#Sorry

#Sorry

ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးက ငယ္ငယ္ေလးတည္းက အတူတူ ႀကီးျပင္းလာၾကသူေတြ ျဖစ္တယ္။ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို အၿမဲအေဖာ္ေခၚၿပီး ရြာျပင္ဖက္က ေခ်ာင္းစပ္မွာ ငါးသြားဖမ္းေလ့ရွိတယ္။
ငါးဖမ္းျပန္တိုင္း ေကာင္ေလးရဲ႕ ပလိုင္းထဲမွာ ငါးေတြကအျပည့္… ေကာင္မေလးမွာေတာ့ လက္ဗလာနဲ႔ ျပန္ခဲ့ရတာခ်ည္းပဲ။ ငါးမရခဲ့တဲ့ ေကာင္မေလးက မ်က္ရည္အဝဲသားနဲ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အထိ မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဘူး။

ညစာစားခါနီး အိမ္ေရွ႕ တံခါးေခါက္သံ ၾကားေတာ့ ေကာင္မေလးက တံခါး ဖြင့္ၾကည့္တယ္။ တံခါးေရွ႕မွာ ရပ္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကို ေတြ႔ေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းစူၿပီး လွည့္ထြက္မယ္လုပ္ေတာ့ ေကာင္ေလးက ကပ်ာကယာ ေရွ႕တက္ၿပီး “နင့္ငါးေတြ ငါဖမ္းပစ္လိုက္တာ ေဆာရီးေနာ္. ေရာ့ ဒါနင့္အတြက္”လို႔ ေတာင္းပန္ၿပီး ငါးေတြ ထည့္ထားတဲ့ ဖန္ငါးကန္ေလးကို ေကာင္မေလးဆီ လွမ္းေပးတယ္။ စူေနတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလး ေျပေလ်ာ့သြားၿပီး အၿပံဳးပန္းတစ္ပြင့္ ဖူးပြင့္လာတယ္။ ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ကေလးဘဝကို အဲဒီလို အျပစ္ကင္းကင္း သူတို႔ျဖတ္သန္းရင္း တေျဖးေျဖး ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၾကတယ္။

★ အဲဒီ “ေဆာရီး” က ရိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။ ★

ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို အၿမဲ စေနာက္တတ္တယ္။ ေကာင္မေလး ငိုတဲ့အထိ သူအစသန္ခဲ့သလို ေကာင္မေလး ရယ္တဲ့အထိ သူေခ်ာ့တတ္ခဲ့တယ္။ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးရဲ႕စက္ဘီးကို အၿမဲေလခိုးေလွ်ာ့ၿပီး တစ္ေနရာမွာ ပုန္းေနတတ္တယ္။ ေျခမကိုင္မီ၊ လက္မကိုင္မီ ျဖစ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ေခ်ာင္းၾကည့္ရင္း သူ႔ဆီဆက္လာမယ့္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ဖုန္းကို သူ ေစာင့္ေနတတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေကာင္မေလးဆီက ေလခိုးေလွ်ာ့တဲ့ သူခိုးကို ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းသံေတြ နားေထာင္ၿပီး သူ သေဘာက်ေနတတ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေကာင္မေလးရဲ႕ အဲဒီလို အျပဳအမူကို သူအရမ္းႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့တယ္။

ေခ်ာင္းၾကည့္ရာကေန ေကာင္ေလး ထြက္လာၿပီး အေဝးကေန အခုမွ ေရာက္လာဟန္နဲ႔ ေလမရွိတဲ့ စက္ဘီးကို ကူတြန္းေပးတတ္တယ္။ ေဘးက ပြစိပြစိ ေရရြတ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ၾကည့္ၿပီး သူ ခိုးရယ္တတ္တယ္။ ၿပီးမွ စိတ္မေကာင္းဟန္နဲ႔ “ေဆာရီး…. ငါမွားသြားတယ္”လို႔ ေတာင္းပန္တတ္တယ္။ က်ိန္ဆဲေနတဲ့ ေကာင္မေလး ႏႈတ္ခမ္းေတြ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားၿပီ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ဒီလိုမလုပ္ဖို႔ ေကာင္ေလးကို ဆံုးမတတ္တယ္။ ေကာင္မေလးရဲ႕ အဆံုးအမေအာက္မွာ ေကာင္ေလးက ေခါင္းငံု႔လို႔ ေန႔ရက္ေတြကို ရယ္ေမာျခင္းနဲ႔ သူတို႔အဆံုးသတ္ခဲ့ၾကတယ္။

★ အဲဒီ “ေဆာရီး” က ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။ ★

ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလး ကိုယ္စီ အလုပ္ဝင္ၾကတယ္။ ေကာင္ေလးက အလုပ္မ်ားၿပီး နားရက္ေတြ သိပ္မရွိခဲ့ဘူး။ ေကာင္မေလးက သူ႔ကို ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုၿပီး ေကာင္ေလးကို အျပစ္တင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူတို႔ရန္ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေကာင္မေလးငိုေတာ့ ေကာင္ေလးက “ဒါ ငါ့အလုပ္အတြက္” လို႔ ေျဖရွင္းတယ္။

ဒီလိုေသြးေအးစစ္ပဲြက ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္။
ေနာက္ေတာ့လည္း ေကာင္မေလးက မေနႏိုင္ပါဘူး။ ေကာင္ေလးကို ျပန္ေခၚၿပီး စစ္ေျပၿငိမ္းေၾကာင္း လက္နက္ခ်တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူတို႔မၾကာခဏ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ေခၚလိုက္ လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ရန္ျဖစ္တိုင္းလည္း ေကာင္မေလးဘက္က စၿပီး ေျပၿငိမ္းတာခ်ည္းပဲ။

အဲဒီႏွစ္က ေကာင္မေလးရဲ႕ေမြးေန႔မွာ ရိုမန္တစ္ဆန္ဆန္ ေမြးေန႔ပဲြ လုပ္ေပးမယ္လို႔ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို ကတိေပးတယ္။ ေမြးေန႔မွာ ေကာင္ေလးအလာကို ေကာင္မေလး ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္အထိ၊ မိုးလင္းတဲ့အထိ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။
မနက္ႏိုးလာတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းရာေတြ စြန္းထင္းလို႔ .. ေကာင္ေလး ေရာက္လာေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပးရင္း “ေဆာရီးေနာ္… နင့္ကို ငါလက္ထပ္ပါရေစ” ဆိုၿပီး လက္စြပ္တစ္ကြင္းထုတ္ေပးတယ္။

★ အဲဒီ “ေဆာရီး” က တစ္ဘဝစာကို တာဝန္ယူရဲတဲ့ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။ ★

မဂၤလာေဆာင္ အတူေနၿပီးတဲ့ေနာက္ ေကာင္ေလးရဲ႕ အလုပ္အကိုင္ေတြ ပိုတိုး တက္ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးက ေကာင္ေလးအတြက္ ေန႔တိုင္းခ်က္ျပဳတ္၊ ေလွ်ာ္ဖြပ္နဲ႔ ကြၽမ္းက်င္တဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္မ တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးက ေစ်းသြားတိုင္း ငါးေလးေတြဝယ္လာၿပီး ကန္ေလးထဲမွာ ေမြးထားတတ္တယ္။ “ဘာေၾကာင့္လဲ” လို႔ ေကာင္ေလးေမးခဲ့ရင္ ဘာမွျပန္မေျဖဘဲ သူၿပံဳးေနခဲ့တတ္တယ္။

တေျဖးေျဖး ေကာင္ေလး အိမ္ျပန္ ေနာက္က်လာတယ္။ ျပန္လာတိုင္းလည္း ေရေမႊးနံ႔ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးက ေကာင္ေလးကိုယ္မွာ ကပ္ၿငိလာတတ္တယ္။ ဒါကို ေကာင္မေလး မေမးခင္ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး ျပၿပီး ေကာင္ေလး ေျဖရွင္းတတ္တယ္။ အဲဒီကစ ေကာင္မေလး စကား သိပ္မေျပာေတာ့ဘူး။ အရင္ကလိုလည္း မသြက္လက္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္မွလည္း သိပ္မသြားေတာ့ဘဲ မရႊင္မပ်နဲ႔ အိမ္ထဲမွာပဲ ေအာင္းေနခဲ့ေတာ့တယ္။ ခံစားခ်က္မ်ားတဲ့ ကိုရီးယားကားေတြ ၾကည့္ၿပီး ေကာင္မေလးငိုေနတတ္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေကာင္ေလး ေနာက္က်ျပန္လာတိုင္း သူ႔ကိုယ္ေပၚမွာ ေရေမႊးနံ႔တစ္မ်ဳိးပဲ ရတတ္ေတာ့တယ္။ ေကာင္မေလးဘာမွ မေမးခဲ့ပါဘူး။ ဒါကိုေကာင္ေလးက မလံုသလိုနဲ႔ “ေဆာရီး…ဒီေန႔ အလုပ္မွာ စားပဲြေသာက္ပဲြရွိျပန္တယ္” လို႔ ေျပာတတ္တယ္။

★ အဲဒီ “ေဆာရီး” က လိမ္ညာျခင္းအစရဲ႕ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။ ★

တေျဖးေျဖး အလုပ္အေၾကာင္းျပၿပီး ေကာင္ေလး အိမ္မျပန္လာခဲ့ေတာ့ဘူး။
အလုပ္အကိုင္ ေကာင္းေလ၊ ေဘးက ေျမႇာက္ပင့္တဲ့ လူမ်ားေလနဲ႔ ေကာင္ေလးရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြက ေျမႇာက္ပင့္သံေတြၾကားထဲမွာ ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာနဲ႔ ကုန္ဆံုးခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးကေတာ့ အိမ္ထဲ အိမ္ျပင္ေတာင္ အထြက္နည္းခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အိမ္ထဲမွာ ပိတ္ေလွာင္ၿပီး ေနခဲ့တယ္။ အရင္တုန္းက ေကာင္ေလးနဲ႔ ေျပာမကုန္ႏိုင္တဲ့ တီတီတာတာ စကားေလးေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္မေလးက တစ္ေယာက္တည္း အေဖာ္မဲ့လို႔ အထီးက်န္ေနခဲ့ရတယ္။

ေကာင္ေလးကို “ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္လာမလဲ?” လို႔ေမးတိုင္း ေကာင္ေလးက
အစာနင္သြားတဲ့ အသံနဲ႔ “ေဆာရီး… ငါအလုပ္မ်ားေနတယ္” လို႔ ျပန္ေျဖတတ္တယ္။ ဖုန္းခြက္ကို မသာမယာခ်ရင္း ေကာင္မေလး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ေနာက္မွာေတာ့ ေကာင္ေလး ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ျပန္လာမလဲဆိုတာကို သူမေမးခဲ့ေတာ့ဘူး။

★ အဲဒီ “ေဆာရီး”က ဝတ္ေက်တမ္းေက်ေျပာတဲ့ ေဆာရီးျဖစ္ပါတယ္။ ★

ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိမ်ဳိး ေကာင္မေလးက သူ႔ကိုယ္သူ အလွစျပင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္ေလး အိမ္မျပန္တာဟာ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အိုစာသြားတဲ့ သူ႔ရုပ္ရည္ေၾကာင့္ ျဖစ္မယ္ဆိုၿပီ အလွေတြ သူစျပင္ခဲ့တယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ လုပ္ေဆာင္မွရႏိုင္မယ္၊ တြန္႔ဆုတ္ေနလို႔ မျဖစ္မွန္း သူသိလိုက္တယ္။

အဲဒီေန႔က ေကာင္မေလး အလွေတြျပင္ၿပီး ေကာင္ေလးဆီကို သြားခဲ့တယ္။ ဒါဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕ အလုပ္ဆီ ပထမဆံုးအႀကိမ္ သူသြားခဲ့တာ ျဖစ္သလို ေနာက္ဆံုး အႀကိမ္လည္း ဟုတ္ခဲ့တယ္။ ဓာတ္ေလွကား ခလုတ္ကို ႏွိပ္ၿပီး ေကာင္ေလး အၿမဲေျပာတဲ့ “အလုပ္မ်ားတယ္” ဆိုတဲ့ေနရာကို သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ ခမ္းခမ္းနားနား ျပင္ထားတဲ့ ကုမၸဏီေထာင့္တိုင္းကို သူလိုက္ၾကည့္ခဲ့တယ္။ ေနရာတိုင္းက လွပလို႔ေနတယ္။ ဝရန္တာကိုျဖတ္ၿပီး ေကာင္ေလးရဲ႕ရံုးခန္းဆီ သူမ ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ရံုးခန္းတံခါးကို သူသာသာေလး တြန္းဖြင့္ၾကည့္လိုက္တ့ဲ တခဏ သူအံ့ၾသမင္သက္ သြားမိတယ္။

သူ႔မ်က္စိေရွ႕မွာ ေတြ႔ရတဲ့သူက သူ႔ခင္ပြန္းမဟုတ္ခဲ့ဘူး… သူ႔စက္ဘီးကို ေလအၿမဲခိုးေလ်ာ့တဲ့ ေနာက္ေတာက္ေတာက္ ေကာင္ေလး မဟုတ္ခဲ့ဘူး… ငါးေတြဖမ္းၿပီး ကန္ထဲထည့္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေလးလည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး .. တျခားမိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ အၾကည္ဆိုက္ေနတဲ့ ေယာက္်ား၊
ေသြးသားေတြ ဆာေလာင္ေနတဲ့ အရိုင္းတိရစာၦန္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

ေကာင္မေလးကိုေတြ႔ေတာ့ ေကာင္ေလးက ကပ်ာကယာ ေျဖရွင္းဖို႔လုပ္တယ္။ ေနရာကေန ေကာင္မေလး ခ်က္ခ်င္း လွည့္ထြက္ေတာ့ ေနာက္ကေန ေကာင္ေလး အေျပးလိုက္တယ္။ အဲဒီညက မိုးေတြ သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာလို႔ .. ေကာင္ေလးရဲ႕ ေအာ္သံေတြကို ေကာင္မေလး ဂရုမစိုက္ခဲ့ေတာ့ဘူး။
“ေဆာရီးပဲ .. နင့္ကိုပဲ ငါခ်စ္ပါတယ္ကြာ .. နင့္ကိုပဲ ငါတကယ္ခ်စ္တာပါ” တဲ့။
ေကာင္ေလးရဲ႕ ေအာ္သံေတြ မိုးသံနဲ႔အတူ ေရာေထြးလို႔ ေကာင္မေလး မၾကားခဲ့ပါဘူး။

★ အဲဒီ “ေဆာရီး” က လူကိုထိခိုက္နာက်င္ေစတဲ့ေဆာရီး ျဖစ္ပါတယ္။ ★

ေကာင္မေလးကို ေကာင္ေလး ရွာမေတြ႔ခဲ့ေတာ့ဘူး။ ေကာင္မေလး ေပ်ာက္ေနခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးမရွိေတာ့ ေကာင္ေလးရဲ႕ကမာၻက ေမွာင္မည္းလို႔… အလုပ္လုပ္ခ်င္စိတ္လဲ မရွိေတာ့ဘူး။ ေန႔ရက္ေတြကို အရက္နဲ႔ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးကို လိုက္ရွာခ်င္ေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းမရွိတဲ့ ေကာင္မေလးကို ဘယ္သြားရွာရမွန္း မသိခဲ့ဘူး။ ေကာင္မေလးရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သူငယ္ခ်င္းက သူပဲရွိခဲ့တာမို႔ ဖုန္းအလာကို ေစာင့္ေနဖို႔ပဲ ေကာင္ေလး တတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေကာင္မေလးရဲ႕ ဖုန္းေတြ လြတ္သြားမွာစိုးလို႔ ဖုန္းကို (၂၄)နာရီလံုး ဖြင့္ၿပီး သူ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။

ေကာင္ေလးရဲ႕ ဒီလိုေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းက ႏွစ္ဝက္အထိ ၾကာသြားခဲ့တယ္။ တစ္ေန႔မွာ စာတိုက္ကေန ဗူးေလးတစ္လံုး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဗူးထဲမွာ ေခ်ာင္းငါးေလးေတြရဲ႕ နမူနာ ရုပ္ၾကြေလးေတြ ပါတယ္။ ငါးတခ်ဳိ႕က သစ္ရြက္ေလးေဘးမွာ၊ တခ်ဳိ႕က ျမက္ေတြၾကားထဲမွာ ပံုစံ အမ်ဳိးအမ်ဳိးနဲ႔ ရွိေနခဲ့တယ္။ ဗူးထဲမွာ စာတစ္ေစာင္လည္းပါၿပီး စာထဲမွာ ဒီလိုေရးထားပါတယ္။

“နင့္ကိုေတြ႔ဖို႔ ငါ့မွာ သတၱိမရွိခဲ့ဘူး။ ငါေပ်ာ့ညံ့လြန္းလို႔ ျဖစ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ နင့္ကိုငါ လံုးဝမေတြ႔ခ်င္လို႔လည္း ျဖစ္မယ္။ ငါ ေနေကာင္းတယ္။ နင့္ကိုခဲြၿပီး ဘယ္လို ရွင္သန္ရမယ္ဆိုတာကို ငါသိခဲ့တယ္။ ငါ့ကိုယ္ငါ ဂရုစိုက္ ေကြၽးေမြးႏိုင္ခဲ့တယ္။ နင့္အျပန္ကို ငါေန႔တိုင္း ေစာင့္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။ ဟင္းေတြ ပူပူေႏြးေႏြးခ်က္ၿပီး ေအးစက္သြားတဲ့အထိ ငါေစာင့္စရာ မလိုခဲ့ေတာ့ဘူး။ ဖုန္းလည္း ငါမသံုးေတာ့ဘူး။ နင့္အတြက္နဲ႔ (၂၄)နာရီလံုး ဖုန္းကို ငါဖြင့္ထားစရာလည္း မလိုေတာ့ဘူး။

ငါ့ကိုယ္ငါ ဘယ္လိုၾကင္နာရမယ္ဆိုတာကို ငါနားလည္သြားၿပီ။ လွပတဲ့ ေန႔ရက္ေတြကို ဘယ္လိုတန္ဖိုးထားရမယ္ဆိုတာကို ငါသိသြားၿပီ။ နင့္ကို ဘယ္လိုခ်စ္ရမယ္ ဆိုတာကို ငါေမ့လိုက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ငါ့အခ်စ္ေတြကို အနာတရျဖစ္ေအာင္ နင္ ေဆာ့ကစားခဲ့လို႔ပါပဲ။ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ကို ငါးကန္ေအာက္မွာ ငါဖိထားခဲ့တယ္။ နင္လက္မွတ္ထိုးၿပီးရင္ ဒီလိပ္စာအတိုင္း ငါ့ကိုပို႔ေပးခဲ့ပါ။

★ ေဆာရီးပဲ…. ငါစိတ္ေတြ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သြားခ့ဲပါၿပီ” ★

လိပ္စာအတိုင္း ေကာင္မေလးကို ေကာင္ေလး သြားရွာခဲ့တယ္။ ရင္ထဲမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ ေကာင္မေလးဆီက ခြင့္လႊတ္ျခင္းေတြယူၿပီး ေကာင္မေလး မရွိရင္ သူ႔ဘဝ မရွင္သန္ရဲတဲ့အေၾကာင္းေျပာဖို႔ ေကာင္ေလး လိုက္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္တံခါးဖြင့္ေပးတဲ့သူက ေကာင္မေလး ကိုယ္တိုင္ မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ေကာင္ေလးဆီက စာေရးၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ကိုယ္သူ အဆံုးစီရင္သြားပါတယ္လို႔ ေကာင္မေလး အေဖက စိတ္မေကာင္းစြာ ေျပာတယ္။ ေကာင္ေလးအသိေတြ ခ်ာခ်ာလည္ကုန္တယ္။ ေနာင္တေတြက တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ သူ႔တစ္သက္စာေတာင္ ထမ္းပိုးလို႔ မႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။

★ တခ်ဳိ႕ “ေဆာရီး” က အဲဒီလိုနည္းနဲ႔ အဆံုးသတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ★

ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာ ကိုယ့္ကို တစ္သက္တာ တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးသူ တစ္ေယာက္ကိုေတာ့ လူတိုင္း ႀကံဳၾကရမွာပဲ။ အဲဒီလို ကိုယ့္ကို တန္ဖိုးထားသူကို ျမတ္ႏိုးတတ္ပါေစ။ “ေဆာရီး”ဆိုတဲ့ ေတာင္းပန္မႈတိုင္းက “ကိစၥမရွိပါဘူး” ဆိုတဲ့စကားနဲ႔ လဲလွယ္လို႔ မရႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူကို မျမင္ႏိုင္တဲ့ အနာတရနဲ႔ ဒဏ္ရာေတြ မေပးမိပါေစနဲ႔။ ဒါဟာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုးကို ထိခိုက္နာက်င္ေစပါတယ္။

“အခ်စ္”ဆိုတာကို ခံစားေစၿပီး “ေဆာရီး”ကို အလြယ္တကူ မေျပာမိဖို႔ သူတို႔ နားလည္တတ္ပါေစ….။

Credit : shwemyotaw
Search Myanmar
#Pai Soe Khan