လဲၿပိဳက်ေနေသာ သစ္ပင္ပန္းပင္ေတြေဘးမွာ
ၿပိဳလဲငုိေႂကြးေနေသာ ဥယ်ာဥ္မႈဳးဆီသုိ႔ ရဟန္းတစ္ပါးႂကြလာတယ္…
"သင္ဘာေၾကာင့္ငုိေႂကြးေနသလဲ ဒကာ”
"အ႐ွင္ မျမင္ဘူးလား…က်ေနာ္စုိက္ထားတဲ့ အပင္ေတြ ေလျပင္းေၾကာင့္ ၿပိဳလဲကုန္ၿပီ…
က်ေနာ္အ႐ွင္လက္လက္ မီးၿမိဳက္ခံရသလုိ နာက်င္ပူေဆြးေနတယ္ အ႐ွင္…”
"ဘယ္သူစုိက္ထားတဲ့ အပင္ေတြမုိ႔လုိ႔
ဒီေလာက္ ငုိေႂကြးေနတာလဲ”
"ေဟာ့ဒိလက္နဲ႔ စုိက္ပ်ိဳးထားခဲ့တာပါ
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ယူၾကံဳးမရျဖစ္ေနတာ”
"ေလျပင္းက်ေအာင္ ဘယ္သူက လုပ္တာလဲ”
"ဟာ…ဘယ္သူကလုပ္ရမွာလဲ… သဘာဝအတုိင္းေပါ့ဘုရား…”
"ဒီေလျပင္းတုိက္ေနခုိက္မွာ သင္ဘာလုပ္ေနလဲ… သင္ထြက္မတားဘူးလား…
မတုိက္နဲ႔ …ငါ့သစ္ပင္ေတြ လဲကုန္မယ္လုိ႔ ထြက္မေအာ္ဘူးလား…”
"အ႐ွင္ဘုရားရယ္… အဓိပၸါယ္မ႐ွိလုိက္တာ…
ေလျပင္းတုိက္တုန္းက ကုိယ့္ဘာကုိယ္
မေသေအာင္ လုံျခံဳတဲ့ေနရာမွာ ပုန္းေနရတာကုိ… က်ေနာ္ထြက္တာေတာ့ေရာ… ေလျပင္းက ရပ္မွာမွမဟုတ္တာ”
"မွန္တယ္ဒကာ… ေလျပင္းကုိ သင္မႏုိင္ဘူး…
ေလျပင္းရဲ႕ရန္ကုိ သင္မကာကြယ္ႏုိင္ဘူး…
ဒါေၾကာင့္ ႐ူး႐ူးမုိက္မုိက္ထြက္မတားဘူး…
သင့္ကုိယ္သင္ လုံျခံဳေအာင္ေနခဲ့တယ္…
အခု ေလျပင္းတုိက္ၿပီးၿပီ…
သစ္ပင္ေတြလဲခဲ့ၿပီးၿပီ… သင္ငုိေႂကြးပူေဆြးေနလုိ႔ေရာ… သစ္ပင္ေတြ ျပန္႐ွင္လာမွာလား
သင့္လက္နဲ႔ စုိက္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ေတြလဲခဲ့ၿပီ…
ဒီေတာ့ သင့္လက္နဲ႔ ျပန္စုိက္မွ သစ္ပင္ေတြ
ထပ္ျဖစ္လာမွာ…
ထပ္စုိက္ပါ ဒကာ”
"ေျပာေတာ့ျဖင့္ လြယ္လုိက္တာအ႐ွင္ရယ္…
က်ေနာ္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့သမွ်ဟာခုေတာ့ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ… အခ်ည္းႏွွီး ျဖစ္ခဲ့ၿပီ
ေလျပင္းေၾကာင့္ မေသသင့္ဘဲ ေသဆုံးခဲ့ရၿပီ”
"သစ္ပင္ေတြဟာ ႐ွင္သန္ခဲ့တုန္းက အရိပ္ရခဲ့လား”
"ရခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"ပန္းေတြေဝခဲ့သလား”
"ေဝခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"သစ္သီးေတြသီးခဲ့သလား…”
"သီးခဲ့ပါတယ္ဘုရား”
"ေအး… ဘယ္ေန႔ေသမွာကုိမသိတဲ့ သစ္ပင္ေတြကေတာင္ ႐ွင္သန္ခဲ့စဥ္က အရိပ္ေပးခဲ့တယ္… ပန္းေတြေဝခဲ့တယ္… အသီးေတြ သီးခဲ့တယ္…
မျမဲျခင္းတရားကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္တဲ့ သစ္ပင္ေတြဟာ ျမဲခဲ့စဥ္တုန္းက အဓိပၸါယ္႐ွိ႐ွိ ႐ွင္သန္ခဲ့တယ္…သင္စုိက္ပ်ိဳးခဲ့တာေတြဟာ အခ်ည္းႏွွီး မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး…
သင္တစ္ေန႔ေသမွာကုိ သိသလားဒကာ”
"သိပါတယ္ဘုရား”
"လြန္ဆန္ခြင့္႐ွိသလား”
"မ႐ွိပါဘုရား”
"သင္ဟာ သစ္ပင္တစ္ပင္ဆုိရင္ တစ္ေန႔ေသရမယ့္အတူတူ ဘာသီးမွ သီးမေနနဲ႔ေတာ့…
ဘာပန္းမွ ပြင့္မေနနဲ႔ေတာ့… အဲ့လုိေနမလား
ဒါမွမဟုတ္ မေသခင္စပ္ၾကား ႐ွင္သန္ဆဲကာလမွာ သစ္ပင္ဟာ သစ္ပင္ရဲ႕ တာဝန္ကုိ ထမ္းေဆာင္သြားသလုိ လူသားဟာ လူသားရဲ႕ တာဝန္ကုိ မထမ္းေဆာင္သြားသင့္ဘူးလား
ဒါနဲ႔ သင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိသိလား”
"သိပါတယ္ဘုရား…”
"၁၉၁၅ခုႏွစ္မွာ ေမြးၿပီး ၁၉၄၇မွာ က်ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဟာ ၃၂ႏွစ္ပဲ လူအျဖစ္ကုိ ရခဲ့တယ္။
သူ႐ွင္သန္ခဲ့တဲ့ ကာလတုိအတြင္းမွာ သူအဓိပၸါယ္႐ွိတဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္မသြားဘူး…”
"လုပ္သြားပါတယ္ဘုရား”
"ဟုတ္တယ္ဒကာ… ေအာင္ဆန္းသစ္ပင္ကေန လြတ္လပ္ေရးပန္းေတြပြင့္ခဲ့တယ္…
သူ႔ေသဆုံးခဲ့ရေပမယ့္… သူ႐ွင္သန္ခဲ့ခ်ိန္ေတြဟာ အခ်ည္းႏွီးမဟုတ္ဘူး…
ဒီမွာ ဒကာ … ဥယ်ာဥ္မႈဳးက ဥယ်ာဥ္မႈဳး အလုပ္လုပ္ပါ။ေလျပင္းေတြ ထက္က်ခ်င္က်မယ္။
မက်ခ်င္မက်ဘူး… ဒါသင္ေရြးခ်ယ္ခြင့္မ႐ွိတဲ့ အနတၱတရားပဲ။
သင္လုပ္ရမွာက သစ္ပင္ေတြ ထပ္စုိက္ေနဖုိ႔ပဲ။
ဒီသစ္ပင္ေတြဟာ ဥယ်ာဥ္မႈဳးဆုိတဲ့ ပင္စည္က ျပန္သီးလာတဲ့ သစ္သီးေတြပဲ…
ေလရဲ႕အလုပ္က တုိက္ဖုိ႔…
သင့္အလုပ္က စုိက္ဖုိ႔…
ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္က်ေတာ့ေပါ့…
ေသျခင္းတရားက စစ္မေၾကျငာဘဲ
လာတတ္ေသးတယ္ေလ…
သူလာေခၚရင္ သင္လုိက္သြားပါ။
သင့္ရဲ႕လုပ္အားေတြ ေျမကမာၻအတြက္ သီးပြင့္ေပးခဲ့ပါ။”
Error
Credit
No comments:
Post a Comment