ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမလဲဆိုတာ
ေခါင္းေအးေအးနဲ႔စဥ္းစားပါ
သူမ်ားေတြကိုလိုက္ၾကည့္စရာမလိုပါဘူး
ႏွိုင္းယွဥ္ေနစရာမလိုပါဘူး
ေဝဖန္ကဲ့ရဲ႕ေနတာေတြကို အဖက္လုပ္ေနစရာမလိုပါပဲ
သင့္ကိုယ္သင္အသံုးမက်ဘူးလို႔
ျမင္ေနစရာမလိုပါဘူး
ဘယ္အရာကမွ ငါ့စိတ္ငါ့ခနၶာေလာက္အေရးမႀကီးဘူးလို႔ေတြးပါ
ငါေျဖရွင္းႏိုင္တယ္
ငါလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုပဲေတြးပါ
လူတိုင္းဟာ ျပႆနာေတြကို
ၾကံဳလာရင္း ေျဖရွင္းရင္းနဲ႔
အသက္ရွင္ေနေနၾကရတယ္ဆိုတာ
အျမဲႏွလံုးသြင္းပါ..
တေျဖးေျဖးနဲ႔ သင္ျပန္ၿပီး OK လာမယ္လို႔
ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ေနပါတယ္
ေလာကမွာ လူ႔ဘဝကိုရလာတာ
သင့္ကိုအေမေမြးေပးခဲ့တာ
သင့္ကိုဘုရားသခင္ကဖန္ဆင္းေပးခဲ့တာ
ဒီအတိုင္း အရွံုးေပးလိုက္ဖို႔မွ မဟုတ္ပဲ...
ကဲ....
Stress zone ထဲက ထြက္ၾကပါစို႔....
with love,
Min Yel Kyaw Swar❤
3.8.2019
Credit
'ဘာျဖစ္လဲ ငါလုပ္ႏိုင္ရမယ္'ဆိုတဲ့
စိတ္မ်ိဳးကိုသာ ေမြးျမဴပါ...
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့
ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္လဲမက်သြားတဲ့လူမ်ိဳး
စိတ္ဓာတ္အျမဲသန္မာေနတဲ့လူမ်ိဳးကို
သေဘာက်တယ္
အလုပ္ေတြဘယ္လိုပဲအဆင္မေျပေနပါေစ
အေႂကြးေတြဘယ္လိုပဲရွိေနပါေစ
ျပႆနာေတြဘယ္ေလာက္ပဲတက္တက္
လူမႈေရးေတြ ဘယ္လိုပဲအဆင္မေျပပါေစ
လဲၿပိဳက်မသြားဘဲ
ၾကံ့ၾကံ့ခံေျဖရွင္းေနတဲ့လူမ်ိဳး
လုပ္စရာရွိတာဆက္လုပ္သြားႏိုင္တဲ့လူမ်ိဳးကို
သိပ္သေဘာက်တယ္....
ခဏခဏစိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔
အက်င့္ပါပါတယ္
ကိုယ့္ထက္ျမင့္တဲ့လူေတြကိုၾကည့္ၿပီး
စိတ္ဓာတ္ေတြက်ေနတာမ်ိဳး...
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့
သူမ်ားမိသားစုေတြကိုၾကည့္ၿပီး
ကိုယ့္ဘဝကိုအားငယ္ေနတာမ်ိဳး...
သူမ်ားေတြရဲ႕အခ်စ္ေရး
အဆင္ေျပေနတာကိုၾကည့္ရင္း
လက္ရွိကိုယ့္ relationship ကို
စိတ္ပ်က္ေနတာမ်ိဳး...
သူမ်ားေတြရဲ႕ ရုပ္ဝတၳဳအသံုးအေဆာင္ေတြ
ရာထူးဂုဏ္ပုဒ္ေတြ ေငြေၾကးပမာဏေတြကို
ၾကည့္ၿပီး စိတ္ဓာတ္က်တာမ်ိဳး...
ခဏခဏမလုပ္ပါနဲ႔
ၾကာလာတဲ့အခါ
ေနရင္းထိုင္ရင္းကို စိတ္ဓာတ္က်လြယ္
အားငယ္လြယ္လာတက္ပါတယ္...
လုပ္ပါမ်ားရင္း အက်င့္ျဖစ္လာၿပီး
အဲဒီအက်င့္ေတြကပဲ
ကိုယ့္ဘဝအနာဂတ္ကို စီမံသြားတာပါ...
What we get is what we accept ဆိုတာ
မေမ့ပါနဲ႔...
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ
ဘဝေတြဟာ
ငိုလည္းခဏတာ ရယ္လည္းခဏသာမို႔
ငိုေၾကာမရွည္ စိတ္ညစ္မေနဘဲ စိတ္ဓာတ္ေတြသန္မာေအာင္ေလ့က်င့္ပါ...
' စိတ္ဓာတ္မက်ရေတာ့ဘူးလား'လို႔ေတာ့
ေမးစရာရွိတယ္
လူပဲ တခါတေလစိတ္ဓာတ္က်ၾကတာေပါ့
လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြ
ဆက္မလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္...
လက္ရွိလူေတြနဲ႔ေဝးရာကို
ထြက္သြားခ်င္ေလာက္ေအာင္...
တခါတေလ ပိန္ခ်ံဳးက်သြားတဲ့အထိ
စိတ္ဓာတ္က်ၾကတာေပါ့
ဒါေပမယ့္ ခဏပဲခံစားပါ
ၾကာရွည္စိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔
က်ဖို႔လည္းမလိုဘူးအပ္ပါဘူး
"ဒါဟာ ငါ့အတြက္လမ္းဆံုးမဟုတ္ဘူး "
"ငါ့အတြက္ ေနာက္ထပ္လမ္းေတြရွိႏိုင္ေသးတယ္"
"ရွိေသးတယ္ ရွိကိုရွိရမယ္ "လို႔အျမဲေတြးပါ....
သင့္ဦးေႏွာက္ထဲ မရွင္းသေရြ႕
စိတ္ကူးသစ္ေတြဝင္လာႏိုင္မွာမဟုတ္သလို
သင္ကိုယ္တိုင္က stress zone ထဲက
မထြက္ေသးသေရြ႕
ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့အေျခအေနကို ေရာက္ရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး
စိတ္ဓာတ္ေတြက်
ေတြ႕တဲ့လူနဲ႔အဆင္မေျပ
စကားေတြမွား ျပႆနာေတြထပ္တက္
ျမင္သမၽွအရာေတြကို အျပစ္ျမင္
အရက္ေသာက္ရင္း ငိုေႂကြးရင္း
အိပ္ယာထဲမွာေခြေနရင္း
အခ်ိန္ကုန္ေနမယ့္အစား..
လူးလဲထၿပီး ေရခ်ိဳးလိုက္ပါ
အဓိကေျဖရွင္းရမယ့္ကိစၥကိုသာ
ဆြဲထုတ္လိုက္ပါ
ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမလဲဆိုတာ
ေခါင္းေအးေအးနဲ႔စဥ္းစားပါ
သူမ်ားေတြကိုလိုက္ၾကည့္စရာမလိုပါဘူး
ႏွိုင္းယွဥ္ေနစရာမလိုပါဘူး
ေဝဖန္ကဲ့ရဲ႕ေနတာေတြကို အဖက္လုပ္ေနစရာမလိုပါပဲ
သင့္ကိုယ္သင္အသံုးမက်ဘူးလို႔
ျမင္ေနစရာမလိုပါဘူး
ဘယ္အရာကမွ ငါ့စိတ္ငါ့ခနၶာေလာက္အေရးမႀကီးဘူးလို႔ေတြးပါ
ငါေျဖရွင္းႏိုင္တယ္
ငါလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုပဲေတြးပါ
လူတိုင္းဟာ ျပႆနာေတြကို
ၾကံဳလာရင္း ေျဖရွင္းရင္းနဲ႔
အသက္ရွင္ေနေနၾကရတယ္ဆိုတာ
အျမဲႏွလံုးသြင္းပါ..
တေျဖးေျဖးနဲ႔ သင္ျပန္ၿပီး OK လာမယ္လို႔
ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ေနပါတယ္
ေလာကမွာ လူ႔ဘဝကိုရလာတာ
သင့္ကိုအေမေမြးေပးခဲ့တာ
သင့္ကိုဘုရားသခင္ကဖန္ဆင္းေပးခဲ့တာ
ဒီအတိုင္း အရွံုးေပးလိုက္ဖို႔မွ မဟုတ္ပဲ...
ကဲ....
Stress zone ထဲက ထြက္ၾကပါစို႔....
with love,
Min Yel Kyaw Swar❤
3.8.2019
Credit
ႏွလုံးသားကို မကြဲေၾကပါေစနဲ႔
ႏွလုံးသားကို မကြဲေၾကပါေစနဲ႔
================
ဖတ္လို႔ အက်ဳိးရိွရင္ share ေပးဖို႔မေမ့ပါနဲ႔။
တစ္ခါက အက္ဒီဆင္ဟာ မီးလုံးကိုတီထြင္ၿပီးခါစမွာ သူ႔ရဲ ႔တီထြင္မႈကို မိတ္ဆက္ဖို႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြကို ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္…။
စာနယ္ဇင္းသမားေတြေရာက္လာၿပီး အားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အက္ဒီဆင္က သူအိမ္ကအလုပ္သမားေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို သူ႔ရဲ ႔မီးလုံးကို သြားယူခိုင္းပါတယ္…။
ေကာင္ေလးဟာ မီးလုံးကိုယူလာၿပီး ေရာက္ခါနီးမွ ခလုတ္တိုက္လဲၿပီး မီးလုံးဟာ က်ကြဲသြားပါတယ္…။ ဒီမီးလုံးဟာ အက္ဒီဆင္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့တာ အားလုံးသိပါတယ္…။
ဒါေပမယ့္ အင္ဒီဆင္ကေတာ့ ေကာင္ေလးကို ဘာမွမေျပာဘဲ ... စာနယ္ဇင္းသမားေတြကိုသာ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္…။ သူအသစ္ထပ္မံျပဳလုပ္ၿပီးရင္ ျပန္လည္ဖိတ္ႀကားပါမယ္ေပါ့…။ ေကာင္ေလးကေတာ့ သူ႔ရဲ ႔နေမာ္နမဲ့ႏိုင္မႈေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္သြားရတာကို စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ ႔ေနပါသတဲ့…။
အက္ဒီဆင္ဟာလည္း ဒီမီးလုံးကို ထပ္မံျပဳလုပ္ဖို႔ရာ လနဲ႔ခ်ီၿပီးအခ်ိန္ယူလုပ္ေဆာင္လိုက္ရပါသတဲ့…။ မီးလုံးၿပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ စာနယ္ဇင္းသမားေတြကိုထပ္မံဖိတ္ေခၚလိုက္ျပန္ပါသတဲ့…။ သတင္းေထာက္ေတြေရာက္လာၿပီးအားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူရဲ ႔မီးလုံးကိုသြားယူဖို႔ရာ ယခင္ေကာင္ေလးကိုပဲ သြားယူခိုင္းျပန္ပါတယ္…။ ေကာင္ေလးဟာလည္း ဝမ္းသာအားရ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂရုစိုက္ၿပီး ယူလာခဲ့ပါတယ္…။ စာနယ္ဇင္းမိတ္ဆက္ပြဲၿပီးဆုံးခ်ိန္မွာေတာ့ သတင္းေထာက္တစ္ခ်ိဳ႔က ေမးပါတယ္…။
“မစၥတာအက္ဒီဆင္ခင္ဗ်ား… မီးလုံးသြားယူတဲ့ေကာင္ေလးဟာဟိုတစ္ခါ သူ႔ေၾကာင့္ မီးလုံးက်ကြဲသြားဖူးတယ္မဟုတ္လား…ဆရာ႔မွာ တစ္ျခားခုိင္းစရာလူေတြအမ်ားႀကီးရွိတဲ့အနက္က ဒီေကာင္ေလးကိုပဲ ဘာလို႔ျပန္ခိုင္းရတာလဲ… ဒီတစ္ခါက်ကြဲသြားရင္ ေနာက္တစ္ခါ အခ်ိန္အမ်ားႀကီးျပန္ယူရမွာမစိုးရိမ္ဘူးလား …”
လို႔ေမးပါသတဲ့…။
ဒီေတာ့ အက္ဒီဆင္ႀကီးျပန္ေျဖလိုက္ပုံကေတာ့…
“က်ဳပ္တမင္တကာ သူ႔ကိုခိုင္းလိုက္တာဗ်… မီးလုံးထပ္ကြဲသြားရင္ က်ဳပ္ျပန္လုပ္လို႔ရပါတယ္… ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ခါဒီေကာင္ေလးကို မခိုင္းခဲ့ရင္ ဒီေကာင္ေလးရဲ ႔ႏွလုံးသားက်ကြဲသြားမွာဗ်…” လို႔ျပန္ေျဖလိုက္ပါေတာ့သတဲ့…။
ႏွလုံးသားဆိုတာ အင္မတန္ႏူးည့ံပါတယ္…
ကြဲေၾကသြားတဲ့ႏွလုံးသားကို ျပန္လည္ကုစားဖို႔ဆိုတာ အခ်ိန္ကာလသတ္မွတ္လို႔မရႏိုင္ပါဘူး…
ကိုယ့္ေၾကာင့္ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူရဲ ႔ ႏွလုံးသားကိုမွ မကြဲေၾကပါေစနဲ႔ ။
Crd -
ဖတ္လို႔ အက်ဳိးရိွရင္ share ေပးဖို႔မေမ့ပါနဲ႔။
တစ္ခါက အက္ဒီဆင္ဟာ မီးလုံးကိုတီထြင္ၿပီးခါစမွာ သူ႔ရဲ ႔တီထြင္မႈကို မိတ္ဆက္ဖို႔ စာနယ္ဇင္းသမားေတြကို ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္…။
စာနယ္ဇင္းသမားေတြေရာက္လာၿပီး အားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အက္ဒီဆင္က သူအိမ္ကအလုပ္သမားေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို သူ႔ရဲ ႔မီးလုံးကို သြားယူခိုင္းပါတယ္…။
ေကာင္ေလးဟာ မီးလုံးကိုယူလာၿပီး ေရာက္ခါနီးမွ ခလုတ္တိုက္လဲၿပီး မီးလုံးဟာ က်ကြဲသြားပါတယ္…။ ဒီမီးလုံးဟာ အက္ဒီဆင္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့တာ အားလုံးသိပါတယ္…။
ဒါေပမယ့္ အင္ဒီဆင္ကေတာ့ ေကာင္ေလးကို ဘာမွမေျပာဘဲ ... စာနယ္ဇင္းသမားေတြကိုသာ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္…။ သူအသစ္ထပ္မံျပဳလုပ္ၿပီးရင္ ျပန္လည္ဖိတ္ႀကားပါမယ္ေပါ့…။ ေကာင္ေလးကေတာ့ သူ႔ရဲ ႔နေမာ္နမဲ့ႏိုင္မႈေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္သြားရတာကို စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ ႔ေနပါသတဲ့…။
အက္ဒီဆင္ဟာလည္း ဒီမီးလုံးကို ထပ္မံျပဳလုပ္ဖို႔ရာ လနဲ႔ခ်ီၿပီးအခ်ိန္ယူလုပ္ေဆာင္လိုက္ရပါသတဲ့…။ မီးလုံးၿပီးသြားခ်ိန္မွာေတာ့ စာနယ္ဇင္းသမားေတြကိုထပ္မံဖိတ္ေခၚလိုက္ျပန္ပါသတဲ့…။ သတင္းေထာက္ေတြေရာက္လာၿပီးအားလုံးအဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ သူရဲ ႔မီးလုံးကိုသြားယူဖို႔ရာ ယခင္ေကာင္ေလးကိုပဲ သြားယူခိုင္းျပန္ပါတယ္…။ ေကာင္ေလးဟာလည္း ဝမ္းသာအားရ ေသေသခ်ာခ်ာ ဂရုစိုက္ၿပီး ယူလာခဲ့ပါတယ္…။ စာနယ္ဇင္းမိတ္ဆက္ပြဲၿပီးဆုံးခ်ိန္မွာေတာ့ သတင္းေထာက္တစ္ခ်ိဳ႔က ေမးပါတယ္…။
“မစၥတာအက္ဒီဆင္ခင္ဗ်ား… မီးလုံးသြားယူတဲ့ေကာင္ေလးဟာဟိုတစ္ခါ သူ႔ေၾကာင့္ မီးလုံးက်ကြဲသြားဖူးတယ္မဟုတ္လား…ဆရာ႔မွာ တစ္ျခားခုိင္းစရာလူေတြအမ်ားႀကီးရွိတဲ့အနက္က ဒီေကာင္ေလးကိုပဲ ဘာလို႔ျပန္ခိုင္းရတာလဲ… ဒီတစ္ခါက်ကြဲသြားရင္ ေနာက္တစ္ခါ အခ်ိန္အမ်ားႀကီးျပန္ယူရမွာမစိုးရိမ္ဘူးလား …”
လို႔ေမးပါသတဲ့…။
ဒီေတာ့ အက္ဒီဆင္ႀကီးျပန္ေျဖလိုက္ပုံကေတာ့…
“က်ဳပ္တမင္တကာ သူ႔ကိုခိုင္းလိုက္တာဗ်… မီးလုံးထပ္ကြဲသြားရင္ က်ဳပ္ျပန္လုပ္လို႔ရပါတယ္… ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ခါဒီေကာင္ေလးကို မခိုင္းခဲ့ရင္ ဒီေကာင္ေလးရဲ ႔ႏွလုံးသားက်ကြဲသြားမွာဗ်…” လို႔ျပန္ေျဖလိုက္ပါေတာ့သတဲ့…။
ႏွလုံးသားဆိုတာ အင္မတန္ႏူးည့ံပါတယ္…
ကြဲေၾကသြားတဲ့ႏွလုံးသားကို ျပန္လည္ကုစားဖို႔ဆိုတာ အခ်ိန္ကာလသတ္မွတ္လို႔မရႏိုင္ပါဘူး…
ကိုယ့္ေၾကာင့္ ဘယ္သူ႔ဘယ္သူရဲ ႔ ႏွလုံးသားကိုမွ မကြဲေၾကပါေစနဲ႔ ။
Crd -
ဒါမွ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္မယ္။
ငါ ညံ့ရင္
ငါခံရမယ္
သူမ်ားကို အျပစ္မတင္ဘူး။
ငါ လဲရင္
ငါ ထရမယ္
တြဲထူမယ့္သူလဲ မေမ်ွာ္ဘူး။
ငါ ပ်င္းလို႔
ငါ ဖ်င္းတာ
ႀကိဳးစားတဲ့သူကို မနာလိုမျဖစ္ဘူး။
ငါ မေလ့လာလို႔
ငါ မတတ္တာ
သူမ်ားႏိွမ္လဲ မနာဘူး။
ငါ့ လိုအပ္ခ်က္
ငါ ျဖည့္ဆည္းရမယ္
မကူညီရေကာင္းလားလို႔လဲ မျမင္ဘူး။
ငါ ေကာင္းေအာင္
ငါ ေနရမယ္( ငါမေကာင္းတဲ့ အခါ)
အေပါင္းသင္းေၾကာင့္လို႔ ေခါင္းစဥ္မတပ္ဘူး။
ငါ့ အေၾကာင္းကို
ငါ သိေနရမယ္
ဒါမွျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္မယ္။
credit
ငါခံရမယ္
သူမ်ားကို အျပစ္မတင္ဘူး။
ငါ လဲရင္
ငါ ထရမယ္
တြဲထူမယ့္သူလဲ မေမ်ွာ္ဘူး။
ငါ ပ်င္းလို႔
ငါ ဖ်င္းတာ
ႀကိဳးစားတဲ့သူကို မနာလိုမျဖစ္ဘူး။
ငါ မေလ့လာလို႔
ငါ မတတ္တာ
သူမ်ားႏိွမ္လဲ မနာဘူး။
ငါ့ လိုအပ္ခ်က္
ငါ ျဖည့္ဆည္းရမယ္
မကူညီရေကာင္းလားလို႔လဲ မျမင္ဘူး။
ငါ ေကာင္းေအာင္
ငါ ေနရမယ္( ငါမေကာင္းတဲ့ အခါ)
အေပါင္းသင္းေၾကာင့္လို႔ ေခါင္းစဥ္မတပ္ဘူး။
ငါ့ အေၾကာင္းကို
ငါ သိေနရမယ္
ဒါမွျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏိုင္မယ္။
credit
ညီမေလးဖတ္ဖို႔
ညီမေလးဖတ္ဖို႔
✏ ✏ ✏ ✏
ဟဲ့ ညီမေလးမိႏွင္း ဘာျဖစ္ မိႈင္ ေတြေတြနဲ႔
ဘာမွ ဟုတ္ပါဘူး ကိုႀကီးရာ
ညီမေလး ေကာင္ေလး ညီမေလးကို သစၥာေဖာက္လို႔
အဲ့မ်ားဟာ နင့္အေပၚမေကာင္းဖူးထင္ရင္
လမ္းခြဲလိုက္ေပါ့ဟ
အဲ့လိုၾကေတာ့လည္း ညီမေလး မေနႏိုင္ဘူးေလ
လူပဲဟာ အားလံုး ေရြးခ်ယ္ ခြင့္႐ွိၾကပါတယ္
လူဆိုတာ သာယာမႈကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတယ္
ဆြဲငင္ရာမွာ စီးေမ်ာၾကတယ္
ကိုႀကီး လူေတြ ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္အေပၚမေကာင္းတဲ့လူကို
ေတာင္းတတတ္ၾကတာလဲဟင္
ေရာ့ ဒီမွာငါးေခါင္းေတြ အ႐ိုးေတြ
အိုးထဲေရျဖည့္ၿပီး တည္လိုက္ ဝက္ေကြၽးမလို႔
ဟြန္႔ ကိုယ့္အစ္ကိုမို႔
ေျပေပ်ာက္ေအာင္နည္းလမ္းေပးမလားမွတ္ပါတယ္
အလုပ္ခိုင္းဖို႔ပဲသိတယ္
နင့္ကိုရည္းစားထားဖို႔ေရာ ခိုင္းလို႔လား
ကိုယ့္ၾကယ္သီး ကိုယ္ပိုင္တယ္ထင္လို႔ ျဖစ္ၾကတာပဲ
အသဲကြဲမွ လူသိေအာင္ ေၾကျငာခ်င္ေသးတယ္
သြား အဲ့အိုးကိုအဖံုးဖြင့္ၿပီးတည္
ၿပီးရင္ နင္ေမးတာငါေျဖမယ္
ေရာ့ ယပ္ေတာင္ ယင္ေကာင္ေတြေမာင္း
ကိုႀကီးကလည္း မီးဖိုေပၚက အိုးကို ယင္ေကာင္ေတြနားပါ့မလား
နင္ေစာင့္ၾကည့္ေန ပြက္ပြက္ဆူ တဲ့အထိ
ဝက္ေကြၽးမယ့္အိုးမ်ား ယင္ေကာင္က်မွာစိုးလို႔တဲ့
မွတ္ေတာင္ထားရဦးမယ္
ဒီယင္ေကာင္ေတြကလည္း ေရေတြအေငြ႔ပ်ံေနတာေတာင္
လာ လာ နားေသးတယ္
ဒါပဲေလ မိႏွင္းရဲ႕
လူေတြရဲ႕ စိတ္ ခံစားခ်က္ဟာ အဲ့ယင္ေကာင္ေတြလိုပဲ
ကိုယ့္ကို ပူေလာင္ေစမွန္းသိတယ္
အပူဒဏ္ကို ခံႏိုင္သေလာက္ထိ ရစ္ဝဲတယ္
အညႇီကို တပ္မက္ စိတ္နဲ႔ ရႏိုင္သေလာက္ ခ်ည္းကပ္တယ္
တခ်ိဳ႕ဆို အဲ့ အိုးထဲ က်တဲ့အထိ ေ႐ွ႕ဆက္တိုးၾကတယ္
နင္လည္း ယင္ေကာင္ တစ္ေကာင္ပဲေလ
ေဘးလူေတြဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ
နင္သာယာရင္ ေ႐ွ႕တိုးမွာပဲ ေတာင္းတမွာပဲ
ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ငါတို႔ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ
ယင္ေကာင္ေတြလို ျဖစ္ေနေသးလို႔ပဲ ညီမေလး
ဟိုမွာၾကည့္ေလ ခုဆို အိုးထဲကေရက
အရမ္းပူလာၿပီ တျဖည္းျဖည္း ယင္ေကာင္ေတြ ေနာက္ဆုတ္ေနၾကၿပီ
ဒါေပမယ့္ မျပတ္သားတဲ့စိတ္နဲ႔ေတာ့ ေငးၾကည့္ေနၾကတုန္းပဲ
ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ရဲ႕ တစ္ဖက္မွာ
ဘဝကိုေတာ့ မေသေစနဲ႔ ညီမေလး
ဘာလိုလဲဆိုေတာ့ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္တိုင္းဟာ ပ်က္စီးလြယ္သလို
ျပန္တည္ေဆာက္ဖို႔လည္း အရမ္းလြယ္ကူလို႔ပဲ
ခု နင္ေရာ ဘာလုပ္မွာလဲ
credit
✏ ✏ ✏ ✏
ဟဲ့ ညီမေလးမိႏွင္း ဘာျဖစ္ မိႈင္ ေတြေတြနဲ႔
ဘာမွ ဟုတ္ပါဘူး ကိုႀကီးရာ
ညီမေလး ေကာင္ေလး ညီမေလးကို သစၥာေဖာက္လို႔
အဲ့မ်ားဟာ နင့္အေပၚမေကာင္းဖူးထင္ရင္
လမ္းခြဲလိုက္ေပါ့ဟ
အဲ့လိုၾကေတာ့လည္း ညီမေလး မေနႏိုင္ဘူးေလ
လူပဲဟာ အားလံုး ေရြးခ်ယ္ ခြင့္႐ွိၾကပါတယ္
လူဆိုတာ သာယာမႈကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတယ္
ဆြဲငင္ရာမွာ စီးေမ်ာၾကတယ္
ကိုႀကီး လူေတြ ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္အေပၚမေကာင္းတဲ့လူကို
ေတာင္းတတတ္ၾကတာလဲဟင္
ေရာ့ ဒီမွာငါးေခါင္းေတြ အ႐ိုးေတြ
အိုးထဲေရျဖည့္ၿပီး တည္လိုက္ ဝက္ေကြၽးမလို႔
ဟြန္႔ ကိုယ့္အစ္ကိုမို႔
ေျပေပ်ာက္ေအာင္နည္းလမ္းေပးမလားမွတ္ပါတယ္
အလုပ္ခိုင္းဖို႔ပဲသိတယ္
နင့္ကိုရည္းစားထားဖို႔ေရာ ခိုင္းလို႔လား
ကိုယ့္ၾကယ္သီး ကိုယ္ပိုင္တယ္ထင္လို႔ ျဖစ္ၾကတာပဲ
အသဲကြဲမွ လူသိေအာင္ ေၾကျငာခ်င္ေသးတယ္
သြား အဲ့အိုးကိုအဖံုးဖြင့္ၿပီးတည္
ၿပီးရင္ နင္ေမးတာငါေျဖမယ္
ေရာ့ ယပ္ေတာင္ ယင္ေကာင္ေတြေမာင္း
ကိုႀကီးကလည္း မီးဖိုေပၚက အိုးကို ယင္ေကာင္ေတြနားပါ့မလား
နင္ေစာင့္ၾကည့္ေန ပြက္ပြက္ဆူ တဲ့အထိ
ဝက္ေကြၽးမယ့္အိုးမ်ား ယင္ေကာင္က်မွာစိုးလို႔တဲ့
မွတ္ေတာင္ထားရဦးမယ္
ဒီယင္ေကာင္ေတြကလည္း ေရေတြအေငြ႔ပ်ံေနတာေတာင္
လာ လာ နားေသးတယ္
ဒါပဲေလ မိႏွင္းရဲ႕
လူေတြရဲ႕ စိတ္ ခံစားခ်က္ဟာ အဲ့ယင္ေကာင္ေတြလိုပဲ
ကိုယ့္ကို ပူေလာင္ေစမွန္းသိတယ္
အပူဒဏ္ကို ခံႏိုင္သေလာက္ထိ ရစ္ဝဲတယ္
အညႇီကို တပ္မက္ စိတ္နဲ႔ ရႏိုင္သေလာက္ ခ်ည္းကပ္တယ္
တခ်ိဳ႕ဆို အဲ့ အိုးထဲ က်တဲ့အထိ ေ႐ွ႕ဆက္တိုးၾကတယ္
နင္လည္း ယင္ေကာင္ တစ္ေကာင္ပဲေလ
ေဘးလူေတြဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ
နင္သာယာရင္ ေ႐ွ႕တိုးမွာပဲ ေတာင္းတမွာပဲ
ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ငါတို႔ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာ
ယင္ေကာင္ေတြလို ျဖစ္ေနေသးလို႔ပဲ ညီမေလး
ဟိုမွာၾကည့္ေလ ခုဆို အိုးထဲကေရက
အရမ္းပူလာၿပီ တျဖည္းျဖည္း ယင္ေကာင္ေတြ ေနာက္ဆုတ္ေနၾကၿပီ
ဒါေပမယ့္ မျပတ္သားတဲ့စိတ္နဲ႔ေတာ့ ေငးၾကည့္ေနၾကတုန္းပဲ
ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ရဲ႕ တစ္ဖက္မွာ
ဘဝကိုေတာ့ မေသေစနဲ႔ ညီမေလး
ဘာလိုလဲဆိုေတာ့ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္တိုင္းဟာ ပ်က္စီးလြယ္သလို
ျပန္တည္ေဆာက္ဖို႔လည္း အရမ္းလြယ္ကူလို႔ပဲ
ခု နင္ေရာ ဘာလုပ္မွာလဲ
credit
Subscribe to:
Posts (Atom)